…«Λογιστικό Σύστημα (Logistics)» (για τις λογιστικές καταχωρήσεις) ή
«Λογιστικό Σύστημα (System)» (για τις μεταφορικές καταχωρήσεις)…
…είναι η Διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και της κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου της μίας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης».

Ούτε βέβαια αλλάζει την κατηγορηματική δήλωση μου ότι, «Logistics» δεν είναι η μεταφορά, η διαμεταφορά και η αποθήκευση, όπως από παραδρομή ανάφεραν στον νόμο 4302/14, αλλά ο διαδικτυακός τρόπος επικοινωνίας των επιχειρήσεων, για την κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης.

Για να γίνει κατανοητή αυτή η θεμελιώδους σημασίας αναφορά μου, θα πρέπει πάνω από όλα να υπάρξει αναγνώριση της λαθεμένης εκτίμησης, που είχαν επί σειρά πολλών ετών, οι θιασώτες της λέξης «Logistics». Όσο και να επιμένω όμως εγώ, δεν πρόκειται να αποδεχθούν εύκολα το λάθος που έκαναν πολλοί, ούτε και θα υπάρξει εύκολα η πρόθεση, να αναδιατυπωθούν τα διαφημιστικά συνθήματα, οι έννοιες στα κείμενα των συγγραμμάτων ή οι ανακοινώσεις σε περιοδικά, οι εργασίες φοιτητών, κλπ.

Χρήσιμο είναι για τους φοιτητές και τους νέους επιστήμονες να επαναλάβω και εδώ ορισμένα αξιώματα της λειτουργίας της αγοράς και των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων, καθώς και την εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων...

1) Αυτοτελής δράση στην λειτουργία των επιχειρήσεων είναι η περάτωση μιας εργασίας - δράσης, από την οποία προκύπτει λογιστικό γεγονός, δηλαδή υποχρέωση καταχώρησης λογιστικής εγγραφής. Πχ ανάληψη μιας ποσότητας από την αποθήκη.

2) Η παραγωγή διακρίνεται σε δύο διαδικασίες:
   α) την παραγωγή συνεχούς ροής που δεν επιτρέπει την διακοπή της, και
   β) την κατά φάση, που επιτρέπει να διακοπεί και να παραμείνει το προϊόν για  
       διαφόρους λόγους μισοτελειωμένο. 
 
3) Την «Μεταφορά» οφείλουμε να την δεχθούμε σαν μια νοητή προέκταση της ταινίας συναρμολόγησης της κατά φάση παραγωγικής διαδικασίας, η οποία τελειώνει στην κατανάλωση.

4) Άρα η μεταφορά είναι μια κατά φάση παραγωγική διαδικασία, η οποία διακόπτεται για εμπορικούς, νομικούς, οργανωτικούς, φορολογικούς, τεχνικούς και λοιπούς λόγους, στην διαδρομή του αγαθού, από την παραγωγή στην κατανάλωση.

5) Άρα με την ολοκλήρωση της κάθε φάσης εκτέλεσης της μεταφοράς,
ενδεικτικά αναφέρω κάποιες από αυτές…,
- Μεταφορά του προϊόντος σε άλλη παραγωγική μονάδα,
- φόρτωση και αναχώρηση του φορτηγού,
- άφιξη και εκφόρτωση σε ενδιάμεση αποθήκη μεταφορτώσεων και αποστολών,
- τελωνισμός του εμπορεύματος
- παράδοση σε αποθήκη, κλπ,
…το αγαθό βρίσκεται στην κατοχή τρίτων και όχι στην κατοχή και στην διαχείριση του κυρίου, δηλαδή αυτού που είναι δικό του.

Με βάση τις συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί, ενδεχόμενα να βρίσκεται το αγαθό πχ:
- σε μια εταιρία φασόν, ή,
- κυκλοφορεί πάνω σε μεταφορικά μέσα, ή,
- βρίσκεται σε τελωνειακή αποθήκη, κλπ.

Όλα αυτά εμπεριέχονται στην «Μεταφορά», που ήταν ένας όρος άγνωστος στην ελληνική ακαδημαϊκή παιδεία, στις θεσμοθετημένες ρυθμίσεις και στην πρακτική λειτουργία της αγοράς. Αυτό συνέβαινε, γιατί ουδείς μέχρι το 2006 είχε σκεφτεί ή προβληματιστεί με την σημασία του όρου. Όλοι μέχρι τότε ασχολούνταν με τις «μεταφορές». Εγώ το 2006 είχα το θάρρος της γνώμης μου, την πείρα και την σωστή επιστημονική γνώση, για να ορίσω την «Μεταφορά», και το έκανα:    

«Μεταφορά είναι το σύνολο των τεχνικών εργασιών, καθώς και των λογιστικών απεικονίσεων, ως και των διοικητικών διαδικασιών, που έχουν σαν σκοπό την διακίνηση ενός αγαθού, με την σύννομη μεταβολή του τόπου, του ιδιοκτησιακού, του νομικού ή φορολογικού καθεστώτος του, είτε αυτές συντελούνται ταυτόχρονα με την παροχή του Μεταφορέα, είτε όχι».

Έκτοτε χρησιμοποιήθηκε ο όρος «μεταφορά» ακόμα και σε νόμο, χωρίς ορισμό, τι εννοεί ο νομοθέτης με την λέξη αυτή. Αυτό σημαίνει όμως ότι, υπάρχει σιωπηρή αποδοχή του ορισμού μου για τον όρο. Διαφορετικά ας συντάξουν άλλοι, ένα πιο άρτιο και περιεκτικό ορισμό, για την έννοια «Μεταφορά», διαφορετικά ας πάψουν να  την χρησιμοποιούν.

Για να καλύψω όλες αυτές τις περιπτώσεις διενέργειας της μεταφοράς και των φάσεων που την περιγράφουν, έχω δώσει επίσης και τον ορισμό της διακίνησης:

«Διακίνηση ενός φορτίου είναι μια λειτουργία της μεταφοράς, κατά την διάρκεια της οποίας το μεταφερόμενο είδος βρίσκεται στην κατοχή ή στην διαχείριση τρίτων προσώπων, με τα οποία δεν έχει συνάψει άμεσα κάποια σύμβαση ο κύριος του είδους αυτού.»
(Πχ: Μεταφορέας εναποθέτει φορτίο σε μια αποθήκη, μέχρι να συγκεντρώσει αρκετό φορτίο, για να συμπληρώσει το ωφέλιμο φορτίο του φορτηγού του.)

Όπως όμως έχω αναφέρει, και παράστησα μάλιστα σχηματικά στο εξώφυλλο του βιβλίου μου, δεν μεταφέρονται μόνο τα εμπορεύματα, αλλά και οι αξίες τους:

«Μεταφορά αξιών ονομάζουμε την εμπορική πλευρά της διακίνησης ενός εμπορεύματος, η οποία το παρακολουθεί και το απεικονίζει λογιστικά, αποτυπώνοντας με λογιστικές εγγραφές τις διάφορες οικονομικές συναλλαγές και τις λοιπές νομικές, φορολογικές, ποιοτικές, κλπ μεταβολές που υφίσταται το εμπόρευμα, μέχρι να εκπληρωθούν άπαντες οι όροι της σύμβασης πώλησης του.»

Στην θεωρία της μεταφοράς αναφέρεται από τους Logistician(;) ο όρος «ροή πληροφοριών», χωρίς να γίνει προσπάθεια να περιγραφεί στην πράξη αυτή η έννοια.
Αν ληφθούν όμως όλα τα παραπάνω υπόψη, δηλαδή:

α) οι αυτοτελείς δράσεις,
β) οι φάσεις εκτέλεσης της μεταφοράς, και
γ) οι ορισμοί μου,
σε συνάρτηση με τις φορολογικές και τις τελωνειακές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων, επιπλέον με την ανάγκη για εσωτερική πληροφόρηση των επιχειρήσεων, τότε πλέον επιβάλλεται να λειτουργήσει η λεγόμενη «ροή πληροφοριών»... Στην ουσία όμως πρόκειται για την ειδοποίηση - αναγγελία,(Avis), της ολοκλήρωσης μιας φάσης - αυτοτελούς δράσης!

Η "ροή πληροφοριών", δηλαδή η ενημέρωση του πελάτη, για την εξέλιξη της εκτέλεσης της σύμβασης που έχει καταρτίσει, δεν είναι τωρινή ανάγκη μεταξύ των εμπλεκομένων στην μεταφορά αξίας και φορτίου. Η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης την έχουν σταδιακά αναβαθμίσει, από απλή αλληλογραφία, τηλεγραφήματα, τέλεφαξ, e-Mail, στην διαδικτυακή επικοινωνία.

Δεν γνωρίζω πως εννοούν την «ροή πληροφοριών», όσοι χρησιμοποιούν τον όρο. Εγώ προσωπικά στα 16 μου χρόνια, σαν κλητήρας της ΔΑΝΖΑΣ, διένειμα καθημερινά στην πελατεία τουλάχιστον 50 - 60 «ειδοποιητήρια», τα οποία περιλάμβαναν, εκτός από την περιγραφή της παρτίδας και τον προμηθευτή, επιπλέον τις παρακάτω αναγγελίες - ειδήσεις, ανάλογα την περίπτωση:

- Ο προμηθευτής σας θα μας παραδώσει την αποστολή στις…
- Ο προμηθευτής σας μας παρέδωσε την αποστολή σας στις…
- Η αποστολή σας προβλέπεται να φορτωθεί και να αναχωρήσει στις…
- Η αποστολή σας αναχώρησε στις… και αναμένεται στις…
- Η αποστολή σας έφθασε στις… και παραδόθηκε στο … τελωνείο.
- Τα φορτωτικά έγγραφα της αποστολής σας παραδώσαμε στην… τράπεζα.
Διαπιστώνετε επομένως ότι οι "πληροφορίες", ή ορθά οι "ειδοποιήσεις" - "αναγγελίες" διαχρονικά είναι ίδιες, απλά η «ροή» τους εξελίχθηκε τεχνικά, στα τελευταία 50 χρόνια, από τον ποδαρόδρομο στο διαδίκτυο!

Στην πράξη η «αναγγελία» περιέχει στοιχεία για την καταχώρηση εγγραφής, γιατί στέλνεται μετά το τέλος μιας φάσης - αυτοτελούς δράσης της μεταφοράς. Αντίθετα η «πληροφορία» έχει απλά την έννοια ενημέρωσης για μια φάση μεταφοράς, που είναι σε εξέλιξη, επομένως δεν είναι προγραμματισμένη στο λογισμικό.
Στις "πληροφορίες" εντάσσονται και όλα τα παραμύθια, που εξηγούμε οι εργαζόμενοι στην μεταφορά, για να δικαιολογήσουμε στους πελάτες, τις καθυστερήσεις και τα λάθη.

Πώς εφαρμόζεται όμως σήμερα στην πράξη η «ροή πληροφοριών», δηλαδή οι ειδοποιήσεις - αναγγελίες, για τους υπόχρεους τήρησης λογιστηρίου, μεταξύ των εμπλεκομένων στην μεταφορά;

Υπάρχουν τρεις τρόποι:

Ο ένας είναι να τρέχει ο κύριος του προϊόντος πίσω από την ταινία συναρμολόγησης, τα φορτηγά, τα πλοία, τα τραίνα, κλπ, για να έχει άμεση και δική του "πληροφόρηση".

Ο άλλος είναι να μισθώνει χώρο ο κύριος του εμπορεύματος, στον κάθε τόπο που ολοκληρώνεται μία φάση μεταφοράς και να εγκαθιστά έναν υπάλληλο του, για να συγκεντρώνει και να «ρέει» τις "πληροφορίες". Δηλαδή να μπαίνει με κωδικό πρόσβασης στο λογιστήριο της επιχείρησης του, για να ενημερώνει με εγγραφή, τα ποσοτικά δεδομένα στο λογιστικό σύστημα της επιχείρησης, για την ολοκλήρωση της συγκεκριμένης φάσης. 

Τέλος υπάρχει και ο τρόπος της αντιπροσώπευσης, δηλαδή ο κύριος του είδους με βάση τις συμβάσεις που καταρτίζει για την διενέργεια της μεταφοράς, να θέτει και τον όρο της προοδευτικής ενημέρωσης, για την ολοκλήρωση της κάθε φάσης. Δηλαδή στην ουσία να στέλνεται με e-Μail, μετά το πέρας μιας αυτοτελούς δράσης, η αναγγελία για την εκτέλεση της συγκεκριμένης φάσης της μεταφοράς, μέχρι να εκτελεστεί η σύμβαση στο ακέραιο.

Εδώ όμως μπαίνει και το πρόβλημα τήρησης των φορολογικών υποχρεώσεων:

Για τις κοινοτικές εισαγωγές και εξαγωγές έχουμε το κοινοτικό τελωνείο και τον τελωνειακό κώδικα, που ορίζει τις προϋποθέσεις της διαχείρισης των υποκειμένων εμπορευμάτων από τους ΕΟΦ. Οι αναγγελίες - ειδοποιήσεις για τις φάσεις μεταφοράς, που διαχειρίζονται σε καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης, έχουν δύο προορισμούς - παραλήπτες.

1) Από την μία έχουμε την ενημέρωση τους συστήματος των τελωνείων. Το ελληνικό τελωνείο εφαρμόζει το σύστημα «ICISnet» (Integrated Customs Information System). Το κοινοτικό τελωνείο το «NCTS, (new computerized transit System).

Προσοχή! στο σημείο αυτό, παρενθετικά σας πληροφορώ:
Την υποχρέωση των κινέζων να δηλώνουν στο κοινοτικό τελωνείο, μέσω των ΕΟΦ που τους αντιπροσωπεύουν, την διαμετακόμιση των container εντός του κοινοτικού εδάφους, την όρισε ο κινέζος μεταφραστής ως:

«θέλουμε λογιστική υποστήριξη στον Πειραιά».

Αντίστοιχα και ο υπουργός Χατζηδάκης κατά την παρουσίαση του νομοσχεδίου «εφοδιαστική» τώρα Νόμος 4302/2014 την όρισε ως:

«σε λίγο θα έχουμε Logistics στον Πειραιά».

Άρα για την συγκεκριμένη περίπτωση ερμηνεύουμε:
«Logistics» στον Πειραιά = «λογιστική υποστήριξη» των κινέζων στον Πειραιά. Δηλαδή αντιπροσώπευση των κινέζων, από έναν ΕΟΦ στον Πειραιά, έναντι του κοινοτικού τελωνείου.

τέλος της παρένθεσης, συνεχίζω…

…2) Από την άλλη έχουμε την ενημέρωση των κυρίων και των λοιπών εμπλεκομένων στην διακίνηση του εμπορεύματος. Αυτό γίνεται αυτόματα με e-Mail, ταυτόχρονα με την μεταφορική καταχώρηση, με την προϋπόθεση, να είναι προγραμματισμένο στις δυνατότητες του λογισμικού.

Μπορείτε να αντιληφθείτε την τεράστια διαφορά μεταξύ της «ροής πληροφοριών» και της ειδοποίησης -αναγγελίας;
- Η αναγγελία είναι προγραμματισμένη στο λογισμικό του συστήματος και στέλνεται αυτόματα με e-Mail, αμέσως μετά την μεταφορική καταχώρηση. Σκοπός της αναγγελίας επομένως είναι η ενημέρωση του πελάτη, για την ολοκλήρωση της κάθε φάσης, που προβλέπει το δρομολόγιο*. Στην περίπτωση έκτακτων συμβάντων, πχ απεργία, πλημμύρα, ζημιά στο μεταφορικό μέσο ή το εμπόρευμα, κλπ, ενημερώνεται άμεσα το σύστημα από την επιχείρηση και αυτόματα με e-Mail ο κάθε πελάτης.

- Αντίθετα η «πληροφορία» δεν περιλαμβάνεται στο λογισμικό, και λειτουργεί σαν "Logistician κουτσομπολιό", δηλαδή προφορική επικοινωνία, στα πλαίσια της συνεργασίας των χαμηλόβαθμων στελεχών των επιχειρήσεων. Τα υψηλόβαθμα στελέχη επικοινωνούν μόνο για τυχόν αθέτηση των όρων της σύμβασης, εντάσεις ή όξυνση των σχέσεων μεταξύ των επιχειρήσεων. Στις περιπτώσεις αυτές ζητά ενδεχόμενα ο πελάτης έγγραφες εξηγήσεις, για τις καθυστερήσεις, τα λάθη, τις υπερβολικές χρεώσεις, τις ζημιές, κλπ.

* Για να γίνει κατανοητή η έννοια «δρομολόγιο», σας αναφέρω ένα μικρό απόσπασμα του βιβλίου μου:

Γραμμή ονομάζουμε το γεωγραφικό τμήμα μέσα στο οποίο μια Μεταφορική Επιχείρηση επενδύει σε τεχνική υποδομή και σε μέσα μεταφοράς, για να προσφέρει στην αγορά μια συνολική υπηρεσία μετακόμισης φορτίων.

Διαδρομή ονομάζουμε την περιγραφή μιας γραμμής με λεπτομερή αναφορά στα σημεία της αφετηρίας, της διελεύσεως, ως και του τελικού προορισμού.

Δρομολόγιο ονομάζουμε την περιγραφή μιας διαδρομής με αναφορά στα ωράρια και στις ημέρες της κυκλοφορίας εντός αυτής των μεταφορικών μέσων, καθώς και τις ώρες αφίξεως στον προορισμό, ή της διελεύσεως από τα ενδιάμεσα σημεία αυτής.

Αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι δυνατόν, σε μια μεγάλη και σοβαρή Αποθηκευτική, Μεταφορική ή Διαμεταφορική επιχείρηση, να κάθεται να ασχολείται, (κουτσομπολεύει), το κάθε στέλεχος, με ένα προς ένα με τις πολλές εκατοντάδες πελάτες καθημερινά. Πολύ περισσότερο να παρακολουθεί το κάθε στέλεχος για τον εαυτό του, ή για την προσωπική εξυπηρέτηση και προβολή ενός στελέχους του πελάτη, την εξέλιξη των φάσεων του μεταφορικού έργου της εταιρείας του.

Πρέπει να λάβουμε επιπλέον κατά τα γνωστά υπόψη ότι,
- το δρομολόγιο εντάσσεται σε έναν μεταφορικό άξονα, επιπλέον ότι,
- ο μεταφορικός άξονας μετατρέπεται σε μεταφορικό δίκτυο, αν σε αυτόν προσθέσουμε λοιπές υπηρεσίες παραδόσεων, παραλαβών, κλπ, σε επιλεγμένα σημεία του.
Σε αυτήν την περίπτωση, που την έχω περιγράψει ως «Μεταφορά με Λογισμό», καθίσταται επιτακτική ανάγκη η εισαγωγή της ολοκλήρωσης της κάθε φάσης της μεταφοράς, στην βάση δεδομένων του λογιστικού συστήματος της Αποθηκευτικής, της Μεταφορικής ή της Διαμεταφορικής επιχείρησης.

Σε όλες τις περιπτώσεις προγραμματίζεται στο λογιστικό σύστημα, να στέλνονται σταδιακά με e-Mail, αρχής γενομένης από την αναχώρηση, οι αναγγελίες ολοκλήρωσης της κάθε φάσης του δρομολογίου, καθώς και των φάσεων του μεταφορικού δικτύου, ακόμα και για τα έκτακτα περιστατικά, για να ενημερώνεται αυτόματα με     e-Mail και ο πελάτης.

Εκτός από την εφαρμογή λογιστικών συστημάτων στην κοινοτική διαμετακόμιση, (του άρθρου 14θ), λειτουργούν και εκμισθώνονται λογισμικά κατάλληλα:
α) για την ενδοκοινοτική κυκλοφορία των εμπορευμάτων,
β) για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της χώρας μας,
γ) για την ενδοεπιχειρησιακή κυκλοφορία των προϊόντων ή των εμπορευμάτων,
δ) και άλλα, προσαρμοσμένα στις ειδικές ανάγκες του πελάτη, που μισθώνει το λογισμικό.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων είναι η δυνατότητα λήψης και διαβίβασης εντολών, η λογιστική καταχώρηση των κινήσεων αποθήκης, η κατάρτιση των συμβάσεων, η προσβασιμότητα στο σύστημα με κωδικό χρήστη, η αυτόματη αποστολή αναγγελιών με e-Mail, κλπ.

Φυσικά και εδώ υπάρχουν φορολογικές υποχρεώσεις, τις οποίες εκπληρώνουν οι υπόχρεοι με την βοήθεια αυτών των λογιστικών συστημάτων, δηλαδή:

Ενημέρωση από τον υπόχρεο στο «σύστημα VIES», (VAT Information Exchange System), που είναι σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών ΦΠΑ, μεταξύ των κοινοτικών κρατών. Πρόκειται για σύστημα ελέγχου των ενδοκοινοτικών συναλλαγών, οι οποίες ελέγχονται με την υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων στο σύστημα VIES.

Ενημέρωση τέλος και της φορολογικής αρχής της χώρας μας, γιατί όλες οι συναλλαγές μεταξύ ελληνικών επιχειρήσεων, υπόκεινται στις διατάξεις του ΚΦΑΣ. Για την περίπτωση μας, πρόκειται μεταξύ άλλων, για την υποβολή πινάκων πελατών - προμηθευτών στο «σύστημα TAXIS».

Τι συμβαίνει όμως με την λογιστική υποστήριξη έναντι των ελληνικών φορολογικών αρχών; Για να γίνει κατανοητή η εφαρμογή αυτή στην καθημερινότητα της εργασίας, πρέπει να υποθέσουμε ότι, τα αγαθά βρίσκονται σε μια αποθήκη τρίτου, δηλαδή μιας αποθηκευτικής επιχείρησης. Οι συμβάσεις σε αυτήν την περίπτωση με βάση το ελληνικό δίκαιο είναι ως γνωστό οι παρακάτω:

α) «σύμβαση παρακαταθήκης», για τη φύλαξη των εμπορευμάτων ή και
β) «σύμβαση μίσθωσης ακινήτου», για την εναπόθεση του πράγματος, ή ακόμη και
γ) «σύμβαση έργου», για την παροχή πρόσθετης εργασίας στα αγαθά, επιπλέον
δ) και «σύμβαση εντολής», ή οποία έχει ιδιαιτερότητες:
δ1) είναι ενδεχόμενο να αποτελεί μέρος της σύμβασης έργου,
δ2) ενδεχόμενα να είναι άμισθη,
δ3) ενδεχόμενα να είναι έμμισθη.

Στην εκτέλεση κάθε σύμβασης υπάρχουν κυρίως πέντε περιπτώσεις:

α) Η μία είναι τεχνικά η εκτέλεση της εντολής, πχ λήψη συγκεκριμένων μονάδων από το ράφι, συσκευασία, φόρτωση, κλπ. Ή αντίστροφα παραλαβή παρτίδας και στοίβασμα στην αποθήκη. Στην περίπτωση αυτή η αποθήκη επιβεβαιώνει την εκτέλεση της εντολής, δηλαδή «ρέει την πληροφορία», δηλαδή την αναγγελία, για την αυτοτελή δράση στον πελάτη της, για να διενεργήσει ο ίδιος ο πελάτης στο λογιστήριο του, την λογιστική εγγραφή που συνάγεται, με βάση τα στοιχεία της αναγγελίας.

β) Στην περίπτωση όμως που η αποθήκη παρέχει και λογιστική υποστήριξη, τότε πλέον μπαίνει ο αποθηκευτής με κωδικό πρόσβασης στο λογιστήριο του πελάτη - κυρίου του εμπορεύματος και καταχωρεί την εγγραφή για την κίνηση της αποθήκης, είτε πρόκειται για είσοδο, είτε πρόκειται για έξοδο εκ της αποθήκης. Εκτελείται δηλαδή η εγγραφή από τρίτο, όπως αντίστοιχα θα διενεργηθεί στον Πειραιά, η μεταφορική καταχώρηση από τον ο ΕΟΦ, για λογαριασμό των κινέζων, στο σύστημα του κοινοτικού τελωνείου.

γ) Ενδεχόμενα να ισχύει κάτι ενδιάμεσο. Να έχει ο αποθηκευτής εκμισθώσει ή παραχωρήσει δωρεάν ένα χώρο στην αποθήκη, στον οποίο εγκαθίσταται ένας υπάλληλος του πελάτη – κυρίου των αγαθών, ο οποίος εκτελεί με τον δικό του κωδικό πρόσβασης τις λογιστικές εγγραφές αποθήκης στο λογιστήριο της εταιρείας του.

δ) Ενδεχόμενα τέλος η διέλευση από την συγκεκριμένη αποθήκη, να συνιστά διακίνηση του εμπορεύματος, επομένως είναι ενταγμένη σε σύμβαση μεταξύ Μεταφορικής ή Διαμεταφορικής επιχείρησης και του Αποθηκευτή. Στην περίπτωση αυτή ο Αποθηκευτής ειδοποιεί την Μεταφορική ή Διαμεταφορική επιχείρηση, για να καταχωρηθεί η αυτοτελής δράση στο λογισμικό τους, μέσω του οποίου, κατά τα γνωστά, θα ειδοποιηθεί με        e-Mail και ο πελάτης τους - κύριος του εμπορεύματος.

ε) Υπάρχει πλέον και το ενδεχόμενα να έχει παραχωρήσει ο αποθηκευτής χώρο στον Μεταφορέα ή στον Διαμεταφορέα, για να καταχωρούν οι ίδιοι άμεσα τις κινήσεις των ειδών στο σύστημα τους.  Ειδικά για το Θριάσο και το Γκόνου προβλέπω ότι, θα παραχωρηθούν χώροι στους μεγάλους πελάτες, όπως παραχωρούσε ο ΟΣΕ στο παρελθόν χώρους, στους μεγάλους εμπορικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς. 

Την περίπτωση να εγκαθιστά η εταιρεία πληροφορικής, που εκμισθώνει και υποστηρίζει το λογισμικό, ένα υπάλληλο της στην αποθήκη, για να διενεργεί τις εγγραφές αποθήκης δεν την εξετάζω, δεν με απασχολεί.

Επιπλέον δεν με απασχολεί η περίπτωση, που η εταιρεία πληροφορικής παρέχει τηλεφωνικά "δωρεάν" οδηγίες στους μισθωτές – πελάτες της, για την ομαλή λειτουργία του λογισμικού.

Δεν εξετάζω επίσης τις διάφορες συνάξεις, στην ουσία στημένες διαφημίσεις, στην διάρκεια των οποίων καλούνται διάφοροι, για να επαινέσουν «το ή τα Logistics», χωρίς να εξηγούν πρακτικά, τι εννοούν και σε ποιά λειτουργία των επιχειρήσεων ή σε ποιές συμβάσεις, αναφέρονται οι σοφιστείες τους.

Δεν με απασχολεί επίσης, στην περίπτωση των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων – πελατών της εταιρείας πληροφορικής, η μόνιμη απασχόληση στελέχους της επιχείρησης πληροφορικής στον χώρο του πελάτη, για την παροχή υποστήριξης για την καλή λειτουργία του λογισμικού, για την εκπαίδευση του προσωπικού, κλπ.   

Πιστεύω ότι, σας κατατόπισα πολύ αναλυτικά, για την προσέγγιση της έννοιας «Logistics»:
- σαν «λογιστική»,
- σαν «λογιστικό σύστημα»,
-σαν «λογιστική υποστήριξη»,
- σαν «λογιστική αποθήκης» και
- σαν «λογισμικό»,
δηλαδή λογιστικό πρόγραμμα Η/Υ, που επιτρέπει τις λογιστικές και μεταφορικές καταχωρήσεις από απόσταση, καθώς επίσης και την κατάρτιση συμβάσεων ή την υποβολή δηλώσεων στις φορολογικές αρχές, κλπ.

Σε ότι αφορά στην έννοια «Logistics» = «Λογισμός», επομένως και «Business Logistics» = «Επιχειρησιακός Λογισμός», δεν υπάρχει περιληπτική περιγραφή. Εδώ πλέον αναφερόμαστε στην επιστήμη που συγκεντρώνει και αξιολογεί τα οικονομικά μεγέθη των επιχειρήσεων, για την λήψη των αποφάσεων.

Ειδικά για την δική μας περίπτωση, τα οικονομικά μεγέθη συγκεντρώνονται από την λογιστική και συνάγονται από τις αυτοτελείς δράσεις των επί μέρους τμημάτων της επιχείρησης και την ανακατανομή του κόστους.

Οι δράσεις των στελεχών των επιχειρήσεων, έχουν σαν συνισταμένη την επίτευξη του τελικού σκοπού της κερδοσκοπικής επιχείρησης, δηλαδή την «βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση αγαθών στην αγορά για την επίτευξη κέρδους».

Είναι αυτονόητο ότι όλες οι λειτουργίες της επιχείρησης για την επίτευξη του τελικού σκοπού της, ανάγονται στην Διοίκηση της κάθε Επιχείρησης και αποτελούν συνολικά το επιστημονικό πεδίο της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων. Λόγω της σπουδαιότητας των δράσεων, για την ορθολογική λειτουργία των επιχειρήσεων, υπάρχει ως γνωστό σε αυτό το επιστημονικό πεδίο, μια ατέλειωτη και αναλυτική βιβλιογραφία.

Το γεγονός δε ότι, κυκλοφορούν πολλοί ορισμοί για «το ή τα Logistics», δικαιολογείται από την ύπαρξη πολλών ειδών επιχειρήσεων, με διαφορετικό σκοπό, οργάνωση, δράση και σχέση ελέγχου(1) ή επιρροής(1) μεταξύ τους. Αυτό επιβάλει διαφορετική προσέγγιση των λειτουργιών τους, από τους ακαδημαϊκούς, τις επιχειρήσεις πληροφορικής και τους θεωρητικούς της Μεταφοράς, της Διαμεταφοράς και της Αποθήκευσης.

Σε ότι αφορά στις δράσεις για την λειτουργία των χώρων που εναποτίθενται πρώτες ύλες, μισοτελειωμένα προϊόντα και έτοιμα προϊόντα ή εμπορεύματα, πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ δαπάνης(2) και κόστους(3):

- Στην μία περίπτωση η επιχείρηση εκτελεί τις δράσεις σε δικούς της χώρους, με δικά της μέσα και προσωπικό και επιβαρύνεται με δαπάνες(2) προσωπικού, χώρου, ΙΧ φορτηγών, αποσβέσεις εγκαταστάσεων και εξοπλισμών, κλπ.
- Στην άλλη περίπτωση καταρτίζει συμβάσεις και αναθέτει τις δράσεις σε τρίτους και χρεώνεται με το κόστος (3)των υπηρεσιών ή εργασιών που της προσφέρθηκαν.

Όσο παράξενο και να φανεί, εγώ έχω πάνω σε αυτά δική μου προσωπική άποψη, την οποία καταθέτω και παρακαλώ, να την λαμβάνετε υπόψη, όταν σχεδιάζετε για την λήψη αποφάσεων, πάνω στα θέματα που περιλαμβάνονται στην λειτουργία των επιχειρήσεων, που περικλείεται στο χρονικό διάστημα:

Α) - Από την απογραφή της παραγωγής, μέχρι και
- την παράδοση των εμπορευμάτων στους αγοραστές, στο σημείο που προβλέπει η σύμβαση πώλησης τους.

Εδώ πρόκειται για τις «συναλλαγές» της επιχείρησης, δηλαδή στις συμβάσεις που καταρτίζει με τρίτους, για την επίτευξη του στόχου, να διοχετευτεί η παραγωγή στην αγορά και να πουληθεί στην κατανάλωση.

Β) - Από την ανάγκη προμήθειας πρώτων υλών, διαφόρων βοηθητικών υλικών, καθώς και υλικών συσκευασίας, την παραγωγή, κλπ, μέχρι και 
- την απογραφή των έτοιμων προϊόντων, δηλαδή την απογραφή της παραγωγής.

Εδώ πρόκειται για εσωτερική οργάνωση και λειτουργία της κάθε επιχείρησης, που ονομάζεται «εκμετάλλευση». Στην εκμετάλλευση συγκαταλέγεται και η κυκλοφορία των προϊόντων με τα ΙΧ φορτηγά, στους χώρους της επιχείρησης, ανεξάρτητα από την απόσταση, αρκεί η κάθε εγκατάσταση να λειτουργεί με τον ίδιο ΑΦΜ.

Η θεωρία προσεγγίζει και αναλύει το σύνολο των παραπάνω δράσεων και των λειτουργιών των επιχειρήσεων με διάφορες περιγραφές και σε διάφορα επιστημονικά πεδία:

α) Αυτά που περιγράφονται με τρόπο σαφή και κατανοητό, πχ
- προσφορά αγαθών και ζήτηση αγαθών,
- τροφοδοσία αγαθών και εφοδιασμός σε αγαθά,
- πωλήσεις αγαθών και αγορές αγαθών,
- διάθεση αγαθών στην αγορά και προμήθεια αγαθών από την αγορά,
- μεταφορά αγαθών και διακίνηση αγαθών,
- μεταφορά αξίας και μεταφορά φορτίου.

β) Τα εισαγόμενα διαφημιστικά συνθήματα με "Logistics πασπάλισμα", πχ
- 3PL, 4PL και όσα επιπλέον PL θα εμπνευστεί η θεωρία και η επιστημονική φαντασία των Logistician, επιπλέον
- «Green Logistics» και όσα άλλα καλόγουστα χρώματα επιλέξει η καλαισθησία των  θεωρητικών, αλλά και
- «Intelligent Logistics» για τους ανασφαλείς, που έχουν την ανάγκη να προβληθούν στην αγορά με συνθήματα,
- «Urban Logistics»(;) ...Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για Logistics "ορφανά" ορισμού, ή έχουμε και νέο ορισμό;
- «Trade Logistics»(;) Διερωτώμαι: ποιο είναι το «trade» χωρίς Logistics; (Μήπως είναι αυτό που διαλαλούσαν  στο παρελθόν οι μικροπωλητές στην Ομόνοια: «Το αφεντικό τρελάθηκε, από 2 τα έβαλε 3»; Δηλαδή πουλάει -εμπορεύεται χωρίς Λογισμό = χωρίς μέτρηση και υπολογισμό, όπως θα λέγαμε σήμερα;...)

γ) επιπλέον δεν πρέπει να παραβλέπουμε την επιρροή(1), τον έλεγχο(1), τις εξαρτήσεις, τις συμμαχίες και τις αφανείς συμφωνίες μεταξύ των επιχειρήσεων.
Ίσως αυτή να είναι και η έννοια των "αλυσίδων", πχ:
- «Supply Chains»(;), ίσως πρόκειται για την θεωρητική περιγραφή της αλληλουχίας των δράσεων ή των συμβάσεων, για να βρεθούν τα αγαθά από την παραγωγή στην κατανάλωση(;),
- «Dynamic Supply Chains»(;), ίσως πρόκειται για την αναλυτική περιγραφή δράσεων, λαμβάνοντας υπόψη τον παράγοντα χρόνο, (εκ του Dynamic), για να βρεθούν τα αγαθά από την παραγωγή στην κατανάλωση(;)
ή, όπως γράφω στο βιβλίο μου:
- «franchise» = Δικαιόχρηση, δηλαδή την σύμβαση μεταξύ δύο προσώπων με βάση την οποία παραχωρείται η εμπορική επωνυμία, η τεχνογνωσία, η παροχή εξοπλισμού, η οργάνωση καταστημάτων, κλπ, με την υποχρέωση μεταξύ άλλων της από κοινού μαζικής προμήθειας των εμπορευμάτων.

Εγώ δεν παίζω με τις λέξεις, ούτε περιγράφω τις συναλλαγές, τις συμβάσεις ή τις δράσεις και την οργάνωση των επιχειρήσεων με PL, Logistics, αλυσίδες ή κομποσκοίνια και άλλα ομιχλώδη.  Εγώ είμαι σαφής και έχω περιγράψει όλη την παραπάνω ορολογία της λειτουργίας της πραγματικής οικονομίας, ως: «θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου». Όρισα μάλιστα το 2006 με απλό τρόπο, το σύνολο των δράσεων των εμπλεκομένων, δηλαδή ότι,: «ή αγοράζεις ή πουλάς ή κουβαλάς», ως: «αγορά της μεταφοράς». (Ο όρος μου χρησιμοποιήθηκε από το Υπ. Μεταφορών στο σκεπτικό για την ανάγκη θέσπισης νέου νομικού πλαισίου για την οδική μεταφορά, τώρα Νόμος 3887/10.)  

Αντιλαμβάνεστε ότι, δεν αποδέχομαι την περιγραφή των λειτουργιών των επιχειρήσεων και των δράσεων των στελεχών τους σαν «Logistics» ή «αλυσίδα». Με ένα αόριστο όρο δηλαδή, που ουδείς κατανοεί περί τίνος πρόκειται, την στιγμή που έχουμε για την κάθε λειτουργία,  δράση, συναλλαγή ή σύμβαση, ένα αντίστοιχο ελληνικό επιστημονικό ή τεχνοκρατικό όρο.

Ούτε είναι της ειδικότητας μου, να γράψω δέκα τόμους για να περιγράψω την επί μέρους δράση του κάθε υψηλόβαθμου στελέχους της Διοίκησης των Επιχειρήσεων, που είναι επιφορτισμένα στην επίτευξη του σκοπού της επιχείρησης. Δηλαδή να σχεδιάζουν και να προγραμματίζουν, πχ, τις προμήθειες, τις πωλήσεις, την κατανομή της παραγωγής σε επιλεγμένα σημεία, κλπ. Αυτά συνιστούν κατά την γνώμη μου, το επιστημονικό πεδίο της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.

Επιπλέον είναι σαφές ότι, στην αγορά λειτουργούν επιχειρήσεις, που ικανοποιούν τις κάθε είδους ανάγκες μεταφοράς και διακίνησης των εμπορευμάτων, των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων. Eίναι γνωστό επίσης ότι, στις δράσεις αυτών των επιχειρήσεων εντάσσεται η Μεταφορά, η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση.

Είναι αυτονόητο πάντως ότι, οι επιχειρήσεις που έχουν σαν σκοπό την Μεταφορά την Διαμεταφορά και την Αποθήκευση, έχουν και αυτές να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό, καθώς και τα προβλήματα εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας. Κατά συνέπεια, οι διοικήσεις τους, λειτουργούν εφαρμόζοντας και αυτές τις αρχές του επιχειρησιακού λογισμού. Δηλαδή συγκεντρώνουν και αξιολογούν οικονομικά μεγέθη για την λήψη αποφάσεων, πχ, χάραξη μεταφορικών αξόνων, οργάνωση μεταφορικών δικτύων, ομαδοποίηση φορτίων, συνεκμετάλλευση υποδομών και μέσων μεταφοράς, κλπ.

Αυτό ακριβώς είναι το αντικείμενο της ειδικότητας μου, δηλαδή Λογιστής - Κοστολόγος Μεταφοράς και το κατέχω άριστα, συνεργαζόμενος ισότιμα επί σειρά δεκαετιών, με τους κορυφαίους της Αγοράς της Μεταφοράς στην Ευρώπη και με τους πελάτες τους. Οι γνώσεις και η πείρα μου επιτρέπουν επομένως, να έχω βαρύνουσα γνώμη, για τον τρόπο που πρέπει να δρουν και τα στελέχη των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων.

Θα σας αναπτύξω όμως τώρα σύντομα, τον τρόπο που πρέπει να αξιοποιείτε την γνώση σας, για να έχετε στην εκτέλεση των εργασιών σας, το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Πρέπει να έχετε όμως ταυτόχρονα κατά νου το ευρύτερο, αυτό δηλαδή που στην ακαδημαϊκή θεωρία ονομάζεται Βιομηχανικός Λογισμός, γιατί η επιστήμη αυτή του επιχειρησιακού λογισμού, περιέχει επιπλέον και την παραγωγή.  

Το σημαντικό είναι να έχετε κοστολογική οργάνωση των λειτουργιών των τμημάτων, σε τρόπο ώστε να συγκεντρώνετε τα οικονομικά μεγέθη, για τις δαπάνες(2) που επιβαρύνεται η επιχείρηση, σε συνάρτηση με τις μονάδες του παραγόμενου έργου, πχ βάρους, όγκου, αξίας, χρόνου, αποστάσεων, κλπ των ειδών που διαχειρίζεστε.
Αντίστοιχα να γνωρίζετε και την αγορά της μεταφοράς, σε τρόπο που να έχετε συγκριτικές τιμές κόστους(3), για την λήψη των αντίστοιχων υπηρεσιών, για τις ίδιες μονάδες έργου, από άλλες εξειδικευμένες προς τούτο Μεταφορικές, Διαμεταφορικές ή Αποθηκευτικές επιχειρήσεις.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι να υπάρχει οργάνωση, σε τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης απασχόληση και παραγωγικότητα στα αντίστοιχα τμήματα της επιχείρησης. Να μελετάται δηλαδή σε βάθος, πχ η επιλογή:
α) μεταξύ δαπάνης νέων επενδύσεων και της δυναμικής λειτουργίας των υφιστάμενων συντελεστών της παραγωγής, για την κάλυψη αυξημένων αναγκών.
β) Ή η κατάργηση ενός μη παραγωγικού ή υποαπασχολούμενου τμήματος και η ανάθεση του έργου, σε άλλη εξειδικευμένη επιχείρηση.

Αντιλαμβάνεστε ότι, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει στέλεχος με αυτήν την εξειδίκευση, αν δεν κατέχει και την κοστολόγηση της μεταφοράς, δηλαδή τον επιχειρησιακό λογισμό, των επιχειρήσεων που εκμεταλλεύονται τα μέσα χερσαίας μεταφοράς.

Ούτε αντίστοιχα να υπάρξει υψηλόβαθμο στέλεχος βιομηχανικής ή εμπορικής επιχείρησης, που να μην έχει αποκομίσει πείρα της αγοράς, έχοντας εργαστεί σε θέση ευθύνης σε Μεταφορική ή Διαμεταφορική Επιχείρηση.

Επιβάλλεται επίσης να έχετε κατά νου, αυτό που εγώ έχω ονομάσει «ευθυγράμμιση κομίστρου». Δεν θα πρέπει δηλαδή να λαμβάνετε υπόψη την εκάστοτε κατάσταση της αγοράς και τις συγκυριακά, πρόσκαιρα ή εποχικά ισχύουσες τιμές. Για τον σχεδιασμό και τον προγραμματισμό της διακίνησης των εμπορευμάτων, καθώς και την την επιλογή του μέσου μεταφοράς, και της μεταφορικής επιχείρησης, θα πρέπει να καταρτίζονται συμβάσεις με βάση σταθερές τιμές, για όλο το έτος. Αυτό σημαίνει ότι θα καταβάλλεται το συμφωνηθέν τίμημα, όπως επίσης θα διατίθεται το μεταφορικό μεσο, ανεξάρτητα αν οι τρέχουσες τιμές στην αγορά, θα είναι υψηλότερες ή χαμηλότερες του συμφωνημένου.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί όπως αναφέρω στο βιβλίο μου, αυτό βοηθά στην συμπίεση προς τα κάτω του κόστους μεταφοράς, λόγω της αμοιβαιότητας των συμφερόντων. Από την μία ο Μεταφορέας εξασφαλίζει μόνιμο και σταθερό έργο, που επιτρέπει τον καταλογισμό των σταθερών του δαπανών σε μεγαλύτερο έργο. Ενώ από την άλλη και ο πελάτης του Μεταφορέα εξασφαλίζει άριστες υπηρεσίες και σταθερές τιμές κόστους μεταφοράς.

Επιφυλάσσομαι να αναρτήσω ειδικά για την περίπτωση τις κατηγορίες λογαριασμών, που εντάσσονται οι δαπάνες και τα κόστη λειτουργίας των επιχειρήσεων οδικής και σιδηροδρομικής μεταφοράς. (Τώρα μπορείτε να τα μελετήσετε στο βιβλίο μου)

Μετά το άνοιγμα των συνόρων, (το 1993), δαπανήθηκαν αλόγιστα πολλά χρήματα από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης, για την απόκτηση ΙΧ φορτηγών, ίδιων αποθηκών, κλπ. Τα μισά χρήματα πήγαν χαμένα, γιατί λόγω της υποαπασχόλησης αυτών των παγίων, οδήγησαν τις επιχειρήσεις σε λουκέτο...

Τελειώνοντας θέλω να σας επισημάνω ότι με τον Ν. 4302/14, που είναι στην ουσία ένα αναπτυξιακό νομοσχέδιο, αυτό ακριβώς ήταν και η πολιτική επιλογή. Να γίνει μια αναδιοργάνωση της αποθήκευσης και κυκλοφορίας των αγαθών, σε τρόπο ώστε να επιτευχθεί η ορθολογική οργάνωση της συνολικής λειτουργίας της οικονομίας της χώρας μας, πχ:

α) Να μην διατηρεί η κάθε εμπορική, βιομηχανική ή μεταφορική επιχείρηση δική της αποθήκη, αλλά να λειτουργεί μια μεγάλου μεγέθους αποθήκη, που να καλύπτει συνολικά τις ανάγκες περισσοτέρων,
β) Να μην αναχωρούν 5 μισογεμάτα φορτηγά από τον Ασπρόπυργο προς, πχ την Αθήνα, αλλά 3 γεμάτα,
γ) Να μην φορτώνουν τα φορτηγά από 5 διαφορετικές αποθήκες αλλά από πχ 2,
δ) Να μην παρελαύνουν, στο ίδιο δρόμο μέσα στις πόλεις ταυτόχρονα 5 φορτηγά, αλά, πχ 2,
ε) Να μην αναχωρούν κάθε μέρα πχ 30 φορτηγά για την Θεσσαλονίκη, αλλά ένας πλήρης σιδηροδρομικός συρμός με 30 container, κλπ.

Όλα αυτά για να γίνουν χρειάζεται:
α) Από την μια πλευρά κοστολογικές και οργανωτικές ικανότητες, σε συνδυασμό με γνώση για την επιλογή του τόπου εγκατάστασης των επιχειρήσεων, την κατάρτιση του κοστολογίου της μεταφοράς, ως και στοιχεία για την ανταγωνιστικότητα των μέσων μεταφοράς. 

Πέραν αυτού τίθεται το ερώτημα, αν η εφαρμογή αυτών των λειτουργιών της πραγματικής οικονομίας προϋποθέτει δράσεις με Λογισμό = Logistics = μέτρηση και υπολογισμό; Ή μήπως να δρούμε όπως ο στρατηγός Παγώνης και ο Λέων ο Σοφός, που «έκαναν Logistics», ενώ εγώ και όσοι συμφωνούν με τις απόψεις μου κάνουμε κάτι άλλο; Χαίρομαι πάντως, που ενώ έχω μεταφράσει τον «Logistician» σαν «τροχονόμο της παλέτας»,
δεν έχει υπάρξει αντίρρηση από αυτούς που έχουν εισάγει τον ξενικό όρο.

β) Επιπλέον να θεσμοθετηθεί η διαφημισμένη «απελευθέρωση των μεταφορών». Για τον όρο αυτό, που φαντάζει Λαβύρινθος, έχω εκπονήσει τον ορισμό:

«Απελευθέρωση των μεταφορών σημαίνει να απεγκλωβιστούν τα φορτηγά από τις συμπληγάδες των συντεχνιών και της δαιδαλώδους νομοθεσίας, για να μπορέσουν να κάνουν ελεύθερα την δουλειά τους, αυτοί που τα χρειάζονται».

Αυτό σημαίνει να ενοποιηθεί η εκμετάλλευση του ΙΧ με το ΔΧ φορτηγό. Επιπλέον το δικαίωμα εκμετάλλευσης των φορτηγών να παρέχετε σε επιχειρήσεις και όχι σε φυσικά πρόσωπα. Θα έχετε όμως αντιληφθεί τις δυσκολίες λόγω των «αδειών». Το θέμα έχει πάρει τον δρόμο του για να λυθεί. Χρειάζεται όμως χρόνος μέχρι να το συνειδητοποιήσουν οι παλιοί αυτοκινητιστές και να το ενστερνιστούν(4) οι νέοι.

(4)Ενστερνιστούν σημαίνει να κατανοήσουν οι νεοεισερχόμενοι στο επάγγελμα του οδικού Μεταφορέα ότι, στις σχολές ΣΕΚΑΜ φοιτούν για να μάθουν το επάγγελμα τους, για να έχουν το εφόδιο, να καταστούν Διαχειριστές Μεταφοράς. Δηλαδή να ηγηθούν σε μεταφορική επιχείρηση, και όχι απλά, για να έχουν το δικαίωμα να αγοράσουν «άδεια»!

Αν δεν κάνω λάθος, δικαίωμα να ηγηθούν σε μεταφορικές επιχειρήσεις έχουν και οι πτυχιούχοι ΑΕΙ, Ελπίζω οι αρμόδιες επιτροπές να προσδιορίζουν το επιστημονικό πεδίο των ΑΕΙ, για να επιλέγουν πτυχιούχους που έχουν τα προσόντα του κανονισμού 1071/2009, να αποκλείουν δηλαδή, πχ γυμναστές, μηχανικούς, θεολόγους, κλπ. Ανεξάρτητα τι συμβαίνει στο παρασκήνιο, θα πρέπει να σταματήσει και να οργανωθεί η διδασκαλία αυτού του επιστημονικού πεδίου της μεταφοράς σε ένα προ- και μεταπτυχιακό τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης των επιχειρήσεων.

Το βασικό πρόγραμμα σπουδών το έχει ήδη ορίσει η ΕΕ με τον κανονισμό 1071/2009. Για την ανάπτυξη της χώρας μας οφείλουμε να λειτουργήσουμε και μεταπτυχιακό, στο οποίο θα διδάσκεται σε βάθος η διαχείριση της μεταφοράς, δηλαδή η κατάρτιση και η εκτέλεση των συμβάσεων.

Αν επιθυμεί το Πολυτεχνείο, ας αναδιοργανώσει έδρα «Συγκοινωνιολόγων - Μεταφορολόγων», η οποία να ασχοληθεί με τις μεταφορές. Δηλαδή με την κατασκευή υποδομών, μεταφορικών μέσων, τεχνολογιών μεταφοράς, λογισμικών επιπέδου να καλύπτει τις απαιτήσεις του λογιστικού συστήματος που ορίζει η ΕΕ, εποπτών ασφαλείας των υποδομών και των μέσων μεταφοράς, υπεύθυνων φορτώσεων των φορτηγών, ειδικών ασφαλούς συσκευασίας, επικίνδυνων φορτίων, κλπ.

H νομοθεσία προβλέπει ήδη 2 πρόσωπα πάνω σε αυτά τα ζητήματα:
α) Τον τεχνικό ασφαλείας της επιχείρησης, και  
β) Τον σύμβουλο ασφαλούς μεταφοράς επικινδύνων εμπορευμάτων. (Τον εκπαιδεύει και  πιστοποιεί τον Πολυτεχνείο.)

Σε ότι αφορά στις κοινόχρηστες αποθήκες, το θέμα είναι πιο εύκολο, αν και εδώ υπάρχουν ενστάσεις από τις επιχειρήσεις που ήδη εκμεταλλεύονται αποθήκες. Η πραγματική μάχη δίνεται στον ανταγωνισμό μεταξύ των  εταιρειών πληροφορικής, για την επιλογή του λογισμικού, που θα προκριθεί να μισθωθεί, από τους λεγόμενους "αποθηκευτικούς φορείς".

Ορθό είναι στο λογισμικό των μεταφορικών καταχωρήσεων(5) να έχει πρόσβαση η φορολογική αρχή. Δηλαδή να είναι φορολογικά εγκεκριμένο, όπως συμβαίνει και με τα λοιπά λογιστικά προγράμματα. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι, θα πρέπει να ενοποιηθούν τα προγράμματα των λογιστικών καταχωρήσεων με αυτά των μεταφορικών καταχωρήσεων, για να λειτουργούν σαν ένιαίο λογιστικό σύστημα.

Στις λογιστικές καταχωρήσεις, δηλαδή στην μεταφορά των αξιών, εκτελούνται δύο εγγραφές, σε εφαρμογή της μεθόδου της "διαρκούς απογραφής" των πωλήσεων:
α) χρέωση πελάτες, πίστωση έσοδα πωλήσεων, για την μεταφορά αξίας, και
β) δεύτερη εγγραφή, με την βοήθεια αντίθετου λογαριασμού, για την ανάληψη από την αποθήκη της ποσότητας: χρέωση πωλήσεις, πίστωση εμπορεύματα. (Ως γνωστό η διαφορά: εσοδα πωλήσεων μείον πωλήσεις μας δίνει το μικτό κέρδος.)

Στις (5)μεταφορικές καταχωρήσεις, δηλαδή στην μεταφορά φορτίων, εκτελείται μόνο η εγγραφή στον λογαριασμό του αποθηκευτικού χώρου, του λογιστικού σχεδίου, για την απόθεση ή την ανάληψη μιας ποσότητας από την αποθήκη. Στην περίπτωση αυτή δέον να ελέγχεται αν η δράση εκτελείται στα πλαίσια σύμβασης πώλησης, για την ενδοεπιχειρησιακή κυκλοφορία των αγαθών, για οργανωτικούς λόγους, ή τέλος, στα πλαίσια της διακίνησης του, κλπ.

Φυσικά το πρόγραμμα του Η/Υ "βλέπει" σήμερα κωδικούς κίνησης και οι εγγραφές γίνονται αυτόματα με "σκανάρισμα". Κατά τα γνωστά διενεργείται στο τέλος χρήσης απογραφή των εμπορευμάτων και των πρώτων υλών, κλπ, με τις γνωστές μεθόδους FIFO, LIFO.  

Η επιχείρηση – φορέας που προβλέπει ο Ν. 4302/14 έχει την δυνατότητα, με πολύ εύκολο τρόπο και ανάλογες ρυθμίσεις από την πολιτεία, να γίνει ο απόλυτος κυρίαρχος της κυκλοφορίας πανελλαδικά των εμπορευμάτων…

Θα πρέπει όμως να πρυτανεύσει σύνεση. Με άλλα λόγια η κάθε εταιρεία πληροφορικής να περιοριστεί στην εκπόνηση και στην άψογη λειτουργία του συστήματος που εκμισθώνει. Την εκτέλεση του έργου να την αφήσει όμως στους τεχνοκράτες της Μεταφοράς, της Διαμεταφοράς, της Αποθήκευσης, της βιομηχανίας και του εμπορίου.

Κάτι που μέχρι τώρα δεν διαπιστώνεται στην αγορά, γιατί υπάρχουν εταιρείες “υπεράνω χρημάτων”, που κοντεύουν να με κουζουλάνουν με τις σοφιστείες «Logistics», που ανακοινώνουν, θεωρώντας ότι, ο κάθε μάστορας του Πολυτεχνείου, είναι ταυτόχρονα αυθεντία πάνω στο περιβάλλον λειτουργίας της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου.

Καιρός είναι να γίνει κατανοητό ότι, το Πολυτεχνείο χρειάζεται να κατασκευάζει τις υποδομές, τα μεταφορικά μέσα και την τεχνολογία. Η εκμετάλλευση όμως αυτών των συντελεστών της παραγωγής ανήκει στους λογιστές – κοστολόγους της μεταφοράς, ειδικευμένους επιστήμονες δηλαδή στο εμπόριο και στην Οργάνωση και Διοίκηση των Επιχειρήσεων.

Καιρός είναι επομένως, να πάει ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Από εδώ αρχίζει όμως η πολιτική του κράτους, που δεν με ενδιαφέρει! Υπάρχουν όμως επιλογές, που θα μπορούσαν εύκολα να γίνουν καθολικής αποδοχής, για το κοινό συμφέρον και το συνολικό όφελος της χώρας.
Στυλιανός Κακατσάκης  -  www.kakatsakis.eu