Kakatsakis.eu

Παραπάνω διαβάσατε την φιλοσοφία μου πάνω στο ευρύτερο πεδίο λειτουργίας της οικονομίας:
                  «Η αγορά της Μεταφοράς εξελίσσεται».
Με βάση την πείρα μου λοιπόν το πεδίο αυτό για την χώρα μας διακρίνεται σε 2 περιόδους:
α) Την περίοδο προ της εμφανίσεως παγκοσμίως του όρου “εφοδιαστική αλυσίδα”.
β) Την περίοδο μετά την εμφάνιση του όρου «εφοδιαστική αλυσίδα», δηλαδή κάτι
αντίστοιχο με τις περιόδους της ιστορίας, που τις κατατάσσουμε… “προ και μετά τον Χριστό”…

Μην σας παραξενεύει ο τρόπος που θα προσεγγίσω την λειτουργία της αγοράς.
Αυτό γιατί θα αναλύσω την λειτουργία της αγοράς όπως διαχρονικά ήταν θεσμοθετημένη
από την χώρα μας και εφαρμοζόταν από τα στελέχη των επιχειρήσεων.
Η μόνη διαφορά είναι ότι εγώ θα βρίσκομαι αρχικά στην περίοδο «“προ” της εφοδιαστικής αλυσίδας».
Θα προσεγγίζω δηλαδή τις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων στην αγορά, μέσα στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο, δίχως αναφορά του όρου
«εφοδιαστική αλυσίδα» = «Supply Chain».

Εσείς μπορείτε να βρίσκεστε κατά την κρίση και με βάση τις γνώσεις και την πείρα σας στην σημερινή
πραγματικότητα, δηλαδή στην περίοδο «“μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα».
Για ένα πράγμα να είστε πάντως βέβαιοι, ότι δηλαδή η εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς ήταν διαχρονικά
επηρεασμένη, (αλυσοδεμένη), μεταξύ άλλων και από συντεχνιακά συμφέροντα, που ασκούσαν πιέσεις
στην πολιτεία για την προαγωγή των συμφερόντων τους.

Εγώ μάλιστα εύχομαι σε όσους από εσάς λειτουργείτε μέσα στην “αγορά της Μεταφοράς”, να καταξιωθείτε
και σαν «“Διοικητές” εφοδιαστικής αλυσίδας».
Το ζητούμενο όμως είναι:
- Τι είναι “εφοδιαστική αλυσίδα”;
- Ποιος είναι ο «“Διοικητής” εφοδιαστικής αλυσίδας»;
- Ποιο είναι το έτος «“μηδέν” εφοδιαστικής αλυσίδας»;
- Πώς ξεδιπλώθηκε η «αλυσίδα» στην εξέλιξη του χρόνου;

Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι διδασκαλία της ΑΒΣΠ.
Ότι γράφω σε αυτό το χρώμα είναι όροι της Νομικής Επιστήμης.
Ότι γραφώ σε αυτό το χρώμα είναι θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της ΕΕ,
που οφείλει να εφαρμόζει η χώρα μας

                            ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μεταξύ 1968 – 1974 η ΑΒΣΠ μου δίδασκε το επιστημονικό πεδίο «βιομηχανικός Λογισμός»,
δηλαδή τον τρόπο σκέψεις και δράσης του βιομήχανου, για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.
Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό το επιστημονικό πεδίο ήταν ευρύτατο, γιατί έπρεπε να διδαχθούμε, τόσο την
οργάνωση και λειτουργία συνολικά της αγοράς, όσο όμως αναλυτικά και το στενό πλαίσιο της σύστασης
και λειτουργίας της βιομηχανικής επιχείρησης.
Τα επί μέρους επιστημονικά πεδία είχαν τότε 2 κυρίως προσεγγίσεις λειτουργίας της αγοράς και της
πραγματικής οικονομίας:
α) Η Πρώτη ήταν «Μακροοικονομικά», δηλαδή περιγράφαμε γενικά και αόριστα το ευρύτερο
πεδίο που θα λειτουργούσε η επιχείρηση, στην οποία θα εργαστούμε.
β) Η δεύτερη ήταν «Μικροοικονομικά», δηλαδή περιγράφαμε και αναλύαμε σχολαστικά κάθε
λειτουργία πχ της βιομηχανικής επιχείρησης, μέσα από ένα πλήθος ειδικών μαθημάτων.

Εγώ το 1974 που αξιώθηκα του πτυχίου της ΑΒΣΠ συγκέντρωνα ήδη εκτός από την 15ετή πείρα και τις
επιμορφώσεις μου στην “αγορά της μεταφοράς”, επιπλέον και τις επιστημονικές γνώσεις της ΑΒΣΠ.
Η συνισταμένη της μέχρι τότε 15ετους πείρας και της επιστημονικής μου γνώσης της ΑΒΣΠ και τις
επιμορφώσεις μου στο εξωτερικό, με βοήθησαν να κατανοήσω την λειτουργία της αγοράς στο σύνολο
της οικονομίας, σε συνάρτηση με τον σκοπό λειτουργίας εκάστης των επιχειρήσεων χωριστά,
σε τρόπο να τις κατανοήσω και να τις κατατάξω, (εφοδιαστικο - αλυσοδέσω), έτσι:
- Πρωτογενούς παραγωγής, +
- Μεταφοράς και Αποθήκευσης, +
- Παραγωγής πρώτων υλών, +
- Μεταφοράς και Αποθήκευσης, +
- Παραγωγής μισοτελειωμένων προϊόντων, +
- Μεταφοράς και Αποθήκευσης, +
- Παραγωγής έτοιμων προϊόντων, +
- Μεταφοράς και αποθήκευσης, +
- Επιχειρήσεις χονδρεμπορίου, +
- Μεταφοράς και αποθήκευσης, +
- Επιχειρήσεις λιανεμπορίου, +
- Επιχειρήσεις κατ’ οίκον παραδόσεων… ή και
…τροφοδοσίας καταστημάτων λιανικής πώλησης, +
- Επιχειρήσεις εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης +
- Καταναλωτές!

Δεν με ενδιαφέρει αν υπάρχουν αντίθετες προσεγγίσεις στην εμπλοκή των
επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς. Εγώ πάντως δούλεψα σε όλη μου
την ζωή μέσα σε αυτό το απέραντο χάος λειτουργίας της αγοράς και της
πραγματικής οικονομίας. Το παραπάνω “απέραντο χάος” το εξερεύνησα και το
καταλάγιασα μέσα μου, έτσι ώστε να μπορέσω να προκόψω και στην δουλειά μου.

Μέσα στα άρθρα στην ιστοσελίδα μου προσέγγισα αναλυτικά μέχρι τώρα,
όλα όσα έμαθα και δούλεψα στην πράξη ή τα σπούδασα και μάλιστα έγραψα
και δύο βιβλία, για να μεταγγίσω την γνώση μου στους νεώτερους.
Τελειώνοντας όμως, γιατί διανύω το 80ο έτος της ηλικίας μου, κρίνω
ότι χρήσιμο είναι να σας παραθέσω συνοπτικά την συνισταμένη της πείρας
και της επιστημονικής μου γνώσης, μέσα στο θεσμοθετημένο περιβάλλον
λειτουργίας των επιχειρήσεων, που ισχύει διαχρονικά στην χώρα μας.

Προς τον σκοπό αυτό θα αναφερθώ σε μερικές έννοιες, που θα βοηθήσουν
να κατανοήσετε την εξέλιξη της “αγοράς της μεταφοράς” που ισχύουν
διαχρονικά μέχρι σήμερα, δηλαδή πριν και μετά την εμφάνιση στην
λειτουργία της αγοράς της έννοιας, ή του όρου «εφοδιαστική αλυσίδα».

Η “αγορά της Μεταφοράς” που εγώ προσεγγίζω διακρίνεται καταρχήν:
α) στην “Μεταφορά φορτίου” και
β) στην “Μεταφορά αξίας”.
Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι οι παραπάνω 2 «Μεταφορές» έχουν αντίθετο
“δρομολόγιο” - πορεία, δηλαδή ο παραπάνω πίνακας μου στην “Μεταφορά αξίας”
διαμορφώνεται έτσι:
- Καταναλωτές +
- Πληρωμή με κάρτα ή μετρητά
- Επιχειρήσεις καταστημάτων λιανικής πώλησης +
- Πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- Επιχειρήσεις χονδρεμπορίου +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- Επιχειρήσεις παραγωγής έτοιμων προϊόντων +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- επιχειρήσεις παραγωγής μισοτελειωμένων προϊόντων +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- επιχειρήσεις παραγωγής πρώτων υλών +
- πληρωμή μέσω τραπεζικού συστήματος
- Επιχειρήσεις πρωτογενούς παραγωγής!

Αυτό ισχύει και είναι ακριβές, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε η επιχείρηση
ιδρύεται, “διοικείται” και λειτουργεί από τον επιχειρηματία με σκοπό
κατά την ΑΒΣΠ την επίτευξη κέρδους.
Την παραπάνω λέξη “διοικείται” επανήλθα σκόπιμα να την προσθέσω
και πάλι τώρα, γιατί θέλω να διευκρινίσω ότι υπάρχουν στην λειτουργία
της αγοράς οι εξής 2 «διοικήσεις»:

α) Η «Διοίκηση» δηλαδή η Πολιτεία - η χώρα μας, που θέτει τους κανόνες
για την σύσταση και λειτουργία των επιχειρήσεων.
β) Η «Διοίκηση» κάθε επιχείρησης, που εκ του νόμου είναι πχ
το Διοικητικό Συμβούλιο και ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕ,
ή ο Διαχειριστής της ΕΠΕ.

Ως είναι αυτονόητο τις παραπάνω μεταφορές “αξίας” και “φορτίου” τις
διδασκόμαστε αναλυτικά μέσα από ειδικά μαθήματα.
Το πιο ενδιαφέρον μάθημα του 4ου έτους της ΑΒΣΠ ήταν οι
«Ενοποιημένοι Ισολογισμοί».
Στο μάθημα αυτό διδαχθήκαμε για την «Ιθύνουσα Επιχείρηση»
δηλαδή ότι πρόκειται για μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που αγοράζει
και ελέγχει τα πλειοψηφικά πακέτα πολλών επιχειρήσεων διεθνώς.

Στο μάθημα αυτό, όπως και σε άλλα πιο αναλυτικά, είχαμε διδαχθεί
στα προηγούμενα χρόνια επιπλέον ότι αφορά πχ από την σύσταση,
τις αγορές επιχειρήσεων, τις συγχωνεύσεις, τις ανταλλαγές μετοχών,
τις λύσεις και εκκαθαρίσεις επιχειρήσεων, κλπ…

Επιπλέον όμως διδαχθήκαμε στο σύγγραμμα «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί»
σελίδες 11 & 12 σχετικά με τις επιχειρηματικές επιλογές των διοικήσεων των
επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου - Ιθυνουσών Επιχειρήσεων,
δηλαδή:
α) «Αν η απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από την
Ιθύνουσα επιχείρηση γίνεται απλά ως μια τοποθέτηση κεφαλαίων,
άνευ ενδιαφέροντος για ανάληψη ίδιων αυτής εργασιών, τότε ο δεσμός
μεταξύ Ιθύνουσας και ελεγχόμενης είναι χαλαρός και πρόσκαιρος.»
Αυτό στα κείμενα μου το περιγράφω ότι… “αγοράζουν και πουλάνε τις
επιχειρήσεις μεταξύ τους με ευκολία, σαν να πρόκειται για… κατσαρόλες”!

Οι Ιθύνουσες επιχειρήσεις της ΑΒΣΠ έγιναν γνωστές αργότερα και
προπαγανδίστηκαν σαν “Πολυεθνικές επιχειρήσεις”. Όμως διαχρονικά
οι Ιθύνουσες – πολυεθνικές επιχειρήσεις - επέλεγαν οι ίδιες ως τόπο
εγκατάστασης της έδρας της "διοίκησης" τους κράτη τα οποία
χαρακτηρίζονταν από τους θεωρητικούς ως “φορολογικοί παράδεισοι”.

Β) «Αν αντίθετα ο έλεγχος της Ιθύνουσας επιχείρησης προς την
ελεγχόμενη γίνεται προκειμένου να ενταχθεί η ελεγχόμενη επιχείρηση
σε ένα ευρύτερο σύστημα για την παραγωγή και διάθεση ενός αγαθού
στην αγορά, {(δηλαδή με βάση τις «“μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα»
απόψεις των θεωρητικών την… “εφοδιαστικο-αλυσοδένουν”*^)},
τότε κατά την ΑΒΣΠ πάντα, ο δεσμός μεταξύ της Ιθύνουσας και της
Ελεγχόμενης είναι μόνιμος, αρραγής και σταθερός.»

Αντιλαμβάνεστε τώρα ότι στην περίπτωση “β)” οι Ιθύνουσες επιχειρήσεις
της ΑΒΣΠ ήταν πρακτικά η «“Διοίκηση” των επιχειρήσεων» που θα ελέγχονται
διεθνώς πχ για την παραγωγή τζιν ενδυμάτων και όχι η Επιχείρηση Μεγάλου
Κεφαλαίου*, που αποφάσισε να ρίξει στην παγκόσμια αγορά αυτά τα προϊόντα.

Ως εκ τούτου η βασική απόφαση της επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου*
αφορούσε καταρχήν στην επιλογή του κράτους που θα εγκαταστήσει την
έδρα της Ιθύνουσας Επιχείρησης, που θα οργανώσει και θα ελέγχει
την λειτουργία των επιχειρήσεων, οι οποίες θα αναλάμβαναν στην
συνέχεια την οργάνωση των λειτουργιών και την εκτέλεση των επί
μέρους δράσεων, για να παραχθεί και να κυκλοφορήσει το προϊόν,
πχ ενδύματα τζιν, στην παγκόσμια αγορά.
*(Ο όρος “Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου” είναι δικός μου.)

Ο προβληματισμός αφορούσε στην συνέχεια σε συγκεκριμένους
καθοριστικούς παράγοντες, οι οποίοι έπρεπε να ληφθούν υπόψη
και να τεθούν πρωτύτερα σε διαβούλευση με την ηγεσία των κρατών,
στο οποίο θα λειτουργούσαν κάθε ελεγχόμενη επιχείρηση τους.

Ο σκοπός της Επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου ήταν το κέρδος και οι
οδηγίες της δίδονταν υπό την μορφή εντολών προς την Ιθύνουσα
επιχείρηση.
Για τον λόγο αυτό οι εντολές έπαιζαν καθοριστικό ρόλο και επηρέαζαν
την λήψη των αποφάσεων εκάστης Ιθύνουσας Επιχείρησης, μεταξύ
άλλων και για το κράτος που θα λειτουργούσαν κάθε ελεγχόμενη
επιχείρηση τους, δηλαδή αφορούσαν πχ για:
- Την επιλογή του τόπου εγκατάστασης,
- Την προσφορά φθηνών εργατικών χεριών,
- Την ύπαρξη άρτιων υποδομών,
- Την προσφορά πρώτων υλών,
- την ύπαρξη “καναλιών” μεταφοράς,
- Την ύπαρξη κινήτρων από τα κράτη με χρηματοδοτήσεις, κλπ…

Όμως την διοίκηση κάθε επιχείρησης που συνεστήθη δεν την
αναλάμβανε η ίδια η Ιθύνουσα Επιχείρηση που ελέγχει το πλειοψηφικό
πακέτο των μετοχών της, γιατί διόριζε σε αυτές τις επιχειρήσεις
επιλεγμένα δικά της έμπιστα πρόσωπα να τις διοικούν.

Η ΑΒΣΠ διευκρίνιζε για ευνόητους λόγους με ένα συγκαλυμμένο
τρόπο την εμπλοκή αυτών των προσώπων στην διοίκηση των
επιχειρήσεων που ήλεγχε η Ιθύνουσα Επιχείρηση, με τον χαρακτηρισμό:
«ως τους… “έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”».

Ως είναι αυτονόητο τα πρόσωπα αυτά ήταν υπό την καθοδήγηση και τον
έλεγχο της Ιθύνουσας Επιχείρησης και λειτουργούσαν σαν απλά
εκτελεστικά όργανα. Τι ήταν όμως αυτά τα «πράγματα»;
Αυτά ήταν οι επιχειρηματικές αποφάσεις, όπως τις αναλύαμε σε βάθος
στην ΑΒΣΠ μέσα από διάφορα μαθήματα του ευρύτερου πεδίου
«Βιομηχανικός Λογισμός», τα οποία ήταν πχ:
- Να αγοράζουν ακριβά πρώτες ύλες, ενώ μπορούσαν από αλλού πιο φθηνά.
- Να πουλάνε φθηνά την παραγωγή τους, ενώ μπορούσαν να την διαθέσουν
και σε άλλες αγορές πιο εύκολα και πιο ακριβά…
- Να θέτουν στα προϊόντα τους διαφορετικές εμπορικές επωνυμίες στις παρτίδες…
- Να παράγουν παρτίδες και να τις κρατούν χωρίς να τις διαθέτουν άμεσα στην αγορά…
- κλπ, κλπ…

(Δηλαδή όπως αναφέρω και αλλού οι “έχοντες αντικειμενικότερη
αντίληψη των πραγμάτων” δεν εργάζονται για την επίτευξη κέρδους,
αλλά με βάση τις Οικονομικές Αρχές.)
Άρα εμείς στην ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε την εμπλοκή των Πολυεθνικών
επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά, όχι βέβαια ως “Διοίκηση εφοδιαστικής
αλυσίδας” όπως την διδάσκουν διαχρονικά οι θεωρητικοί στην
«“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή, αλλά ως:
«Τον ο εξαρχής σχεδιασμό ενός διατεταγμένου συγκροτήματος
επιχειρήσεων που λαμβάνει έκταση και ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία ή
και βιομηχανία ορισμένων ειδών ενός παραγωγικού κλάδου»…
«…Με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων
στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»

Σκόπιμα έθεσα παραπάνω το (*^) στην λέξη {“εφοδιαστικο - αλυσοδένουν”*^},
γιατί τότε δεν υπήρχε ακόμα κάποιος όρος ή έννοια γενικά των λέξεων
“διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”. Στην κρίση επομένως όλων σας είναι
να διαπιστώσετε παρακάτω ότι στην «“μετά” διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»
εποχή, πολλές δεκάδες αλλοδαποί ακαδημαϊκοί και άλλοι θεωρητικοί
καπηλεύτηκαν μετά το 1995 τον όρο "Lieferkette" της ΕΕ = "Supply Chain", που 
μεταφράστηκε στην χώρα μας σαν "εφοδιαστική αλυσίδα", στην οποία μάλιστα
οι δικοί μας της διόρισαν και την {“Διοίκηση" εφοδιαστικής αλυσίδας}. 

Όλα αυτά ήταν όμως απλά μια διέξοδος των δικών μας θεωρητικών για να προσεγγίσουν
την λειτουργία της αγοράς που αφορά στην εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων, για 
την παραγωγή πχ κατά φάση “τζιν” ενδυμάτων σε 10 χώρες και την διάθεση τους στην
συνέχεια στην παγκόσμια αγορά...

Ερωτάται όμως:
- Αν στα βιβλία τους περιγράφουν οι ξένοι μια διαφορετική επιχειρηματική
δραστηριότητα, από αυτήν που δίδαξε η ΑΒΣΠ σε εμένα μεταξύ 1968 – 1974;
- Γιατί οι δικοί μας ακαδημαϊκοί μεταφράζουν ή και γράφουν βιβλία
“εφοδιαστικής αλυσίδας” με αναφορά στην βιβλιογραφία των ΗΠΑ ή αγγλική;
- Γιατί οι δικοί μας ακαδημαϊκοί παραβλέπουν την διδασκαλία της ΑΒΣΠ
και διδάσκουν μόνο μέσα από βιβλιογραφία των ΗΠΑ και Αγγλίας;
- Γιατί οι δικοί μας ακαδημαϊκοί δεν διακρίνουν στην δική τους διδασκαλία
την διαφορά της “εφοδιαστικής αλυσίδας” μεταξύ των επιστημόνων τρίτων
χωρών και της «εφοδιαστικής αλυσίδας» της ΕΕ που ισχύει, επομένως
πρέπει να εφαρμόζεται και να διδάσκεται και στην χώρα μας;

Προσοχή όμως τώρα!
Οι ξένοι προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς ως “εφοδιαστική αλυσίδα”
ελεύθερα και κατά την κρίση τους, γιατί με τον όρο αυτό περιγράφουν την
λειτουργία της αγοράς σαν “Marketing”! Δηλαδή με τέτοιο τρόπο που δεν
θα αντιστρατεύονται τις ρυθμίσεις που έχει θεσμοθετήσει η χώρα τους,
με τους οποίους επιβάλει τους κανόνες λειτουργίας των επιχειρήσεων,
για να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στο έδαφος τους, πχ των ΗΠΑ.

Σαν απόδειξη σας πληροφορώ ότι όλοι οι άγγλοι και αμερικάνοι αρχίζουν
πάντα το βιβλίο τους, (όλα μετά το 1995), με περιγραφή τι είναι η
“Supply Chain” και το “Management” της.
Παράδειγμα οι Sunil Chopra & Peter Meindl αρχίζοντας το 800 σελίδων
βιβλίο τους αφιερώνουν 25 σελίδες για να περιγράψουν τον όρο που οι
ίδιοι τον αναφέρουν στον τίτλο του βιβλίου τους:
«Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας».
Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό οφείλουν να το κάνουν και αυτοί,
όπως και όλοι οι άλλοι θεωρητικοί “Marketing” για 3 λόγους:

1) Προφανώς στις ΗΠΑ η κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των 52
πολιτειών είναι ρυθμισμένη στις ΗΠΑ με άλλο όρο, όπως πχ εμείς είχαμε
προ της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον όρο ΥΠ.Ε.Δ.Α., (Υπηρεσία Ελέγχου
Διακίνησης των Αγαθών)

2) Με τις αναφορές τους στην συνέχεια της εμπλοκής των πολυεθνικών
επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά δεν αντιστρατεύονται τις
θεσμοθετημένες ρυθμίσεις της χώρας τους, πχ για την σύσταση,
την λήψη “κωδικού άσκησης δραστηριότητας” (ΚΑΔ), για την
παραγωγή προϊόντων, την φορολογική τους νομοθεσία, κλπ, κλπ…

3) Κυρίως όμως γιατί προφανώς δεν γνωρίζουν οι άλλοι στην χώρα τους,
τι σόι πράμα είναι “εφοδιαστική αλυσίδα” και θεωρούν αναγκαίο να την
περιγράψουν αόριστα σε 25 σελίδες και στην συνέχεια να την αναλύσουν
θεωρητικά στις 775 υπόλοιπες σελίδες “Marketing” του βιβλίου τους…

Η ΕΕ αντίθετα που θεσμοθέτησε πρώτη παγκοσμίως το 1993 τον όρο
«αλυσίδα εφοδιασμού» = «Lieferkette», δεν άρχισε να κάνει φιλοσοφία
για να γράφει επιστημονική φαντασία, ούτε να κάνει θεωρία για να
γράφει Marketing.
Προσοχή: Η "αλυσίδα" της ΕΕ είναι μέρος του λόγου ουσιαστικό!
Η ΕΕ απεικόνισε δηλαδή απλά ένα σχήμα με αναφορά όλων των
εμπλεκομένων στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τους οποίους
“αλυσόδεσε” με τα άρθρα του κανονισμού της ΕΕ 2454/93.
(Εδώ σύντομα σας διευκρινίζω ότι στο έδαφος της ΕΕ δεν ορίζεται πχ
ότι "Supply Chain" = "εφοδιαστική αλυσίδα" και στην συνέχεια να 
αναλύεται το επίθετο "εφοδιαστική".
Αυτό όμως συνέβη δυστυχώς σε ΗΠΑ και Αγγλία, γιατί μετά το 1995
άρχισαν κατά την κρίση τους οι θεωρητικοί Marketing, κλπ, να
προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς γενικά κα αόριστα ως
Supply Chain.)
Ιδού και το σχήμα της ΕΕ ισχύος από 01.01.1993:

 

έπεται  έγγραφο - σχήμα αλυσίδας της ΕΕ

Εδώ όμως τώρα ακόμα μεγαλύτερη προσοχή!
Οι δικοί μας ακαδημαϊκοί διδάσκουν και αναφέρονται στην βιβλιογραφία, που αφορά
στην «Εφοδιαστική αλυσίδα» των ΗΠΑ & Αγγλίας, παραβλέποντας ότι εμείς έχουμε
την «αλυσίδα» θεσμοθετημένη από την ΕΕ και δεν μας χρειάζεται να μας την διδάξουν
οι ξένοι.

Το γεγονός είναι ότι οι έλληνες ακαδημαϊκοί που διδάσκουν την εφοδιαστική αλυσίδα
με βάση την βιβλιογραφία των ΗΠΑ και Αγγλίας, όλη μάλιστα μετά το 1995,
(ουδείς προ του 1995), κάνουν λάθος, γιατί παραπληροφορούν
και αποπροσανατολίζουν τους φοιτητές!

Αυτό διότι παραβλέπουν την πρωτότυπη και αυθεντική “αλυσίδα εφοδιασμού” της ΕΕ
του 1993 και διδάσκουν την εφοδιαστική αλυσίδα, πχ των ΗΠΑ, που καπηλεύτηκαν
αμερικάνοι και άγγλοι επιστήμονες μετά το 1995, αφού την εντόπισαν στον κανονισμό
ΕΕ 2454/93 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το παράδοξο το γνωρίζει η νομική
επιστήμη και το ορίζει ως «αντιδάνειο».

Δηλαδή:
- Η Ευρώπη όρισε πρώτη παγκοσμίως τον όρο «αλυσίδα εφοδιασμού»
και θεσμοθέτησε με αυτόν τον όρο, απλά και μόνο κανόνες κυκλοφορίας
των εμπορευμάτων στο έδαφος της!
- Οι ξένοι πήρανε μετά το 1995 τον όρο εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ,
για να διδάξουν πάνω σε αυτόν τον όρο, όπως κρίνουν θεωρητικά και
αόριστα την λειτουργία της αγοράς…
- Οι δικοί μας ακαδημαϊκοί άρχισαν στην συνέχεια να διδάσκουν την
“Supply Chain” των ξένων και παραβλέπουν την “Lieferkette”* =
αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ!
Το παράδοξο γεγονός επομένως ότι στην χώρα μας διδάσκουμε την
“μαϊμού” εφοδιαστική αλυσίδα των ξένων, αντί να διδάξουμε την
αυθεντική εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ καλείται, όπως προανέφερα
με βάση την Νομική Επιστήμη: «αντιδάνειο»!

Η διαφορά είναι απλή, δηλαδή:
Η ΕΕ δεν περιγράφει στον Κανονισμό της ΕΕ 2454/93 "τι είναι εφοδιαστική
αλυσίδα", αλλά επιλέγει συγκεκριμένες επιχειρήσεις, στις οποίες επιβάλει
κατά περίπτωση την τήρηση συγκεκριμένων κανόνων, για να μπορεί να
ελέγχει ανά πάσα στιγμή, ποιός είναι ο Κύριος και ποιος ο Κάτοχος των
εμπορευμάτων, που κυκλοφορούν στο έδαφος της.

Αντίθετα Άγγλοι και Αμερικάνοι περιγράφουν καθένας του “τι είναι η
εφοδιαστική αλυσίδα” που έχει καθένας στο μυαλό του και στην συνέχεια
γράφει θεωρητικά σαν Marketing όπως κρίνει και αντιλαμβάνεται την
λειτουργία της αγοράς.
*Η γερμανική είναι η επίσημη γλώσσα της ΕΕ.

Άρα στις αναφορές τους οι δικοί μας ακαδημαϊκοί οφείλουν να
διευκρινίζουν, ότι όλα όσα διδάσκουν σαν «Διοίκηση Εφοδιαστικής
Αλυσίδας» δεν έχουν σχέση και συνάφεια με την θεσμοθετημένη
λειτουργία της αγοράς της χώρας μας και της ΕΕ γενικότερα.
Εδώ όμως οφείλω να σας παραπέμψω στην παραπάνω διδασκαλία
της ΑΒΣΠ, η οποία μου δίδαξε όλα όσα γράφονται παγκοσμίως
μετά το 1995 ως «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας».

Η διαφορά μεταξύ ΑΒΣΠ και τους «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή
είναι απλή:
- Οι τωρινοί κουτσομπολεύουν στην εμπλοκή των πολυεθνικών
επιχειρήσεων στην αγορά, τις οποίες μάλιστα αναφέρουν με την
επωνυμία ή τις ονομασίες των προϊόντων τους.
- Η ΑΒΣΠ δίδαξε τα ίδια ακριβώς μέσα από ένα πλήθος μαθημάτων,
δίχως να καπηλευτεί κάποιο όρο από οπουδήποτε στον κόσμο,
όπως έπραξαν οι «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή θεωρητικοί
ΗΠΑ και Αγγλίας...

Η ΑΒΣΠ όλες τις επιχειρήσεις που ήλεγχαν διεθνώς διάφορες
επιχειρήσεις για την παραγωγή πχ ρούχων, υποδημάτων,
απορρυπαντικών, κλπ, αντί να τις αναφέρει με την επωνυμία τους
ή τις ονομασίες των προϊόντων τους, τις προσδιόριζε απλά ως
Ιθύνουσες επιχειρήσεις χωρίς να τους ζητάει μίζες για να τις
προβάλει στην αγορά, ή για να διαφημίσει τα προϊόντα τους
στους καταναλωτές.

                                  Μέρος Πρώτο

Πότε και τι συνέβη όμως στην αγορά και προέκυψε και διδάχθηκε
σε ΗΠΑ και Αγγλία ό όρος “Διοίκηση Εφοδιαστικής αλυσίδας”;
Ποιο είναι το έτος “μηδέν”, από τότε δηλαδή που εμφανίστηκε και
άρχισε να διδάσκεται η έννοια Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας;
Αντιλαμβάνεστε όμως τώρα ότι θα βρίσκομαι στην διαχρονικά
θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς από την χώρα μας και στην
συνέχεια από την ΕΕ. Δεν θα βρίσκομαι κοντόφθαλμα δηλαδή σε
χρόνο κάποιας {“προ” η “μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα”} εποχή!...

Το 1993 συγκεκριμένα η Ευρωπαϊκή Ένωση, (ΕΕ), έθεσε σε ισχύ τον
κανονισμό ΕΕ 2454/93 για να θεσμοθετήσει την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων εντός του εδάφους της ΕΕ με ενιαίο τρόπο.
Αυτό ήταν επιβεβλημένο, γιατί μέχρι τότε κάθε κράτος – μέλος
είχε τους δικούς του κανόνες, για να ρυθμίσει την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος του.

Στην χώρα μας πχ ήταν θεσμοθετημένο το όργανο “ΥΠΕΔΑ”,
(Υπηρεσία Ελέγχου Διακίνησης Αγαθών), που είχε υπό τον έλεγχο
του κάθε «αγαθό» που κυκλοφορούσε στο δρόμο.
Με βάση τις τότε ρυθμίσεις το “αγαθό” – “εμπόρευμα” για να
κυκλοφορήσει στο δρόμο υποχρεούνταν οι επιχειρήσεις να εκδίδουν
τα λεγόμενα «φορολογικά στοιχεία», τα οποία έπρεπε μάλιστα
να είναι θεωρημένα από την εφορία.
Δηλαδή επρόκειτο κυρίως για:
- τις «φορτωτικές» και τα «δελτία αποστολής», που έδειχναν από πού
έρχονται και πού πάνε τα εμπορεύματα…
- Τα «τιμολόγια πώλησης» τα οποία έδειχναν ποιανού είναι τα εμπορεύματα...
- Τα «τιμολόγια παροχής υπηρεσιών» τα οποία έδειχναν την εμπλοκή
τρίτων προσώπων στις διαδικασίες για την κυκλοφορία,…
(ή μήπως ορθά: “εφοδιαστικο - αλυσοδέσιμο”, για να γίνει κατανοητό
από τους δικούς μας ακαδημαϊκούς;)… των εμπορευμάτων!

Επειδή όπως και η χώρα μας, κάθε κράτος μέλος της ΕΕ είχε μέχρι τότε
τις αντίστοιχες δικές του διαφορετικές ρυθμίσεις “αλυσο-δεσίματος”
ήταν αναγκαίο το 1993, τότε που άνοιξαν τα σύνορα της ΕΕ να τεθούν
ενιαίοι κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ.

Προς τον σκοπό αυτό η ΕΕ έθεσε σε ισχύ τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 και
επέβαλε τους ενιαίους κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, που θα
ίσχυαν και εφαρμόζονταν στο έδαφος της ΕΕ.
“Έδαφος” της ΕΕ είναι η γη, ο αέρας* και η θάλασσα.
(Προς το τέλος του παρόντος άρθρου απεικονίζω την «εφοδιαστική
αλυσίδα» των θεωρητικών και τον “διοικητή” της στον… “αέρα” της ΕΕ!)

Ο κανονισμός αυτός ως ήταν επόμενο έπρεπε να ρυθμίσει την εμπλοκή
όλων ανεξαίρετα των επιχειρήσεων, που θα λειτουργούσαν στην ΕΕ και
θα εμπλέκονταν στις συναλλαγές για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
στο έδαφος της.
Προς τον σκοπό αυτό θα έπρεπε όμως να “ταξινομηθούν” οι επιχειρήσεις,
ώστε να καταστεί δυνατόν να θεσμοθετηθούν λειτουργικά ενιαίες διαδικασίες
για κάθε κατηγορία επιχειρήσεων, με ταυτόχρονα την προστασία…
όχι πλέον του “δημοσίου συμφέροντος της χώρας μας”, όπως λέγαμε κάποτε,
αλλά συνολικά του συμφέροντος των κρατών της ΕΕ.

Προς τον σκοπό αυτό οι ρυθμίσεις της ΕΕ κατηγοριοποίησαν συνολικά
τις επιχειρήσεις σε 3 (τρεις) μόνο μεγάλες κατηγορίες:
α) Αυτές τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα ήταν δικά τους,
πχ εμπορικές, βιομηχανικές.
β) Αυτές τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα δεν ήταν δικά τους,
αλλά καθίσταντο κατά διάρκεια της κυκλοφορίας τους στο έδαφος
της ΕΕ κάτοχοι των εμπορευμάτων, όπως είναι πχ οι Μεταφορικές
και Αποθηκευτικές Επιχειρήσεις.
γ) Αυτές τις επιχειρήσεις που εκτελούσαν τις λεγόμενες
“βοηθητικές υπηρεσίες μεταφοράς”, όπως είναι πχ ο Διαμεταφορέας,
ο Εκτελωνιστής και άλλοι.

Προσοχή όμως ότι ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 προέβλεπε την εμπλοκή
των παραπάνω επιχειρήσεων και με άλλες ιδιότητες, όπως πχ
“αποστολέας”, “παραλήπτης”, “εντολέας”, “εισαγωγέας”, που
δηλώνονταν στα έγγραφα μεταφοράς, στα τελωνειακά έγγραφα, κλπ…

Το βέβαιο πάντως είναι ότι δεν υπάρχει εμπλοκή κάποιας επιχείρησης
στην λειτουργία της αγοράς της ΕΕ με την ιδιότητα του «“Διοικητή”
εφοδιαστικής αλυσίδας»!…
Αυτό που υπήρξε όμως μετά το 1995 ήταν να καπηλευτούν κάποιοι
τον όρο «Αλυσίδα Εφοδιασμού» της ΕΕ, για να προβληθούν προς ίδιο
όφελος στην επικαιρότητα...

Αυτοί ήταν κυρίως οι ακαδημαϊκοί των ΗΠΑ και Αγγλίας. Το κακό όμως
είναι ότι οι δικοί μας καθηγητές ΑΕΙ διδάσκουν άβουλα και κοντόφθαλμα
από τότε το αντικείμενο «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας» των ξένων
και παραβλέπουν ότι εμείς είχαμε διδάξει μεταξύ πολλών μαθημάτων
και ειδικότερα στους «ενοποιημένους ισολογισμούς» της ΑΒΣΠ
τα ίδια ακριβώς για την «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας» των ξένων,
δίχως την αναφορά του όρου αυτού.

Κρίμα όμως που δεν είχαμε ενταχθεί τότε στην ΕΕ και δεν μπορούσε
τότε η ΑΒΣΠ να διδάξει με βάση το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ και δίδαξε με
βάση τους ισχύοντες τότε κανόνες που όριζε η χώρα μας.

Δηλαδή δίδαξε την εμπλοκή των Επιχειρήσεων στην παγκόσμια
αγορά στο μάθημα “ενοποιημένοι ισολογισμοί” των πολυεθνικών
επιχειρήσεων, κλπ… και δεν δίδαξε για την «“Διοίκηση”
εφοδιαστικής αλυσίδας» των μεταγενέστερων τριτοκοσμικών
θεωρητικών της “μετά εφοδιαστική αλυσίδα” εποχής τους!

H σχέση μου με την χερσαία Μεταφορά

Για να είστε βέβαιοι για την εγκυρότητα των απόψεων που θα αναφέρω εδώ,
αλλά και σε όλα τα άρθρα και στα βιβλία μου, σας παραθέτω στην συνέχεια
επίσημα έγγραφα, που δείχνουν τον θεσμικό ρόλο που έπαιξα διαχρονικά
στην εξέλιξη της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην χώρα μας και στην
Ευρωπαϊκή Ένωση ειδικότερα.

Δηλαδή ότι εγώ έγραψα στα 2 βιβλία και στην ιστοσελίδα μου δεν τα διάβασα
από βιβλία των ακαδημαϊκών, αλλά ήταν εμπειρία, γνώση από σπουδές και
επιμορφώσεις μου, επιπλέον μέσα από την μελέτη νόμων και ρυθμίσεων,
στην αρχή από την ίδια την χώρα μας και στην συνέχεια από τον θεσμικό
ρόλο που μου ανέθεσαν όργανα της ΕΕ να εκτελέσω στην χώρα μας.

1) Το 1979 ίδρυσα με συμμετοχή 80% της εταιρείας Wohlfarht Transport KG και
δικής μου 20% την εταιρεία Euroterminal ΕΠΕ. ΦΕΚ 3054 τεύχος ΑΕ / ΕΠΕ της 5.9.1979…

2) Με την επιστολή μου προς το Υπ. Οικονομικών της 17.11.1979 ζήτησα την διενέργεια
εκτέλεσης μιας Συνδυασμένης Μεταφοράς, (ΣΜ).
Επρόκειτο την εποχή εκείνη για μια βόμβα, γιατί μέχρι τότε ουδείς στην χώρα μας
γνώριζε τι σόι πράμα είναι η ΣΜ.

3) Το Υπ. Οικονομικών με το έγγραφο του από 12.12.1979 «ενέκρινε την διενέργεια
Συνδυασμένης Μεταφοράς με τον… «Euroterminal ΕΠΕ ζητούμενο τρόπο.»
Ιδού το έγγραφο:

  εδώ συνδυασμένες έπεται

Εδώ οφείλω να ενημερώσω προς πάσα κατεύθυνση ποιος είναι ο τρόπος που εγώ
ζήτησα, γιατί ως γνωστό από τότε όλοι οι άσχετοι με τις χερσαίες μεταφορές γράφουν
ότι θέλουν για τις συνδυασμένες μεταφορές, δίχως να περιγράφουν τεχνικά, εμπορικά,
φορολογικά, κλπ, τον τρόπο που διενεργείται η κατά περίπτωση "συνδυασμένη" μεταφορά
που έχουν στο μυαλό τους.

 σχήμα συνδυασμένης έπεται 

Εδώ όπως εγώ ζήτησα θα παραλαμβάνω από τον Αποστολέα – εργοστάσιο το φορτίο
φορτωμένο επάνω στην νταλίκα μου!
Στην συνέχεια ξε-κοτσάρω από την νταλίκα, (δηλαδή το φορείο με τους πίσω άξονες),
από το μέρος της νταλίκας που περιέχει το εμπόρευμα, το οποίο φορτώνω πχ στην
Γερμανία επάνω στο βαγόνι του τραίνου.

Στον προορισμό στην Ελλάδα ξεφορτώνω το φορτίο από το βαγόνι και το κοτσάρω
στο φορείο των πίσω αξόνων και σαν νταλίκα πλέον το παραδίδω στο Τελωνείο και
στην πόρτα του Παραλήπτη…

Προσέξτε τώρα την διαφορά που ζήτησα και εγκρίθηκε:
Εγώ είχα ζητήσει να αφαιρώ τεχνικά, (είχα σχετικά πατενταρισμένη τεχνολογία),
από το φορτηγό τους πίσω άξονες και να φορτώνω μόνο το μέρος του φορτηγού
που περιείχε το εμπόρευμα! Βλέπετε όμως την διαφορά; Δηλαδή ότι στην σύνθετη
μεταφορά φορτώνεται και το φορείο των πίσω αξόνων του φορτηγού!
(ή ολόκληρο το φορτηγό).
Αυτό σημαίνει ότι εγώ με αυτό το τεχνικό πλεονέκτημα ήμουν ανταγωνιστικός
στην οδική μεταφορά, γιατί μετέφερα δύο επιπλέον τόνους καθαρού εμπορεύματος
με μηδέν επιπλέον κόστος!...

Διευκρινίζω ότι στις διεθνείς μεταφορές το μικτό φορτίο που επιτρεπόταν να μεταφέρει
το αυτοκίνητο ήταν εκείνα τα χρόνια 40 τόνοι.
Στην Συνδυασμένη μεταφορά επιτρεπόταν να είναι το μικτό φορτίο 42 τόνοι.
Αυτό γιατί το φορτηγό θα ήταν υπέρβαρο μόνο στις λεγόμενες “αρχικές” και στις
“τελικές” διαδρομές.
Από πλευράς πολιτικής των κρατών ήταν τότε να μεταφέρονται τα φορτία -
εμπορεύματα με τον σιδ/μο, για να αποφευχθεί η επιβάρυνση των δρόμων…

4) Ο ΟΣΕ με το οποίο είχα διαρκείς διαβουλεύσεις ευθύς ως του επέδειξα την
παραπάνω έγκριση του Υπ. Οικονομικών εξέδωσε την εγκύκλιο επιστολή
του από 12.12.1979, με εντολές και οδηγίες προς τα στελέχη του.

Ιδού το έγγραφο 4:

έπεται έγγραφο οσε προς τα τερμιναλ έπεται

Η διαφορά της "σύνθετης" από την "συνδυασμένη" μεταφορά ήταν δύσκολης
προσπέλασης για πολλούς εμπλεκόμενους στην μεταφορά, τόσο από τον χώρο
των βιομηχάνων και των εμπόρων, όσο και από πλευράς των στελεχών
επιχειρήσεων μεταφοράς.
Εδώ σύντομα:
Η πιο κρίσιμη διαφορά είναι φορολογική!
- Δηλαδή στην “συνδυασμένη μεταφορά”:
πχ το TIR εκδιδόταν με βάση τον αριθμό του πιστοποιημένου & αυθεντικού
εμπορευματοκιβωτίου – Container - κινητού αμαξώματος.
- Αντίθετα στην “σύνθετη μεταφορά” το TIR και στην συνέχεια το Τ1
εκδίδεται με βάση τον αριθμό κυκλοφορίας του ΦΔΧ ή του “επικαθήμενου”,
αν είχαν πχ ΝΟ 2048 – Ρ 272, δηλαδή διαφορετικούς αριθμούς κυκλοφορίας.
(περισσότερα στα βιβλία μου)

5) Το εγχείρημα το 1979 απέτυχε για πολλούς λόγους που δεν είναι της
παρούσης. Εδώ μόνο σύντομα ενημερώνω ότι υπήρξε αντίδραση από το
Υπ. Μεταφορών, γιατί η εξέλιξη αυτή ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα
των ελλήνων οδικών μεταφορέων…

Για την Ευρώπη όμως ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, γιατί διαπιστώθηκε ότι
η χώρα μας είχε θέση τις βάσεις, (πχ άνοιξε και λειτούργησε το τέρμιναλ
Αγίων Αναργύρων), για την ανάπτυξη του έργου της μεταφοράς των μεγάλων
εμπορευματοκιβωτίων, των γνωστών στην συνέχεια ως “container”…

Συγκεκριμένα επιτρεπόταν η Intercontainer με την ιδιότητα της ως
“Εγκεκριμένος Οικονομικός φορέας” - ΕΟΦ της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
να διαχειρίζεται τα container στην κυκλοφορία τους στο έδαφος της
Ευρώπης, ανεξάρτητα του φορολογικού καθεστώτος, δηλαδή αν αυτά
ήταν “υποκείμενα” ή “ελεύθερα” δασμών και φόρων ή ίσως σε
κυκλοφορία ή σε απόθεση σε ένα Τερματικό Σταθμό…

Επιπλέον ανεξάρτητα αν τεχνολογικά τα “container” τεχνολογικά ήταν:
- κινητά αμαξώματα, ή κουτιά 20, 25, 30, 40, 45 ποδών μήκους. Ή
- διαφορετικού ύψους (τα λεγόμενα μεγάλης χωρητικότητας).

Αυτό όμως είχε για εμένα τεράστιο όφελος, γιατί η τεχνογνωσία μου
στην χερσαία μεταφορά, σε συνάρτηση με τις γνώσεις από την ΑΒΣΠ
και τις μετεκπαιδεύσεις και τις επιμορφώσεις μου στην Γερμανία και
Γαλλία,ως και την η ιδιότητα μου ως ιδρυτικό μέλος του γερμανικού
“Συνδέσμου Κοστολόγων Σιδ/κων Μεταφορών”, ώθησε την
Intercontainer να με επιλέξει να την εκπροσωπώ στην χώρα μας!

Δηλαδή να ενημερώσω τον ΟΣΕ και την ελληνική αγορά γενικότερα
στο πεδίο της ανάπτυξης των μεταφορών με “container”, ή αλλιώς
με μεγάλα εμπορευματοκιβώτια.

6) Το έργο που ανέλαβα ήταν τεράστιας σημασίας για τις ελληνικές
επιχειρήσεις, αλλά και πρωτόγνωρο για τα στελέχη των επιχειρήσεων,
με αποτέλεσμα πχ να μου ζητήσει ακόμα και ο “Σύνδεσμος των
Ελλήνων Διαμεταφορέων” να ενημερώσω τα στελέχη του πάνω στις
μεταφορές με μεγάλα εμπορευματοκιβώτια.

Αυτό ήταν επόμενο ενδεχόμενο, γιατί εγώ είχα ήδη ενημερώσει την
αγορά συνολικά, δηλαδή τις εμπορικές, βιομηχανικές, μεταφορικές,
κλπ επιχειρήσεις με προσωπικές επισκέψεις απανταχού της χώρας μας…

Πέραν αυτού ήμουν γνωστός στην πιάτσα των Διαμεταφορέων γιατί
ήδη πριν πάω στον στρατό είχα αναλάβει τα καθήκοντα του
"εισπράκτορα" των ετήσιων συνδρομών των μελών του Συνδέσμου
Διαμεταφορέων. Αυτό γιατί ο διευθυντής της “DANZAS” που εργαζόμουν
ήταν και Ταμίας του Συνδέσμου και μου είχε δώσει το μπλοκ των
αποδείξεων και εισέπραττα από τα μέλη τις ετήσιες εισφορές τους…

 

Κώστα είναι το γραμμα του συνδέσμου  διαμεταφορέων
το έχεις εσύ σκαναρισμένο  Προσοχή

Κώστας - έγγραφο ΣΥΝΔΕ το έχεις εσύ Κώστα

εσύ το σκανάρισες βάλτο εδώ ανοιγμένο το κείμεονο

7) Το έργο που μου είχε ανατεθεί δεν ήταν μόνο η οργάνωση και ο προγραμματισμός
του έργου, αλλά ταυτόχρονα και ο έλεγχος της τήρησης του συνόλου των κατά
περίπτωση θεσμοθετημένων ρυθμίσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το παρακάτω έγγραφο της ΕΥΤΕ αποδεικνύει τον επιτελικό μου ρόλο στην
κυκλοφορία των container στην χώρα μας και στην Ευρώπη ευρύτερα.
Εδώ σύντομα:
Η Intercontainer ήταν ΕΟΦ δηλαδή ένας Εγκεκριμένος Οικονομικός Φορέας
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο λογιστικό σύστημα του οποίου είχα πρόσβαση,
άρα και την ευθύνη της ορθής τήρησης των κανόνων της ΕΕ...
Μέσα στα καθήκοντα μου ήταν ως είναι αυτονόητο να ελέγχω τις επιχειρήσεις,
οι οποίες «εφοδιαστικο – αλυσόδεναν» εμπορεύματα στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης…

8) Το έργο που μου είχε ανατεθεί είχε όμως και άλλη μια παράμετρο, δηλαδή
να ελέγχω και τις αρχές της χώρα μας για την ορθή εφαρμογή των κανόνων
της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το συνημμένο έγγραφο μου της 31.1.1995 δείχνει την ενεργό μου παρέμβαση σχετικά:

Προσοχή

Το έχεις εσύ κώστα βάλε το εδώ 
εσύ το σκανάρισες βάλτο ανοιγμένο

Κώστας σκανάρισμα το έχεις εσύ Κώστα δικό μου
έγγραφο προς τελωνείο 

9) Ήταν δε τόσο σημαντική για την χώρα μας η παραπάνω παρέμβαση μου
ώστε το Υπ. Οικονομικών να ανταποκριθεί
άμεσα στις επισημάνσεις μου. Αυτό διότι η χώρα μας ήταν πλέον επίσημο
μέλος της ΕΕ και ήταν υποχρεωμένη να εφαρμόζει μεταξύ άλλων και τον
κανονισμό ΕΕ 2454/93, στον οποίο αναφερόταν για πρώτη φορά παγκοσμίως
ο όρος Lieferkette = Αλυσίδα Εφοδιασμού!
Ερωτάται επομένως:
Όταν οι δικοί μας ακαδημαϊκοί αναφέρονται στην “Supply Chain”
σε ποιο τόπο βρίσκονται – «εφοδιαστικο –αλυσοδένουν»;
- Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Χώρα μας;
- Ή… πχ στις ΗΠΑ;
Επιπλέον όμως:
- Το επιστημονικό πεδίο που προσεγγίζουν οι ξένοι την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων είναι το “Marketing”, επομένως και της επιστημονικής θεωρίας;
- Ή… όπως διαπιστώνω εγώ προσεγγίζουν γενικά και αποσπασματικά
διάφορα θέματα του βιομηχανικού Λογισμού της ΑΒΣΠ;

Ιδού το σχετικό έγγραφο του Υπ. Οικονομικών, που θα πρέπει να
προβληματίσει τους ακαδημαϊκούς μας για να αποφασίσουν να ξεμπλέξουν
τις εφοδιαστικές αλυσίδες.
Δηλαδή να διδάσκουν στην ΟΔΕ Μικροοικονομικά την εφοδιαστική
αλυσίδα της χώρας μας και της ΕΕ;
Ή να διδάσκουν Μακροοικονομικά γενικά και αόριστα την Εφοδιαστική
Αλυσίδα των άγγλων και αμερικάνων:

Εδώ Κώστα το έγγραφο είναι το 14 

10) Ήταν δε τόσο σημαντικός ο ρόλος και το έργο μου στην χώρα μας,
που ο ΟΣΕ μου χορηγούσε κάθε χρόνο ένα Δελτίο Ελεύθερης Κυκλοφορίας,
(permis). Τέτοιο δελτίο λάμβαναν κάθε χρόνο άλλοι 300 έλληνες και
συγκεκριμένα οι βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ακόμα και οι
Γενικοί Διευθυντές, Διοικητές, κλπ του ΟΣΕ / ΤΡΑΙΝΟΣΕ για
να ταξιδέψουν με τραίνο τους έδιναν υπηρεσιακό σημείωμα…

Κώστα το έχεις εσύ βάλε το εδώ μόνος σου
εσύ το σκανάρισες 

κώστα εδώ το πάσο του οσε μπρος - πισω    διπλα -- δίπλα
το έχεις εσύ  είναι το πάσο του ΟΣΕ

Εγώ βέβαια δεν ήμουν για την μετακίνηση μου στην χώρα με το τραίνο ένας
301ος έλληνας, αλλά όπως γράφει το Δελτίο “ένα ανώτερο Διευθύνων στέλεχος
της Intercontainer”. Αυτό είναι το τελευταίο ετήσιο permis που έλαβα,
γιατί στην συνέχεια λύθηκε η Intercontainer και το κράτησα για ανάμνηση…

11) Στην συνέχεια επικοινώνησε μαζί μου η INTERFERRY (IFB), η οποία ήταν,
ΕΟΦ και είχε για τις μεταφορές των container που εισέρχονταν στην Ευρώπη
από τρίτες χώρες, πχ από Αμερική - Ασία πρόσβαση στο Logistical System –
λογιστικό σύστημα της ΕΕ.

Κώστα εδώ το έγγραφο που
εσύ το σκανάρισες βάλτο 

κώστα εδώ το "μισό" IFB έγγραφο που έχεις εσύ.

Δεν επιθυμώ εδώ να αναφέρω κάτι περισσότερο, γιατί ο ρόλος που θα μου
ανέθεσαν ήταν αντίστοιχα το έργο της Intercontainer και δεν αφορά τρίτους.
Το επενδυτικό πρόγραμμα διεκόπη προς την χώρα μας, επειδή ήταν σε
αναντιστοιχία με την ευρύτερη πολιτική εντός του εδάφους της ΕΕ…
Εγώ επειδή τότε είχα ήδη ξεπεράσει τα 65 μου χρόνια προτίμησα να
ιδιωτεύσω και να αφοσιωθώ στην οικογένεια μου, να μελετήσω  βιβλία
στο πεδίο "εφοδιαστική αλυσίδα" και στην ιστοσελίδα μου.

Το μόνο μου πρόβλημα ήταν ότι όλα τα βιβλία, δικών μας και ξένων ήταν
απλά αποσπάσματα από ξένη βιβλιογραφία.
Ουδείς δικός μας έγραψε κάτι ελληνικό πάνω στην λειτουργία της αγοράς
ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Κρίμα...

12) Το 2014 οι περιστάσεις με ώθησαν παρόλα αυτά να εμπλακώ στην
διαβούλευση του νομοσχεδίου για τα Κ.Α.Δ. (Κέντρα Αποθήκευσης και
Διανομής), στην συνέχεια Νόμος 4302/2014.
Τα ΚΑΔ θα ήταν και ΕΟΦ και η λειτουργία τους προβλεπόταν από την ΕΕ
με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93. Ιδού το χαρακτηριστικό σχήμα στον
κανονισμό της ΕΕ, που περιλαμβάνει και το Κ.Α.Δ. = “Warehouse Keeper”:

Κώστα εδώ πάλι το σχήμα

αλυσίδας της ΕΕ

Το δράμα όμως όπως διαπίστωσα ήταν η εμπλοκή του Πολυτεχνείου στις
διαβουλεύσεις, ενώ το θέμα δεν ήταν τεχνικό, αλλά φορολογικό. Αυτό
σήμαινε ότι ο “Warehouse keeper” δηλαδή το Κ.Α.Δ., επειδή θα λειτουργούσε
ως ΕΟΦ, θα ήταν υποχρεωμένο να εφαρμόζει το Logistical System =
= Λογιστικό Σύστημα της ΕΕ, για να φαίνεται ανά πάσα στιγμή ποιος είναι
ο "Κύριος" των εμπορευμάτων που διακινούνταν στους χώρους του,
ενώ “Κάτοχος” θα ήταν το ίδιο το Κ.Α.Δ..

Εγώ εναντιώθηκα στις απόψεις του Πολυτεχνείου αλλά η γνώμη μου δεν
ελήφθη υπόψη, γιατί δεν είχα πλέον τον θεσμικό ρόλο και το κύρος, όπως
όταν ήμουν στην ενεργό δράση, έτσι τέθηκε στον νόμο ο όρος:
«Εφοδιαστική (Logistics)», δηλαδή πιο αναλυτικά:
α) Τέθηκε “Εφοδιαστική” και παραλήφθηκε ο όρος “Kette” =
“αλυσίδα” της ΕΕ, επιπλέον…
β) Τέθηκε ο όρος “Logistics” ενώ θα έπρεπε ο όρος
“Logistical System” της ΕΕ.

Εγώ προσπάθησα με συζητήσεις αρμοδίως και κατάθεση προσωπικής μου
επιστολής να διορθώσω τα πράγματα αλλά απέτυχα, γιατί εγώ ήμουν
συνταξιούχος απόμαχος, ενώ το Πολυτεχνείο “έλυνε”, “έδενε”, “βίδωνε”,
“ξεβίδωνε”, “συσκεύαζε”, “αποσυσκεύαζε”, “φόρτωνε”, “ξεφόρτωνε”
και γενικά “μαστόρευε” ότι και όπως ήθελε με τον όρο "εφοδιαστική (Logistics)
στις διαβουλεύσεις με το Υπουργείο. 
Κοντολογίς:
Διευκρινίζω ότι δεν ορίστηκε στις διαβουλεύσεις ο φορολογικός
χαρακτήρας της της ΕΕ λειτουργίας του Κ.Α.Δ., γιατί δόθηκε έμφαση στις 
εργασίες, (το χαμαλίκι) που θα εκτελούνταν μέσα σε αυτά.

Εγώ απλά είχα υποδείξει να τεθεί στο σκεπτικό του νόμου η υποχρέωση
της τήρησης του κανονισμού της ΕΕ 2454/93, με τρόπο ώστε να φαίνεται
σε όλες τις διαδικασίες των παραπάνω εμπλεκομένων στην κυκλοφορία
των εμπορευμάτων και τις συμβάσεις που καταρτίζονται, για να φαίνεται
ανά πάσα στιγμή, ποιος είναι ο “Κύριος” και ποιος ο “Κάτοχος” των
εμπορευμάτων που διακινούνται μέσω του Κ.Α.Δ..

Κατά την γνώμη μου όπως υπέδειξα θα έπρεπε στο σκεπτικό του νόμου
να περιγραφεί η έννοια “λειτουργία της αγοράς για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων”, που ο νέος νόμος προβλεπόταν να ρυθμίσει, η οποία
να περιγραφόταν στα εισαγωγικά του νόμου με τέτοιο τόπο, ώστε να
“συνάδει” τόσο με τις ρυθμίσεις της ΕΕ, όσο και με τις απόψεις και
την διδασκαλία των ΑΕΙ, δηλαδή έτσι:

{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις
(σε χρήμα), «Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές
καταχωρήσεις (σε φορτίο) Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή
διαχείριση των εμπορευμάτων και των μεταφορικών μέσων, οι
λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση
και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και
της κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται
μεταξύ των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με
πρόσβαση μέσω διαδικτύου της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του
λογιστηρίου της άλλης.»

Αμέσως μετά να διευκρινιζόταν ότι η παραπάνω έννοια θα αναφερόταν
στην συνέχεια σε συντομία στα άρθρα του νόμου, γιατί όχι και ως
«“Εφοδιαστική (Logistics)”», όπως είχε επιβάλει το Πολυτεχνείο.
Αυτό γιατί άραγε; Τι δουλειά έχει το ΕΜΠ στον φορολογικό / λογιστικό έλεγχο
της χώρας μας και της ΕΕ;
 
Το τραγικό όμως ήταν τότε ότι ο όρος «“Εφοδιαστική (Logistics)”»
τέθηκε στον νόμο σαν “θεμελιώδης έννοια” και “αξίωμα”, που η
αγορά έπρεπε να δεχθεί ως αληθινό χωρίς να επιτρέπεται να
ασκηθεί κριτική ή αντίθετη άποψη…

Αν ο νόμος λάμβανε υπόψη την πρότασή μου αυτό θα έβαζε τα
πράγματα στην θέση τους, γιατί μέχρι τότε οι θεωρητικοί,
καθώς και οι τεχνικοί, μαθηματικοί, κλπ, έγραφαν βιβλία με
αντικείμενο «”εφοδιαστική”» ή και «“Logistics”».

Το τραγικό είναι ότι η κατάσταση ξέφυγε διεθνώς μετά το 1995,
σε τρόπο, που οι θεωρητικοί τρίτων χωρών επέκτειναν το πεδίο
στις προσεγγίσεις “αλυσίδας” τους.
Συγκεκριμένα άρχισαν να προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς
με τον όρο “Supply Chain Management”, καθένας με δικό του τρόπο
και ανάλογα με τις γνώσεις του, δηλαδή επιλεκτικά, γενικά,
θεωρητικά και αόριστα. Ο τρόπος όμως και οι μεθοδεύσεις τους
είχαν για εμένα τρία κύρια χαρακτηριστικά:

1) Καθένας παράθετε τις απόψεις σαν “Marketing”, που εγώ γνωρίζω
από την ΑΒΣΠ ως όρο, που πρέπει να τον κατανοήσουμε ως «ανάλυση
και κατάκτηση της αγοράς».

2) Προσεγγίζουν το “Supply Chain Management” τους δίχως να
λαμβάνουν υπόψη το θεσμικό πλαίσιο της χώρας που είναι
εγκαταστημένη η επιχείρηση, η οποία ρυθμίζει μεταξύ άλλων και
την “Supply Chain”, δηλαδή την κυκλοφορία των εμπορευμάτων
στο έδαφος της.

3) Το κυριότερο επικαλούνται την εμπλοκή των Πολυεθνικών
Επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς, ενώ εγώ γνωρίζω από
την ΑΒΣΠ ότι η Πολυεθνική Επιχείρηση δεν παράγει ή διαχειρίζεται
η ίδια κάποια προϊόντα, αλλά ότι η Πολυεθνική Επιχείρηση ελέγχει
επιλεκτικά συγκεκριμένες επιχειρήσεις παγκοσμίως, με διάφορους
κατά περίπτωση επιχειρηματικούς ή κερδοσκοπικούς σκοπούς.

Το δράμα για τους έλληνες φοιτητές ΟΔΕ είναι ότι οι δικοί μας
ακαδημαϊκοί δεν κατέχουν το επιστημονικό πεδίο και παραβλέπουν
το εξής σημαντικό γεγονός:
Ενώ οι ξένοι μπορούν να γράφουν ότι θέλουν σαν «Διοίκηση
Εφοδιαστικής αλυσίδας», γιατί προσεγγίζουν την λειτουργία της
αγοράς σαν “Marketing”, αντίθετα οι δικοί μας όμως δεν
επιτρέπεται να τους αντιγράφουν, γιατί η δική μας «Διοίκηση
Εφοδιαστικής Αλυσίδας» είναι από το 1993 θεσμοθετημένη –
“κανονισμένη” με τον Κανονισμό ΕΕ 2454/93!.

Όμως όλοι οι ακαδημαϊκοί μας για τα ανυπόστατα που γράφουν βρίσκουν
προς διευκόλυνση τους την διέξοδο να προβάλλουν αποκλειστικά
βιβλιογραφία αγγλική & ΗΠΑ, ενδεικτικά πχ:
1) Σπύρος Μπινιώρης – 2004 με βιβλιογραφία 80 βιβλίων το:
«Εισαγωγή στην Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας LOGISTICS».
2) Στράτος Παπαδημητρίου – Ορέστης Σχινάς – 2004 με βιβλιογραφία
100 βιβλίων το:
«Εισαγωγή στα Logistics».
3) Μιχάλης Βιδάλης – 2009 με βιβλιογραφία 19 βιβλίων το:
«Εφοδιαστική (Logistics) Μια ποσοτική προσέγγιση».

Αντιλαμβάνεστε όμως τον αποπροσανατολισμό των φοιτητών που
δίδασκαν οι ακαδημαϊκοί μας δάσκαλοι;
Πώς είναι δυνατόν να λειτουργήσουν πχ οι δημόσιοι υπάλληλοι
ορθολογικά με βάση το συμφέρον της χώρας και την διευκόλυνση
των επιχειρήσεων, όταν σαν φοιτητές τους είχαν διδαχθεί
ανεφάρμοστες τριτοκοσμικές ασυναρτησίες;

Το γεγονός είναι ότι δεν εισακούστηκα, ή μάλλον εισακούστηκα αλλά όπως
αντιλαμβάνεστε στην χώρα μας υπάρχει διαπλοκή συμφερόντων και έτσι,
μιας και ο νόμος ήταν “ελληνικός” και θα ρύθμιζε την λειτουργία της
ελληνικής αγοράς, παραβλέψανε την υποχρέωση για την εφαρμογή
των Κανονισμών της ΕΕ!

Δηλαδή να φαίνεται στον νόμο η υποχρέωση εφαρμογής του
“Logistical System” του κανονισμού της ΕΕ 2454/93 και για ατην 
εμπλοκή των Κ.Α.Δ. στην λειτουργία της αγοράς, για την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ...

Όμως η ΕΕ στον κανονισμό της ενέταξε το Κ.Α.Δ. και επέβαλε τόσο στο Κ.Α.Δ.
όσο και στους συναλλασσόμενους με το Κ.Α.Δ. να εφαρμόζουν και εκείνοι το
Logistical System, για να συνεχίζει αδιάκοπα ό έλεγχος από την ΕΕ, για να είναι
ανά πάσα στιγμή γνωστός ο εκάστοτε Κύριος και ο Κάτοχος των εμπορευμάτων…

Εγώ εξήγησα αρμοδίως ότι το ΚΑΔ οφείλει πχ σε εφαρμογή των ρυθμίσεων της ΕΕ,…
- Να αναγγέλλει στον αποστολέα την άφιξη του φορτηγού με τις πχ 24 παλέτες χρώματα,
- Να αναγγέλλει στον παραλήπτη - εργοστάσιο την άφιξη και να ζητά τις νεώτερες εντολές
του, οι οποίες εντολές θα αφορούσαν πχ…
- Να «σπάσει» τις παλέτες και να τοποθετεί τα πχ 200 χαρτοκιβώτια στα ράφια,
- Να συσκευάσει μια παρτίδα 10 χαρ/τίων και να του τα στείλει στο εργοστάσιο,
- Να παραδώσει 20 χαρ/τια σε άλλη επιχείρηση γιατί τα πούλησε, κλπ.

Εμένα πάντως από το Υπ. Οικονομικών μου έστειλαν τυπικά μια απάντηση στην
επιστολή μου, όμως στις μεταξύ συζητήσεις μου είχαν απολογηθεί ότι
«δεν ξέραμε τι να βάλουμε».
Εσείς που τώρα συνεργάζεστε με τα Κ.Α.Δ. πώς έχετε κατανοήσει την συνεργασία μαζί τους;
Πηγαίνετε πχ εσείς στο Κ.Α.Δ. για να εκτελέσετε τις εργασίες που ορίζει ο νόμος 4302/14; 
Ή αντίθετα στέλνετε εντολές και λαμβάνετε μηνύματα για την εκτέλεση τους, όπως
προβλέπει ο Κανονισμός ΕΕ 2454/93; Όπως επίσης λαμβάνετε και τιμολόγια με
τις χρεώσεις για την υπηρεσία που σας προσέφερε το ΚΑΔ;

Ιδού η επιστολή toy Yp. Oik.:
Κώστας σκανάρισμα Το έγγραφο είναι στο τέλος του 2ου άρθρου για την εφοδ. Αλυσίδα…
Κώστα κανε το αντιγραφή επικόλληση εδώ
Το έγγραφο είναι στο τέλος του σχολίου 2 για την εφοδιαστική αλυσίδα

Προσοχή όμως τώρα για να αντιληφθείτε την ουσία αυτού που υπέδειξα:
Με βάση την φορολογική μας νομοθεσία ο Λογιστής της επιχείρησης πρέπει να
έχει πτυχίο συγκεκριμένης σχολής ΑΕΙ. Αν ετίθετο ο όρος “Logistical System” =
“Λογιστικό Σύστημα”, τότε θα ήταν σαφές στον νόμο ότι στο ΚΑΔ ανεξάρτητα
από την σύγχρονη τεχνολογία ασκείται λογιστική εργασία, ίδια μάλιστα, όπως
διαχρονικά εκτελείται στις επιχειρήσεις.

Αυτό γιατί τα εμπορεύματα είτε εισέρχονται – “εφοδιαστικο – αλυσοδένονται”:
- Σαν πρώτες ύλες στην αποθήκη πρώτων υλών του εργοστασίου,
- Σαν πωληθέντα εμπορεύματα από την αποθήκη έτοιμων προϊόντων του εργοστασίου,
- Σαν υλικά που εισάγονται από την αποθήκη πρώτων υλών στην παραγωγή,
- Σαν μισοτελειωμένα υλικά που προωθούνται στην επόμενη φάση παραγωγής,
- Σαν έτοιμα προϊόντα από την παραγωγή στην αποθήκη έτοιμων προϊόντων.
- Σαν πωληθέντα εμπορεύματα από την αποθήκη έτοιμων προϊόντων του εργοστασίου,
Διενεργούνται λογιστικές εγγραφές στο λογιστήριο του εργοστασίου!

Άρα ποιός διενεργεί στο Κ.Α.Δ. τις εγγραφές στο Logistical System για την
διαχείριση των εμπορευμάτων που διακινούνται στο Κ.Α.Δ.; Ένας μηχανικός
του Πολυτεχνείου με το “κατσαβίδι” στο χέρι;
Ή μήπως ένας Λογιστής με το “στυλό” στο χέρι;

Εγώ δηλώνω ότι είναι Λογιστής και προσπάθησα το 2014 να προστατεύσω τα
επαγγελματικά του δικαιώματα και προσόντα. Το Πολυτεχνείο όμως κατόρθωσε
τότε να εκμεταλλευτεί την άγνοια των καθηγητών Οικ. Πανεπιστημίων, που
δίδασκαν τριτοκοσμικές θεωρίες, αντί να διδάσκουν τους κανονισμούς της ΕΕ.
Το αποτέλεσμα είναι όμως ότι στις αγγελίες δεν ζητούνται όπως διαχρονικά
συνέβαινε πχ βοηθούς «Λογιστή», αλλά ότι προσόντα γράφει παρακάτω,
προς το τέλος, η αγγελία μιας εφημερίδας…

Άρα προβληματιστείτε:
Τι σόι πράμα είναι ο...
...“Logistician”, o “Logistics Manager” και ο “Supply Chain Manager”,
που σας μοστράρουν οι θεωρητικοί Marketing, για να πρωτοτυπήσουν
ή να σας εντυπωσιάσουν;

  Μέρος Δεύτερο (Προσέγγιση της αγοράς)

Η παραπάνω αρνητική παρέμβαση του ΕΜΠ στην εξέλιξη της λειτουργίας
της αγοράς με απογοήτευσε, αλλά δεν υπήρχε λόγος να επιμείνω στην ορθή
διατύπωση των όρων του Νόμου 4302/14, γιατί ούτως ή άλλως η διακίνηση
των εμπορευμάτων μέσω των ΚΑΔ ήταν και είναι διαχρονικά ρυθμισμένη
και δεν θα επιτρεπόταν να αντιστρατεύεται τις διατάξεις της ΕΕ.

Το πρόβλημα με βάση την μέχρι τότε 50χρονη πείρα μου ήταν καθαρά
συντεχνιακό! Δηλαδή ποιός θα ήταν ο θεσμικός ρόλος του Λογιστή
πτυχιούχου ΟΔΕ στην λειτουργίατων Κέντρων Αποθήκευσης και Διανομής;

Όμως μέσα στις έρευνες που έκανα τότε εντόπισα την εργασία του φοιτητή
του ΠΑ.ΠΕΙ. για την «εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου» και συνειδητοποίησα,
ότι δεν ήταν μόνο το Πολυτεχνείο που διαστρεβλώνει την λειτουργία της αγοράς
προς όφελος των φοιτητών του.

Ήταν δυστυχώς και το ΠΑ.ΠΕΙ. που αποπροσανατολίζει και κακοποιεί τόσο
το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ συνολικά, όσο και ειδικότερα την κατάρτιση των
φοιτητών, σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά.
Το τραγικό όμως είναι ότι το ΠΑ.ΠΕΙ. είναι συνέχεια της ΑΒΣΠ, κρίμα!

Αυτό με ανάγκασε να ανοίξω στην συνέχεια την ιστοσελίδα μου και μέχρι τώρα
σε πάνω από δέκα χρόνια έγραψα πλήθος άρθρων προς όφελος των φοιτητών
και πτυχιούχων ΟΔΕ, γιατί θα τους ήταν απόλυτα αναγκαία, δεδομένου ότι κατά
πάσα πιθανότητα θα εργαστούν σε κάποια από τις επιχειρήσεις της παραπάνω
αλυσίδας εφοδιασμού του σχήματος της ΕΕ…

Προσέξτε τώρα για να κατανοήσετε την εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς
στην πάροδο του χρόνου, μέσα από την έννοια «Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας».
Προς τον σκοπό αυτό πρέπει να αντιληφθούμε την προέλευση του ίδιου του όρο
«Εφοδιαστική Αλυσίδα», συγκεκριμένα…

α) Πρώτη σε όλο τον κόσμο όρισε η ΕΕ τον όρο “εφοδιαστική αλυσίδα” στον
κανονισμό της ΕΕ 2454/93 για να θεσμοθετήσει με ενιαίο τρόπο την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ενωμένης Ευρώπης και έθεσε στον κανονισμό
της το γνωστό παραπάνω σχήμα με τις επιχειρήσεις που εμπλέκονται στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δηλαδή αυτό:

         εδώ η αλυσίδα της ΕΕ

Διευκρινίζω ότι στην αρχή και στο τέλος της «αλυσίδας» αναφέρονται
οι επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα είναι δικά τους και εμπλέκονται στις
«εφοδιαστικο - αλυσοδέσεις» με διάφορες ιδιότητες, πχ ως “παραγωγός”,
“έμπορος”, “εισαγωγέας”, “εξαγωγέας”, “αγοραστής”, “πωλητής”,
“προμηθευτής”, κλπ.

Οι 4 τέσσερις μεσαίες επιχειρήσεις εμπλέκονται στην “εφοδιαστική αλυσίδα”
μόνο με βάση τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας εκάστης που παίρνει
από την Εφορία και διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:
- Αυτές που καθίστανται και Κάτοχοι των εμπορευμάτων,
- Αυτές που παρέχουν τις λεγόμενες βοηθητικές υπηρεσίες μεταφοράς.

Στο σχήμα φαίνεται χωρίς παραπέρα ανάλυση ότι πρόκειται για την
διαμετακόμιση* ή την “εφοδιαστικο – αλυσόδεση” ή την μεταφορά ενός
υλικού, πχ νημάτων, από ένα παραγωγό τρίτης χώρας προς ένα εισαγωγέα
της ΕΕ, που μπορεί να είναι έμπορος ή ένας βιομήχανος, πχ παραγωγής
υφασμάτων. Όπως επίσης αντίστροφα από ένα εξαγωγέα της ΕΕ, προς ένα
εισαγωγέα τρίτης χώρας, πχ ΗΠΑ.
(*Για την διαμετακόμιση βλέπε στα βιβλία μου και σε άλλα κείμενα μου)

β) Μετά το 1993 άρχισαν σταδιακά οι επιστήμονες ΗΠΑ & Αγγλίας υπό τον όρο
«Supply Chain» της ΕΕ να προσεγγίζουν έκαστος την λειτουργία της αγοράς με
τον δικό του τρόπο και όπως αυτός αντιλαμβάνεται την σημασία της λέξης
Lieferkette = Supply Chain στην λειτουργία της αγοράς της χώρας του ή της
διεθνούς αγοράς, δηλαδή:
- Τόσο των “κρίκων αλυσίδας” του σχήματος της ΕΕ, που αφορούν στις διατάξεις του
κανονισμού ΕΕ 2454/93 της ΕΕ που οφείλουν να τηρούν οι εμπλεκόμενοι στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης…
- Όσο και τις προϋποθέσεις που πρέπει να εκπληρώνουν οι επιχειρήσεις, για να εγκριθούν
σαν ΕΟΦ, για να τους επιτραπεί να διαχειρίζονται στο έδαφος της ΕΕ τα εμπορεύματα,
με εφαρμογή του κατά περίπτωση φορολογικού καθεστώτος της κυκλοφορίας του.

Οι δικοί μας θεωρητικοί άρχισαν να προσεγγίζουν στην συνέχεια το πεδίο
«Διοίκηση εφοδιαστικής Αλυσίδας» και να γράφουν βιβλία με βάση τις απόψεις των
επιστημόνων ΗΠΑ, Αγγλίας, παραβλέποντας, γιατί άραγε, ότι εμείς στην χώρα μας
έχουμε την δική μας «εφοδιαστική αλυσίδα» και τους κανόνες της, που θεσμοθέτησε
η ΕΕ το 1993…

Ο μόνος έλληνας καθηγητής ΑΕΙ που προσέγγισε την «διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας» με
αντικειμενικό τρόπο ήταν ο Παράσχος Μανιάτης του Οικ. Παν. Αθηνών. Αυτός αντί για ορισμούς,
βελάκια, τετραγωνάκια, φωτογραφίες, εμπορικές επωνυμίες, κλπ, απεικόνισε την εφοδιαστική
του αλυσίδα με το παρακάτω σχήμα με την διευκρίνιση ήδη από τον τίτλο του βιβλίου του
ότι αφορά στην «πράξη» της “Διοίκησης της εφοδιαστικής αλυσίδας και όχι στην «θεωρία»!
Όμως στην βιβλιογραφία στο σύγγραμμα του επικαλείται και αυτός όπως όλοι οι θεωρητικοί
την “πράξη” των ΗΠΑ και όχι ως οφείλουν άπαντες την εφαρμογή στην πράξη των κανόνων της ΕΕ…

Κώστας από το ίδιο το σχόλιο το σχήμα Μανιάτη είναι

(στο προηγoύμενο ημιτελές)
γιατί έγραψα το παρόν είναι το 4ο μου σχόλιο

για την εφοδιαστική αλυσίδα σχήμα Μανιάτη ένα μεγάλο τετράγωνο.

Αυτό το σχήμα όμως η ΑΒΣΠ, επειδή το 1970 δεν υπήρχε ο όρος «Εφοδιαστική Αλυσίδα»,
ούτε η “Διοίκηση” της και δεδομένου ότι το επιστημονικό πεδίο είναι τεράστιο, το δίδαξε
επίσης με δύο λέξεις ως «Βιομηχανικό Λογισμό». Εγώ ως φοιτητής τότε κατανόησα τον
βιομηχανικό λογισμό ως τον τρόπο σκέψεις και δράσης του βιομήχανου, για να οδηγήσει
την επιχείρηση του στο κέρδος!
("Λογισμός" = Μέτρηση & Υπολογισμός)

Η ανάλυση όμως των λειτουργιών του βιομηχανικού λογισμού της ΑΒΣΠ ήταν τότε οι
«αγορές», «Παραγωγή» και «Πωλήσεις» του Μανιάτη, όμως… η ΑΒΣΠ προσέθετε στις
λειτουργίες της βιομηχανικής επιχείρησης τόσο την “χρηματοδότηση”, όσο και την “διοίκηση”.
Αυτό γιατί στην αγορά κατά την ΑΒΣΠ λειτουργούν διαχρονικά, πχ:
- Άλλες επιχειρήσεις με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία και…
- Άλλες υπό τον έλεγχο μιας επιχείρησης Μεγάλου Κεφαλαίου – Πολυεθνικής Επιχείρησης –
Ιθύνουσας Επιχείρησης, όπως την αποκαλούσε η ΑΒΣΠ.

Δηλαδή ότι αναφέρει και το σχήμα Μανιάτη, με την διευκρίνιση όμως ότι η “Μεταφορά” είναι
“σύμβαση έργου” που καταρτίζει ο βιομήχανος με τον Μεταφορέα, για να κουβαλήσει,
δηλαδή να {“εφιδιαστικο – αλυσοδέσει”} πχ τις πρώτες ύλες και τα προϊόντα του…
(Δηλαδή όπως γράφω και αλλού εδώ ίσως αφορά πχ:
- Σε μια κατά Christopher “μη αυτόνομη οντότητα”, δηλαδή σε μια από τις 10 επιχειρήσεις
   που παράγουν τα τζιν…
- Ίσως όμως αφορά σε μια “αυτόνομη οντότητα” = μια επιχείρηση που κατά την ΑΒΣΠ
λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία.)

γ) Μετά το 1993 δεν υπήρχε πεδίο στους επιστήμονες των Πανεπιστημίων της Ευρώπης,
για να προσεγγίζουν κατά πως φαντάζεται έκαστος την έννοια «εφοδιαστική Αλυσίδα»,
γιατί υπήρχαν οι Κανονισμοί της ΕΕ, τους οποίους οι ευρωπαίοι καθηγητές ΑΕΙ όφειλαν
να τους λαμβάνουν υπόψη στα συγγράμματα τους, όπως επίσης και οι επιχειρηματίες,
οι οποίοι υποχρεούνταν να τους εφαρμόσουν στην πράξη, δηλαδή:
Αφενός στις συναλλαγές τους, δηλαδή στις {“εφοδιαστικο - αλυσοδέσεις” τους}.
Αφετέρου στον “επιχειρησιακό λογισμό” τους, για την λήψη των αποφάσεων τους.

(Κατά την ΑΒΣΠ “επιχειρησιακός λογισμός” είναι ο τρόπος σκέψεις και δράσης
του επιχειρηματία για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.)
Ιδού λοιπόν ένα αντίστοιχο σχήμα “εφοδιαστικής αλυσίδας” ενός Γερμανού:

Εδώ το σχήμα του γερμανού

Αυτό το σχήμα επιγράφεται «εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού» = «interne Lieferkette».
Για να κατανοήσετε την διαφορά με την αντίστοιχη εφοδιαστική αλυσίδα του σχήματος
Μανιάτη πρέπει να είχατε σπουδάσει στην ΑΒΣΠ, δηλαδή:
- Οι “αλυσίδες” και των δύο σχημάτων αφορούν σε μία μόνο βιομηχανική επιχείρηση.
- Οι “αλυσίδες” περιγράφουν επίσης τις ίδιες λειτουργίες κάθε βιομηχανικής επιχείρησης,
δηλαδή “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις”…

Όμως η αλυσίδα του ευρωπαίου είναι βασισμένη στον κανονισμό ΕΕ 2454/93, διότι:…
- αναφέρεται στην «εσωτερική αλυσίδα» δηλαδή οι “κρίκοι” της “εσωτερικής αλυσίδας” που
είναι μέσα στο πλαίσιο, δηλαδή:
- «Beschaffung» = “προμήθειες”,
- «Produktion» = “παραγωγή”,
- «Absatz» = “διάθεση”,

Ίδιοι “κρίκοι” δηλαδή που υπάρχουν αντίστοιχα και στο σχήμα Μανιάτη. Όμως…
- Έξω αριστερά από το πλαίσιο υπάρχει ένα βέλος, που κατά την ΕΕ αφορούν σε αυτές τις
επιχειρήσεις, “Μεταφορά” στο σχήμα Μανιάτη, που “εφοδιαστικο - αλυσοδένουν” δηλαδή
θα μεταφέρουν τις προμήθειες από τον τόπο των «Lieferanten» = “προμηθευτών” μέχρι
το εργοστάσιο.
Με βάση το σχήμα της ΕΕ το βέλος είναι προφανώς η «“εξωτερική” εφοδιαστική αλυσίδα»,
δηλαδή το ΚΑΔ και o Μεταφορέας του σχήματος της ΕΕ, οι οποίοι ενεργούν υπό τις εντολές
των “Lieferanten” = Προμηθευτών!
- Έξω δεξιά από το πλαίσιο υπάρχει επίσης και εδώ ένα βέλος που κατά την ΕΕ αφορούν σε
αυτές τις επιχειρήσεις που θα «εφοδιαστικο – αλυσοδένουν», δηλαδή θα μεταφέρουν την
παραγωγή από την αποθήκη του εργοστασίου πχ απευθείας προς τους Πελάτες.

Όμως στην “εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς” στην συνέχεια, με βάση την ΕΕ και γιατί όχι
τώρα με τον Νόμο 4302/14 και προς ένα ΚΑΔ, και στην συνέχεια από εκεί προς τον τόπο του
αγοραστή των εμπορευμάτων.

Βλέπε πάντα το σχήμα ΕΕ για να τον όρο «“εξωτερική” αλυσίδα εφοδιασμού» του σχήματος
του γερμανού επιστήμονα. Η διαφορά είναι ότι η «αλυσίδα» του γερμανού ενδεχόμενα να
«εφοδιαστικο – αλυσοδένει» την παραγωγή του πχ προς ένα ΚΑΔ, ένα άλλο εργοστάσιο,
ένα έμπορο, κλπ.

(Θυμίζω ότι στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ υπάρχουν 2 “Διοικήσεις επιχειρήσεων”:
α) Η Ιθύνουσα Επιχείρηση – πολυεθνική επιχείρηση που λειτουργεί για την επίτευξη κέρδους.
β) Οι διορισμένοι από την Ιθύνουσα επιχείρηση στις “αλυσο-δεμένες” επιχειρήσεις, που
έχουν υπό τον έλεγχο τους, δηλαδή πρόκειται για τους κατά την ΑΒΣΠ “έχοντες
αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”, που λειτουργούν κατά τα γνωστά με βάση
τις οικονομικές αρχές και όχι για την επίτευξη κέρδους…)

Το συμπέρασμα είναι επομένως ότι τουλάχιστον στις σχολές ΟΔΕ θα πρέπει
να ξεμπλέκονται οι αλυσίδες… Αυτό σημαίνει ότι στην ΟΔΕ πρέπει να διακριθεί:
- Αφενός το επιστημονικό πεδίο «εκμετάλλευση», δηλαδή εσωτερική λειτουργία
της επιχείρησης,
- Αφετέρου οι «συναλλαγές» της επιχείρησης, δηλαδή οι συμβάσεις που καταρτίζει
η επιχείρηση με πελάτες, προμηθευτές και λοιπές επιχειρήσεις, όπως πχ μεταφορών,
αποθηκεύσεων, κλπ….
Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον στην ΟΔΕ πρέπει να διδάσκονται όλα όσα δίδασκε
η ΑΒΣΠ προσαρμοσμένα βέβαια στην εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς, σε ότι αφορά
πχ στους κανονισμούς της ΕΕ και στις συμφωνίες της ΕΕ με τις τρίτες χώρες.

Κάθε άλλη προσέγγιση λειτουργίας της αγοράς βασισμένη σε κανόνες που ισχύουν
στις τρίτες χώρες, πχ ΗΠΑ, Αγγλία αποπροσανατολίζουν και παραπληροφορούν
τους φοιτητές. Συνεπώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την γενική και ευρύτερη
ενημέρωση των φοιτητών, πχ για ότι ισχύει στις τρίτες χώρες και όχι σαν
επιστημονική τους κατάρτιση στην διάρκεια των σπουδών τους!

Η Απόδειξη είναι απλή:
Η ΕΕ την «αλυσίδα» της την ορίζει ως ουσιαστικό δηλαδή {die Lieferkette =
αλυσίδα εφοδιασμού} και την θεσμοθέτησε με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη.
Αυτό σημαίνει ότι ο Ευρωπαίος επιχειρηματίας δεν ψάχνεται τι είναι «εφοδιαστική
αλυσίδα» όπως συμβαίνει με τους καθηγητές πχ των ΗΠΑ, Αγγλίας και τους δικούς
μας που τους αντιγράφουν άβουλα και κοντόφθαλμα.

Στις ΗΠΑ καθένας τους αραδιάζει μισό βιβλίο τι είναι εφοδιαστική αλυσίδα,
για να γράψει στην συνέχεια στο άλλο μισό λίγα πράγματα από το επιστημονικό
πεδίο ΟΔΕ, που αφορά στον επιχειρησιακό λογισμό = Business Logistics, για την
λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων.

Για την ταμπακιέρα όμως δεν κάνουν κουβέντα, δηλαδή πιο είναι πχ το θεσμικό
πλαίσιο κουβαλήματος από την Ινδία στο Πακιστάν; Ποιοι δασμοί και φόροι ισχύουν
για εισαγωγή στις ΗΠΑ από πχ την ΕΕ ή τις τρίτες χώρες, ποια κίνητρα για ξένες
επενδύσεις ισχύουν εκεί που παράγονται τα τζιν, πιο καθεστώς διακίνησης
ισχύει για τις εισαγωγές ή εξαγωγές των ΗΠΑ, κλπ;

Σε ότι αφορά βέβαια στην ίδια την ΕΕ οι δικοί μας δεν κάνουν κουβέντα, παρόλο
που η ΕΕ πρώτη σε όλο τον κόσμο όρισε και θεσμοθέτησε τον όρο
{die Lieferkette = η αλυσίδα εφοδιασμού}.
Αυτό όμως δεν τους είναι εύκολο γιατί στην αλυσίδα της ΕΕ πρέπει να
εφαρμόζουν νόμους και οφείλουν να τους σέβονται και όχι να την
επικαλούνται για να γράφουν τριτοκοσμικές θεωρητικές ασυναρτησίες...

 Μέρος τρίτο - Συγκρίσεις & σχόλια

Εισαγωγικά:
Τώρα πλέον πρέπει να γίνει σαφής η έννοια «πεδίο εφαρμογής», δηλαδή πχ,
σε ότι αφορά στις σιδ/κες μεταφορές ο όρος αυτός αναφερόταν σε όλα τα
τιμολόγια των εμπορευματικών μεταφορών των κρατικών σιδηροδρομικών
επιχειρήσεων. Με τον όρο αυτό κάθε τιμολόγιο προσδιόριζε πχ:
- Για ποια εμπορεύματα εφαρμόζεται.
- Για ποιες διαδρομές ισχύει,
- Για την εφαρμογή του τιμολογίου με προϋπόθεση εφαρμογής συγκεκριμένου
τιμολογίου στην επόμενη διαδρομή - (συναρμογή τιμολογίων),
- Επιπλέον υπήρχαν και τα ειδικά τιμολόγια, (“Sondertarife”, “tarifspecial”),
με εφαρμογή των οποίων τα κράτη της Ευρώπης εφάρμοζαν πολιτική, είτε για την
ανταγωνιστικότητα του δικτύου, για να προσελκύσουν την διέλευση συρμών μέσα
από το δίκτυο τους, είτε για να ευνοήσουν την ανταγωνιστικότητα συγκεκριμένων
προϊόντων, για να τα καταστήσουν πιο ανταγωνιστικά στην αγορά.

Τα παραπάνω δεν τα ανάφερα για να σας εντυπωσιάσω, αλλά για να σας δείξω
ότι και στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή, δίχως να υπάρχει ο όρος
υπήρχαν κανόνες για την “εφοδιαστικο-αλυσόδεση”. Εγώ απλά στο σημείο αυτό
θέλω να κάνω διάκριση του επιστημονικού πεδίου:
- ΟΔΕ, Οργάνωση & Διοίκηση Επιχειρήσεων για να γίνεται κατανοητή στην 
συνέχεια πιο εύκολα η διαφορά της:
- “Διοίκησης Αλυσίδας”... Δηλαδή του Supply Chain Management, των Άγγλων - ΗΠΑ,
από την “Διοίκηση Επιχειρήσεων” της ΑΒΣΠ.
                  --------------------------------

Η ΑΒΣΠ δίδαξε πχ στον βιομηχανικό λογισμό για την «εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού»,
δηλαδή στο “εργοστάσιο” των παραπάνω σχημάτων Μανιάτη και γερμανού, ότι υπάρχουν
δύο παραγωγές:
α) Η “παραγωγή συνεχούς ροής” που δεν επιτρέπει να μείνει το προϊόν μισοτελειωμένο,
β) Η “παραγωγή κατά φάση” που επιτρέπει να παραμένει το προϊόν μισοτελειωμένο.

Άρα λοιπόν το μισοτελειωμένο προϊόν μπορεί:
1) Να μείνει στο ίδιο το εργοστασίου και να εισαχθεί σε μέλλοντα χρόνο στην παραγωγή…
Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτήν την περίπτωση πχ την “μέθοδο Allen”, την οποία
προσεγγίζει μετά από 30 χρόνια ο Christopher στην… “μετά εφοδιαστική αλυσίδα εποχή”!

Ιδού το ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 497 του συγγράμματος
«Η Διοίκησης των Αποθεμάτων» της ΑΒΣΠ:
«Ο Allen ήσχολήθη ειδικώς με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων κανόνων αποφάσεων
επί του βαθμού χρησιμοποιήσεως της εργασίας υπό συνθήκας φθίνοντος φορτίου.
Ως τιαύται συνθήκαι νοούνται εκείναι, καθ΄ας εις τα κέντρα μηχανών εμφιλλοχωρούν κενά
μεταξύ περαιώσεως μιας παραγγελίας και εμφανίσεως προς εκτέλεσιν ετέρας κατεργασίας
επί νέας παραγγελίας.»

2) Ή ίσως να πουληθεί το προϊόν με βάση την απόφαση της ιδίας αυτής επιχείρησης στην
διεθνή αγορά…

3) Όμως ίσως αυτό το εργοστάσιο να είναι υπό τον έλεγχο μίας από τις επιχειρήσεις
που αναφέρουν οι θεωρητικοί ΗΠΑ – Αγγλίας, η οποία πχ παράγει τζιν σε 10 χώρες
και τα πουλάει σε όλο τον κόσμο… Επομένως να λάβει εντολή το μισοτελειωμένο
προϊόν να το “εφοδιαστικο – αλυσοδέσει” με βάση τις εντολές που θα λάβει από
την Πολυεθνική – Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ που την ελέγχει…

Οι θεωρητικοί τρίτων χωρών, πχ ο Christopher, διδάσκουν την παραγωγή τζιν από
10 «μη αυτόνομες επιχειρήσεις». Δηλαδή επιχειρήσεις του ίδιου ομίλου που τις ελέγχει
όμως μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, δια της Πολυεθνικής – Ιθύνουσας Επιχείρησης
που ελέγχει.
Σε αυτές τις 10 επιχειρήσεις αναθέτει η Πολυεθνική, πχ να παράγουν καθεμιά βαμβάκι,
νήμα, ύφασμα, κλωστές, κουμπιά, ραφή, κλπ, τα οποία διαθέτουν τελικά πχ σαν τζιν
παντελόνια στην παγκόσμια αγορά.

Την οργάνωση της παραγωγής που κατανέμεται σταδιακά πχ στα 10 εργοστάσια διδάσκουν
οι θεωρητικοί ΗΠΑ, Αγγλίας ως «εφοδιαστική αλυσίδα». Αντίστοιχα και την πολυεθνική
που ελέγχει τα 10 εργοστάσια και την διάθεση του προϊόντος της παραγωγής αυτών των
εργοστασίων στην παγκόσμια αγορά την ορίζουν ως «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής Αλυσίδας».

Η ΑΒΣΠ το 1970 επειδή δεν υπήρχε ο όρος «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» δίδασκε
τα ίδια ακριβώς πεδία έτσι:
- Την “εφοδιαστική αλυσίδα” ως την «βάση σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων
στην κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους».
- Την ίδια την «“διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας» την όριζε ως Ιθύνουσα Επιχείρηση
και την “διοίκηση” που ασκούσε όριζε ως «τον εξαρχής σχεδιασμό ενός διατεταγμένου
συγκροτήματος επιχειρήσεων, που ασκεί επιρροή πάνω στην βιομηχανία και εμπορεία
ενός παραγωγικού κλάδου.»

Άρα ολόκληρος ο ορισμός της ΑΒΣΠ αν υπήρχε τότε προσέγγιση λειτουργίας της
αγοράς με τον όρο “εφοδιαστική αλυσίδα” και μάλιστα της είχαν και διορισμένη
“διοίκηση” θα ήταν:
«Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων,
που ασκεί επιρροή πάνω στην εμπορεία και βιομηχανία ενός παραγωγικού κλάδου,
με τελικό σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην
κατανάλωση για την επίτευξη κέρδους.»

Δηλαδή η ΑΒΣΠ με την λέξη “διατεταγμένου” είχε εισάγει ήδη από την δεκαετία του 1960
την έννοια «“Διοίκηση” της εφοδιαστικής αλυσίδας». Επιπλέον όμως στην συνέχεια και με
τον όρο “συγκροτήματος επιχειρήσεων” είχε εισάγει και την έννοια των 10 "αλυσοδεμένων"
επιχειρήσεων, από την επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, που παράγουν τα τζιν.

Παρενθετικά: Πρόταση προς τους καθηγητές ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ.:
Δεδομένου ότι άπαντες οι θεωρητικοί παγκοσμίως δεν ορίζουν την πατρότητα του όρου
“Supply Chain”, αλλά την θεωρούν απλά πχ σαν τον τίτλο ενός ποιήματος ή ενός βιβλίου,
για να περιγράψουν στην συνέχεια στην “εισαγωγή” του βιβλίου αυτό που “αλυσοδένει” η
αλυσίδα που έχουν στο μυαλό τους.
Στην συνέχεια μάλιστα, γράφει έκαστος ότι θέλει στο βιβλίο του και μένει στο απυρόβλητο,
γιατί όλοι το ίδιο κάνουν. Μάλιστα για να θεμελιώσουν όλοι τις ιδέες τους επικαλούνται τις
αναφορές άλλων ομοϊδεατών στο βιβλίο τους. (βιβλιογραφία…)

Δεδομένου επίσης ότι κάνουν κάτι αντίστοιχο πχ οι σεναριογράφοι στις παραγωγές
ταινιών, δίνουν δηλαδή ένα τίτλο στην ταινία τους και στην συνέχεια περιγράφουν
την “υπόθεση του έργου”, για να προϊδεάσουν το κοινό, ότι θα απολαύσει στην…
“συνέχεια στην οθόνη”.
Όπως όμως στις ταινίες υπήρχε η κριτική του κοινού, πχ: “η ταινία ήταν φέσι”,
έτσι αντίστοιχα και στους σεναριογράφους στα σενάρια τους με τίτλο
“Supply Chain Management” πρέπει να ασκείται κριτική στις αβάσιμες επιλεκτικές
και αόριστες προσεγγίσεις – επιστημονική τους φαντασία…

Μήπως φρόνιμο είναι οι καθηγητές ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ. να υποδείξετε στους συναδέλφους
σας διεθνώς ως τον πρώτο ορισμό παγκοσμίως της έννοιας
«Διοίκησης εφοδιαστικής αλυσίδας» την παραπάνω περιγραφή λειτουργίας της
αγοράς που δίδαξε η ΑΒΣΠ;

Μπορείτε μάλιστα να τους ζητήσετε συγνώμη, γιατί το δικό μας
«συγκρότημα επιχειρήσεων» δεν το ορίσαμε ήδη από την δεκαετία του 60 σαν
“εφοδιαστική αλυσίδα”…
Όπως επίσης κρίνετε μόνοι σας, αν πρέπει να ζητήσετε συγνώμη, γιατί διδάσκαμε
στην ΑΒΣΠ ότι στο «συγκρότημα επιχειρήσεων» ορίζονται μόνο “προϊστάμενοι” και
για τον λόγο αυτό το ορίζαμε ως «“διατεταγμένο” συγκρότημα επιχειρήσεων».
(όχι “Διοίκηση”)

Αν τότε σας ρωτήσουν Ε…, καλά… και οι προϊστάμενοι των διατεταγμένων επιχειρήσεων
από πού και πως έπαιρναν τις εντολές, για να εκτελέσουν τα καθήκοντα τους;
Πέστε τους προς τον σκοπό στην ΑΒΣΠ διδάσκαμε για την Ιθύνουσα Επιχείρηση, η οποία
ήταν μια Ανώνυμος Εταιρεία (ΑΕ) στην οποία διοριζόταν ένα Διοικητικό Συμβούλιο, (ΔΣ)
της απόλυτης εμπιστοσύνης αυτού που ήλεγχε το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της.

Αν πάλι σας ρωτήσουν, καλά εσείς δεν διδάσκατε τότε στην ΑΒΣΠ για την ίδια την
Διοίκηση του διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων; Δηλαδή της Ιθύνουσας
Επιχείρησης σας; Δηλαδή δεν είχατε και στην ΑΒΣΠ μια αντίστοιχη Διοίκηση–Management
της δικής μας Supply Chain = Εφοδιαστικής αλυσίδας;
Τότε πέστε τους ότι εμείς στην ΑΒΣΠ δίναμε με ένα συγκαλυμμένο τρόπο να καταλάβουν
οι φοιτητές μας, ότι η δική σας διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας είναι μερικά μπαούλα με
πολλά δις δολάρια σε κάποια διεθνή χρηματιστήρια… (παρακάτω επανέρχομαι σχετικά)

Τότε πλέον όσο εγωιστές και να είναι οι ξένοι θα καταλάβουν, ότι σε ότι διδάσκουν
αυτοί σαν “Supply Chain Management” έρχονται δεύτεροι της ΑΒΣΠ, αρκεί βέβαια να
έχετε κάποιοι από εσάς το κύρος, την εμπιστοσύνη στην διδασκαλία της ΑΒΣΠ και
βέβαια να κατέχετε τους κανονισμούς της ΕΕ.

Όμως αυτό δεν πρόκειται να συμβεί για 2 λόγους:
Πρώτον οι δικοί μας ακαδημαϊκοί δεν έχουν δουλέψει εντός ΕΕ πάνω στο αντικείμενο...
Δεύτερον σπούδασαν σε ΗΠΑ ή Αγγλία, άρα είναι φερέφωνα και άβουλοι μαθητές τους.

Πάντως αν κάποιος νέος επιστήμονας έχει την τόλμη, πείρα της αγοράς, λίγες
πληροφορίες από την ΑΒΣΠ, τότε έχει ένα ατράνταχτο λακωνικό επιχείρημα:
Αν δηλαδή προβάλλουν ενστάσεις και επιχειρήματα οι ξένοι, ή και καμιά 500ριά
βιβλία τους, να ξέρετε ότι όλα θα είναι καταρχήν μετά το 1995: Τότε με λίγα λόγια
και σταράτα ρωτείστε τους:
Ο “Manager” των “Supply Chain” όλων σας έχει και αυτό που έχει διδάξει η ΑΒΣΠ
για την Ιθύνουσα Επιχείρηση;
Δηλαδή νομική προσωπικότητα; (πχ καταστατικό συστάσεως νόμιμα δημοσιευμένο,
στο οποίο ορίζεται η έδρα και ο σκοπός της επιχείρησης, δήλωση έναρξης εργασιών
στην εφορία και λήψη ΑΦΜ, προσωπικό που έχει νόμιμα αναγγελθεί η πρόσληψη του
στην επιθεώρηση εργασίας, κλπ...)

Αυτό γιατί οι ξένοι αρκούνται να διαφημίζουν στα βιβλία τους μόνο εμπορικές επωνυμίες
ή ονομασίες προϊόντων… Όμως πέστε τους ότι οι εμπορικές επωνυμίες και τα προϊόντα
με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ:
Δεν “διοικούν”, αλλά “διοικούνται”. Άρα ότι διδάσκουν οι ξένοι σαν
Supply Chain Management είναι θεωρία και Marketing!
Παρακάτω επανέρχομαι αναλυτικά με βάση σύγγραμμα της ΑΒΣΠ του 1960.
Τέλος της παρένθεσης.

Όχι για εντυπωσιασμό, αλλά για να γίνει κατανοητή η λειτουργία της αγοράς,
που αφορά στις «εφοδιαστικο – αλυσοδέσεις» σας δείχνω αυτά τα 3 σχήματα:
το πρώτο

εδώ τα τρια τραίνα

 

Θα διαπιστώσατε ότι από σιδ/κο δίκτυο προς άλλο δίκτυο συμβαίνουν πολλές αλλαγές πχ:
- αλλαγή της σύνθεσης των βαγονιών των αμαξοστοιχιών,
- αλλαγή των μηχανών έλξης,
- αλλαγή των σιδ/κων δικτύων,
- αλλαγή τερματικών σταθμών, κλπ, κάτι που πρωτύτερα δεν επιτρεπόταν.
Όπως επίσης εμπλέκονται και διάφορα πρόσωπα, τα οποία κατά περίπτωση συμμετέχουν
με διάφορες ιδιότητες, πχ
- Σιδηροδρομικά δίκτυα – Υποδομές μεταφοράς.
- Μηχανές έλξης – Μεταφορικές επιχειρήσεις,
- Αποστολείς – Παραλήπτες εμπορευμάτων,
- Πωλητές - αγοραστές εμπορευμάτων,
Ρωτείστε λοιπόν όλους τους καθηγητές μας που διδάσκουν
“διοίκηση” ή “διαχείριση” εφοδιαστικής αλυσίδας,
να σας περιγράψουν και αναλύσουν τις εξής δικές μου «εφοδιαστικο – αλυσοδέσεις»!

α) Στα παραπάνω 3 σχήματα εγώ έχω προσεγγίσει τις σιδ/κες “εφοδιαστικο-αλυσοδέσεις”
και βρίσκομαι στην «μετά Εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή. Τότε δηλαδή που είχαν πλέον
ανοίξει τα σύνορα της ΕΕ και ίσχυαν ενιαίες διαδικασίες κοινοτικής διαμετακόμισης για
όλα τα κράτη της ΕΕ.
β) Στα παρακάτω 2 σχήματα είχα προσεγγίσει στην «προ εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή»
τις οδικές και τις συνδυασμένες «εφοδιαστικο-αλυσοδέσεις»! Τότε που ήταν κλειστά τα
σύνορα κάθε κράτους μέλους και ίσχυαν κατά περίπτωση διαφορετικές διαδικασίες στις
αντίστοιχες τότε διεθνείς μεταφορές. (Περισσότερα σε όλα τα σχόλια και στα βιβλία μου)

εδώ σχήμα συνδυαμένων

Τέλος το παρακάτω σχήμα της ΕΕ θεωρώ το «έτος μηδέν» των εφοδιαστικών αλυσίδων,
τότε δηλαδή που άνοιξαν τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

εδώ το σχήμα αλυσίδας της ΕΕ

ακόμα μια φορά 

Για να σοβαρευτούμε όμως είναι το 1993, το έτος δηλαδή στο οποίο η ΕΕ όρισε πρώτη
σε όλο τον κόσμο τον όρο «αλυσίδα εφοδιασμού»! Όμως η ΕΕ το 1993 έθεσε τον όρο
αυτό στον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 και “εφοδιαστικο – αλυσόδεσε” τους
εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
και όχι βέβαια τα τζιν, τα φάρμακα ή τα απορρυπαντικά, κλπ…,
που “εφοδιαστικο – αλυσοδένουν” οι θεωρητικοί του Marketing των τρίτων χωρών.
(Η διαφορά είναι ότι η ΕΕ επέβαλε την κατάρτιση συμβάσεων μεταξύ των εμπλεκομένων.)
Επομένως:
Άλλο επιστημονικό πεδίο είναι ο επιχειρησιακός λογισμός των εμπλεκόμενων στην παραγωγή
και στο “εφοδιαστικο – αλυσοδέσιμο” των προϊόντων τους στην παγκόσμια αγορά,
δηλαδή πχ η Αναλυτική Λογιστική της Εκμεταλλεύσεως, ο Βιομηχανικός Λογισμός και οι
Ιθύνουσες Επιχειρήσεις της ΑΒΣΠ…
Όπως επίσης άλλο είναι το επιστημονικό πεδίο του επιχειρησιακού λογισμού για την λήψη των
αποφάσεων εκάστης επιχείρησης χωριστά, πχ Κ.Α.Δ., Μεταφορικές, κλπ, που θα εμπλακεί στην 
αγορά, για να «εφοδιαστικο - αλυσοδένει» τα εμπορεύματα των εμπόρων και των βιομηχάνων…
Η ΕΕ έθεσε μάλιστα στον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 το παρακάτω σχήμα που είναι σαφές
και κατανοητό σε κάθε ευρωπαίο επιχειρηματία ή ακαδημαϊκό:

Εδώ πάλι το σχήμα αλυσίδας

της ΕΕ και πάλι,,,

Αυτό διότι ο κανονισμός της ΕΕ ορίζει ρητά και με την ιδιότητα του εκάστοτε εμπλεκόμενου
στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην αγορά. Επιπλέον όμως με τους κρίκους της 
αλυσίδας του σχήματος δηλώνεται ρητά, ότι οι εμπλεκόμενοι στην κυκλοφορία των
εμπορευμάτων οφείλουν να τηρούν τις διατάξεις του κανονισμού της ΕΕ 2454/93.
Επομένως εγώ με την 50χρονη πείρα και τον θεσμικό ρόλο που έτυχε να καταξιωθώ
βλέπω καταρχήν στο σχήμα της ΕΕ:
Εργοστάσια,
Μεταφορείς,
Διαμεταφορείς,
Αποθηκευτές,
Εκτελωνιστές,
Εμπόρους και…
…Υποδομές, (όπως είναι πχ τα σιδ/κα δίκτυα, οι τερματικοί σταθμοί, κλπ,…)
…που όλους μαζί τους έχει “τσουβαλιάσει” η ΕΕ να τηρούν το «Λογιστικό Σύστημα»
μεταξύ τους, σε τρόπο ώστε να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή ποιός είναι ο Κύριος
και ποιος ό Κάτοχος των εμπορευμάτων!

Μετά το 1995 “ξεμπούκαραν” – “ξεσαλώσανε” σε ΗΠΑ και Αγγλία οι θεωρητικοί
Marketing, που αναφέρουν στην βιβλιογραφία οι δικοί μας καθηγητές στα
“συγγράμματα” τους, οι οποίοι καπηλεύτηκαν τον όρο «εφοδιαστική αλυσίδα»
της ΕΕ. Με τον τρόπο αυτό εγκατέλειψαν σταδιακά το μέχρι τότε “Marketing”,
που δίδασκαν και στραφήκαν στο πεδίο “Supply Chain”, στο οποίο διόρισαν
μάλιστα και ένα “Manager” – “κουμανταδόρο”.

Εγώ δεν κρίνω τις αναφορές των ξένων πάνω στις “Marketing” - προσεγγίσεις τους στην
λειτουργία της παγκόσμιας αγοράς, γιατί μόνο κατ’ επίφαση την ορίζουν ως “Supply Chain”.
Αυτό σημαίνει δηλαδή ότι δεν προσεγγίζουν ως “Supply Chain” = εφοδιαστική αλυσίδα
την θεσμοθετημένη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην χώρα τους ή ακόμα και τις
ρυθμίσεις για την κυκλοφορία των μισοτελειωμένων προϊόντων, όπως έκανε δηλαδή
η ΕΕ το 1993, αλλά περιγράφουν γενικά, θεωρητικά και αόριστα έκαστος και όπως
τον βολεύει την εμπλοκή ορισμένων πολυεθνικών επιχειρήσεων στην λειτουργία
της παγκόσμιας αγοράς.

Όμως σε ότι αφορά στην Διοίκηση – Manager της εφοδιαστικής τους αλυσίδας,
δηλαδή στο “Supply Chain Management” που προσεγγίζουν είμαι υποχρεωμένος
να ανατρέξω στην ΑΒΣΠ και στην ΟΔΕ, (Οργάνωση και Διοίκηση των Επιχειρήσεων).
Στην ΟΔΕ οι φοιτητές διδασκόμαστε στο Εμπορικό Δίκαιο πχ για την νομική μορφή,
ΑΕ ή ΕΠΕ,… των επιχειρήσεων.

Από την στιγμή επομένως που οι ακαδημαϊκοί ΗΠΑ κλπ αναφέρουν στα βιβλία τους
με την επωνυμία τους συγκεκριμένες επιχειρήσεις, που “εφοδιαστικο – αλυσοδένουν”
εμπορεύματα παγκοσμίως, τότε εγώ οφείλω με βάση την ΟΔΕ της ΑΒΣΠ να προσεγγίσω
και να δώσω ένα ορισμό της «Διοίκησης» αυτών των επιχειρήσεων στην…
«προ εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή:

Ιδού πως θα διατυπωνόταν από εμένα ο ορισμός του “Supply Chain Management”
που διδάχθηκα και κατανόησα στην ΑΒΣΠ:
«Η Διοίκηση πολυεθνικών επιχειρήσεων ασκείται μεταξύ άλλων για τον ο εξαρχής
σχεδιασμό ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων που θα ασκεί συνολικά
επιρροή:
α) πάνω στην βιομηχανία ή στην εμπορεία ενός παραγωγικού κλάδου,
β) με αρχικό σκοπό την προσφορά και διάθεση πρώτων υλών στις βιομηχανίες που ελέγχει.
γ) με ενδιάμεσο σκοπό την διάθεση προϊόντων στην εμπορεία, (άλλες, τρίτες επιχειρήσεις).
δ) με τελικό σκοπό τον εφοδιασμό και την τροφοδοσία της αγοράς για την κάλυψη των
αναγκών των καταναλωτών, για την επίτευξη κέρδους».

Ο ορισμός μου συνάγεται από τον «βιομηχανικό Λογισμό» της ΑΒΣΠ και ιδιαίτερα
από την «Διοίκηση των Αποθεμάτων» και τους «Ενοποιημένους Ισολογισμούς».
Δηλώνω επομένως με απόλυτη βεβαιότητα ότι από όλους τους ορισμούς, 30 περίπου
διεθνείς και ντόπιους ορισμούς «εφοδιαστικής αλυσίδας» που μελέτησα, ο πιο άρτιος
και αντιπροσωπευτικός για το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ είναι το παραπάνω σχήμα
του καθηγητή Παράσχου Μανιάτη.

Αυτό γιατί ο Μανιάτης απεικονίζει τις βασικές λειτουργίες της βιομηχανικής επιχείρησης,
δηλαδή τις «αγορές», «παραγωγή» και «πωλήσεις». Για να γίνει όμως κατανοητό από
τους φοιτητές το σχήμα, θα πρέπει να αφαιρέσει την «μεταφορά» από το σχήμα του και
να την προσθέσει οριζοντίως σαν “λέξη” στην θέση που είναι αντίστοιχα τα βέλη στο
σχήμα της γερμανικής “Lieferkette” = “Supply Chain”, που απεικόνισα.

Ανακεφαλαιώνοντας το άρθρο αυτό και για να συνοψίσω τις μέχρι τώρα προσεγγίσεις
μου δηλώνω ότι την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση την
“διοικεί” η ΕΕ με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93. Οι δικοί μας ακαδημαϊκοί οφείλουν
επομένως να κατανοήσουν και να σεβαστούν, ότι αν διδάσκουν την εφοδιαστική
αλυσίδα των ξένων καταστρατηγούν τις διατάξεις των κανονισμών της ΕΕ
και ότι αυτό συνιστά «αντιδάνειο».

Αυτό δηλαδή σημαίνει ότι οι ξένοι πήρανε τον όρο “Lieferkette” της ΕΕ και
τον μετέφρασαν “Supply Chain” για να προσεγγίσουν και να διδάξουν ως
“Marketing” γενικά και αόριστα την λειτουργία της δικής τους αγοράς.
Αυτό υποχρεώνει τους δικούς μας ακαδημαϊκούς να διακρίνουν στην διδασκαλία
τους και να προστατεύουν την «Εφοδιαστική Αλυσίδα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
δηλαδή να μην διδάσκουν την Supply Chain των ξένων...
Ή να διακρίνουν τουλάχιστον τις “εφοδιαστικές αλυσίδες” που διδάσκουν!

Σε ότι αφορά τώρα και στην «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής αλυσίδας» των επιστημόνων
των ΗΠΑ, εκεί πλέον θεωρώ και τις προσεγγίσεις “Διοίκησης” τους επίσης σαν
“Marketing” και δεν διαφωνώ μαζί τους να διδάσκουν Μακροοικονομικά κατά την
κρίση τους την λειτουργία της αγοράς της χώρας τους ή ακόμα και την εμπλοκή
των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά. Μην λησμονούμε όμως ότι
τα ίδια είχε διδάξει πολλές δεκαετίες πιο πριν η ΑΒΣΠ και οφείλουν να τα σέβονται
και να τα διδάσκουν οι δικοί μας ακαδημαϊκοί δάσκαλοι!

Θα συνιστούσα μάλιστα γιατί όχι να υπάρξει ένας νέος ακαδημαϊκός που να
συγκεντρώσει την εμπλοκή των Ιθυνουσών – Πολυεθνικών επιχειρήσεων,
που έτσι και αλλιώς τις αναφέρουν κατά δεκάδες οι ξένοι στα βιβλία τους,
και να γράψει ένα βιβλίο «Διοίκησης Εφοδιαστικής Αλυσίδας» με βάση την
προσέγγιση της ΑΒΣΠ, πχ:
α) Την Διοίκηση των αποθεμάτων,
β) Τους Ενοποιημένους Ισολογισμούς,
γ) Τις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις,
δ) Τον βιομηχανικό Λογισμό, κλπ.
Γιατί όχι; Αφού έτσι και αλλιώς όλοι σας, ντόπιοι και ξένοι, αμολάτε στο χαλαρό
και στο άνετο μερικούς ορισμούς “αλυσίδας” και μετά αναφέρετε ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ…

Άρα και η «Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας» των νέων επιστημόνων πρέπει να είναι:
«Ο εξαρχής σχεδιασμός ενός διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων, που ασκεί
επιρροή πάνω στην εμπορεία και βιομηχανία ενός παραγωγικού κλάδου, με τελικό
σκοπό την βάσει σχεδίου παραγωγή και διάθεση χρησιμοτήτων στην κατανάλωση
για την επίτευξη κέρδους.»

Τις επιχειρήσεις που θα επιλεγούν από την Ιθύνουσα Επιχείρηση τις αναφέρω ήδη
με μαύρο / μπλε χρώμα στην αρχή του άρθρου μου. Πάρτε όσες από αυτές σας
βολεύουν και οργανώστε τις παγκοσμίως. Διορίστε σε αυτές «τους έχοντες
αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων» για να τις εποπτεύουν.
(Προσοχή: "εποπτεύουν" όχι να τις "διοικούν". Για την Διοίκηση παρακάτω ).
Όμως…
…Θα πρέπει να τους ενημερώσετε σχετικά, από πού θα αγοράζουν τις πρώτες ύλες
για να συντονίζουν μεταξύ τους την παραγωγή, έτσι ώστε να συνεργάζονται αρμονικά
και με αυτούς που θα “εφοδιαστικο – αλυσοδένουν”, δηλαδή πχ Μεταφορείς
Αποθηκευτές, ΚΑΔ…
Περισσότερα παρακάτω: “Ενοποιημένοι Ισολογισμοί” του Παπαδημητρίου της ΑΒΣΠ.

ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ (πετάει… πετάει… ο… “Διοικητής”;)

Έτσι όμως αόριστα που αναφέρονται οι θεωρητικοί, ντόπιοι και αλλοδαποί, σχετικά
με την «Διοίκηση» των πολυεθνικών επιχειρήσεων που επικαλούνται, όφειλα να
αποφύγω να δώσω δικό μου ορισμό “εφοδιαστικής αλυσίδας” και έδωσα 
αποσπάσματα από την διδασκαλία της ΑΒΣΠ. Αυτό ήταν αναγκαίο, γιατί έτσι όπως
διδάσκεται και ο «“Διοικητής” εφοδιαστικής αλυσίδας» από τους επιστήμονες
Marketing των ΗΠΑ και άγγλων και τους επικαλούνται, ήτους αντιγράφουν κατά
πως βολεύει τους δικούς μας θεωρητικούς, είναι για τα… παραμύθια!

εδώ ο πελαργός

 

*Εδώ απεικονίζεται τόσο ο πελαργός ως Διοικητής εφοδιαστικής αλυσίδας, όσο και το
φάρμακο που “εφοδιαστικο – αλυσοδένει” στον “αέρα” της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ο πελαργός – «“διοικητής” εφοδιαστικής αλυσίδας».
Την εργασία για την «εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου» την είχε αναθέσει το 2014
ο καθηγητής του ΠΑ.ΠΕΙ. Σωκράτης Μοσχούρης σε μεταπτυχιακό φοιτητή,
παρόλο που εξ όσων γνωρίζω δεν έχει δικό του βιβλίο. Επομένως του συνιστώ αντί
να αποπροσανατολίζει τους φοιτητές με τριτοκοσμικές θεωρητικές ασυναρτησίες,
να διδάσκει:
α) Την «Διοίκηση» με βάση το ευρύτερο πεδίο του “Βιομηχανικού Λογισμού” και
ειδικότερα πχ της “Οικονομικής των Επιχειρήσεων”, της “Διοίκησης των Αποθεμάτων”
και των “Ενοποιημένων ισολογισμών”, της ΑΒΣΠ…

β) Την «εφοδιαστική αλυσίδα» με βάση τις δικές μου προσεγγίσεις, που
στηρίζονται βέβαια στις βασικές μου γνώσεις από την ΑΒΣΠ, αλλά και στις
επιμορφώσεις μου στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της
αγοράς, με σημαντικότερες εξ αυτών σε ότι αφορά στις “εφοδιαστικο –
αλυσοδέσεις”, πχ:
- Την σύμβαση έργου με βάση την οποία τα εμπορεύματα αλλάζουν Κάτοχο,
- Την σύμβαση πώλησης με βάση την οποία τα εμπορεύματα αλλάζουν Κύριο,
- Την σύμβαση βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς, που προσφέρουν εξειδικευμένες
επιχειρήσεις στους παραπάνω, όπως πχ ο Διαμεταφορέας και ο Αποθηκευτής…
…και όλα αυτά βέβαια με σεβασμό στην ΟΔΕ και με την διευκρίνιση δηλαδή
ότι οι παραπάνω συμβάσεις εκτελούνται με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ με τις
“δράσεις” των εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται
“αυτοτελής δράση”, όταν από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός!

Αυτό που κάνει στην εργασία του όμως ο φοιτητής είναι ότι περιορίζεται στην
Διοίκηση της Επιχείρησης, γιατί απλά περιγράφει την λειτουργία της.
Η αλυσίδα της ΕΕ όμως δεν ενδιαφέρεται για την εσωτερική λειτουργία της
επιχείρησης, αλλά για την εμπλοκή της στην "Lieferkette" που έχει θεσμοθετήσει.

Με άλλα λόγια η εργασία πρέπει να προσεγγίζει την λειτουργία της επιχείρησης
με τις ιδιότητες “βιομήχανος”, “εισαγωγέας”, “εξαγωγέας” και να βρίσκεται έξω
από την επιχείρηση, τόσο για να φέρει πρώτες ύλες στο εργοστάσιο, όσο και για
να στείλει τα προϊόντα της στους πελάτες.
Δηλαδή να βρίσκεται κοντά στις επιχειρήσεις στο μέσο του σχήματος της ΕΕ,
γιατί αυτές είναι που... "εφοδιαστικο-αλυσοδένουν"! 

Ο φοιτητής δεν προσδιορίζει αν ο παρακάτω ορισμός που αρχίζει την διατριβή του
είναι από την διδασκαλία του καθηγητή Σωκράτη Μοσχούρη, ή δικής του έμπνευσης
ή τον εντόπισε σε κάποιο βιβλίο; Ιδού ο ορισμός του, με τον οποίο μας περιγράφει
αυτό που διδάχθηκε σαν «“Διαχείριση” Εφοδιαστικής αλυσίδας» και καλείται να
αναλύσει στην εργασία του:

{«Ορισμός της Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας - Supply Chain Management
Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Management) είναι ο σχεδιασμός,
η οργάνωση και ο συντονισμός όλων των δραστηριοτήτων της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Αναλυτικότερα η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας είναι ο συστηματικός, στρατηγικός
συντονισμός των παραδοσιακών επιχειρηματικών λειτουργιών μέσα στην επιχείρηση
και μεταξύ των επιχειρήσεων μέσα στην εφοδιαστική αλυσίδα, για τους σκοπούς
βελτίωσης της μακροπρόθεσμης απόδοσης των μεμονωμένων επιχειρήσεων και
της εφοδιαστικής αλυσίδας ως σύνολο.
Με τον όρο εφοδιαστική αλυσίδα εννοούμε την ροή υλικών, πληροφοριών και
υπηρεσιών από τους προμηθευτές πρώτων υλών έως και τους τελικούς πελάτες.»}

Εγώ εδώ κατανοώ ότι βλέπω το σχήμα της «εσωτερικής αλυσίδας εφοδιασμού»
του γερμανού, δηλαδή βλέπω τις “ροές υλικών και πληροφοριών”:
Όμως ως προς τα “υλικά” βλέπω…
α) Αριστερά τους προμηθευτές
β) Στο μέσο την παραγωγή, πχ του φαρμάκου,
γ) Δεξιά τους πελάτες.
Αλλά όμως ως προς τις “ροές” βλέπω επίσης τα βέλη του γερμανού, που υποθέτω
ότι είναι πχ Μεταφορείς και ΚΑΔ του σχήματος της ΕΕ, δηλαδή αυτούς που
“εφοδιαστικο - αλυσοδένουν”, πχ φάρμακα, κινητά, τζιν, κλπ!

Τι συμβαίνει όμως ως προς τις “πληροφορίες”; Δεν βλέπω αν γίνονται με
“σήματα μορς”, ή με “οπτικό τηλέγραφο” ή με “σήματα καπνού” όπως έκαναν
οι ινδιάνοι! Σε κάθε περίπτωση δεν βλέπω αν εφαρμόζεται δηλαδή το
“Logistical System” της ΕΕ, με το οποίο επιβάλει να συγκεντρώνει τις
πληροφορίες της, δηλαδή να ξέρει ανά πάσα στιγμή αν “ρέουν” ή αν
“δεν ρέουν” τα υλικά και ποιος είναι αυτός που τα… “διαρρέει” = διαχειρίζεται…

Κυρίως όμως δεν βλέπω στον ορισμό του φοιτητή ούτε μια αλυσίδα, για να
“εφοδιαστικο- αλυσοδέσει” το φάρμακο, ούτε αντίστοιχα την περιγραφή
μιας τουλάχιστον από τις δέκα “εφοδιαστικο – αλυσοδεμένες” παραγωγές
του “τζιν”, αλλά βλέπω μία μόνο, δηλαδή την παρακάτω του γερμανού:

 σχήμα γερμανού

και εδώ Κώστα

Άρα θα πρέπει να καταλαγιάσουν οι δικοί μας καθηγητές ποια εφοδιαστική αλυσίδα
διδάσκουν; Αν διδάσκουν την εφοδιαστική αλυσίδα των ΗΠΑ και Αγγλίας πρέπει να
την απεικονίζουν με τόσα σχήματα αντίστοιχα, όπως του γερμανού, δηλαδή όσες και
οι μονάδες παραγωγής, που παράγουν “κατά φάση” πρώτες ύλες και λοιπά υλικά σε
διάφορες χώρες.
Αν διδάσκουν την Εφοδιαστική αλυσίδα της ΕΕ, τότε φτάνει και περισσεύει η
διδασκαλία της ΑΒΣΠ και ένα μόνο σχήμα, όπως αυτό του γερμανού, αρκεί οι
φοιτητές αντί για τα βέλη, να βάζουν στο σχήμα τους μεταφορικές και
αποθηκευτικές επιχειρήσεις!

Σχόλιο πάνω στον ορισμό του φοιτητή για να γίνει κατανοητή η άποψη μου:
α) «συστηματικός, στρατηγικός συντονισμός των παραδοσιακών επιχειρηματικών
λειτουργιών μέσα στην επιχείρηση…»
Εδώ αφορά στην βιομηχανική επιχείρηση, δηλαδή στις επιχειρηματικές λειτουργίες
“αγορές”, “παραγωγή”, και “πωλήσεις” της βιομηχανίας φαρμάκου, δηλαδή
στον Βιομηχανικό Λογισμό της ΑΒΣΠ.

β) … «και μεταξύ των επιχειρήσεων…»*
Εδώ πρέπει να διευκρινιστεί ποιος είναι και τι διοικεί ο διοικητής εφοδιαστικής
αλυσίδας της διατριβής του φοιτητή; Δηλαδή διοικεί μια μόνο “μη αυτόνομη οντότητα”;
Δηλαδή μόνο την βιομηχανία φαρμάκων; Ποια είναι δηλαδή η σχέση της ίδιας…
«και μεταξύ των επιχειρήσεων»;
Αν πρόκειται δηλαδή για κατά Christopher “αυτόνομες οντότητες”; Ή μήπως…
γ) Πρόκειται για κατά Christopher σε “μη αυτόνομες οντότητες”, επομένως…
δ) Πρόκειται για την κατά Christopher “εφοδιαστική αλυσίδα”; Δηλαδή…
ε) Πρόκειται για «μεμονωμένων επιχειρήσεων»…
…που ελέγχονται όμως όλες τους από μια Ιθύνουσα επιχείρηση και αυτή
πάλι από μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου;
στ) «και της εφοδιαστικής αλυσίδας ως σύνολο»*
Εδώ υπάρχει όμως πρόβλημα:
Πόθεν συνάγεται ο ορισμός του φοιτητή;
α) Ο φοιτητής ρώτησε τον καθηγητή του, τι είναι “Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας –
Logistics”; Ή μήπως…
β) …Ο φοιτητής έχει εμπνευστεί από μόνος του τον ορισμό μέσα από την έρευνα που
έκανε για να συντάξει την διατριβή του;
γ) Ή μήπως συμβαίνει αυτό που εγώ διαπίστωσα, ότι δηλαδή καθένας απανταχού της
οικουμένης ορίζει μόνος του τι σόι πράμα είναι η “Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας –
Logistics” και γράφει στην συνέχεια 500 σελίδες παίρνοντας από καμιά εκατοστή βιβλία
“Supply Chain” λίγες σελίδες από κάθε βιβλίο;

*Εδώ επανέρχομαι και ξαναρωτώ: Ποιος είναι {“Διοικητής” και της συνολικής
Εφοδιαστικής Αλυσίδας” (ως σύνολο)}, στην “μετά εφοδιαστική αλυσίδα” εποχή;
(Στην προ εφοδιαστικής αλυσίδας εποχή δηλώνω ότι Διοικητής ήταν
η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ.)
Άρα θα πρέπει οι φοιτητές να διδαχθούν ότι διαχρονικά, δηλαδή τόσο στην
“προ”, όσο και στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή υπάρχουν όπως
πάντα 3 “διοικήσεις”:
1) Η «“Διοίκηση Εφοδιαστικής Αλυσίδας”» που είναι η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ
που διοικεί κατά την ΑΒΣΠ ένα διατεταγμένο συγκρότημα επιχειρήσεων… και…
2) Η Ευρωπαϊκή Ένωση που ως “Διοίκηση” θέτει τους κανόνες εμπλοκής των
επιχειρήσεων, που “εφοδιαστικο – αλυσοδένουν” τα εμπορεύματα εντός του
έδαφος της Ευρώπης.
3) Οι “Διοικήσεις” των 10 κρατών που παράγονται τα τζιν, που καθεμιά ορίζει
τις δικές του διαδικασίες για να παραχθούν και να κυκλοφορούν οι πρώτες ύλες
πχ βαμβάκι, νήματα, υφάσματα και λοιπά υλικά στο δικό του έδαφος.

*Προσοχή!
Παρακάτω με τίτλο «Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ “ΑΛΥΣΙΔΑΣ” της ΑΒΣΠ» προσεγγίζω
αναλυτικά στην Παράγραφο 1 & Παράγραφο 2 την παραπάνω έννοια:
«β) … «και μεταξύ των επιχειρήσεων…» του φοιτητή, με αποσπάσματα
από σύγγραμμα της ΑΒΣΠ.

Προσοχή τώρα και στο απόσπασμα από το βιβλίο του Σπύρου Μπινιώρη
εκδόσεως 2004 με τίτλο: «ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ
ΑΛΥΣΊΔΑΣ – LOGISTICS»:
{«Το σύγγραμμα αυτό στοχεύει να δώσει στον αναγνώστη την δυνατότητα
αφενός μεν να αντιληφθεί τις έννοιες της Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας –
Logistics, αφετέρου την μεθοδολογία επίλυσης των επιμέρους προβλημάτων,
που θα επιτρέπουν την τεκμηρίωση του ελάχιστου κόστους, του προσδιορισμού
του κατάλληλου ύψους των αποθεμάτων σε πρώτες ύλες, ημικατεργασμένα
αλλά και τελικά προϊόντα και την άριστη διανομή τους με στόχο την
ικανοποίηση του πελάτη.»}

Ερωτάται:
α) Οι φοιτητές ρώτησαν τον καθηγητή τους να τους δώσει τις έννοιες της
“Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας – Logistics”; Ασφαλώς όχι!
β) Προφανώς ο ίδιος έμαθε κάτι για την ύπαρξη της:
            “Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας – Logistics”
και πήρε από τα 100 και παραπάνω κυριολεκτικά βιβλία της βιβλιογραφίας του
βιβλίου του μερικές σελίδες από το καθένα, για να μας διδάξει
τι σόι πράμα είναι η “Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας – Logistics”.

Στους παραπάνω ορισμούς εφοδιαστικής αλυσίδας προσθέστε και τον 25 σελίδων
ορισμό που προανέφερα από το 800 σελίδων βιβλίο των Sunil Chopra & Peter Meindl…
Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι «Διοίκηση Εφοδιαστικής αλυσίδας - Logistics»
είναι ότι κατά την κρίση του αναφέρει και περιγράφει καθένας στο βιβλίο του.

Εγώ όμως καταξιώθηκα στην σταδιοδρομία μου Ευρώπη και συνεργάστηκα
προς τούτο με 8 (οκτώ) συγκεκριμένα «διοικήσεις»:

1) Την “διοίκηση των επιχειρήσεων” που τα προϊόντα / εμπορεύματα είναι
δικά τους και λειτουργούν με νομική αυτοτέλεια και οικονομική αυθυπαρξία,

2) Την “διοίκηση επιχειρήσεων” που “εφοδιαστικο – αλυσοδένουν” εμπορεύματα
τρίτων, δηλαδή πχ μεταφορικές και αποθηκευτικές του σχήτατος της ΕΕ.

3) Την “διοίκηση της Ιθύνουσας επιχείρησης” που ελέγχει διεθνώς μια σειρά
επιχειρήσεων,

4) Την “διορισμένη διοίκηση”, δηλαδή εδώ αφορά πχ σε κάθε «έχοντα αντικειμενικότερη
αντίληψη των πραγμάτων» της ΑΒΣΠ, που προσλαμβάνεται με συγκεκριμένη σύμβαση
από μια Ιθύνουσα επιχείρηση με την υποχρέωση να διαχειρίζεται κατ’ εντολή της τις
λειτουργίες μιας “μη αυτόνομης οντότητας”*.
*(Ο όρος είναι του Christopher που ήταν καθηγητής Marketing, δηλαδή θεωρητικός.)

5) Την “Διοίκηση” δηλαδή την ΕΕ που αλυσοδένει όλες τις παραπάνω επιχειρήσεις που
λειτουργούν στο έδαφος της, γιατί τους επιβάλει να τηρούν το λογιστικό σύστημα, που να
επιτρέπει να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή, ποιος είναι ο Κύριος και ποιος ο Κάτοχος των
εμπορευμάτων.

6) Την “Διοίκηση” κάθε κράτους διεθνώς που είναι εγκατεστημένη στο έδαφος του η έδρα
κάθε «μη αυτόνομης οντότητές», πχ αυτής που παράγει νήματα, υφάσματα, κλπ.

7) Την “Διοίκηση” κάθε κράτους διεθνώς μέσω του οποίου διαμετακομίζονται τα προϊόντα
παραγωγής μιας “μη αυτόνομης οντότητας”, για να βρούνε την άλλη “μη αυτόνομη
οντότητα” στο άλλο κράτος, που θα συνεχίσει εκεί την παραγωγή του τζιν.

8) Την “διοίκηση ειδικών υπηρεσιών”, δηλαδή εδώ αφορά σε «έχοντες αντικειμενικότερη
αντίληψη των πραγμάτων», που προσλαμβάνονται με συγκεκριμένη σύμβαση πχ από μια
Ιθύνουσα Επιχείρηση, για να εκτελέσουν συγκεκριμένο έργο σε ένα κράτος της ΕΕ ή και
στις τρίτες χώρες. Εδώ συγκεκριμένα πρόκειται πχ και για υποκαταστήματα Μεταφορικών
ή Διαμεταφορικών επιχειρήσεων, κέντρων αποθήκευσης και διανομής, κλπ.

                     Περιληπτικά
    Το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς
Προσοχή! Εδώ πλέον πρέπει να κάνω διευκρινήσεις για μα μπω παρακάτω στα
βαθιά του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ, που αφορά στην κυκλοφορία των
εμπορευμάτων. Αυτό με υποχρεώνει να αναφέρω ορισμένους όρους και
ταυτόχρονα να διευκρινίσω την έννοια που λαμβάνουν σε κάθε περίπτωση
που αναφέρονται.

Επομένως…
Για να γίνει κατανοητή η διαφορά "εφοδιαστική αλυσίδα" και πχ το “εφοδιαστικό
δίκτυο” του Christopher πρέπει να κάνω μια σύντομη ανακεφαλαίωση. Αυτό
γιατί δεν μπορώ σε ένα κείμενο να μαζέψω τις ασυναρτησίες που διδάσκουν
οι θεωρητικοί «διοίκησης εφοδιαστικής αλυσίδας & Logistics» παγκοσμίως.

α) Μεταφορά υπό διαμετακόμιση:
Εδώ έχουμε 2 καθεστώτα:
- Το ένα καθεστώς είναι η “εσωτερική κοινοτική διαμετακόμιση” που αφορά
σε ένα εμπόρευμα που πουλιέται μεταξύ 2 επιχειρήσεων κρατών μελών της ΕΕ.
Σε αυτήν την περίπτωση το φορολογικό καθεστώς είναι αυτό του ΦΠΑ,
τον οποίο εισπράττει αυτή η επιχείρηση που πουλάει το εμπόρευμα με το
τιμολόγιο πώλησης που εκδίδει και τον αποδίδει στην εφορία της χώρας του.

Αυτό στην ΟΔΕ συνιστά χωριστό πεδίο προσέγγισης της λειτουργίας της
επιχείρησης. Κύριο μάθημα εδώ πρέπει να είναι η Λογιστική των πωλήσεων.
Ταυτόχρονα όμως εκδίδεται και φορτωτική για την μεταφορά του
εμπορεύματος και βέβαια τιμολόγιο για να χρεώσει ο Μεταφορέας τα
κόμιστρα σε αυτόν που αναλαμβάνει το κόστος μεταφοράς.

- Το δεύτερο καθεστώς είναι η “εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση”,
που χωρίζεται σε δύο βασικές περιπτώσεις.
Πρώτη περίπτωση:
Ένα εμπόρευμα που πουλιέται από μια επιχείρηση κράτους μέλους προς
μια επιχείρηση τρίτης χώρας. Σε αυτήν την περίπτωση το εμπόρευμα
πουλιέται χωρίς χρέωση ΦΠΑ στον ξένο εισαγωγέα στο τιμολόγιο πώλησης,
γιατί υπάρχει η βασική προϋπόθεση να εξαχθεί του εδάφους της ΕΕ.
Αντιλαμβάνεστε εδώ αν θα γίνει τροποποίηση συμβάσεως μεταφοράς,
δηλαδή να δοθεί εντολή στον Μεταφορέα να διακόψει το δρομολόγιο
προς το λιμάνι εξόδου της ΕΕ, κλπ, που έχει ως προορισμό και να το
παραδώσει εντός ΕΕ, τότε υπάρχει φορολογική παράβαση για απώλεια ΦΠΑ.
(Περισσότερα στις διατάξεις περί ΦΠΑ)

Άρα η ΕΕ έπρεπε να προβλέψει ότι πρέπει να υπάρξει ένας μηχανισμός –
λογιστικό εργαλείο - που θα ελέγξει τους εμπλεκόμενους σε αυτήν την
σύμβαση πώλησης , για να μην υπάρχει απώλεια ΦΠΑ. Αυτός ήταν ο
Κανονισμός ΕΕ 2454/93 και η ΕΕ το ονόμασε Logistical System, που
εγώ το μεταφράζω κατά λέξη “λογιστικό σύστημα”.

Δεύτερη περίπτωση:
Όταν αντίστοιχα ένα εμπόρευμα είναι τρίτης χώρας το τιμολόγιο αγοράς
του κοινοτικού Εισαγωγέα δεν επιβαρύνεται με ΦΠΑ. Άρα κατά τις διαδικασίες
εισαγωγής του εμπορεύματος εκτός από τον ΦΠΑ επί του τιμολογίου
εισπράττεται και φόρος εισαγωγής οι λεγόμενοι “δασμοί”, στην πράξη
λέγονται “δασμοί και φόροι” , γιατί κατά περίπτωση περιλαμβάνονται και
άλλες ειδικές προσαυξήσεις.

Άρα και εδώ έπρεπε να υπάρξει μέριμνα το εμπόρευμα που εισάγεται
από τρίτη χώρα να μην “βαφτίζεται” κοινοτικό, για να αποφεύγουν οι
εισαγωγείς την καταβολή των προβλεπόμενων δασμών. Η ΕΕ πρόβλεψε και
αυτήν την περίπτωση και την ρύθμισε με τον ίδιο Κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Οι παραπάνω διαδικασίες αφορούν στην οικογένεια της Ευρώπης, επομένως
η ΕΕ με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 ρύθμισε τα πάντα που αφορούν από
την μια τα ίδια τα κράτη μέλη και από την άλλη όμως όλους τους
εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο σχήμα της ΕΕ φαίνονται όλοι οι εμπλεκόμενοι στον κανονισμό 
ΕΕ 2454/93, στον οποίο ορίζονται οι υποχρεώσεις εκάστου.
Κύρια φροντίδα της ΕΕ ήταν να διακρίνει από τις συναλλαγές των
επιχειρήσεων, τις περιπτώσεις εκείνες, που πρέπει να λάβει υπόψη
για να ρυθμίσει και τις υποχρεώσεις καθεμιάς κατηγορίας των
εμπλεκομένων επιχειρήσεων.

Με βάση το σχήμα της ΕΕ όπως βλέπεται υπάρχουν 3 κατηγορίες επιχειρήσεων:
α) Αυτών που τα εμπορεύματα είναι δικά τους, δηλαδή έμποροι και βιομήχανοι.
β) Αυτοί που καθίστανται κάτοχοι των φορτίων, δηλαδή Μεταφορείς και Αποθηκευτές
γ) Αυτοί που παρέχουν βοηθητικές υπηρεσίες Μεταφοράς, πχ Διαμεταφορείς
και εκτελωνιστές.
Επειδή όμως η διαδικασία ελέγχου είναι πολύπλοκη η ΕΕ επέλεξε να ρυθμίσει
χωριστά όσους εμπλέκονται στην παραπάνω εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση.
Δηλαδή η ΕΕ υπό αυστηρές προϋποθέσεις εξουσιοδότησε συγκεκριμένα
πρόσωπα - επιχειρήσεις να ενταχθούν στο καθεστώς της εξωτερικής
κοινοτικής διαμετακόμισης. Τα πρόσωπα αυτά καλούνται ΕΟΦ =
“Εξουσιοδοτημένοι Οικονομικοί Φορείς”, με βασική υποχρέωση όλων να τηρούν
το Logistical System, για να μπορεί να τους ελέγχει ανά πάσα στιγμή και
από απόσταση!

Με βάση τα παραπάνω περιληπτικά και όσα έγραψα στα βιβλία και στα άρθρα μου
πρέπει να κατανοήσετε ότι ο όρος «Εφοδιαστική Αλυσίδα» για την Ευρώπη δεν
είναι επιστημονικό πεδίο για να διδάσκεται η λειτουργία της αγοράς!
Η λειτουργία της αγοράς στην ΕΕ ρυθμίζεται με τους κανόνες που ορίζει
η Πολιτεία, τους οποίους εμείς πρέπει να εφαρμόζουμε αντί να διδάσκουμε
στους φοιτητές τι σόι πράμα είναι το Supply Chain Management και το Logistics
των τριτοκοσμικών θεωρητικών.

Κάθε προσέγγιση επομένως της λειτουργίας της αγοράς από τους έλληνες
ακαδημαϊκούς πρέπει να αποφεύγει τον όρο “διοίκηση εφοδιαστική αλυσίδας”
και να περιγράφει με επίσημους ελληνικούς όρους ότι κρίνει σημαντικό για την
λειτουργία της αγοράς. Πχ ενδεικτικά αναφέρω “Μεταφορές”, “κυκλοφορία των
εμπορευμάτων”, “πωλήσεις”, “αγορές”, “εισαγωγές”, “εξαγωγές”, “αποθήκευση”,
“μεταφόρτωση”, “διοίκηση”, κλπ.

Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι τα διάφορα “Logistics”, Supply Chain Management”
κλπ των ξένων πρέπει να αποφεύγονταi, γιατί το πεδίο ΟΔΕ έχει για τα πάντα,
μεταξύ άλλων βέβαια και για τις παραπάνω δραστηριότητες, αντίστοιχη νομική,
εμπορική, φορολογική, τεχνοκρατική, κλπ, επιστημονική ορολογία.

Ποιος ο λόγος επομένως να μεταφράζουμε αποσπασματικά και ανεύθυνα τους
ξένους και να κολλάμε τους όρους τους όπου μας βολεύει και όχι όπως ισχύουν
στην χώρα μας; Μήπως θα πρέπει επομένως να λαμβάνουμε υπόψη ότι εμείς
δεν είμαστε πχ ΗΠΑ και ότι έχουμε τους δικούς μας κανόνες λειτουργίας της
αγοράς και των επιχειρήσεων ειδικότερα;

Για να καταλάβετε παρακάτω πχ το “ εφοδιαστικό δίκτυο” του Christopher πρέπει
να φέρεται στο συλλογισμό σας τις έννοιες «Μεταφορά αξίας» και
«Μεταφορά φορτίου» που εισάγω εγώ.
Αυτό γιατί ο Christopher ως γνωστό, όπως και όλοι οι άλλοι, γράφουν Marketing.
Άρα αυτοί στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων δεν αναφέρουν καθεστώτα
“κουβαλήματος” των πρώτων υλών από μια  “εφοδιαστικο –αλυσοδεμένη”
επιχείρηση προς μία άλλη επιχείρηση της “αλυσίδας” παραγωγής πχ ξυραφιών.

Έχω τον λόγο μου που γράφω για τα ξυραφάκια, γιατί τις τελευταίες μέρες που
αγόρασα ένα κουτάκι έψαξα σκόπιμα στο πίσω μέρος της συσκευασίας της μονάδος
του προϊόντος πρόσεξα ότι υπάρχουν πολλές εταιρείες παγκοσμίως που διακινούν
αυτό το είδος. Όλες οι εταιρείες αναφέροντα σε 15 – 20 γλώσσες, δηλαδή στην
γλώσσα κάθε κράτους και σε μια από αυτές είναι στην ελληνική με αναφορά της
επωνυμίας της ελληνικής επιχείρησης, που αντιπροσωπεύει τον ασιάτη παραγωγό
στην χώρα μας…

Τι σημαίνει όμως αυτό για τον Christopher; Απλά ότι για να περιγράφει πχ την
εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν βρίσκεται στο συνολικό νταραβέρι για να
βρεθούν οι πρώτες ύλες από το ένα “εφοδιαστικο –αλυσοδεμένο” εργοστάσιο
προ το άλλο, μέχρι να φτάσουν στο εργοστάσιο που παράγει το τελικό
καταναλωτικό προϊόν, τζιν, ξυραφάκι, φάρμακο.

Για τον καθηγητή Marketing Christopher ήταν όλα εύκολα μέχρι τότε να
μιλάει δηλαδή για την “εφοδιαστική αλυσίδα” του τζιν, κλπ…
Όμως όταν το τζιν είναι έτοιμο κάπου στην Ασία, δεν θα πρέπει να κουβαληθεί
και στην αγορά παγκοσμίως;

Όμως δεν του πάει του Christopher να βρεθεί από την Ασία και την εφοδιαστική
αλυσίδα του τζιν πχ στην Βραζιλία και στον εισαγωγέα που εισάγει εκεί
πχ ενδύματα. Αυτό γιατί για τον βραζιλιάνο βρισκόμαστε μεν στην “εφοδιαστική
αλυσίδα του τζιν”… Για τον ασιάτη πωλητή του τζιν δεν μπορεί να βρισκόμαστε
πάλι στην εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν, αλλά πχ στην “τροφοδοτική”,
“διανεμητική”, κλπ αλυσίδα του ασιάτη πωλητή!

Αυτό οδήγησε τον Christopher να κάνει λόγο για “εφοδιαστικό δίκτυο”.
Δηλαδή πχ “δίκτυο διανομής” των προϊόντων και να κάνει γαργάρα
στις συγκεκριμένες αναφορές του στην "εφοδιαστική αλυσίδα".
Τι σημαίνει όμως αυτό;
Απλούστατα και πάλι για να κουβαληθούνε και στην ΕΕ:
- πρώτες ύλες από τρίτες χώρες προς ένα εργοστάσιο της ΕΕ ή
- έτοιμα προϊόντα από τους παραγωγούς Ασίας προς εμπόρους της ΕΕ,
ή και αντίστροφα…
θέλουμε δεν θέλουμε όλες οι επιχειρήσεις της ΕΕ θα αναθέσουμε το έργο
στον “Μεταφορέα”, στον “Διαμεταφορέα”, στον “Αποθηκευτή” και κατά
περίπτωση στον “Εκτελωνιστή”!

Προσέξτε τώρα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τις θεωρίες του
Christopher για να καταλάβετε ότι οι ξένοι αντέγραψαν την ΕΕ και όχι
εμείς τους ξένους. Ο “λεβέντης” αναφέρει στην σελίδα 213 για τα
{Logistics «γρήγορης απόκρισης»} και στην επόμενη σελίδα 214 ένα
μπάνικο σχήμα στην μέση του οποίου ένα τετράγωνο που μας λέει
ότι είναι «εταιρεία logistics».

Η πλάκα είναι ότι γύρο - γύρο έχει καμιά δεκαριά σκόρπιους
προμηθευτές και καταστήματα…
Όμως αυτήν την επιχείρηση την έχει ήδη στο σχήμα της η ΕΕ ως
“Warehouse keeper” και βέβαια έχει ορίσει και στον κανονισμό
της ΕΕ 2454/93 τις υποχρεώσεις του, δηλαδή να τηρεί το
Logistical System.
Αυτό συνέβη ως γνωστό, γιατί προ του 1993 δεν επιτρεπόταν στην
χώρα μας, πχ να αποθηκεύονται εμπορεύματα μιας επιχείρησης σε
χώρους τρίτων. Τι συνέβαινε πχ αντίστοιχα στην Αγγλία το 1990;
Επιτρεπόταν να λειτουργούν {τα Logistics «γρήγορης απόκρισης»}
του Christopher;

Αν λειτουργούσαν πώς ορίζονταν στην αγγλική; Είχαν δηλαδή την
ελληνική λέξη “Logistics”; Αν την είχαν δεν θα σήμαινε σίγουρα και 
“Λογιστική”, για να παρακολουθείτε τόσο από την εφορία, όσο και από
τις επιχειρήσεις η αύξηση και η μείωση των ποσοτήτων που θα
διακινούντο μέσα σε αυτά; Πλέον αυτών θα πρέπει να γίνει
σαφές ότι εκτός από τα εμπορεύματα κυκλοφορούν στην αγορά
και οι αξίες τους...
Δηλαδή:
Όπως για να κουβαληθούνε τα εμπορεύματα από τον πωλητή
προς τον αγοραστή, έτσι θα πρέπει να “κουβαληθούνε” και τα
λεφτά από τον αγοραστή προς τον πωλητή, για να πληρωθεί
η αξία του εμπορεύματος!
Εδώ όμως έχουμε την “μεταφορά αξίας” που εισάγω εγώ.

Αυτήν την έννοια πρέπει να κατανοήσετε άπαντες οι ακαδημαϊκοί
για να διδάξετε σωστά το «πεδίο διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας»,
που όλοι σας έχετε στραβά στο μυαλό σας, γιατί αντιγράφετε από
ξένα βιβλία και παραβλέπετε ότι τα πάντα είναι θεσμοθετημένα!

Για ποιό λόγο φαγωθήκατε όλοι σας να μας μάθετε τι είναι τα
Supply Chain Management και Logistics των άγγλων και των ΗΠΑ;

Εγώ σας δηλώνω ότι η «αλυσίδα» είναι πάντα δύο “δρομολογίων”!
Για τον λόγο αυτό η ΕΕ την αλυσίδα της, προκειμένου να ελέγξει και
τα δύο δρομολόγια, την ονόμασε Lieferkette = Αλυσίδα Εφοδιασμού,
που είναι ουσιαστικό και περιλαμβάνει, ρυθμίζει και ελέγχει τόσο την
“μεταφορά αξίας” όσο και την “μεταφορά φορτίου”!

Δηλαδή η ΕΕ δεν βλέπει μόνο του κουβάλημα φορτίων αλλά βλέπει
και την μεταφορά των αξιών τους, για να μπορεί να ελέγξει και
την είσπραξη των φόρων της ! Αυτή είναι η χαοτική διαφορά που
χωρίζει εμένα από όλους τους τριτοκοσμικούς θεωρητικούς Marketing
και τους δικούς μας καθηγητές που αναπαράγουν αλόγιστα και
ανεύθυνα τις θεωρίες τους!
Το συμπέρασμα επομένως είναι:
α) “Εφοδιασμό” κάνει αυτός που αγοράζει πρώτες ύλες για την
παραγωγή προϊόντος.
β) “Τροφοδοσία” κάνει αυτός που προσφέρει αγαθά την αγορά.
γ) “Εφοδιαστικο –τροφοδοσίες” ή “εφοδιαστικο -αλυσοδέσεις”
κάνουν όσοι τους τα κουβαλάνε από τον ένα στον άλλο…

Αυτό επιστημονικά το έχω περιγράψει ότι στην λειτουργία της αγοράς
δεν υπάρχουν “αλυσίδες”, “κομπολόγια” και “κομποσκοίνια”, αλλά
συμβάσεις πώλησης, έργου και βοηθητικών υπηρεσιών Μεταφοράς.
Αυτό το πεδίο λειτουργίας της αγοράς το κατέχω κάπως καλύτερα,
γιατί το δούλεψα όλη μου την ζωή και κυρίως το είχα εμπεδώσει
και επιστημονικά από την ΑΒΣΠ!

Το πρόβλημα μου ήταν μετά το 2014 να καταγγείλω τον όρο
“Εφοδιαστική (Logistics)”, γιατί το ΚΑΔ ήταν για την ΕΕ και ένας
ΕΟΦ - "εξουσιοδοτημένος οικονομικός φορέας".
Αυτό σημαίνει ότι αν δεν εγκριθεί αρμοδίως δεν θα μπορεί να
διαχειριστεί εμπορεύματα σε καθεστώς κοινοτικής διαμετακόμισης,
γιατί δεν θα επιτρεπόταν να έχει πρόσβαση στο προβλεπόμενο
Logistical System της ΕΕ.

Ζητώ συγνώμη αλλά δεν μπορώ να τρέχω πίσω από την
παραπληροφόρηση όλων όσων ασχολούνται με την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων παγκοσμίως…
Εμένα με ενδιαφέρει να κατανοήσουν οι καθηγητές ΟΔΕ ότι πρέπει
να διακρίνουν την λέξη “Logistics” όταν προσεγγίζουν την λειτουργία
των επιχειρήσεων.
Αυτό γιατί κατά περίπτωση παίρνει 2 έννοιες:
α) “Logistics” = λογιστική και για την περίπτωση της διαμετακόμισης
στο έδαφος της Ευρώπης Logistical System = λογιστικό σύστημα που
επέβαλε η ΕΕ για να ελέγξει φορολογικά την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ.
β) “Logistics” = Λογισμός - μέτρηση και υπολογισμός, από τον οποίο βγαίνει
“επιχειρησιακός λογισμός” = “Business Logistics” της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή τρόπος σκέψης και δράσης του βιομήχανου επιχειρηματία
για να οδηγήσει την επιχείρηση του στο κέρδος.

Άλλο παράδειγμα Christopher σελίδα 30:
Η αποστολή της διοίκησης Logistics
«Σύμφωνα με τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι αποστολή της διοίκησης
logistics είναι ο σχεδιασμός και ο συντονισμός όλων εκείνων των
δραστηριοτήτων που είναι αναγκαίες για να επιτευχθούν τα επιθυμητά
επίπεδα εξυπηρέτησης και ποιότητας με το χαμηλότερο δυνατό κόστος.
Τα logistics αφορούν την επιχείρηση στο σύνολο της από την διαχείριση
πρώτων υλών έως την παράδοση του τελικού προϊόντος.
Στην συνέχεια σε σχήμα αναφέρει:
{Προμηθευτές – προμήθειες – Λειτουργίες – Διανομή – Πελάτες}»

Εγώ δεν μένω στο σχήμα, γιατί με ενδιαφέρει η λέξη “logistics”.
Για τους άγγλους είναι λογικό αφού είναι γι αυτούς ξένη λέξη,
να είναι αναγκασμένος ο Christopher τους την εξηγεί.
Εμείς όμως σαν έλληνες αφού η λέξη είναι δική μας, δεν θα πρέπει
να σπάσουμε το κεφάλι μας να βρούμε ποιος όρος δικός μας περιγράφει
το “logistics” του Christopher;...

Εγώ από το πρώτο έτος της ΑΒΣΠ γνωρίζω όλα τα παραπάνω που
περιγράφει ο Christopher σαν «αποστολή της διοίκησης Logistics»
καλούνται επιχειρησιακός λογισμός και τον διδάχθηκα σαν τρόπο
σκέψης και δράσης του επιχειρηματία, για να οδηγήσει την επιχείρηση
του στο κέρδος.
Σε ότι αφορά στο σχήμα που προσδιορίζει και τις “δράσεις της διοίκησης
logistics” αυτά η ΑΒΣΠ τα δίδασκε αναλυτικότατα στα 4 χρόνια σπουδών
σε ειδικά μαθήματα. (παρακάτω επανέρχομαι αναλυτικότατα!)

Άρα οι φοιτητές στις εργασίες σας πρέπει να καταλαγιάσετε αν γράφετε
για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων και βρίσκεστε στον “δρόμο”,
οπότε βρίσκεστε στο λογιστικό σύστημα της ΕΕ. Ή αν βρίσκεστε μέσα
στην επιχείρηση και βρίσκεστε στον επιχειρησιακό λογισμό και στην
λογιστική. Αυτό δεν το λέω μόνο εγώ με βάση την ΑΒΣΠ, σας το
επαναλαμβάνει παραπάνω μετά από 40 χρόνια ο Christopher
και μάλιστα για να το εμπεδώσετε σας κάνει αι σχήμα!

Πάντως και σε κάθε περίπτωση στην επιχείρηση που εργάζεστε θα
εφαρμόσετε το “logistics” που σας διδάσκουν. Το ζητούμενο όμως είναι
ποιό από όλα; Στην θεωρία καθένας τα κάνει χαρμάνι και ότι θέλει
γράφει και ότι θέλει αφήνει στην άκρη. Εσείς όμως που θα βρίσκεστε;
Στον επιχειρησιακό λογισμό και στην λογιστική για να απεικονίζετε
λογιστικά τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από τις δράσεις του
επιχειρηματία, που κατέστησαν αυτοτελείς δράσεις;

Ή στον “δρόμο” και θα εφαρμόζετε το λογιστικό σύστημα της ΕΕ;
(που είναι και αυτό βέβαια Λογιστική!)
Για να πάρει τις αποφάσεις του όμως ο παραπάνω επιχειρηματίας θα
έκανε προφανώς business Logistics = επιχειρησιακό λογισμό…
Ή μήπως πήγε σε καφετζού; Αν τώρα στα παραπάνω μου προβάλετε
σαν επιχείρημα τον όρο «εφοδιαστική (Logistics)» του ν. 4302/14…
τότε εγώ πάω πάσο, γιατί δεν μπορώ να τρέχω τώρα πια και πίσω από
θεωρίες, συντεχνιακά συμφέροντα και δολοπλοκίες…

Εσείς όμως θα πρέπει να το κάνετε, γιατί θα είστε μάχιμοι στην
λειτουργία της αγοράς και ενταγμένοι στον ελεύθερο ανταγωνισμό…
Διαβάστε λοιπόν παρακάτω για να καταλάβετε τι σημαίνει:
"να κολυμπάς στα βαθιά"…

    Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ “ΑΛΥΣΙΔΑΣ” της ΑΒΣΠ

Εδώ πλέον πρέπει να ξεκαθαρίσω τα πράγματα και μου χρειάζεται να επιστρέψω
στο έτος 1960 που εκδόθηκε το βιβλίο “ενοποιημένοι ισολογισμοί” της ΑΒΣΠ.
Εκεί θα διαπιστώσετε ήδη από τις πρώτες 5 παραγράφους του, δηλαδή στις 20 πρώτες
σελίδες του, ποια είναι διαχρονικά η «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», όχι βέβαια
μόνο του Christopher, αλλά και όλων γενικά των θεωρητικών παγκοσμίως…
Διότι…
α) Ο Christopher ως καθηγητής Marketing αναφέρει επί λέξει στην σελίδα 20:
«Εφοδιαστική αλυσίδα είναι το δίκτυο των επιχειρήσεων που συνδέονται προς τα πίσω 
και προς τα εμπρός, και εμπλέκονται στις διαδικασίες και στις δραστηριότητες που 
δημιουργούν αξία, με την μορφή προϊόντων και υπηρεσιών για τον τελικό καταναλωτή.»

β) Στην σελίδα 27 αναφέρει επί λέξει:
«Η θεμελιώδης φιλοσοφία στην οποία στηρίζεται η έννοια των logistics και της
διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας, είναι εκείνη του σχεδιασμού και
συντονισμού της ροής υλικών από την πηγή προς τον χρήστη ως ολοκληρωμένου
συστήματος και όχι όπως συνέβαινε στο παρελθόν, ως σειράς ανεξαρτήτων
δραστηριοτήτων.»

γ) Στην σελίδα 33 αναφέρει επί λέξει:
«Η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας, ενώ είναι σχετικά νέα,
στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια επέκταση της λογικής
των logistics.»
δ) Στην σελίδα 227 αναφέρει επί λέξει:
«Υποδείξαμε πολλές φορές στα προηγούμενα ότι, αντί να γίνεται λόγος για
εφοδιαστικές αλυσίδες, θα έπρεπε να μιλάμε για εφοδιαστικά δίκτυα.»

Προσοχή τώρα για να συγκρίνετε τον
βιομηχανικό "λογισμό" = "logistics" της ΑΒΣΠ:
(Αποσπάσματα από το σύγγραμμα Ενοποιημένοι Ισολογισμοί - 4ου έτους)

                         Παράγραφος 1
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΝ ΔΡΑΣΙΝ
Εδώ αναφέρεται στην επιχειρηματική δράση προ του 1960, που γράφτηκε το βιβλίο,
που αφορά στην συγκέντρωση όλων των πρώτων υλών σε ένα μόνο εργοστάσιο,
εκεί που θα γίνει η παραγωγή του τελικού (καταναλωτικού) προϊόντος…
(Όλα αυτά τα είχαμε διδαχθεί βέβαια στα προηγούμενα έτη αναλυτικά
σε πλήθος ειδικών μαθημάτων.
Άρα δεν χρειαζόταν να μας γίνει και τώρα κάποια ιδιαίτερη ανάλυση.)

                          Παράγραφος 2
Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ ΕΞΗΡΤΗΜΕΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
(Εδώ θέλω προς το παρόν να έχετε κατά νου τις 2 λέξεις: «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ»*.)

Εμείς εδώ κατανοούσαμε από τα προηγούμενα έτη σπουδών, πχ για την σχέση
βάρους / όγκου μεταξύ της πρώτης ύλης και του προϊόντος. Είχαμε διδαχθεί δηλαδή:
- Όταν πχ χρειάζεται ένας τόνος πρώτη ύλη για την παραγωγή ενός κιλού προϊόντος,
συμφέρον ήταν η βιομηχανική επιχείρηση να το αγοράσει το υλικό έτοιμο από την αγορά.
Διδαχθήκαμε επίσης ότι σε άλλες περιπτώσεις:
- Ότι πχ θα μπορούσε η επιχείρηση να παράγει η ίδια το προϊόν στον τόπο που υπάρχει η
βαριά πρώτη ύλη και να μεταφέρει μόνο το ένα κιλό υλικού στο εργοστάσιο της…
- Όπως επίσης διδαχθήκαμε να πουλάει το προϊόν που δεν χρειάζεται στην ελεύθερη αγορά…
- Επιπλέον να ιδρύσει από κοινού με άλλη επιχείρηση ένα εργοστάσιο που θα παράγει το
συγκεκριμένο υλικό – πρώτη ύλη που χρειάζεται το εργοστάσιο…, κλπ...
Δηλαδή εδώ καταλαβαίναμε ότι η επιχείρηση μπορούσε να αγοράσει και
από “αδελφές επιχειρήσεις”, δηλαδή που ανήκαν στον ίδιο επιχειρηματία…

Παρενθετικά (για να υπάρχουν συγκρίσεις):
*(Μήπως η 1η και η 2η παραπάνω παράγραφοι «ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ»
περιγράφουν ήδη και τις δύο κατά Martin Christopher “εφοδιαστικές Αλυσίδες”;
Δηλαδή:
- H 1η παράγραφος την εφοδιαστική αλυσίδα που το τελικό καταναλωτικό
προϊόν παράγεται με την συγκέντρωση των πρώτων υλών από μία μόνο
“αυτόνομη οντότητα”…
Σε αυτήν την περίπτωση ισχύει αυτό το σχήμα:

σχήμα γερμανού πάλι εδώ 

Αριστερά είναι οι προμηθευτές του εργοστασίου – ανεξάρτητης οντότητας,
Στο Μέσο είναι οι τρείς λειτουργίες, “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις” του εργοστασίου.
Δεξιά είναι οι πελάτες του εργοστασίου…

- H 2η παράγραφος την εφοδιαστική αλυσίδα που το τελικό καταναλωτικό προϊόν
παράγεται με την συγκέντρωση των πρώτων υλών από “μη αυτόνομες οντότητες”…
Εδώ πλέον το παραπάνω σχήμα διαμορφώνεται έτσι ώστε να φαίνεται η χωριστή
παραγωγή κάθε υλικού, που χρειάζεται για την παραγωγή του τελικού προϊόντος
“τζιν”, δηλαδή αυτή:
- που παράγει κάθε μη αυτόνομη οντότητα, (πχ βαμβάκι),
- που θα το στείλει στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα, (για να παραχθεί πχ νήμα),
- που θα τα στείλει στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα, (για να παραχθούν υφάσματα),
- που θα σταλούν στην επόμενη μη αυτόνομη οντότητα για να παραχθούν ρούχα.

Εδώ πλέον το παραπάνω σχήμα λαμβάνει έκταση σε τόπο ανάλογα με την
απόσταση που απέχουν μεταξύ τους οι “μη αυτόνομες οντότητες”.

(το σχήμα ακολουθεί) Κώστα
Κώστα σου έχω πει πώς να κάνεις το μοντάζ

(αν δεν μπορείς άμεσα το κάνουμε αργότερα)

Πάντως ο Christopher τις “μη αυτόνομες οντότητες” τις όριζε ως “Supply Chain”, κάτι που
εγώ δεν μπορώ να κάνω, γιατί εγώ βρίσκομαι στην… «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».
Στο σημείο αυτό μπορώ όμως να επαναλάβω το απόσπασμα από την σελίδα 19 του βιβλίου
του Christopher, ο οποίος κάνει αναφορά στην έννοια "εφοδιαστική αλυσίδα":

{«Η έννοια διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας είναι σχετικά σύγχρονη. Διατυπώθηκε για
πρώτη φορά το έτος 1982 σε υπόμνημα της Booz, Allen and Hamilton, επιχείρησης παροχής
συμβουλευτικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με τους συντάκτες της, Keith Oliver Michael Webber:

“Μέσω της μελέτης που πραγματοποιήσαμε σε επιχειρήσεις από ένα πλήθος βιομηχανικών κλάδων,
διαπιστώσαμε ότι η παραδοσιακή προσέγγιση προσδιορισμού αντισταθμίσεων (trade-offs)
μεταξύ των διαφόρων αλληλοσυγκρουόμενων στόχων των βασικών τμημάτων μιας
εφοδιαστικής αλυσίδας (προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων) δεν ήταν πλέον
ιδιαίτερα αποδοτική. Απαιτούνταν η υιοθέτηση μιας διαφορετικής οπτικής μέσω της οποίας
θα προκύψει μια νέα προσέγγιση: η διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας.”»}

Προσοχή όμως τώρα!
Εγώ παραπάνω ανάφερα…:
Αρχή αποσπάσματος
{…ότι υπάρχουν δύο παραγωγές:
α) Η “παραγωγή συνεχούς ροής” που δεν επιτρέπει να μείνει
το προϊόν μισοτελειωμένο,
β) Η “παραγωγή κατά φάση” που επιτρέπει να παραμένει
το προϊόν μισοτελειωμένο.

Άρα λοιπόν το μισοτελειωμένο προϊόν μπορεί:
1) Να μείνει στο ίδιο το εργοστασίου και να εισαχθεί σε μέλλοντα χρόνο
στην παραγωγή… Σημειώστε ότι η ΑΒΣΠ δίδασκε για αυτήν την
περίπτωση πχ την “μελέτη Allen”, την οποία προσεγγίζει μετά από 30 χρόνια
ο Christopher στην… “μετά εφοδιαστική αλυσίδα εποχή”!
Ιδού το ακριβές απόσπασμα από την σελίδα 497 του συγγράμματος
«Η Διοίκησης των Αποθεμάτων» της ΑΒΣΠ:
«Ο Allen ήσχολήθη ειδικώς με την αποτελεσματικότητα των διαφόρων κανόνων
αποφάσεων επί του βαθμού χρησιμοποιήσεως της εργασίας υπό συνθήκας
φθίνοντος φορτίου. Ως τιαύται συνθήκαι νοούνται εκείναι, καθ΄ας εις τα κέντρα
μηχανών εμφιλλοχωρούν κενά μεταξύ περαιώσεως μιας παραγγελίας και
εμφανίσεως προς εκτέλεσιν ετέρας κατεργασίας επί νέας παραγγελίας.»}
Τέλος αποσπάσματος της ΑΒΣΠ

Είμαι υποχρεωμένος επομένως να τονίσω και τώρα ότι ο Christopher βρίσκεται
σε μια “αλυσιδωτή” λειτουργία παραγωγής ενός εργοστασίου. Δηλαδή ότι το
εργοστάσιο έπρεπε να οργανώσει την όλη του λειτουργία σε τρόπο ώστε όλες
οι παραγωγικές διαδικασίες του να ήταν εναρμονισμένες η μια με την άλλη,
σε τρόπο ώστε:
Αφενός η παραγωγή να μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα έχοντας έγκαιρα τις πρώτες ύλες.
Αφετέρου οι πωλήσεις να μπορούν να εκτελούνται μέσα στις συμφωνημένες προθεσμίες.

Δηλαδή βρίσκεται στην «εσωτερική εφοδιαστική αλυσίδα» του γερμανού.
Επαναλαμβάνω κατά λέξη και την περιγραφή αλυσίδας όπως την περιέγραψε
παραπάνω ο Christopher σε παρένθεση:
{(προμηθειών - παραγωγής - διανομής και πωλήσεων)} Ίδια ακριβώς…

Όπως όμως διαπιστώσατε αυτά τα δίδαξε και η ΑΒΣΠ στην Διοίκηση των Αποθεμάτων
του Δημ. Παπαδημητρίου εκδόσεως 1971, δηλαδή 11 χρόνια πριν το παραπάνω πόρισμα
και 35 χρόνια πριν το γράψει ο Christopher στο βιβλίο του.
Ο Παπαδημητρίου μάλιστα αναφέρει εκτός από την “μελέτη Allen” αναφέρει και
την “μελέτη Le Grande”, όπως επίσης και την “μελέτη Harris”.

Είμαι όμως υποχρεωμένος να τονίσω ότι ανεξάρτητα από την
“έννοια της εφοδιαστικής αλυσίδας” του Christopher, η ΑΒΣΠ είχε διδάξει
αυτό το πεδίο, κάτι που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο από τους
φοιτητές κατά την εκπόνηση των διατριβών τους. Δεν επιτρέπεται δηλαδή
να αναφέρονται οι φοιτητές στις διατριβές τους αποκλειστικά στην
βιβλιογραφία των ΗΠΑ και Αγγλίας, ενώ εμείς αυτά τα γνωρίζαμε πριν
από τους ξένους από την ΑΒΣΠ.
Φταίνε όμως οι φοιτητές;
Ή μήπως όλοι ανεξαίρετα οι δικοί μας ακαδημαϊκοί που διδάσκουν
κοντόφθαλμα και ανεύθυνα ότι ισχύει στις τρίτες χώρες και παραβλέπουν
ότι εμείς είμαστε πλήρες μέλος της ΕΕ;

Το κάνω πιο απλό:
Από την στιγμή που ο Christopher αναφέρει στην δική του εφοδιαστική
αλυσίδα μόνο:
{(προμηθειών παραγωγής διανομής και πωλήσεων)},
μιας επιχείρησης βρίσκεται στην παραπάνω παράγραφο 1 της ΑΒΣΠ,
δηλαδή στην εσωτερική αλυσίδα εφοδιασμού του γερμανού!

Επανέρχομαι όμως γιατί η δική μου εφοδιαστική αλυσίδα δεν αφορά στην αλυσίδα
μιας βιομηχανίας, αλλά στην αλυσιδωτή εμπλοκή των επιχειρήσεων που εκτελούν
μεταξύ τους συμβάσεις, για να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στην αγορά.

Επομένως εγώ μπορώ εδώ να περιγράψω εν συντομία την τότε λειτουργία της
αγοράς, για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης και των δύο “εφοδιαστικών αλυσίδων”
δηλαδή τόσο της “προ”, όσο και της “μετά” την «εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή.
Θέλω δηλαδή να αντιληφθείτε την εξέλιξη της λειτουργίας της αγοράς στην
παρέλευση του χρόνου, για να διαπιστώσετε ότι ταυτόχρονα “εξελίσσεται”
και το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ…

Προς τούτο πρέπει να ξέρετε όμως ότι εγώ βρίσκομαι στην εποχή της ΑΒΣΠ και
ότι η “αλυσίδα” μου εκτείνεται μόνο στο έδαφος της χωράς μας, άρα ελέγχεται
μόνο από την ΥΠΕΔΑ και το Τελωνείο. Εσείς όμως μπορείτε να έχετε προς το
παρόν κατά νου μόνο το σχήμα της Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ,
γιατί πρέπει να βρισκόμαστε μαζί μου στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».

Προσέξτε την τότε “αλυσίδα”:
- Ο εισαγωγέας “Πετζετάκης ΑΕ” – βιομηχανία πλαστικών σωλήνων ανοίγει
σε μια εμπορική τράπεζα μια πίστωση για την αγορά από την Γερμανία
πλαστικών που χρειάζεται για πρώτη ύλη.

- Ο εξαγωγέας Γερμανός φορτώνει σε φορτηγό και στέλνει τα πλαστικά στην Ελλάδα.

- Ο φορτηγατζής παραδίδει τα πλαστικά στο Τελωνείο Εισαγωγής, και τα φορτωτικά
έγγραφα κατά περίπτωση στον ίδιο τον “Πετζετάκη” ή σε ένα Διαμεταφορέα…

- Στην συνέχεια πάει ο Πετζετάκης στην τράπεζα πληρώνει τον Γερμανό και
του εκχωρείται το εμπόρευμα.

- Ο Πετζετάκης αναθέτει στην συνέχεια σε ένα εκτελωνιστή να εκτελωνίσει το εμπόρευμα.

- Ο Εκτελωνιστής για να του επιτραπεί να το βγάλει από τον χώρο του Τελωνείου
πρέπει να επιδείξει στον Τελωνοφύλακα 2 έγγραφα:
α) Τα παραστατικά του Τελωνείου ότι πλήρωσε δασμούς, φόρους, κλπ,
β) Το θεωρημένο από την Εφορία δελτίο αποστολής στο οποίο δηλώνεται
αφενός τίνος είναι το εμπόρευμα που εξέρχεται του τελωνείου,
αφετέρου στον χώρο του εισαγωγέα που θα μεταφερθεί και αποτεθεί
το εκτελωνισμένο πλαστικό.

- Ο εισαγωγέας, τώρα “βιομήχανος”, (παραγωγός στο σχήμα), καταχωρεί με
λογιστικές εγγραφές:
α) Την εισαγωγή στην αποθήκη των πρώτων υλών,
β) την πληρωμή του Γερμανού.
γ) με λογιστικές εγγραφές βιομηχανικής λογιστικής περιγράφει την ανάλωση
των πρώτων υλών, καθώς και την απογραφή και απόθεση των προϊόντων
στην αποθήκη ετοίμων…

- Ο παραγωγός σωλήνων ως βιομήχανος πουλάει σωλήνες στην χώρα μας.

- Για να βρεθούν οι σωλήνες από τον βιομήχανο στον αγοραστή εκδίδεται:
α) τιμολόγιο πώλησης από τον Πωλητή – Βιομήχανο,
β) Φορτωτική από τον Μεταφορέα που θα μεταφέρει τους σωλήνες στον αγοραστή.

- Ο παραγωγός σωλήνων (εξαγωγέας) πουλάει σε Ελβετό εισαγωγέα, τότε εκδίδεται:
α) Άδεια εξαγωγής από την Τράπεζα της Ελλάδος,
β) Τιμολόγιο πώλησης θεωρημένο από το ΕΒΕΑ,
γ) φορτωτική από την Μεταφορέα που θα το κουβαλήσει στην Ελβετία…

Ένα να έχετε επίσης προς το παρόν στο μυαλό σας, ότι στην λειτουργία
της αγοράς δεν υπήρχε στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή»
“αποθηκευτική επιχείρηση” = Warehouse Keeper”.
Αυτό σημαίνει ότι ο έλεγχος της χώρας μας για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων γινόταν:
- Στον “δρόμο” από την Υπηρεσία της Εφορίας που λεγόταν ΥΠΕΔΑ.
- Ενώ εντός των επιχειρήσεων ο έλεγχος γινόταν με επίσκεψη του
εφοριακού στους δηλωμένους αποθηκευτικούς χώρους κάθε επιχείρησης.
("Λογιστικά” του, δηλαδή στα έγγραφα Μεταφοράς…;;;;;;)

                                Παράγραφος 3
           Η ΕΝΝΟΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
- Εδώ κατανοήσαμε ότι η βιομηχανική επιχείρηση θα χρειαζόταν τόσες μονάδες
παραγωγής υλικών, όσων χρειάζονταν για την παραγωγή από το εργοστάσιο
του τελικού προϊόντος…
- Επιπλέον τόσο για τον χρόνο που έπρεπε να διατεθούν τα υλικά στο εργοστάσιο,
όσο όμως… και για τον χρονικό προγραμματισμό τρόπου παραγωγής, δηλαδή
την συνάρτηση του κόστους παραγωγής, σε σχέση με τα σταθερά έξοδα που
βαρύνουν την κάθε παρτίδα, πχ να μην υπάρχουν κενά στην λειτουργία
των μηχανών λόγω έλλειψης των υλικών, κλπ.
Εδώ δηλαδή η ΑΒΣΠ μας δίδασκε στα προηγούμενα έτη διάφορα επί μέρους
μαθήματα, όπως πχ “Η Διοίκησις των Αποθεμάτων”, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε
το πεδίο ΟΔΕ είναι ευρύτατο…
(Το είδατε παραπάνω με την “μελέτη Allen”…)

            Παράγραφος 4
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΟΣ
ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΙΔΙΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΗ ΔΙΑΡΘΡΩΣΙΣ ΚΑΙ ΙΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Εδώ κατανοήσαμε ότι θα έπρεπε κάθε “μη αυτόνομη οντότητα” - επιχείρηση
να είχε την δική της οργάνωση και λειτουργία και βέβαια τα δικά της (ίδια)
αποτελέσματα χρήσης…
Επίσης διδαχθήκαμε ότι υπήρχε περίπτωση να συμμετείχε η επιχείρηση
μειοψηφικά στην επιχείρηση με ειδική συμφωνία με άλλες επιχειρήσεις,
για την συνεκμετάλλευση της επιχείρησης που παράγει το συγκεκριμένο
υλικό, προς ίδιο όφελος καθεμιάς χωριστά.
Εδώ κατανοούσαμε ότι αν ένας επιχειρηματίας συμμετείχε σε πολλές επιχειρήσεις
θα έπρεπε να γνωρίζει τα αποτελέσματα χρήσης της καθεμιάς χωριστά...

 

                Παράγραφος 5
Η ΕΝΝΝΟΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΩΝ ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΩΝ

Εδώ διδαχθήκαμε ότι το νομικό πρόσωπο, (πχ ένα εργοστάσιο ή μια εμπορική
επιχείρηση κλπ,- η ΑΒΣΠ δίδασκε ότι συνήθως η νομική μορφή της ήταν ΑΕ),
που είχε ιδρυθεί για να ελέγχει μεταξύ άλλων πχ και τα εργοστάσια για την
παραγωγή του τζιν, του φαρμάκου, του απορρυπαντικού, κλπ, ή τυχόν
συμμετείχε μειοψηφικά σε μερικά από αυτά, ότι θα πρέπει να γνωρίζει το
αποτέλεσμα χρήσης τους, όπως επίσης ποιο ήταν το όφελος – κέρδος που
αποκόμισε από αυτήν την πλειοψηφική ή μειοψηφική της συμμετοχή.
Αυτό σημαίνει όμως ότι αυτή η επιχείρηση – νομικό πρόσωπο - έπρεπε να
συγκεντρώνει χωριστά το αποτέλεσμα χρήσης κάθε “οντότητας”, από αυτές,
για να γνωρίζει το δικό του συνολικό αποτέλεσμα.

Τονίζω ότι εδώ οι φοιτητές πρέπει να καταλάβουνε ότι αυτή η ΑΕ ίσως να
ελέγχει όχι μόνο την “εφοδιαστική αλυσίδα του τζιν”, αλλά και άλλες, όπως
πχ την “εφοδιαστική αλυσίδα του φαρμάκου”, κλπ.
Πλέον αυτών,
Τους «ενοποιημένους ισολογισμούς» τους δίδασκε η ΑΒΣΠ στο 4ο έτος σε
μόλις 115 σελίδες. Όμως στα έτη σπουδών είχαμε διδαχθεί τα πάντα,
για να κατανοήσουμε στο τέλος των σπουδών και ποια ήταν η παραπάνω
γνώση που χρειαζόμαστε, για να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις μιας θέσης
εργασίας στην Διοίκηση μιας πολυεθνικής επιχείρησης. Σήμερα οι ξένοι
προσεγγίζουν αντίστοιχα την πολυεθνική επιχείρηση, με την διαφορά
ότι τον ορίζουν ως «“Διοικητή” εφοδιαστικής αλυσίδας». (= τρέχα γύρευε!)

Προσέξτε: "εξέληξη λειτουργίας της αγοράς":
Η ΑΒΣΠ ήταν στις αρχές της δεκαετίας του 60 μία μόνο Σχολή με ένα τμήμα.
Προς το τέλος της δεκαετίας του 60 η ΑΒΣΠ χώρισε τις σπουδές σε δύο τμήματα,
το «Οικονομικό» και της «Διοικήσεως Επιχειρήσεων». Η σημασία της τότε
διάκρισης των επιστημονικών πεδίων στην ΑΒΣΠ γινόταν για εμένα στην
πάροδο των δεκαετιών όλο και πιο έντονη.

Συνοπτικά εδώ μπορώ να διευκρινίσω:
α) Στην «Διοίκηση Επιχειρήσεων» που επέλεξα εγώ μπήκα στα βαθιά στην
λειτουργία μίας βιομηχανικής επιχείρησης ήδη από το πρώτο έτος σπουδών.
Εκεί διδάχθηκα και κατανόησα, ότι η λειτουργία της επιχείρησης εκτελείτε
με τις δράσεις των εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται
αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωσή της συνάγεται λογιστικό γεγονός!

β) Αυτό σήμαινε στην συνέχεια ότι για κάθε λειτουργία της βιομηχανικής
επιχείρησης θα έπρεπε να εντοπίζουμε τόσο την δράση και την ολοκλήρωση
της, όσο και το λογιστικό γεγονός που συνάγεται από αυτήν.

γ) Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι ήδη στο πρώτο εξάμηνο του πρώτου έτους
αρχίσαμε με την
- Γενική Λογιστική, δηλαδή αγορές, πωλήσεις, κλπ, στην συνέχεια στα επόμενα έτη,
- Βιομηχανική Λογιστική, Πρότυπο κόστος,
- Λογιστική Εταιρειών… κλπ, για να φθάσουμε στο τέλος στους,,,
- Ενοποιημένους Ισολογισμούς.

Εμείς δηλαδή στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε την «“Διοίκηση” Πολυεθνικών
Επιχειρήσεων», γιατί βρισκόμαστε στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».

Μήπως όμως και στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» δεν προσεγγίζεται
διεθνώς από τους ακαδημαϊκούς η εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων
στην παγκόσμια αγορά με τον όρο “Supply Chain”; Τον οποίο μάλιστα
γαρνίρουν με “Management”;

Όμως ενώ όλοι γράφουν ένα ολόκληρο βιβλίο “Εφοδιαστικής αλυσίδας”
αισθάνονται όλοι ανεξαίρετα την ανάγκη να εξηγήσουν στην αρχή του
βιβλίου τους τι σόι πράμα είναι η εφοδιαστική αλυσίδα, για να αναλύσουν
στην συνέχεια τις απόψεις και τις γνώσεις τους θεωρητικά, γενικά και
αόριστα, πάνω στην λειτουργία της παγκόσμιας αγοράς.

Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει στους επιστήμονες ΗΠΑ, Αγγλίας έτος 
 “μηδέν” για να διακριθεί η “προ” και “μετά” την εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Όμως θα συμφωνήσετε μαζί μου ότι υπήρξε κάποια στιγμή μεταστροφή των
θεωρητικών επιστημόνων από το Marketing στο “Supply Chain”.
Εγώ μετά από έρευνα στην διεθνή βιβλιογραφία εντόπισα περισσότερα από 
500 βιβλία που επιγράφονται “Supply Chain”, όλα εκδόσεως μετά το 1995!

Η Αλήθεια αυτή αποδεικνύει, είτε το θέλουμε είτε όχι, ότι υπάρχει το
“έτος μηδέν”, που δηλώνω ότι είναι η ΕΕ με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93.
Εκεί ορίστηκε για πρώτη φορά παγκοσμίως ο όρος Lieferkette =
Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού. Αυτό επιβάλει όμως ότι η προσέγγιση
του όρου Εφοδιαστική αλυσίδα πρέπει να γίνεται από τους ακαδημαϊκούς της
χώρας μας:
α) Με σεβασμό στο εκάστοτε ισχύον θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς από την ΕΕ.
β) Με υπευθυνότητα, δηλαδή να μην διδάσκουν άβουλα και άκριτα από τα ξένα βιβλία.
γ) Με σεβασμό στους φοιτητές, γιατί παράγουν τους αυριανούς ηγέτες των επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει ότι:
Στην χώρα μας, όπως συμβαίνει σε όλη την Ευρώπη θα πρέπει να εκλαμβάνεται
ο όρος «εφοδιαστική αλυσίδα» σαν μια έννοια, που τέθηκε στον Κανονισμό ΕΕ 2454/93,
για να θεσμοθετηθεί με ενιαίο τρόπο η κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος
της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει για κάθε ευρωπαίο ότι δεν χρειάζεται στα κείμενα
του να λέει τι είναι εφοδιαστική αλυσίδα, αλλά να αναπτύσσει το κείμενο του και να
διδάσκει τους φοιτητές, δίχως να παραβλέπει ή να αντιστρατεύεται τους κανονισμούς της ΕΕ.

                  Προσοχή τώρα!
Αφού λοιπόν έφθασα στο κρίσιμο σημείο οφείλω να σας ενημερώσω και ποια
είναι και η διαφορά μεταξύ της “προ” και της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή,
αρχίζοντας όμως ανάποδα:
Στην “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή οι ακαδημαϊκοί προσεγγίζουν την λειτουργία
των της αγοράς Μακροοικονομικά, δηλαδή σαν “Supply Chain” θεωρητικά,
γενικά και αόριστα. Όχι βέβαια ότι και αυτό το πεδίο προσεγγίσεως λειτουργίας
της αγοράς δεν είναι χρήσιμο και ωφέλιμο…

Αντίθετα το θεωρώ σημαντικότατο, γιατί είναι η βάση για να γίνει κατανοητό το
επιστημονικό πεδίο που προσεγγίζει το θεσμικό πλαίσιο ένταξης των επιχειρήσεων
στην αγορά. Αυτό το πεδίο το όριζε η ΑΒΣΠ ως Μικροοικονομική λειτουργία των
επιχειρήσεων, την λειτουργία των οποίων προσεγγίζαμε με τις λογιστικές εγγραφές.
Αυτή ήταν άλλωστε και η διαφορά μεταξύ του “Οικονομικού” και του “Διοικήσεως”
των τμημάτων της ΑΒΣΠ.

Παράδειγμα για σύγκριση, απόσπασμα από το βιβλίο Sunil Chopra & Peter Meindl:
{«Κεφάλαιο 2: ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ: ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΉΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΠΕΔΙΟΥ……............ σελίδα 47
2.5 ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ……… … σελίδα 74
Ερωτήσεις για Συζήτηση …………………………….……………….. σελίδα 75

Ιδού η ερώτηση 2: «Περιγράψτε πώς μια επιχείρηση επιτυγχάνει την στρατηγική
προσαρμογή μεταξύ της στρατηγικής της ΕΑ της και της στρατηγικής ανταγωνισμού.»}
Το σχόλιο μου σχετικά:
- Καταρχήν από την ερώτηση φαίνεται, γιατί τους χρειάστηκαν 25 σελίδες να
περιγράψουν την ίδια την εφοδιαστική τους αλυσίδα…
- Στην συνέχεια πλάθουν μια “στρατηγική” για τον ανταγωνισμό, θεωρώντας
δηλαδή ότι ο ανταγωνισμός έχει πχ “Εφοδιαστικό Κομποσκοινo-δεμένες επιχειρήσεις”
και όχι όπως αυτοί που έχουν “Εφοδιαστικο –αλυσοδεμένες επιχειρήσεις”...

Άρα για να απαντήσουν οι φοιτητές στην ερώτηση τους θα πρέπει να
τους έχουν διδάξει αντίστοιχα άλλες 800 σελίδες με τίτλο:
«ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΠΟΣΚΟΙΝΙΟΥ».
Ή ίσως να τους διδάξουν την διαφορά της έννοιας “στρατηγική”
από την έννοια “διοίκηση”… 

Παρενθετικά,...
...για να υπάρχει σύγκριση με την διδασκαλία της ΑΒΣΠ:
«Ασκήσεις επί της Οικονομικής των επιχειρήσεων
Βάσει των παραδόσεων του καθηγητή Μάριου Γεωργιάδη
Αθήναι Νοέμβριος 1966
                              Άσκησις 6η
Ως γνωστό πλειστάκις το κράτος επεμβαίνει ρυθμιστικώς
εις το ζήτημα επιλογής του τόπου εγκαταστάσεως των επιχειρήσεων.
Ερωτάται:
α) Ποιοι οι σκοποί της τοιαύτης ρυθμιστικής επεμβάσεως;
β) Πλην των αναγκαστικών μέτρων ποια οικονομικά φορολογικά
ή άλλα κίνητρα συνήθως θεσπίζει δια τον εκούσιον προσανατολισμόν
των επιχειρήσεων προς τους εκάστοτε προγραμματισθέντας
τόπους εγκαταστάσεως;

                              Άσκησις 10η
Η Ιθύνουσα επιχείρησις Α. επραγματοποίησε εις το τέλος της χρήσεως
κέρδη εκ δραχμών 5 εκατ. άτινα αντί να διανύμει εις τους μετόχους
της εδάνεισε ταύτα είς την θυγατέρα ταύτης επιχείρησιν Β.
Κατά τον χρόνον της επιστροφής του ως άνω ποσού η θυγάτηρ – επιχείρησις
δεν ηδυνήθη να ανταποκριθεί εις τα υποχρεώσεις της.
Ερωτάται:
Ενταύθα πρόκειται περί χρηματοδοτήσεως της Α – δεδομένου ότι η Β είναι
εξηρτημένης ταύτης επιχείρησις – ή περί απλού δανεισμού προς την Β ώστε να 
διεκδικήσει το ανωτέρω ποσόν δια πάντων των εις την διάθεσιν της νομίμων μέσων;

                              Άσκησις 13η
Κατόπιν νομοθετικής ρυθμίσεως καθιερούται ο τιμαριθμικός μισθός εις τινα
κλάδον επιχειρήσεων.
Εκ του μέτρου τούτου επέρχεται αύξησις του κόστους εργασίας κατά 10%.
Υποδείξατε ποια μέτρα δύναστε να λάβετε προς μείωση ή και εξουδετέρωση
της τοιαύτης προσαυξήσεως αναφέροντες ταυτοχρόνως και τα οργανωτικά,
νομοθετικάς, τεχνικας, κλπ δυσχερείας προς ας ενδεχομένως θα προσκρούσει
έκανστον ληφθησόμενο μέτρο.

Δεν γράφω άλλες ασκήσεις, όμως επέλεξα 3 σύντομες για να δείξω ότι ήδη
από το 2ο έτος σπουδών μπαίναμε στα βαθιά της Διοίκησης των Επιχειρήσεων.
Μάλιστα με την 10η άσκηση σας απέδειξα ότι και στην “προ” εφοδιαστική
αλυσίδα εποχή διδάσκαμε και εμείς στην ΑΒΣΠ την...
“εφοδιαστικο – αλυσόδεση” των επιχειρήσεων.
Τέλος της παρένθεσης

Δεν χρειάζεται να προσεγγίσω και άλλες αναφορές των Sunil Chopra &
Peter Meindl, για να σας τονίσω την διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης,
ή διαφορετικά την διαφορά μεταξύ του “Marketing” των ξένων, όπως το
έχουν μασκαρεμένο σαν “Supply Chain Management”…
Αντίθετα,
Ο Ευρωπαίος ακαδημαϊκός δεν θα συγκρίνει την “Lieferkette” = “Supply Chain”
του με τον ανταγωνιστή του, γιατί και οι δύο ανεξάρτητα από τις “στρατηγικές”
και τις “διοικήσεις” των επιχειρήσεων τους, θα εφαρμόσουν και οι δύο τους
ίδιους κανόνες της ΕΕ, είτε…:
- Για να “εφοδιαστικο-αλυσοδέσουν”, είτε…:
- Για να “εφοδιαστικο- κομποδέσουν” τα νήματα, τα ρούχα, το βαμβάκι.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν την διαφορά των επιστημονικών πεδίων;
Ο ευρωπαίος δεν κάνει θεωρία πάνω στην έννοια εφοδιαστική αλυσίδα,
κάτι που κάνει ο Αμερικάνος ή ο Άγγλος ελεύθερα, γιατί με τις θεωρητικές
“Marketing” προσεγγίσεις τους δεν αντιστρατεύεται τις θεσμοθετημένες
διαδικασίες “εφοδιαστικο – αλυσοδεσίματος” της ίδιας της χώρας τους,
ή της μιας άλλης τρίτης χώρας, εκεί που “εφοδιαστικο-αλυσοδένεται”
πχ το νήμα.

Το ίδιο συμβαίνει και μετά το 1993 με την διαφορά ότι στο οικονομικό –
θεωρητικό πεδίο μετάλλαξαν το Marketing σε Supply Chain, που της διόρισαν
μάλιστα και Management – Διοίκηση. Ξεχνούν όμως ότι επιστημονικά το
πεδίο “Διοίκηση” έχει την προϋπόθεση:
- Αφενός να τηρείται λογιστήριο για να μπορούν να συλλέγονται οι πληροφορίες
που χρειάζονται, για να ληφθούν οι επιχειρηματικές αποφάσεις της “Διοίκησης”.
- Αφετέρου να εφαρμόζονται από την “Διοίκηση” οι κανόνες που ορίζονται
δηλαδή από την ΕΕ και την φορολογική νομοθεσία…

- Άρα όποιος φοιτητής επιγράφει μια εργασία του ως «“διοίκηση” εφοδιαστικής
αλυσίδας», πριν ή μετά από τον ορισμό του για την εφοδιαστική του αλυσίδα,
οφείλει να δηλώνει αν βρίσκεται στην χώρα μας και στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ
και Αγγλία. Αυτό επιστημονικά στην λειτουργία των επιχειρήσεων καλείται
“Πεδίο εφαρμογής”.

Πρακτικά ακόμα και οι πιο χαμηλόβαθμοι υπάλληλοι της επιχείρησης για να
στείλουν μια επιστολή προς στον πελάτη, προμηθευτή, κλπ, άρχιζαν πάντα
σαν επικεφαλίδα με την λέξη: {«Αφορά:»} και μετά στην συνέχεια με λίγες
λέξεις διευκρίνιζαν το περιεχόμενο της επιστολής τους.
Όταν επομένως οι καθηγητές διδάσκουν για την “εφοδιαστική αλυσίδα” δεν
θα όφειλαν να διευκρινίζουν και το “πεδίο εφαρμογής” των απόψεων τους;
Δηλαδή αν πχ εντάσσονται στο θεσμικό πλαίσιο των ΗΠΑ ή πχ της
Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Η ΑΒΣΠ στα τελευταία έτη σπουδών μας δίδασκε για την λήψη αποφάσεων
διάφορες περιπτώσεις που είμαστε υποχρεωμένοι να βάλουμε κάτω τις γνώσεις
μας για να πάρουμε τις αποφάσεις. Δηλαδή από πού, πώς, πόσο, κλπ θα
αγοράσουμε, όπως επίσης και τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονται,
για να εκτελεστούν οι δράσεις, που είναι απαραίτητες για την υλοποίηση
των αποφάσεων που πήραμε.

Τελειώνοντας διευκρινίζω εδώ ότι για εμάς στην ΑΒΣΠ δεν υπήρχε
Supply Chain Manager, γιατί βρισκόμαστε στην “προ” εφοδιαστική
αλυσίδα εποχή. Για εμάς υπήρχε μόνο Πρόεδρος και Διοικητικό
Συμβούλιο ΑΕ, που έκανε “Διοίκηση Επιχειρήσεων” και όχι βέβαια
γενικά και αόριστα “Διοίκηση Αλυσίδας”…

Για τον λόγο αυτό σαν αιχμή του επιστημονικού πεδίου ΟΔΕ στην ΑΒΣΠ
ήταν να μάθουμε, με πιο τρόπο και η Διοίκηση της Πολυεθνικής συγκεντρώνει
τα οικονομικά μεγέθη από τις επιχειρήσεις που ελέγχει, (έχει εφοδιαστικο-
αλυσοδεμένες), ή συμμετέχει κατά μειοψηφία.
Όμως επειδή το πεδίο ήταν πολύ δύσκολο μας βοηθούσαν οι λεγόμενοι
“βοηθοί καθηγητές”, οι οποίοι δίδασκαν με βάση το φυλλάδιο…

«ΕΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ
ΛΕΛΥΜΕΝΑΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ»…
…τις λογιστικές εγγραφές που συνάγονταν από διάφορες περιπτώσεις, πχ
- Προσδιορισμός εξαλειφομένων κερδών βάσει της μεθόδου της ολοσχερούς εξαλείψεως.
- Εγγραφαί ενοποιήσεως βάσει της μεθόδου της κλασματικής εξαλήψεως.
- Προσδιορισμός διαφοράς μεταξύ τιμής κτήσεως της συμμετοχής και εσωτερικής
λογιστικής αξίας αυτής.
- Προσδιορισμός επιτευχθέντος αποτελέσματος υφ’ εκάστης εταιρείας,… κλπ…

Το σύγγραμμα «Ενοποιημένοι Ισολογισμοί» φέρει ήδη πριν από τον
ΠΡΟΛΟΓΟ την εξής αφιέρωση:
                       ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ
                        ΕΙΣ ΤΟΝ
     ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΝ
Τ. ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
                 ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ
Αυτή η αφιέρωση σε συνάρτηση με τις αναλύσεις του βιβλίου και ιδιαίτερα
οι αναφορές συγκεκριμένων παραδειγμάτων, από τις οποίες συνάγονται
λογιστικές εγγραφές, δείχνουν όχι μόνο την σπουδαιότητα του συγγράμματος.
Διότι πλέον αυτού αποκτούσαμε σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα τόσο για
την εμπλοκή των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην λειτουργία της αγοράς,
όσο επίσης τον τρόπο που ανταγωνίζονταν ή συνεργάζονταν για το μοίρασμα
της αγοράς και την κατανομή των κερδών τους όπου έκριναν συμφέρον τους.
Ενδεικτικά πχ:
- “Ενδοεταιρικαί Ζημίαι επί των Αποθεμάτων”,
- “Ενδοεταιρικαί Χρεαπαιτήσεις”, κλπ...

Με παράδειγμα της λογιστικής εγγραφής, πχ:
- Περίπτωσις επιτευχθέντος και διανεμηθέντος κέρδους Εκμεταλλεύσεως:
----------------------------------------------
Μερίσματα Εισπρακτέα 800.000
Πρόσοδοι εξ εξηρτημένων Εταιρειών 800.000
------------------------------------------------------------
- Περίπτωσις επιτευχθέντος και μη διανεμηθέντος κέρδους Εκμεταλλεύσεως
-------------------------------------------------------------
Συμμετοχή εις Εταιρείαν Ε 800.000
Αναλογία μας επί κερδών Εταιρείας Ε 800.000
------------------------------------------------------------

 Συμπέρασμα στην εξέληξη  της αγοράς της Μεταφοράς
(Με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ)

…Για να μπορέσετε να κατανοήσετε την δική μου τεχνοκρατική προσέγγιση
της εξέληξης λειτουργίας της αγοράς πρέπει να συμφωνήσουμε στον
παρακάτω συλλογισμό μου:

α) Όταν προσεγγίζουμε την έννοια “Supply Chain” είμαστε στο πεδίο
“Marketing”, δηλαδή προσεγγίζουμε γενικά και αόριστα την λειτουργία
της αγοράς. Τότε μπορούμε ότι θέλουμε να παίρνουμε και ότι θέλουμε
να το αφήνουμε στην άκρη. Επιπλέον για να εμπλουτιστούμε ή να
δηλώσουμε την βασιμότητα και ακρίβεια των αναφορών μας να προσθέτουμε
και από την βιβλιογραφία τις απόψεις άλλων.

β) Όταν προσεγγίζουμε την έννοια “Supply Chain Management”, τότε
βρισκόμαστε στην Διοίκηση Επιχειρήσεων της ΑΒΣΠ, με την εξής όμως διάκριση:

β1) Αφενός την διάκριση της “Διοίκησης” κάθε επιχείρησης – “κρίκου αλυσίδας”
χωριστά, που κατά την ΑΒΣΠ είναι οι «έχοντες αντικειμενικότερη αντίληψη των
πραγμάτων».
Πρόκειται για ένα πρόσωπο δηλαδή που ορίζετε ως προϊστάμενος στον
κάθε “κρίκο” – επιχείρηση της “αλυσίδας”. Αυτός κατά την ΑΒΣΠ εργάζεται
εκτελώντας εντολές, δηλαδή με βάση τις οικονομικές αρχές και όχι για
την επίτευξη κέρδους.

β2) Αφετέρου την Διοίκηση όλων των παραπάνω “κρίκων αλυσίδας”, που είναι
η Διοίκηση κάθε Ιθύνουσας Επιχείρησης. Αυτή κατά την ΑΒΣΠ λειτουργεί ως
διορισμένο “Supply Chain Management”, δηλαδή δεν ελέγχουν πάντα οι ίδιες
οι Ιθύνουσες Επιχειρήσεις το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών των “κρίκων”,
αλυσοδεμένων επιχειρήσεων τους.

Η Ιθύνουσα Επιχείρηση αφορά δηλαδή σε μία “επιχείρηση εργαλείο”, για να
εποπτεύει, να καθοδηγεί να συντονίζει και να ελέγχει την λειτουργία των
κατά Christopher “μη αυτόνομων οντοτήτων”, πχ για την παραγωγή και
διάθεση του τζιν στην παγκόσμια αγορά.

Η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ αφορά δηλαδή σε μια επιχείρηση, στην οποία
η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει, της έχει ορίσει “Διοίκηση”,
πχ Διοικητικό Συμβούλιο και Πρόεδρο ΔΣ, της απόλυτης εμπιστοσύνης της.

Δηλαδή η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει, της έχει αναθέσει
τα καθήκοντα της {“Διοίκησης συγκεκριμένων Επιχειρήσεων” της} και όχι την
{"Διοίκηση" εφοδιαστικής αλυσίδας}, γιατί μην ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε στην
{"προ" εφοδιαστική αλυσίδα εποχή}.

Ως είναι αυτονόητο και τα πρόσωπα αυτά είναι διορισμένα από τον κεφαλαιούχο
και εργάζονται υπό τις εντολές του με την εφαρμογή των Οικονομικών Αρχών
και όχι για την επίτευξη κέρδους.

Δηλαδή την εμπορική πολιτική των Ιθυνουσών επιχειρήσεων για την επίτευξη
κέρδους, πχ ποσότητες, ποιότητες, αγορές που θα διατεθούν, διαφορικές τιμές
ανά κράτος, κλπ, την ορίζει η επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου που την ελέγχει.

Αυτό σημαίνει ταυτόχρονα όμως ότι η εμπορική πολιτική ασκείται μεταξύ των
επιχειρήσεων Μεγάλου Κεφαλαίου, πχ για το μοίρασμα της αγοράς,
(“συμφωνίες κυρίων”, “τραστ”, “καρτέλ” “κονσέρ”, “pools”), για την διαφορική
πολιτική τιμών παγκοσμίως, προμήθειες υλικών από επιχείρηση που ελέγχεται
από κοινού, κλπ.

β3) Τέλος υπάρχει και η παραπάνω Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου, που
εισάγω εγώ, τις οποίες άλλοι τις αποκαλούν “Πολυεθνικές Επιχειρήσεις”.
Αυτές λειτουργούν κατά την ΑΒΣΠ για την επίτευξη κέρδους και προς τον
σκοπό αυτό ασκούν:
- Τόσο την Οργάνωση και την Διοίκηση των παραπάνω επιχειρήσεων για την
παραγωγή του προϊόντος,
- Όσο όμως και στην συνέχεια την “Λειτουργία της Διαθέσεως” του προϊόντος
στην παγκόσμια αγορά.

Για τον λόγο αυτό το επιστημονικό πεδίο που διδαχθήκαμε τότε στην ΟΔΕ
στην ΑΒΣΠ ήταν «Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων*»
και όχι βέβαια το  Supply Chain Management που διδάσκεται μετά το 1995 
και για τον λόγο αυτό σαν τελευταίο όλων των μαθημάτων στην ΑΒΣΠ ήταν
οι Ενοποιημένοι Ισολογισμοί*.

*Προσέξτε την έννοια των λέξεων
   στην εξέληξη λειτουργίας της αγοράς:
Από την στιγμή που διδαχθήκαμε την «οργάνωση και διοίκηση επιχειρήσεων»,
λογικό ήταν να διδαχθούμε σαν τελευταίο όλων των μαθημάτων και τον τρόπο
που θα συγκεντρώνουμε και τα οικονομικά αποτελέσματα αυτών των
επιχειρηματιών, των οποίων οι επιχειρήσεις τους ελέγχουν ή συμμετέχουν
διεθνώς* σε πολλές άλλες επιχειρήσεις…! (Πχ τις 10 που παράγουν τζιν,)

* Για να καταλάβουν οι θεωρητικοί το “διεθνώς” που εγώ ανάφερα για να
περιγράψω αυτό που δίδαξε η ΑΒΣΠ, θα πρέπει να το προσδιορίσω και στην
ορολογία της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή, δηλαδή:
Αφενός Για να συγκεντρώνουν οι Supply Chain Managers τα οικονομικά
αποτελέσματα των επιχειρήσεων που τις έχουν “εφοδιαστικο-αλυσοδεμένες”!
Αφετέρου Για να συγκεντρώνουν οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου
τα αποτελέσματα χρήσης όλων ανεξαίρετα των επιχειρήσεων στις οποίες
έχουν επενδύσει τα τεράστια κεφάλαια τους!

Αυτό για να το καταλάβουν και οι φοιτητές για να συντάσσουν άρτιες
διατριβές σημαίνει:
Όταν συντάσσουν μια διατριβή, όπως είναι πχ η συνημμένη, τότε βρίσκονται
στο πεδίο των εξής λειτουργιών που δίδαξε η ΑΒΣΠ:
“Αγορών”, “παραγωγής” και “πωλήσεων”.
Εδώ όλα τα “εφοδιαστικο- αλυσοδεσίματα” εκτελούνται με την κατάρτιση
και την εκτέλεση:
συμβάσεων “πώλησης”, “έργου” και “βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς”.

Η ΑΒΣΠ δίδαξε όμως και τις λειτουργίες “Διοίκησης” και “χρηματοδότησης”...
Εδώ πλέον βρισκόμαστε σε άλλο επιστημονικό πεδίο, γιατί άλλη είναι:
Η Διοίκηση της επιχείρησης και άλλο είναι:
Η Χρηματοδότηση της επιχείρησης!
Πιο αναλυτικά,
Στην ΟΔΕ τα “εφοδιαστικο- αλυσοδεσίματα” εκτελούνται από τους εργαζόμενους
μέσα στις επιχειρήσεις με διάφορες ειδικότητες και ανάλογα υψηλούς μισθούς,
ανεξάρτητα αν η επιχείρηση είναι αυτόνομη ή μη αυτόνομη οντότητα.

Εδώ όμως καταρχήν η διάκριση της "αυτόνομης οντότητας" είναι απλή.
Κατά την ΑΒΣΠ η αυτόνομη οντότητα λειτουργεί με νομική αυτοτέλεια και
οικονομική αυθυπαρξία.
Δεν αναλύω εδώ περισσότερα, γιατί θα αναλύσω παρακάτω την “μη αυτόνομη
οντότητα” για να υπάρχει σύγκριση.
(Εδώ τα πράγματα είναι απλά, γιατί ισχύει το “μοναχός χόρευε και όσο θέλεις πήδα”.
Ή… ότι είσαι “γαϊδούρι ξεκαπίστρωτο”…)

Ας υποθέσουμε όμως τώρα ότι η επιχείρηση της διατριβής του φοιτητή είτε επειδή
γέρασε και αποχώρησε ο επιχειρηματίας από την ενεργό δράση, είτε γιατί του έγινε
μια δελεαστική πρόταση δέχεται να πουλήσει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών του
σε μία άλλη επιχείρηση.

Αντιλαμβάνεστε όμως τότε, ότι η επιχείρηση αυτή μεταλλάχθηκε σε "μη αυτόνομη
οντότητα", γιατί η Διοίκηση της ανελήφθη από άλλο επιχειρηματικό σχήμα - όμιλο…
Εδώ όμως έγιναν τροποποιήσεις καταστατικών, λογιστικές εγγραφές και οι
προβλεπόμενες δημοσιεύσεις στο ΦΕΚ, δηλώσεις στην εφορία, κλπ…

Όπως είναι επόμενο η επιχείρηση με την νέα της νομική προσωπικότητα
θα λειτουργεί ως “εφοδιαστικο – αλυσοδεμένη φασονιέρισα” υπό τις εντολές
του “έχοντος αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων”, τον οποίο της τον
διόρισαν οι νέοι ιδιοκτήτες της επιχείρησης…

Αυτός θα συντονίζεται φυσικά και θα λειτουργεί με βάση εντολές που θα λαμβάνει 
από άλλη επιχείρηση του ομίλου, πχ για τις ποσότητες, τα είδη που θα παράγουν,
από που θα αγοράζουν υλικά, που θα διαθέτουν την παραγωγή τους, κλπ.

Εδώ βρισκόμαστε στον ο Christopher και στο πόρισμα της Booz Allen and Hamilton
του 1982 και την “Μελέτη Allen” της ΑΒΣΠ του 1965, ότι δηλαδή αυτός θα πρέπει
να οργανώσει σωστά την “εφοδιαστική του αλυσίδα”, δηλαδή:
- Να μην αγοράζει παραπάνω υλικά από ότι χρειάζονται, 
- Να τα αγοράζει από εκεί που του υπέδειξαν,
- Να φροντίζει να έχουν οι μηχανές υλικά,
- Να μην καθυστερεί η παραγωγή από κακό συντονισμό και βέβαια...
Να συγχρονίζει το πρόγραμμα παραγωγής, σε συνάρτηση με τις προθεσμίες
παραδόσεως των παραγγελιών, που του υπέδειξαν ότι το “εφοδιαστικό -
αλυσοδέσιμο" του πρέπει να εκτελέσει, κλπ…

Ποιος όμως είναι αυτός που συντονίζει όλες τις “εφοδιαστικο αλυσο-δεμένες
φασονιέρισες” παραγωγής του τζιν του φαρμάκου, κλπ;
Κατά την ΑΒΣΠ είναι η Ιθύνουσα επιχείρηση που διορίζεται ως επικεφαλής
στην κάθε “εφοδιαστική αλυσίδα” ανά προϊόν, με σκοπό μεταξύ άλλων να
οργανώνει, συντονίζει και ελέγχει τις λειτουργίες όλων των άλλων, που
εμπλέκονται στην παραγωγή του τζιν .

  Η "ΔΙΟΙΚΗΣΗ" ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΗΞΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Ποιος διορίζει όμως τον "Διοικητή" στην Ιθύνουσα Επιχείρηση, αυτήν
δηλαδή που θα έχει την ευθύνη για την παραγωγή και διάθεση πχ του τζιν
στην Ασία, για να διακινηθεί από εκεί στην παγκόσμια αγορά;

Επειδή κατά την ΑΒΣΠ όλες αυτές οι επιχειρήσεις είναι Ανώνυμες Εταιρείες είναι
προφανές ότι θα είναι αυτός που ελέγχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών τους.
Άρα κάθε Ιθύνουσα επιχείρηση έχει και την Διοίκηση της!
Επομένως υπάρχει ενδεχόμενο μια επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου να
κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών περισσοτέρων Ιθυνουσών
Επιχειρήσεων, που ελέγχουν καθεμιά διάφορες “εφοδιαστικές αλυσίδες”,
πχ του τζιν, του φαρμάκου, κλπ, ή ίσως να συμμετέχει μειοψηφικά και
σε κάποιες άλλες.

Εγώ παραπάνω εξήγησα τον τρόπο που βρίσκουν άκρη για να μετράνε τα
κέρδη τους οι επιχειρήσεις Μεγάλου Κεφαλαίου, με ένα εκ των μαθημάτων
της επιστήμης της λογιστικής, δηλαδή αυτό των Ενοποιημένων Ισολογισμών.

Προσέξτε όμως τώρα να αντιληφθείτε την παραπληροφόρηση που κάνουν
όσοι διδάσκουν Supply Chain Management & Logistics, όπως
πχ ο Christopher, ο οποίος αναφέρει στην σελίδα 107 υπό τον τίτλο:
“Logistics και αξία για τον μέτοχο”:
{Καθαρό λειτουργικό εισόδημα
μείον
φόροι
επενδύσεις σε κεφάλαιο κίνησης
μείον
επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο
=
ελεύθερες ταμειακές ροές μετά φόρων}

Εγώ ευχαριστώ τον Christopher γιατί επιβεβαιώνει την διαχρονικά
κατηγορηματική μου δήλωση ότι εδώ: 
    “Logistics” μονολεκτικά σημαίνει Λογιστική!
Όμως αυτό σημαίνει ότι κάθε οντότητα έχει το δικό της λογιστήριο...
Άρα ο Christopher πρέπει να διευκρινίζει για ποιόν "μέτοχο" αναφέρεται;
Στον μέτοχο σε μια αυτόνομη οντότητα;
Στον μέτοχο μιας μη αυτόνομης οντότητας;
Στον μέτοχο μιας Ιθύνουσας επιχείρησης;
Στον Μέτοχο της Πολυεθνικής επιχείρησης; ή
Στον μέτοχο ενός παγκόσμιου κολοσσού, πχ μιας επιχείρησης
Μεγάλου Κεφαλαίου, που έχει επενδύσει από ένα μπαούλο δις δολάρια
σε κάθε διεθνές χρηματιστήριο;

Επιπλέον τι είναι αυτός ο “μέτοχος” του Christopher;
Πλειοψηφών;
Μειοψηφών;
Προνομιούχος; κλπ…

Βασική προϋπόθεση επομένως μιας μεστής μεταπτυχιακής διατριβής δεν είναι
να συντάσσεις ένα πίνακα περιεχομένων και στην συνέχεια να αναφέρεις άκριτα
και ασύνδετα κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο που διδάσκει ο καθηγητής, 
όταν αυτό μάλιστα το έγραψε αποκλειστικά με βιβλιογραφία ΗΠΑ και Αγγλίας.

          ΠΟΣΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Όλα τα παραπάνω προσεγγίζονται στην εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς
από τους θεωρητικούς Marketing παγκοσμίως με τον όρο:
“Supply Chain Management & Logistics”.
Εγώ με τις γνώσεις μου από την ΑΒΣΠ αποκρυπτογράφησα τα ξένα και
τα ελληνικά βιβλία τον όρο αυτό και προς διευκόλυνση των φοιτητών ΟΔΕ
τον εξηγώ σε 2 δύο ενότητες.

Πρώτη ενότητα: Η “Διοίκηση της Επιχείρησης”:
Η ΑΒΣΠ ήδη από το πρώτο έτος σπουδών μας δίδαξε ότι η βιομηχανική
επιχείρηση έχει πέντε λειτουργίες,:
“αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις”, “διοίκηση” και “χρηματοδότηση”.
Πιο αναλυτικά αναφερόταν ο Μάριος Γεωργιάδης στο σύγγραμμα του
«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ» εκδόσεως 1967 στις σελίδες 98 – 120.
Εκεί δίδασκε αναλυτικά τις εξής βασικές λειτουργίες:
1) Την χρηματοοικονομική λειτουργία.
2) Την λειτουργία του εφοδιασμού.
3) Την  τεχνικοπαραγωγική λειτουργία..
4) Την λειτουργία της διαθέσεως.
5) Την διοικητικο – λογιστική λειτουργία.
Ενδιαφέρον για την κατανόηση του {“Διοικητή" εφοδιαστικής αλυσίδας}
περιγράφεται στην συνέχεια στο σύγγραμμα με την παράγραφο:

«2.- Χρηματοοικονομική λειτουργία
1. Δια την ίδρυσιν και λειτουργίαν της επιχειρήσεως καθίσταται απαραίτητον
ορισμένον μέγεθος κεφαλαίων.
Η φροντίς της αναυρέσεως, συγκεντρώσεως, διαχειρήσεως, εξυπηρετήσεως
και εν καταλλήλω χρόνω επιστροφής των κεφαλαίων τούτων ανήκει εις την
χρηματοοικονομικήν λειτουργίαν της επιχειρήσεως.
Πρόκειται περί βασικής λειτουργίας συγκροτουμένης άμα τη ιδρύσει της
επιχειρήσεως – και προ πάσης άλλης λειτουργίας –αποσκοπούσης εις την
συγκέντρωσιν του απαραιτήτου κεφαλαίου ως και εις την ορθολογικήν
επένδυσιν τουτου.»

Αυτό στα επόμενα έτη σπουδών (το μάθημα του Γεωργιάδη ήταν 2ου έτους),
το διδαχθήκαμε ότι η «Διοίκηση» στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης
είναι οι λεγόμενες νομιμοποιήσεις, (μαθήματα Εμπορικού και Αστικού Δικαίου).
Σε αυτά διδαχθήκαμε δηλαδή για τις διαδικασίες που έκανε η Ανώνυμος Εταιρεία
ή μία ΕΠΕ, για να ανακοινώσει στην αγορά το πρόσωπο, του οποίου την υπογραφή
πρέπει να δέχεται ως έγκυρη στην κατάρτιση συμβάσεων, δηλώσεων στην εφορία,
τραπεζικούς λογαριασμούς, κλπ.
Αυτό γινόταν με δημοσίευση στο ΦΕΚ τεύχος ΑΕ & ΕΠΕ…

Όπως καταλαβαίνετε εδώ εγώ προσεγγίζω τα παραπάνω με το πεδίο
“διοικητικο – λογιστική” λειτουργία της ΑΒΣΠ…
Αυτό στην καθημερινότητα της δουλείας το λέγαμε νόμιμη εκπροσώπηση
της επιχείρησης που ήταν πχ ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΑΕ,
ή ο Διαχειριστής της ΕΠΕ.
Πάνω σε αυτό δεν δέχομαι κουβέντα, γιατί έχω τρέξει για τις “νομιμοποιήσεις”
της DANZAS 100 και βάλε φορές.
Πήγαινα συγκεκριμένα στην Εθνική Τράπεζα που είχαμε τον λογαριασμό όψεως
και ζητούσα στο έγγραφο της εταιρείας μου να βάλει η τράπεζα το “γνήσιο της
υπογραφής”. Αυτό ήταν ένα κείμενο σε σφραγίδα της μορφής:
«Βεβαιώνουμε το γνήσιο της υπογραφής του κ. …, το οποίο δεχόμαστε σήμερα
ότι δεσμεύει την εταιρεία… ΔΑΝΖΑΣ».

Αυτό συνέβαινε γιατί στην τράπεζα είχαμε καταθέσει το σχετικό ΦΕΚ και γνώριζε
την νόμιμη εκπροσώπηση της εταιρείας μας.
Προς διευκόλυνση λοιπόν αντί να πηγαίνουμε σε κάθε πελάτη συνεργάτη,
κλπ και το ΦΕΚ, οι τράπεζες διευκόλυναν με αυτόν τον απλό τρόπο τις
συναλλαγές των πελατών τους.

Δεύτερη ενότητα: Η “Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”:
Το ζητούμενο είναι τώρα ποιος γίνεται νόμιμη εκπροσώπηση της επιχείρησης;
Αυτό η ΑΒΣΠ μας το δίδαξε σε ειδικά μαθήματα, πχ Εμπορικό Δίκαιο, Οικονομική των
Επιχειρήσεων, κλπ και αφορά στην “χρηματοοικονομική λειτουργία” της επιχείρησης.

Δηλαδή κατά την σύσταση της εταιρείας στο καταστατικό δηλώνεται ποια είναι τα
μέλη της εταιρείας και το ποσοστό συμμετοχής εκάστου στο κεφάλαιο ιδρύσεως.
Από αυτό το ποσοστό συνάγονται οι πλειοψηφίες, που θα έχουν το δικαίωμα να
ορίζουν και την νόμιμη εκπροσώπηση της επιχείρησης.

Άρα με λίγα λόγια αυτό σημαίνει ότι:
- άλλη είναι η "διοίκηση" της επιχείρησης που προκύπτει από το μέγεθος των
κεφαλαίων και του ποσοστού συμμετοχής σε αυτά από τα μέλη – μετόχους της
επιχείρησης. Αυτό όμως σημαίνει ότι:
- άλλη είναι βέβαια η "νόμιμη εκπροσώπηση" της επιχείρησης που την ορίζει
ο παραπάνω πλειοψηφών μέτοχος.!

Οι φοιτητές το κατάλαβαν ήδη, θα το εξηγήσω για να το καταλάβουν και οι
καθηγητές που διδάσκουν {"Διοίκηση" Εφοδιαστικής Αλυσίδας}:
Η “Διοίκηση” στην "ανεξάρτητη οντότητα" του Christopher  είναι ο μέτοχος
με την πλειοψηφική συμμετοχή στο κεφάλαιο της επιχείρησης.
Στην ΑΕ είναι 51%, στην ΕΠΕ είναι συνδυασμός προσώπων και εταιρικών
μεριδίων, συγκεκριμένα ¾ προσώπων και μεριδίων.

Δηλαδή αν είναι 2 εταίροι και ο ένας έχει 80% και ο άλλος 20% δεν μπορεί να
εκλεγεί ο νόμιμος εκπρόσωπος – διαχειριστής.
Θα πρέπει να δώσει επομένως μερίδια σε 2 δικά του πρόσωπα πχ από 20% και
να έχει αυτός το 40%.
Με τον τρόπο αυτό αποκτά τόσο την πλειοψηφία προσώπων, όσο και την
πλειοψηφία εταιρικών μεριδίων.

Άρα με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ η Ιθύνουσα Επιχείρηση ως προς την
{“Διοίκηση” μιας εφοδιαστικής αλυσίδας} είναι απλά η νόμιμη εκπροσώπηση της,
που έχει μεταξύ άλλων και την ευθύνη να δίνει οδηγίες και να ελέγχει τις
υπόλοιπες εφοδιαστικο - αλυσοδεμένες επιχειρήσεις του τζιν, του φαρμάκου...

Από εκεί και πέρα αυτός που κατέχει το πλειοψηφικό ποσοστό στο κεφάλαιο
της Ιθύνουσας επιχείρησης, όπως επίσης και των λοιπών επιχειρήσεων αλυσίδας,
πχ του τζιν επιλέγει και ανακοινώνει αρμοδίως στις αρχές του κράτους που έχει
την έδρα της κάθε {"εφοδιαστικο - αλυσοδεμένη επιχείρηση}, το πρόσωπο που
ορίζει να εκπροσωπεί την επιχείρηση.
Άρα και ο νόμιμος εκπρόσωπος της Ιθύνουσας επιχείρησης, όπως και όλοι οι
υπόλοιποι της εφοδιαστικής αλυσίδας του τζιν είναι καθένας τους ένας 
“διορισμένος διοικητής” κάθε εφοδιαστικής αλυσίδας των θεωρητικών!

Συνιστώ λοιπόν στους καθηγητές Supply Chain Management να διδάξουν τις
λειτουργίες των επιχειρήσεων με βάση το σχήμα του γερμανού και της ΑΒΣΠ,
δηλαδή “αγορές”, “παραγωγή” και “πωλήσεις” και αν στην συνέχεια θέλουν
να κατανείμουν την παραγωγή πχ σε 5 χώρες, τότε:
- Διορίζουν ως νόμιμη εκπροσώπηση στην επιχείρηση κάθε κράτους ένα πρόσωπο
που η ΑΒΣΠ αποκαλούσε τον έχοντα αντικειμενικότερη αντίληψη των πραγμάτων.

- Αναθέτουν σε μια από τις 5 επιχειρήσεις τον ρόλο της Ιθύνουσας Επιχείρησης,
δηλαδή να οργανώνει συντονίζει, (μελέτη Allen) ελέγχει, κλπ, μεταξύ άλλων
και τις υπόλοιπες 4 επιχειρήσεις…

- Στους Ενοποιημένους Ισολογισμούς βρίσκαμε στο τέλος τον τρόπο που η
επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου – Πολυεθνική Επιχείρηση συγκέντρωνε τα δικά
της αποτελέσματα χρήσης από τη κάθε “εφοδιαστική αλυσίδα” που συμμετείχε…

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι “Διοίκηση επιχείρησης” είναι αυτός που η
πλειοψηφία στο κεφάλαιο της επιχείρησης τον ορίζει ως νόμιμο εκπρόσωπο
της επιχείρησης για να καταρτίζει συμβάσεις με πελάτες προμηθευτές, κλπ,
για να λειτουργεί η επιχείρηση προς εκτέλεση του σκοπού για τον οποίο συνεστήθη.

Δηλαδή κατά τους θεωρητικούς Marketing της «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα»
εποχή, για να “εφοδιαστικο-αλυσοδένεται” η επιχείρηση αρμονικά και
προγραμματισμένα με τις υπόλοιπες μη ανεξάρτητες οντότητες του τζιν
του φαρμάκου, κλπ.

Αντίστοιχα Χρηματοδότηση επιχείρησης είναι ο κεφαλαιούχος που κατέχει το
πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της επιχείρησης, επομένως είναι αυτός
που διορίζει και την Διοίκηση - νόμιμη εκπροσώπηση της.
Αντιλαμβάνεστε επομένως ότι:
Tόσο η «"διοίκηση" της “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή,
Όσο και η «"διοίκηση" της “προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή,
είναι ακριβώς ίδια… Δηλαδή:
ο Πρόεδρος ΔΣ ή ο Διευθύνων Σύμβουλος κάθε επιχείρησης!

ΧΡΟΝΟΣ ΜΗΔΕΝ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ

Απλά κάποιοι ασήμαντοι παγκοσμίως καπηλεύτηκαν μετά το 1993
τον όρο Lieferkette = Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ,
για να προσεγγίσουν την λειτουργία της αγοράς πάντα με τον ίδιο
ακριβώς τρόπο, όπως πρωτύτερα τον προσέγγιζαν ως Marketing.

Το κακό για την χώρα μας είναι ότι κάποιοι δικοί μας αντιγράφουν
άβουλα τους ξένους ενώ εμείς κατέχουμε διαχρονικά τα πάντα
και βέβαια τα έχουμε και θεσμοθετημένα.

Παράδειγμα για να είμαι σαφής:
Απόσπασμα από την σελίδα 13 του βιβλίου του Σπύρου Μπινιώρη
«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ – LOGISTICS»
{6. Μεταφορές: παραδοσιακά οι μεταφορές αποτέλεσαν ένα πολύ σημαντικό
παράγοντα ο οποίος χαρακτηρίζει μοναδικά την διαδικασία διαχείρισης
εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics. Πέραν του ότι ο όρος μεταφορά
(transportation) προήλθε από τις Αμερικανικές μεταφορικές εταιρείες,
η ίδια η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics
ήταν αρχικά συνώνυμη με την έννοια των μεταφορών.»}

Δύο παρατηρήσεις σχετικά:
1) “Μεταφορά” είναι ενικός αριθμός και “Μεταφορές” είναι πληθυντικός αριθμός.
Δεν ξέρω ούτε με ενδιαφέρουν οι ορολογίες των αμερικάνων, γιατί εγώ κατέχω
την “Μεταφορά” όπως είναι θεσμοθετημένη και λειτουργεί διαχρονικά στην
χώρα μας, δηλαδή η “Μεταφορά” είναι σύμβαση έργου! Με εμπλεκόμενα
πρόσωπα τον Μεταφορέα και τον Εντολέα.

Επιπλέον ο {“όρος” Μεταφορές} ετίθετο στο καταστατικό συστάσεως της επιχείρησης
 στο άρθρο "Σκοπός", πχ “Διεθνείς Οδικές Μεταφορές”, με βάση τον οποίο η Εφορία
απέδιδε τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας της επιχείρησης.
(Βλέπε και σε άλλα σχόλια)

2) Σε ότι αφορά όμως:
«η έννοια της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας – Logistics ήταν αρχικά
συνώνυμη με την έννοια των μεταφορών», δεν μπορώ να το αφήσω ασχολίαστο.
Το έχω γράψει πολλές φορές από τότε που άνοιξα την ιστοσελίδα μου, δηλαδή
ότι η ΕΕ το 1993 όφειλε να ρυθμίσει την κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο
έδαφος της Ευρώπης με ενιαίο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη.

Με τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 “εφοδιαστικο- αλυσόδεσε” αυτούς που τα
εμπορεύματα είναι δικά τους, με την εμπλοκή των επιχειρήσεων που τους τα
κουβαλάνε από τον ένα στον άλλο! Η ΕΕ αυτό το συνολικό νταραβέρι μεταξύ
Εντολέων και Μεταφορέων στον κανονισμό της το ονόμασε Lieferkette =
Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού.

Ίσως ο καθηγητής με αυτήν την πρόταση του προσδιορίζει άθελά του την
“προ” και την “μετά” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Δηλαδή το έτος μηδέν του καθηγητή πρέπει να είναι το 1995, γιατί από τότε
όλοι οι θεωρητικοί Marketing ΗΠΑ και Αγγλίας άρχισαν να γράφουν για την
“εφοδιαστική αλυσίδα”, ενώ πρωτύτερα όπως αναφέρει παραπάνω
ο Μπινιώρης έγραφαν για τις “παραδοσιακές μεταφορές”.
Τέλος του παραδείγματος

Εγώ δηλώνω ότι διαχρονικά και παραδοσιακά υπάρχουν 2 Μεταφορές:
Η πρώτη είναι η μεταφορά αξίας (σύμβαση πώλησης) με βάση την οποία
τα εμπορεύματα αλλάζουν Κύριο, δηλαδή αυτόν που είναι δικά του.
Η δεύτερη είναι η μεταφορά φορτίου (σύμβαση έργου) με βάση την
οποία τα εμπορεύματα αλλάζουν Κάτοχο, δηλαδή αυτόν που τα έχει
προσωρινά στην κατοχή του.

Προβληματιστείτε:
Ποιά «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής αλυσίδας» πρέπει να διδάσκονται οι φοιτητές ΟΔΕ;
- Αυτή όλων ανεξαίρετα των ξένων που την διδάσκουν θεωρητικά σαν “Marketing”,
αφού στις προσεγγίσεις τους δεν αναφέρουν τις συμβάσεις “εφοδιαστικο –
αλυσοδέσεων” για να κυκλοφορήσουν τα εμπορεύματα στην αγορά;

Όπως αντίστοιχα δεν υπάρχει για αυτούς η «Η διοικητικο – λογιστική λειτουργία».
της ΑΒΣΠ...
Δηλαδή η υποχρέωση για την καταχώρηση των λογιστικών γεγονότων που
συνάγονται από την εκτέλεση των συμβάσεων;
Άρα όπως διδάσκεται η “διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας” στην χώρα μας δεν
λαμβάνεται υπόψη ούτε εφαρμόζεται η φορολογική νομοθεσία της χώρας μας 
και οι κανονισμοί της ΕΕ;...

- Άρα πρέπει να διδάσκεται η «Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων»της ΑΒΣΠ,
από την διδασκαλία της οποίας συνάγονται και λογιστικές εγγραφές και με τον
τρόπο αυτό εφαρμόζεται η νομοθεσία.
- Τελικά αποφασίστε οι δικοί μας ακαδημαϊκοί:
Πώς φθάνει πχ το φάρμακο στον ασθενή της μεταπτυχιακής εργασίας του φοιτητή;
α) Μέσω «αλυσίδας»;
β) Μέσω «δικτύου»; Ή μήπως…
γ) Μέσω… πελαργού; Ή μήπως
δ) Με τις “παραδοσιακές μεταφορές” του Μπινιώρη,
που μεταλλάχτηκαν μετά το 1995 σε "εφοδιαστική Αλυσίδα";

Εγώ δηλώνω ότι ποιο σωστό είναι με τον πελαργό γιατί, για όποιον κατέχει το
επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ, στην φωτογραφία φαίνεται καταρχήν ότι ο πελαργός
εκτελεί μια "Μεταφορά", (transportation του Μπινιώρη). Άρα ο πελαργός είναι
Μεταφορέας!
Όποιος όμως έχει δουλέψει θα έχει εκτελέσει μεταφορά και θα ξέρει ότι ο
Μεταφορέας - πελαργός έχει και φωλιά… δηλαδή πχ αποθήκη – Κ.Α.Δ.!

Το κυριότερο είναι ότι στην ΕΕ και το ΚΑΔ είναι εγκεκριμένος οικονομικός φορέας
και έτσι τόσο ο πελαργός ως Μεταφορέας, όσο και ως ΚΑΔ είναι εγκλωβισμένος
στο κλουβί του και μάλιστα αλυσοδεμένος με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93…

Όπως όμως διαπιστώνετε τόσο ο Μεταφορέας, όσο όμως και το ΚΑΔ υπάρχουν
στο σχήμα του κανονισμού της ΕΕ 2454/93, επομένως υπόκεινται στις διατάξεις
για την εφαρμογή των κανόνων κοινοτικής διαμετακόμισης που ορίζονται εκεί.

Ιδού και πάλι το σχήμα της ΕΕ για να το εμπεδώσετε:

Ετος μηδέν των άγγλων

Δεν είναι όμως μόνο οι αμερικάνοι που έχουν “έτος μηδέν” στην εφοδιαστική
τους αλυσίδα. Την μεταστροφή “εφοδιαστικής αλυσίδας” έκαναν και οι άγγλοι
την ίδια περίοδο με τους αμερικάνους. Ιδού καταρχήν μια σύντομη απόδειξη,
που εντόπισα στον πρόλογο κιόλας του βιβλίου του Christopher:
«Όταν κυκλοφόρησε η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου, το 1992, η αξιοποίηση
των logistics και της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας βρισκόταν στα σπάργανα,
παρότι οι ιδέες στις οποίες βασίζονται κυκλοφορούσαν από καιρό.»

Τι σημαίνει: «Η πρώτη έκδοση του βιβλίου, το 1992, η αξιοποίηση των logistics και
της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας βρισκόταν στα σπάργανα…»;
Μήπως…
α) …Ότι η Πρώτη έκδοση του βιβλίου ήταν το 1992; Ή μήπως…
β) …Ότι μέχρι το 1992 υπήρχαν μόνο οι {“ιδέες” διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας},
που μεταλλάχτηκαν μετά το 1993 σε κάτι άλλο;
γ) Πώς μεταλλάσσονται τέλος οι {“ιδέες” διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας}
σε κάτι άλλο; Μήπως κατά Christopher αν τους τσοντάρεις και “Logistics”;…
Ή μήπως…
ε) Με τα διφορούμενα που γράφτηκαν στην αρχή στην πρώτη σελίδα ως τίτλος
του βιβλίου του Christopher δηλαδή:

Πάνω – Πάνω: LOGISTICS ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ
ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ

Κάτω – κάτω: BUSINESS / MANAGEMENT – 79…

…προσπαθεί να το παίξει παλιός στον όρο «Εφοδιαστική αλυσίδα» της ΕΕ με
την παραλλαγή: {…οι «“ιδέες” εφοδιαστικής αλυσίδας στις οποίες βασίζεται
το βιβλίο του κυκλοφορούσαν από καιρό.»

Αυτό γιατί στην επόμενη σελίδα γράφει ότι το ίδιο το βιβλίο έχει πρώτη
έκδοση 2007 και η δεύτερη έκδοση που έχω στα χέρια μου είναι του 2017…
Μπορεί κάποιος να μου παρουσιάσει και από πλευράς άγγλων εκτός από τις
“ιδέες” του Christopher έστω και ένα βιβλίο “εφοδιαστικής αλυσίδας” προ του 1995;

Άρα λοιπόν και οι άγγλοι δεν ήξεραν τι είναι {εφοδιαστική αλυσίδα και logistics}
και ο Christopher για να το παίξει παλιός αρχίζει το βιβλίο του με αυτόν τον
διφορούμενο τρόπο, για να παραμυθιάσει με εντυπωσιακές θεωρίες του Marketing,
το οποίο είναι η ειδικότητα του, όχι μόνο τους συμπατριώτες του, αλλά δυστυχώς
και αρκετούς δικούς μας…

Οι μεταφραστές όμως πχ του βιβλίου δεν οφείλουν να μας εξηγήσουν την ασάφεια;...
…Ποιο είναι δηλαδή το χρονικό των “ιδεών” που έγιναν η αλυσίδα του Christopher;
Μήπως…
α) …Το 1979 με το: «BUSINESS / MANAGEMENT – 79»; (= τρέχα γύρευε…)
β) …Το «,1992,» “που γράφτηκε αυτό το βιβλίο”; (= τρέχα γύρευε…)
γ) …Ποιο να είναι όμως “αυτό το βιβλίο” άραγε, για να ψάξω να το βρω;
δ) Μήπως “αυτό το βιβλίο” είναι η πρώτη έκδοση του βιβλίου του Christopher
του 2007, του οποίου εγώ έχω στα χέρια την δεύτερη έκδοση του 2017;

Σε κάθε περίπτωση πάντως ότι αναφέρει και ο Christopher στο πεδίο των
“ιδεών” λειτουργίας της αγοράς ως “Supply Chain Management & Logistics”
έρχεται δεύτερος της ΕΕ!
Άρα και για τον Christopher ισχύουν τα ίδια ακριβώς ότι και στις ΗΠΑ.
Όλοι οι ξένοι δηλαδή επηρεάστηκαν από το όρο Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού
του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετά το 1995 άρχισαν
να γράφουν τα ίδια ακριβώς όπως πάντα, πάνω στην παραγωγή και κυκλοφορία
των εμπορευμάτων. Η μόνη διαφορά είναι ότι μετά το 1995 τα ορίζουν ως
Supply Chain Management & Logistics, για να προβληθούν στην χώρα τους,
ότι δήθεν εισάγουν κάτι νέο στην λειτουργία της αγοράς τους.

Συμβουλή προς φοιτητές & εργαζόμενους 

Για εμάς όμως που είμαστε πλήρες μέλος της ΕΕ δεν πρέπει να αναπαράγουμε
και να διδάσκουμε την εφοδιαστική αλυσίδα των ξένων! Η διαφορά της ΕΕ με
τους ξένους είναι ότι και εκείνοι στο δικό τους “έτος μηδέν” ανακάλυψαν προφανώς
τον τροχό και κατάλαβαν ότι πρέπει να βγούνε και έξω από τα εργοστάσια:
α) Για να προσεγγίσουν την λειτουργία της αγοράς και σε ότι αφορά καταρχήν στα
“εφοδιαστικο – αλυσο – κουβαλήματα” των πρώτων υλών και μισοτελειωμένων
προϊόντων από την μία βιομηχανική επιχείρηση στην άλλη και…
β)… στην συνέχεια να προσεγγίσουν και τα “εφοδιαστικο – αλυσο – κουβαλήματα”
των τελικών καταναλωτικών προϊόντων δια του εμπορίου στην παγκόσμια αγορά!

Ο όρος της ΕΕ τους ήρθε λοιπόν βολικά και έτσι κάποιοι μοντέρνοι από αυτούς
άλλαξαν μόνο στο όνομα την λειτουργία των βιομηχανικών επιχειρήσεων,
δηλαδή τις “αγορές” την “παραγωγή” και τις “πωλήσεις” με τον γενικό και αόριστο
όρο Supply Chain Management & Logistics. Στην ουσία όμως όλοι τους πήρανε
μόνο την έμπνευση από τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 για να μοστράρουν ως
νέο στην χώρα τους:
1) Με όρο Supply Chain = αλυσίδα εφοδιασμού την κυκλοφορία των εμπορευμάτων,
των πρώτων υλών προς τα εργοστάσια και των έτοιμων προϊόντων στην αγορά
2) Με τον όρο “Logistics” καπηλεύτηκαν τον όρο Logistical System που επέβαλε
η ΕΕ το 1993 και διδάσκουν σε μοντέρνα ορολογία διαφορικά και αλληγορικά
κατά περίπτωση την ελληνική αυτή λέξη:
- “Logistics” = "Λογιστική", που κατά την ΑΒΣΠ είναι η επιστήμη που μετρά την
περιουσία της επιχείρησης και προσδιορίζει το οικονομικό αποτέλεσμα.
- “Logistics” = "Λογισμός" μέτρηση και υπολογισμός που είναι κατά την ΑΒΣΠ
ο τρόπος σκέψεις και δράσης του βιομήχανου, (Βιομηχανικός Λογισμός), για να
εκτελέσει τον σκοπό συστάσεως της επιχείρησης του που είναι το κέρδος.

Στην ΑΒΣΠ διδαχθήκαμε σχετικά τον “επιχειρησιακό λογισμό”, που οι ξένοι
μετάφρασαν στην γλώσσα τους ως Business Logistics! Υπάρχει αντίρρηση;
Ασφαλώς δεν υπάρχει αντίρρηση γιατί με την παραπάνω λέξη η ΑΒΣΠ δίδασκε
4 ολόκληρα χρόνια αυτό το επιστημονικό πεδίο. Μετά το 1995 οι ξένοι
επικαλούμενοι την αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ προσεγγίζουν τα ίδια
επιστημονικά πεδία σε ένα τόμο θεωρία και Marketing.

Το δράμα όμως είναι ότι οι δικοί μας παίρνουν από καμιά εκατοστή βιβλία
των ξένων λίγες σελίδες από το καθένα και μας παραθέτουν επιλεκτικά,
αποσπασματικά, θεωρητικά και αόριστα διάφορες λειτουργίες των επιχειρήσεων,
που τις επιγράφουν με την αόριστη έννοια {“Εφοδιαστική Αλυσίδα” & “Logistics”},
χωρίς να γνωρίζουν οι ίδιοι τι ωφέλιμο και χρήσιμο διδάσκουν τους φοιτητές τους!

Επειδή εγώ δεν μπορώ να ασχολούμαι με τις σκοπιμότητες των ξένων
θα περιγράψω παρακάτω πρακτικά το “έτος μηδέν” της ΕΕ και της χώρας μας
και είμαι βέβαιος ότι ουδείς από αυτούς που μετάφρασαν βιβλία ή έγραψαν
δικό τους βιβλίο εφοδιαστικής αλυσίδας και “Logistics” θα τολμήσει
να τα αντικρούσει.
Η δική μου προσέγγιση δεν θα επιδέχεται αμφισβητήσεων ή επίκληση
βιβλιογραφίας ΗΠΑ, Αγγλίας, γιατί είναι τεχνοκρατική και προσαρμοσμένη
στην αλλαγή της νομοθεσίας στην Ευρώπη μετά το 1993 που εφαρμόζεται
και στην χώρα μας…
Αντίθετα οι ξένοι προσεγγίζουν πχ την λειτουργία της Βιομηχανικής επιχείρησης,
δηλαδή “αγορές”, “παραγωγή”, “πωλήσεις” με τον «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα»
εποχή όρο της ΕΕ, ενώ αναφέρονται σε αυτά που η ΑΒΣΠ δίδαξε ως
επιχειρησιακό λογισμό, στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή.

Ιδού λοιπόν η αλλαγή στην Ευρώπη την οποία οι ξένοι δεν έζησαν γιατί προφανώς
στις χώρες τους δεν άλλαξε κάτι το 1993 και έτσι γράφουν σαν εφοδιαστική
αλυσίδα, ότι και πρωτύτερα έγραφαν πάνω στην λειτουργία της αγοράς.
Στην Ευρώπη όμως αντίθετα συνέβη συγκλονιστική αλλαγή στην λειτουργία
της αγοράς και αξίζει να την προσέξτε για να βοηθήσετε τους φοιτητές να
καταρτιστούν επιστημονικά και τεχνοκρατικά πάνω σε σωστή βάση.

Προσοχή όμως ότι οι αναφορές σας πρέπει να βασίζονται σε ότι ισχύει
στην χώρα μας και στην Ευρώπη και όχι στις μαϊμού προσεγγίσεις των ξένων,
όλες μάλιστα μετά το 1995. Οι ξένοι μετά το 1995 αντέγραψαν την
Ευρωπαϊκή Ένωση, για να γράφουν προς ίδιο όφελος θεωρία για να
προβληθούν στην επικαιρότητα:
- Τόσο πάνω στην ορθολογική διακίνηση των εμπορευμάτων στην αγορά,
- Όσο και πάνω στα προβλήματα λειτουργίας των εργοστασίων, στην φροντίδα
τους να οργανώσουν ορθολογικά τις “αγορές”, την “παραγωγή” και τις
“πωλήσεις” τους.

Το “έτος μηδέν” της χώρας μας

Εγώ θα σας περιγράψω την εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς και θα φθάσω στο
“έτος μηδέν” της εφοδιαστικής αλυσίδας της χώρας μας, με την επίκληση της
νομοθεσίας της χώρας μας και τον τρόπο που προσαρμοζόταν στον διάβα των
δεκαετιών, για να παρακολουθήσει και να διευκολύνει την λειτουργία της αγοράς
και τις συναλλαγές, δηλαδή στα “εφοδιαστικο - αλυσο – δεσίματα” μεταξύ των
επιχειρήσεων.
Αμέσως μετά μέσα σε μια παράγραφο θα περιγράψω το έτος μηδέν, δηλαδή
την αλλαγή που συντελέστηκε μεταξύ 1992 και 1993. Με τον τρόπο αυτό θα
αναγκάσω και τους δικούς μας θεωρητικούς να πάψουν να διδάσκουν τις
αλυσίδες των τρίτων χωρών, γιατί η προσέγγιση μου αφορά στο θεσμικό
πλαίσιο κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην χώρα μας και γενικότερα
στην Ευρώπη…

Οι ξένοι και οι δικοί μας μέχρι τώρα επιλέγουν να διδάσκουν ότι συμβαίνει μόνο
μέσα στα εργοστάσια, ενώ η αλλαγή στην Ευρώπη αφορά ειδικότερα στην
κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης, γη, αέρα και θάλασσα.
Αυτό όμως είναι νέο και εντελώς διαφορετικό επιστημονικό πεδίο, δηλαδή:
Ότι συμβαίνει μέσα στα εργοστάσια το δίδασκε πρώτη στην χώρα μας σε βάθος
στην ΟΔΕ επί 4 χρόνια η ΑΒΣΠ! Όμως…

Η ΑΒΣΠ δεν μπορούσε να ξέρει τι θα ισχύσει το 1993 και δίδασκε με βάση τους
τότε κανόνες λειτουργίας της αγοράς. Όμως ότι παραπάνω ανάφερα ισχύει και
σήμερα με την παραγωγή πχ διαφόρων καταναλωτικών αγαθών σε περισσότερες
χώρες της Ασίας, τα οποία διοχετεύονται από εκεί σε όλο τον κόσμο…

Ιδού λοιπόν η εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς στην χώρα μας μέχρι το
“έτος μηδέν”, που κατέχω 10 φορές καλύτερα και έγκυρα από όλους μαζί
τους καθηγητές ΑΕΙ, που διδάσκουν Supply Chain Management & Logistics!:

α) Στο πρώτο μου έγγραφο σας ενημέρωσα για την διενέργεια συνδυασμένης,
(ΣΜ) μεταφοράς το 1978. Προσέξτε συνοπτικά από τότε την 15ετή εξέλιξη μέχρι
το “έτος μηδέν” στην Ευρώπη και το “συν ένα έτος” στην χώρα μας, που
εφαρμόζονται πλέον οι διατάξεις των κανονισμών της ΕΕ.
1) H κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην Ευρώπη διακρινόταν στις
“εθνικές” και στις “διεθνείς μεταφορές”.
2) Στις εθνικές κάθε κράτος είχε τις δικές του ρυθμίσεις, ενώ για τις διεθνείς
ως ήτο επόμενο υπήρχαν και εφαρμόζονταν μεταξύ των κρατών κατά
περίπτωση διάφορες διεθνείς συμβάσεις.
3) Απαράβατος κανόνας για τις διεθνείς μεταφορές ήταν ότι το μέσο μεταφοράς
θα αναχωρούσε από τελωνειακό χώρο της χώρας αναχώρησης και θα
παρουσιαζόταν για να παραδώσει το εμπόρευμα στο τελωνείο της χώρας
προορισμού.
4) Άρα τα τελωνεία:
- Για τα αεροπλάνα τα τελωνεία ήταν εγκατεστημένο στα αεροδρόμια.
- Για τα καράβια ήταν εγκατεστημένα στα λιμάνια – ελεύθερες ζώνες λιμανιών.
- Για τα τραίνα ήταν εγκατεστημένα στους εμπορικούς σιδ/κους σταθμούς.
- Για τα αυτοκίνητα τα τελωνεία ήταν εγκατεστημένα διάσπαρτα στην χώρα μας…

Για να κατανοήσετε το “έτος μηδέν” θα ξεκινήσω από το πρώτο έγγραφο που σας
απεικόνισα, που για πρώτη φορά επετράπη η διενέργεια συνδυασμένης μεταφοράς.
- Πρωτύτερα στην χερσαία διεθνή μεταφορά ο τελωνειακός έλεγχος γινόταν με
βάση τον αριθμό κυκλοφορίας τους φορτηγού αυτοκινήτου ή του βαγονιού.
- Στην συνέχεια επετράπη να “σπάσει” κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις το
φορτηγό αυτοκίνητο σε “ανεξάρτητο ρυμουλκό” από το “ρυμουλκούμενο”.
- Η συνέπεια στις οδικές διεθνείς μεταφορές ήταν να χρεώνεται ο αυτοκίνητιστής
κατά περίπτωση στο τελωνειακό έγγραφο Carnet TIR με βάση τον ενιαίο αριθμό
“μπρος – πίσω” ή με τον διαφορετικό αριθμό του ρυμουλκούμενου, “Ρ”, πχ “Ρ 242”.

(Όπως έχω γράψει αναλυτικά στα κείμενα μου αυτή η εξέλιξη ήταν αναγκαία για
τους αυτοκινητιστές, γιατί μπορούσαν να θέσουν σε κυκλοφορία περισσότερα “Ρ”
και έτσι ένα τους “Ρ” ήταν μπλοκαρισμένο, γιατί πχ ο παραλήπτης αργούσε να το
παραλάβει ο μεταφορέας είχε το δεύτερο για να κάνει την δουλειά του.)

- Στην συνέχεια με τις ΣΜ όπως είδατε στο επίσημο έγγραφο το Carnet TIR
εκδιδόταν όπως τους ζήτησα με βάση το “κινητό αμάξωμα”, που ήταν όμως με
τεχνολογία σε αυτό, που στην συνέχεια έγινε γνωστό στην χώρα μας ως
«πιστοποιημένο και αυθεντικό εμπορευματοκιβώτιο» και διεθνώς γνωστό
στην συνέχεια ως “container”…

Ως γνωστό για την κυκλοφορία των container στο έδαφος της Ευρώπης ιδρύθηκε
η Intercontainer θυγατρική όλων των σιδ/μων της Ευρώπης…
Η βασική ανάγκη προερχόταν για την προώθηση των container που έφθαναν 
στα λιμάνια της Ευρώπης από Ασία και Αμερική προς το εσωτερικό της Ευρώπης.
Αντί του Carnet TIR οι κρατικοί σιδ/μοι χρησιμοποιούσαν το Δελτίο Παραδόσεως,
γνωστό στην Ευρώπη ως “Bulletin de Remise”, “Uebergabeschein”.

- Για το κοινό βαγόνι δεν χρειαζόταν κάποιο ιδιαίτερο έγγραφο, γιατί αρκούσε
η φορτωτική, δεδομένου ότι οι σιδ/μοι στην Ευρώπη ήταν κρατικοί και κάθε
κράτος είχε εμπιστοσύνη στους δικούς του σιδ/μους. Στην χώρα μας ο ΟΣΕ
παρέδιδε την φορτωτική στον παραλήπτη ο οποίος πήγαινε στο Τελωνείο του
Σταθμού προορισμού, εκτελώνιζε το εμπόρευμα και στην συνέχεια το
παραλάμβανε από τον ΟΣΕ.

Με βάση τα παραπάνω διαπιστώσατε ότι προ του 1993 ήταν σαφές σε κάθε
κράτος, ποιος είχε δικαίωμα να εκτελέσει διεθνή μεταφορά και ποιος εθνική.
Στα αυτοκίνητα συγκεκριμένα έφεραν οι άδειες κυκλοφορίας την ένδειξη:
«Εθνικών Μεταφορών» ή «Διεθνών Μεταφορών».
Άρα το «εθνικών» δεν μπορούσε να περάσει τα ελληνικά σύνορα…
Το «διεθνών» δεν μπορούσε να περάσει τα σύνορα αν δεν είχε για το
εμπόρευμα το Carnet TIR, με το οποίο ήταν χρεωμένος ο αυτοκινητιστής
και για να το εξοφλήσει έπρεπε να το παρουσιάσει μαζί με το εμπόρευμα
στο τελωνείο προορισμού! Αν δεν παρέδιδε στην ΟΦΑΕ εξοφλημένο το
Carnet TIR δεν του χορηγούσαν νέο…

Τι συνέβη λοιπόν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1993;
Ποιο και τι είναι αυτό που συντελέστηκε;
Απλά η ΕΕ έπρεπε να ρυθμίσει την κυκλοφορία στο έδαφος της Ευρώπης
με ενιαίο τρόπο, ενώ μέχρι τότε κάθε κράτος είχε τους δικούς του κανόνες
και μεταξύ των κρατών ίσχυαν διάφορες συμβάσεις, πχ η TIR, η RIV, η CIM…
Το κυριότερο!
Επιπλέον έπρεπε να προβλεφθεί η απόθεση και διαχείριση των εμπορευμάτων
εκτός από τα τελωνεία και σε αποθηκευτικούς χώρους τρίτων, τα γνωστά ΚΑΔ
(Κέντρα αποθήκευσης και Διανομής), για τα οποία επανέρχομαι αναλυτικά
και συντεχνιακά παρακάτω!

Πρόκειται για θεσμική αλλαγή στην χώρα μας, μεταξύ άλλων και στην
αγορά εργασίας…!
Εδώ σύντομα σας ενημερώνω για την κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ
των κρατών μελών της ΕΕ…
Η ΕΕ προς τον σκοπό αυτό έθεσε σε ισχύ τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 με τον
οποίο θεσμοθέτησε την κυκλοφορία στο έδαφος της Ευρώπης με ενιαίο τρόπο.
Για να το καταλάβουν και οι καθηγητές που διδάσκουν Supply Chain
Management & Logistics διευκρινίζω ότι η ΕΕ:
- Τις πρώην “διεθνείς μεταφορές” τις ονόμασε εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση,
Τις πρώην “εθνικές μεταφορές” τις ονόμασε εσωτερική κοινοτική διαμετακόμιση!

Φυσικά η ΕΕ μάντρωσε όσους εμπλέκονται στα καθεστώτα κοινοτικής διαμετακόμισης:
Δηλαδή με αυστηρά κριτήρια επέλεξε αυτούς που θα εμπλέκονται στα καθεστώτα
διαμετακόμισης τους οποίους ονόμασε «Εξουσιοδοτημένους Οικονομικούς Φορείς»,
(ΕΟΦ) με απαραίτητη προϋπόθεση να τηρούν το Logistical System, που να επιτρέπει
να ελέγχονται από απόσταση. Δηλαδή αυτό που λέγαμε παλιά να μπορεί να κάνει
διασταύρωση στοιχείων.
Κοντολογίς: Μέχρι 31.12.1992 κάθε κράτος μέλος της Ευρώπης είχε δικούς του
κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στο έδαφος του ή τις πολυμερείς
συμβάσεις μεταξύ των κρατών που προανέφερα, για την διενέργεια διεθνών μεταφορών.

Για την χώρα μας η πιο σημαντική εξέλιξη στην λειτουργία της αγοράς μετά το 1993
ήταν η θεσμοθέτηση των κανόνων λειτουργίας των ΚΑΔ, κάτι που πριν από το έτος
1993 απαγορευόταν!
Δηλαδή προ του 1993 επιτρεπόταν να βρίσκονται τα εμπορεύματα μόνο σε
χώρους επιχειρήσεων που αυτά ήταν δικά τους. Με την ισχύ του κανονισμού
ΕΕ 2454/93 όπως βλέπεται και στο σχήμα της ΕΕ εμπλέκονται στην κυκλοφορία
των εμπορευμάτων και τα ΚΑΔ, που έχουν το δικαίωμα να αποθηκεύουν
και να διαχειρίζονται εμπορεύματα τρίτων!

Αντιλαμβάνεστε όμως ότι από τώρα και στο μέλλον δεν επιτρέπεται στους
καθηγητές ΑΕΙ να διδάσκουν τι είναι εφοδιαστική αλυσίδα, επικαλούμενοι
μάλιστα βιβλία Αγγλίας - ΗΠΑ και όλα εκδόσεως μετά το 1995, γιατί όλα
αυτά είναι Marketing, είναι δηλαδή:
- Θεωρία γιατί δεν λαμβάνεται υπόψη το θεσμικό πλαίσιο στο οποίο
εντάσσονται οι περιγραφές τους στην λειτουργία της αγοράς.
- Κυρίως όμως γιατί αναφέρουν όλοι σε ένα βιβλίο συνολικά την
λειτουργία της αγοράς της Ευρώπης, δηλαδή τόσο την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων:
α) Για να έρθουν οι πρώτες ύλες από παντού παγκοσμίως στο εργοστάσιο της ΕΕ,
β) Για να κυκλοφορήσουν τα υλικά μεταξύ εργοστασίων εντός της ΕΕ,…
γ) Για να διατεθούν τα προϊόντα των εργοστασίων εντός ΕΕ και γιατί όχι και
στην παγκόσμια αγορά.

Κάποιοι καπηλεύτηκαν όμως τον κανονισμό της ΕΕ...
Καταρχήν αυτοί είναι δικοί μας καθηγητές που μετάφρασαν ξένα βιβλία αλυσίδας,
όπως επίσης και δικοί μας καθηγητές, που έγραψαν δικά τους βιβλία αλυσίδας.
Όλοι αυτοί δυστυχώς παραβλέπουν το θεσμικό περιβάλλον που ισχύει στην χώρα
μας και στην ΕΕ και διδάσκουν θεωρία και Marketing τρίτων χωρών.

Αυτό όμως είναι μικρό κακό σε σχέση με την
σπέκουλα που έγινε από το Πολυτεχνείο!
Η λειτουργία της αγοράς στο έδαφος της Ευρώπης δεν ήταν στα μέτρα του
μυαλού του Πολυτεχνείου για να το κατανοήσουν ή ίσως όπως εγώ πιστεύω το
έκαναν σκόπιμα προς όφελος των φοιτητών τους.

Οι μηχανικοί άρχισαν σταδιακά να προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς σε
ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στην χώρα μας στο “άρπα – κόλα”
και στο “τσάτρα – πάτρα”. Αυτό όμως είναι απαράδεκτο, γιατί δεν είναι το
αντικείμενο τους, το οποίο ως γνωστό είναι η τεχνολογία και οι κατασκευές.

Όμως η πρόθεση τους δεν είναι να διδάξουν τους φοιτητές τους επιστημονικά την
λειτουργία της αγοράς που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων με βάση
τους κανόνες της ΕΕ. Η πρόθεση τους με την αποσπασματική, ασύνδετη και
αόριστη λειτουργία της αγοράς θέλουν εκτός από το μαστόρεμα, να εφοδιάσουν
τους φοιτητές τους και με εμπορικές και οικονομικές γνώσεις!

Αυτό το διαπιστώνετε από το βιβλίο του Christopher σελίδα 383 και τις
«Επιλεγμένες μελέτες περίπτωσης από την Ελλάδα και την Ευρώπη» του
Αλέξανδρου Τσίγκα, καθηγητή Πολυτεχνείου.
Ερωτώ: Τι δουλειά έχει ο μηχανικός να φέρνει στην χώρα μας θέματα
“εφοδιαστικής αλυσίδας και logistics” με βάση το αγγλικό βιβλίο του Christopher;
Έχουμε ή δεν έχουμε τους δικούς μας νόμους και ρυθμίσεις της ΕΕ;;;

Ο Τσίγκας προσεγγίζει σχετικά περιληπτικά πχ ότι πχ αναφέρει και ο Christopher
για την μελέτη Allen. Το ζητούμενο όμως είναι γιατί δεν αναφέρονται και οι
καθηγητές ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ. στον Allen που τον δίδαξε η ΑΒΣΠ κατά την δεκαετία
του 1960; Τι δουλεία έχει ο μηχανικός να ασχολείται με τις αγορές την παραγωγή
και τις πωλήσεις για την κυκλοφορία στην συνέχεια των εμπορευμάτων στην αγορά;

Η δουλειά του είναι να κατασκευάσει γέφυρες, να χαράξει δρόμους ή να στρώσει
σιδ/κες γραμμές!
Γιατί άφησαν οι καθηγητές ΟΔΕ ακόμα και το 2014 να αλωνίζει το Πολυτεχνείο
στα θέματα λειτουργίας της αγοράς; Το νομοσχέδιο για τα ΚΑΔ στην συνέχεια
ν. 4302/14, δεν αφορούσε τεχνικά την κατασκευή των υποδομών πχ των ΚΑΔ,
αλά στην λειτουργία τους με βάση τους κανόνες της ΕΕ… Δηλαδή να διαχειρίζονται
εμπορεύματα τρίτων.

Εκεί ακριβώς είναι εμένα το πρόβλημα μου, ότι 11 χρόνια τώρα προσπαθώ να
γίνει αντιληπτό ότι υποβαθμίζεται το επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ υπέρ των φοιτητών
του Πολυτεχνείου. Συγκεκριμένα δηλαδή οι δικοί μας θεωρητικοί περιγράφουν
ως logistics ότι περιγράφει σε σχήματα ο Christopher στο βιβλίο του και αγνοών
το Logistical System της ΕΕ που ισχύει στην χώρα μας.

Εδώ είναι όμως και η χαοτική διαφορά μεταξύ των απόψεων μου και των δικών μας
θεωρητικών και των μηχανικών που καπηλεύονται τον όρο “εφοδιαστική αλυσίδα”
και “logistics”.
Η ΕΕ με τον κανονισμό της ορίζει ότι το ΚΑΔ διαχειρίζεται εμπορεύματα τρίτων
και του επέβαλε να τηρεί το Logistical System, για να έχει υπό τον έλεγχο της
ότι ανά πάσα στιγμή μπαινοβγαίνει ή βρίσκεται μέσα σε αυτά.

Αντίθετα ο Christopher απεικονίζει σε σχήματα, πχ σελίδες 20, 159, 212, 214 τα
εμπορεύματα που εισέρχονται ή εξέρχονται σε κάθε αποθηκευτικό χώρο, δίχως
να διευκρινίζει:
- ποιανού είναι ο χώρος
- ποιανού είναι τα εμπορεύματα... και
- ποιός τα "εφοδιαστικο - αλυσοδένει"... (δηλαδή τι σόι πράμα είναι τα βελάκια
και οι γραμμούλες των σχημάτων του!...

Ο Christopher όμως είναι στην Αγγλία και έχει κατά νου τους εκεί νόμους και έτσι 
δεν διευκρινίζει τι σημαίνουν τα “logistics” και τα “Supply Chain Management” του,
με τα οποία περιγράφει “ότι συμβαίνει εκεί μέσα” και στις επιχειρήσεις γενικότερα.

Άρα οι καθηγητές ΟΔΕ χωρίς εγωισμούς και αλαζονεία οφείλουν να υποδείξουν
στους φοιτητές τους να λαμβάνουν απλά υπόψη στις διατριβές τους την
λειτουργία της αγοράς, όπως εγώ την περιγράφω στην ιστοσελίδα μου,
δίχως να με αναφέρουν σαν “βιβλιογραφία”.
Να δηλώνουν ότι κάνω και εγώ, δηλαδή:
- Ότι πρόκειται για επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ και βιβλιογραφία της ΑΒΣΠ,
την οποία εγώ επικαλούμαι για να αποδείξω στους ξένους και τους δικούς
μας, ότι αυτά που διδάσκουν για τις εφοδιαστικές αλυσίδες του τζιν, κλπ,
τα δίδασκε η ΑΒΣΠ 40 χρόνια πριν από αυτούς.
- Όπως επίσης ότι πρόκειται για διατάξεις κανονισμών της ΕΕ…
Δηλαδή αφορούν σε διατάξεις που έπρεπε να τεθούν σε ισχύ από
01.01.1993, που ως γνωστό άνοιξαν τα σύνορα των κρατών της Ευρώπης.

Εγώ τους ξένους τους αναφέρω μόνο για να δείξω ότι γράφουν θεωρητικές
ασυναρτησίες. Οι δικοί μας όμως γιατί τους αναφέρουν;
Εμείς αυτά που γράφουν οι ξένοι τα ξέρουμε εξ ίσου καλά με αυτούς, επιπλέον
όμως εμείς το δικό τους «Supply Chain Management & Logistics» το έχουμε και
θεσμοθετημένο από την ΕΕ:

Ποιός πρέπει να είναι επομένως ο σκοπός διδασκαλίας
«Supply Chain Management & Logistics»; Προφανώς είναι:
α) Να διδάξετε επιχειρησιακό λογισμό = Business Logistics των εμπορικών και
βιομηχανικών επιχειρήσεων, δηλαδή αυτών που τα εμπορεύματα είναι δικά τους!
β) Να διδάξετε τον επιχειρησιακό λογισμό = Business Logistics των
αποθηκευτικών, επιχειρήσεων που καθίστανται κάτοχοι και διαχειρίζονται
εμπορεύματα που δεν είναι δικά τους!
γ) Να διδάξετε τον επιχειρησιακό λογισμό = Business Logistics των
επιχειρήσεων μεταφοράς που κουβαλάνε, δηλαδή “εφοδιαστικο –
αλυσοδένουν” τα εμπορεύματα των εμπόρων και των βιομηχάνων.
δ) Να διδάξετε τον επιχειρησιακό λογισμό = Business Logistics των
Διαμεταφορέων και των Εκτελωνιστών, που προσφέρουν βοηθητικές
υπηρεσίες μεταφοράς στις παραπάνω υπό σημεία α, β & γ επιχειρήσεις.

Άρα πρέπει να λάβετε σοβαρά υπόψη οι καθηγητές ΟΔΕ τις δικές μου προσεγγίσεις.
Αυτό είναι επιτακτική ανάγκη, γιατί στην αγορά εργασίες δεν υπάρχει διάκριση
μεταξύ ΟΔΕ και Πολυτεχνείου, με συνέπεια οι πτυχιούχου Πολυτεχνείου να
παίζουν σε δύο ταμπλό, (τεχνικό – οικονομικό / εμπορικό).
Αντίθετα οι πτυχιούχοι ΟΔΕ μη έχοντας από ορισμένους από εσάς γνώση και
επιχειρήματα δεν μπορούν να ανοίξουν το στόμα τους.

Είναι τραγικό δηλαδή να παίρνουν μέρος σε συζητήσεις μέσα στις επιχειρήσεις
διάφορα στελέχη ΟΔΕ και ενώ παπαγαλίζουν οι μηχανικοί θεωρητικές ασυναρτησίες,
να μην μπορούν οι πτυχιούχοι ΟΔΕ να αρθρώσουν ένα επιχείρημα για να τους
αντικρούσουν. Πώς όμως να μην συμβεί αυτό, όταν και οι ίδιοι οι καθηγητές ΟΔΕ
τους διδάσκουν αντίστοιχα τα ίδια ακριβώς τριτοκοσμικά, θεωρητικά και αόριστα;

Η διδασκαλία ΟΔΕ πρέπει να προσεγγίζει κάθε επιχείρηση του σχήματος
της ΕΕ χωριστά και εκεί να περιγράφει την εμπλοκή της στην αγορά. Άρα…
Άλλη είναι η εμπλοκή της βιομηχανικής / εμπορικής,
Άλλη είναι της Μεταφορικής / αποθηκευτικής,
Άλλη είναι του Διαμεταφορέα και του Εκτελωνιστή!

Εγώ δεν πάω για καριέρα ούτε να καταλάβω κάποιου την θέση, ούτε έγραψα
θεωρία επικαλούμενος τι ισχύει στις τρίτες χώρες. Αν οι φοιτητές ΟΔΕ
προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς χωρίς να είναι “αλυσοδεμένοι”
με ότι ισχύει στις τρίτες χώρες, τότε θα καθιερωθούν στις επιχειρήσεις
και θα διαπρέψουν επαγγελματικά.
Στην συνέχεια εκεί ακριβώς αναφέρομαι με αφορμή το νομοσχέδιο τώρα
ν. 4302/14 για τα Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής, (ΚΑΔ), γιατί εγώ τότε
με τις παρεμβάσεις μου έδωσα σκληρή μάχη για την προβολή της αξίας των
γνώσεων ΟΔΕ και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων.

Θα κάνω όμως εξ ανάγκης σχολαστική προσέγγιση παρακάτω τόσο της
περιγραφής του παρασκηνίου που παίχτηκε τότε, όσο και τεχνοκρατική
και επιστημονική προσέγγιση του περιβάλλοντος λειτουργίας της αγοράς.
Αυτό θα έχει διπλό όφελος για τους φοιτητές ΟΔΕ.

Επομένως κατά νου πρέπει να έχετε στην συνέχεια ότι άλλο είναι…
- Το πεδίο “εκμετάλλευση”, δηλαδή εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης,
- άλλο είναι το πεδίο “συναλλαγές” της επιχείρησης, (αγορές - πωλήσεις)
- Άλλο είναι το πρωτόγνωρο πεδίο του “ΚΑΔ” μετά το 1993.
Δηλαδή η διαχείριση των εμπορευμάτων από τρίτους. Κάτι δηλαδή που
προ του 1993 απαγορευόταν!
- Εγώ πλέον θα βρίσκομαι στην ««μετά» εφοδιαστική αλυσίδα εποχή».
Καιρός είναι λοιπόν να ενημερωθούν και οι καθηγητές, για να εντάξουν
και τους φοιτητές τους.

Εκτός δηλαδή από την λειτουργία της αγοράς για την κυκλοφορία των
εμπορευμάτων στο δρόμο, θα πρέπει να σας εξηγήσουν για την λειτουργία
του ΚΑΔ, δηλαδή ότι η ΕΕ του επέβαλε να τηρεί το λογιστικό σύστημα για
να γνωρίζει τι μπαινοβγαίνει σε αυτό και ποιανού είναι το εμπόρευμα,
τόσο όταν μπαίνει όσο και όταν βγαίνει από το ΚΑΔ.
Ο πτυχιούχος που θα εργαστεί πρέπει όχι μόνο να γνωρίζει ότι υπάρχουν ΚΑΔ,
αλά θα πρέπει να γνωρίζει και το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας τους που όρισε
η ΕΕ μετά το 1993.

σχήμα αλυσίδας ΕΕ

Η πλεκτάνη του ΕΜΠ στο "έτος μηδέν"....

        ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΗΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Μήπως επομένως πρέπει να απαγκιστρωθείτε οι δικοί μας καθηγητές από τις
θεωρίες Marketing των ξένων και να διδάξετε το αντικείμενο πχ «εφοδιαστική
αλυσίδα του φαρμάκου» χωριστά και όπως πρέπει στο επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ;
Δηλαδή:
- Άλλο είναι το “δίκτυο” ή η “αλυσίδα” επιχειρήσεων που παράγει και διαθέτει
(= λειτουργία της διαθέσεως της ΑΒΣΠ), κάθε είδους προϊόντα (=“χρησιμότητες”
κατά την ΑΒΣΠ), στην παγκόσμια αγορά,
- Άλλο είναι το “δίκτυο” ή η “αλυσίδα” των επιχειρήσεων που διακινεί τις
παραγωγές των προϊόντων παγκοσμίως…
(Βλέπε πχ τις επιχειρήσεις στο μέσο του σχήματος της ΕΕ:
"Μεταφορέας", "Διαμεταφορέας", "Αποθηκευτης", "Εκτελωνιστής".)

Ρίξτε και μια ματιά στον πρώτο πίνακα μου με τις μαύρες και τις μπλε επιχειρήσεις,
πάρτε όσες θέλετε επιλεκτικά και κάντε όσες 
“εφοδιαστικές αλυσίδες” ή “εφοδιαστικά δίκτυα” θέλετε!
Ανάλογα μάλιστα με την οργάνωση που θα ιεραρχήσετε τις λειτουργίες τους
ορίστε και όσες “Διοικήσεις” τους θέλετε…

Ένα όμως να ξέρετε, ότι όλες οι επιχειρήσεις, εκτός από την “δική σας διοίκηση”,
θα είναι όλες τους “αλυσοδεμένες” από το κατά περίπτωση ισχύον καθεστώς
κοινοτικής διαμετακόμισης των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Τι ισχύει αντίστοιχα για το “εφοδιαστικο – αλυσοδέσιμο” του φαρμάκου
από ένα λιμάνι των ΗΠΑ, προς μια Πολιτεία στο εσωτερικό της χώρας;
Πετάει ο πελαργός σαν ελεύθερο πουλί;
Ή μήπως πετάει μέσα στο “κλουβί” των σχετικών νόμων των ΗΠΑ, που μέσα
στους νόμους και τις ρυθμίσεις τους έχουν κάπου και μια μικρή παράγραφο
για την φορτωτική ή το δελτίο αποστολής που πρέπει να έχει κολλημένο στα
φτερά του ο πελαργός, για να του επιτραπεί να εκτελέσει την “transportation”
του Μπινιώρη;

Ξέρω την αντίρρηση σας γιατί θα ισχυριστείτε ότι τώρα αντί για έγγραφα
υπάρχει και το διαδίκτυο.
Ζητώ συγνώμη, γιατί εγώ εδώ βρίσκομαι στην “προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή.
Άρα στην ΟΔΕ συνάγονται διαχρονικά σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των
εμπορευμάτων στην αγορά:
- Καταρχήν λογιστικές εγγραφές των επιχειρήσεων που παράγουν και
διαχειρίζονται τα εμπορεύματα τους, ανεξάρτητα αν είναι “αυτόνομες”
ή “μη αυτόνομες” επιχειρήσεις. Αυτό γιατί καταρτίζουν μεταξύ τους
συμβάσεις πώλησης. (Σύμβαση αγοράς δεν υπάρχει!)

- Στην συνέχεια καταχωρούνται λογιστικές εγγραφές που συνάγονται από
την εκτέλεση των συμβάσεων έργου πχ με ένα Μεταφορέα.
- Επιπλέον καταρτίζονται κατά περίπτωση και συμβάσεις βοηθητικών
υπηρεσιών Μεταφοράς πχ με ένα εκτελωνιστή, ΚΑΔ, κλπ.

- Τέλος συνάγονται λογιστικές εγγραφές και στις Ιθύνουσες Επιχειρήσεις,
που διοικούν ορισμένες από τις παραπάνω επιχειρήσεις, για να ξέρουν
το οικονομικό αποτέλεσμα καθεμιάς χωριστά, όπως επίσης κατά περίπτωση
και τα δικά της (ίδια) αποτελέσματα χρήσης συνολικά.
(Το είδατε παραπάνω πχ στην άσκηση 10. Η η Ιθύνουσα επιχείρηση
δάνισε άλλη επιχείρηση της αλυσίδας της...)

Όμως οι Ιθύνουσες Επιχειρήσεις δεν διαχειρίζονται οι ίδιες την κυκλοφορία
ή την ενδιάμεση απόθεση των εμπορευμάτων στην αγορά…
Άρα αν θεωρήσουμε ότι υπάρχει επιστημονικό πεδίο «“Διοίκηση” Εφοδιαστικής
Αλυσίδας», ή «“Διοίκησης” δικτύου», τότε πρέπει να διακρίνουμε:
- Την αλυσίδα ή το δίκτυο “κουβαλήματος” των προϊόντων,
(Μεταφορείς, Αποθηκευτές), δηλαδή τις επιχειρήσεις που καταρτίζουν
συμβάσεις έργου ή συμβάσεις βοηθητικών υπηρεσιών μεταφοράς.

- Την αλυσίδα ή το δίκτυο “διαθέσεως” των προϊόντων στην αγορά,
Βιομήχανοι, Έμποροι, που καταρτίζουν συμβάσεις πώλησης,
αυτό μάλιστα:
- ανεξάρτητα με την Έδρα της επιχείρησης τους και τους...
- τόπους που έχουν εγκατεστημένους τους αποθηκευτικούς χώρους
- Ή συνεργάζονται με μια αποθηκευτική επιχείρηση)

             Η πλεκτάνη του ΕΜΠ
στο έτος μηδέν της εφοδιαστικής Αλυσίδας

Αντιλαμβάνεστε ότι το 1993 δεν έγινε πάταγος μόνο στις τρίτες χώρες,
σε ότι αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων με την ισχύ στην
Ευρώπη του κανονισμού ΕΕ 2454/93 της ΕΕ. Στην χώρα μας συγκεκριμένα
άρχισαν μέσα στο 1993 να αφυπνίζονται συντεχνιακά συμφέροντα,
προκειμένου να καθιερωθούν στην αγορά εργασίας οι πχ πτυχιούχοι ΕΜΠ,
ως οι επιστήμονες που είναι κατηρτισμένοι και αρμόδιοι να αναλάβουν την
ηγετική θέση στην εκτέλεση των ρυθμίσεων της ΕΕ που ισχύουν από το 1993.

Επειδή εγώ αναφέρομαι σε συγκεκριμένους κανονισμούς της ΕΕ οφείλω
να κάνω συγκρίσεις με τις μεθοδεύσεις των δικών μας και συγκεκριμένα
του ΕΜΠ, που παραποίησαν και διαστρέβλωσαν την έννοια των όρων
της ΕΕ προς όφελος των φοιτητών τους! Αναφέρομαι σε απόσπασμα από
το βιβλίο του Κωνσταντίνου Σιφνιώτη:
«Logistics Management – Θεωρία και πράξη» εκδόσεως 1997.
Στις πρώτες 5 σειρές προσπαθεί να εξηγήσει γιατί χρησιμοποίησε τον
ξενικό όρο «logistics management» στον τίτλο του βιβλίου του.
(ποιος ο λόγος; Σημασία έχει τι θέλει να διδάξει με αυτόν τον όρο τους
φοιτητές του στο Πάντειο Παν. Αθηνών…)

Στις 2 επόμενες σειρές αναφέρει επί λέξει: «Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου
Ιωάννης Παππάς, έχει προτείνει τη χρησιμοποίηση του όρου Εφοδιαστική αντί
του όρου Logistics, με την εξής παραπομπή:
«1. Άρθρο Logistics =Εφοδιαστική, από το περιοδικό Plant,
τεύχος Οκτώβριος – Νοέμβριος 1993, σελ. 32 -33».
Ο καθ. Σιφνιώτης στην συνέχεια ερμηνεύει τον καθηγητή Παππά εγώ
συμπυκνωμένα αναφέρω:
- «Ο όρος logistics κατά τον καθηγητή Παππά είναι ελληνική λέξη και προέρχεται
από τον όρο “Λογιστική”, που χρησιμοποίησε ο αυτοκράτορας Λέοντας Σοφός…»
- «Όμως τώρα ο όρος “Λογιστική” αναφέρεται σε μια άλλη επιστήμη που δεν
έχει σχέση με το αντικείμενο του logistics.»

(Ποιος τον ρώτησε και ποιος ενδιαφέρθηκε να ξέρει τι σχέση έχει η λογιστική με
την αγγλική μετάφραση της λέξης λογιστική = Logistics;)

- «Η λογιστική είναι μια επιστήμη εντελώς ξεχωριστή, γι’ αυτό δεν μπορεί να
χρησιμοποιηθεί ξανά ο ίδιος όρος στην ελληνική ως μετάφραση του αγγλικού
ή του γαλλικού ή του γερμανικού όρου logistics, Logistique, logistik κλπ.»

(Ποιος είναι αυτός που ζητά τις λέξεις «logistics, Logistique, logistik κλπ.»,
να μην χρησιμοποιούνται στην ελληνική ως λογιστική, γιατί οι ξένοι με αυτόν
τον όρο εννοούν κάτι άλλο; Ξεχνά ότι εμείς είμαστε Ευρωπαϊκή Ένωση και οι
επίσημες γλώσσες είναι η γερμανική και η γαλλική;
Άρα;
1) Τι μας νοιάζει τι εννοούν οι άγγλοι σαν "Logistics";
2) Από πού έως πού ξέρει και δηλώνει τι διδάσκουν γάλλοι & γερμανοί με τον
όρο "Logistique", "logistik";
Εγώ ξέρω ότι γενικά στην ΕΕ τους όρους και την σημασία και εφαρμογή τους
στην λειτουργία της αγοράς την ορίζει αποκλειστικά η ΕΕ!

Στην συνέχεια ύστερα από αυτήν την φιλοσοφία ο καθηγητής Παππάς
αναφέρει στο περιοδικό:
- «Ο όρος “Λογιστική” στην Ελλάδα, αναφέρεται σε κάτι τελείως διαφορετικό
από το περιεχόμενο του αγγλικού όρου “Logistics”.»
(Σχολιάζω:
Εμείς όμως είμαστε Ευρωπαϊκή Ένωση και Ελλάδα και ξέρουμε πάρα πολύ καλά
τι είναι η επιστήμη της λογιστικής και δεν μας ενδιαφέρει η φιλολογία των άγγλων!
Ο Παππάς εδώ “κουμπώνει”, "βιδώνει", "περτσινώνει" όμως στην συνέχεια έτσι):

- «Πρέπει λοιπόν να χρησιμοποιηθεί μια άλλη λέξη για να μην μπερδεύεται ο
αναγνώστης και οποιοσδήποτε άλλος, είτε είναι επιστήμων είτε όχι.»

(Σχολιάζω:
Ποιος όμως είναι αρμόδιος να εξηγήσει την έννοια “Λογιστική”;
α) Τα Πολυτεχνείο με παράδειγμα τον Λέοντα Σοφό ή
β) Η Επιστήμη Οργάνωση και Διοίκηση τω Επιχειρήσεων, ΟΔΕ;
Εγώ εδώ συνιστώ στο Πολυτεχνείο να αφήσει τους «επιστήμονες είτε όχι»
στην ησυχία τους και να διευκρινίσει στους ίδιους τους φοιτητές του την
διαφορά τις έννοιας:
«υποτείνουσα ορθογωνίου τριγώνου» από την έννοια
«κατωτεντώστρα ορθογωνίου τριγώνου»…
Με τον όρο αυτό οι καθαρευουσιάνοι κορόιδευαν τους δημοτικιστές.

Ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό για το Πολυτεχνείο να ασχοληθεί με τα του
οίκου του και να αφήσει την σύγκριση της αγγλικής φιλολογίας με την
αντίστοιχη των χωρών της ΕΕ. Για αυτά αρμόδια είναι η ΕΕ που με τους
κανονισμούς της ορίζει σαφώς και ρυθμίζει τα πάντα…)

Στην συνέχεια ο καθ. Σιφνιώτης βγάζει δικό του συμπέρασμα έτσι:
«Η προφορά και η ανάγνωση του όρου logistics management στα αγγλικά
δεν βοηθά στην άρση της σύγχυσης που δημιουργεί ο όρος Logistics και
λογιστική και γι’ αυτό πολύ σωστά ο κ. Παππάς προτείνει το όρο “Εφοδιαστική”.»

(Εγώ "πολύ σωστά" κάνω λοιπόν και στράφηκα ήδη από το 2014 ενάντια
στον όρο "εφοδιαστική - Logistics" που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση
το νομοσχέδιο τώρα ν. 4302/14. Το Πολυτεχνείο καλά θα κάνει όμως να
μαθαίνει του φοιτητές του να βιδώνουν και να ξεβιδώνουν και να αφήσει
την επιστήμη της λογιστικής σε αυτούς που ξέρουν να μετράνε με την
λογιστική την περιουσία της επιχείρησης και να προσδιορίζουν με αυτήν
το οικονομικό αποτέλεσμα!...)

Το συμπέρασμα από τα προηγούμενα είναι ότι η μαϊμού προσέγγιση του
Πολυτεχνείου στην έννοια της επιστήμης της Λογιστικής έπλασε νέα
σουρλουλού επιστημονικά πεδία:
α) Το πχ «Εισαγωγή στα Logistics» των Παπαδημητρίου Σχινά του ΠΑ.ΠΕΙ.,
οι οποίοι επειδή ξέρουν ότι θα γράψουν ασυναρτησίες και επιστημονική
φαντασία ξεκινούν το βιβλίο τους επί λέξει:
«Η ιστορία και η εξέλιξη των μεταφορών, της βιομηχανικής παραγωγής και
της προσέγγισης του πελάτη διδάσκει ότι κανένα από τα συστήματα διοίκησης
και διαχείρισης που εφαρμόστηκε δεν άντεξε στο χρόνο…»
Στην συνέχεια προσεγγίζουν τον χρόνο:
« σε συστήματα φυσικής διανομής μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο»,
«στον Μέγα Αλέξανδρο και στην πετυχημένη εκστρατεία του λόγω των
Logistics και του σωστού συστήματος εφοδιασμού»,
«για τους παγκόσμιους πολέμους που θα είχαν διαρκέσει λιγότερο αν είχαν
συνδέσει τα κράτη την παραγωγική τους μηχανή με τις ανάγκες του πολέμου»…

(Εγώ εδώ δεν μπορώ να σχολιάσω το ΠΑ.ΠΕΙ...
Θέλω μόνο να ρωτήσω γιατί δεν αναφέρθηκαν στις αντίστοιχες ανάγκες της
Ευρώπης να ρυθμίσει με ενιαίο τρόπο και τις ανάγκες των κρατών της ΕΕ
μετά το 1993 να οργανώσουν «σωστό σύστημα εφοδιασμού»;
Δηλαδή τον κανονισμό της ΕΕ 2454/93 και αναφέρονται αφενός στην
προϊστορία, αφετέρου στην λογιστική που οι άγγλοι την λένε “Logistics” και
που σε εμάς δεν ταιριάζει και την κάναμε “εφοδιαστική”;
Ή αντίστοιχα στο Πάντειο με τον Σιφνιώτη την κάνανε:
Λογιστική = logistics = "εφοδιαστική" με... "κουμανταδόρο" – Management;)

Σύντομη ανακεφαλαίωση

πριν συνεχίσω διευκρινίζω για να αντιληφθείτε την διαφορά μεταξύ:
{"Διοίκησης" εφοδιαστικής Αλυσίδας} και {"Διοίκησης" επιχειρήσεων}:
Η {"Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας"} των ξένων αφορά
στην διοικητικο - λογιστική λειτουργία της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή στην καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης, για την εκτέλεση των
δράστηριοτήτων προς εκπλήρωση του σκοπού για τον οποίο συννεστήθη
και βέβαια την καταχώρηση των λογιστικών εγγραφών που συνάγονται...
- Τόσο από τις δράσεις των εργαζομένων που καθίστανται αυτοtελείς δράσεις, 
- Όσο και από τις συμβάσεις πώλησης, έργου, κλπ που καταρτίζουν.  

Επιπλέον όμως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι αν η επιχείρηση συμμετέχει
και ως εξουσιοδοτημένος οικονομικός φορέας σε κάποιο καθεστώς κοινοτικής
διαμετακόμισης οφείλει να τηρεί και το Logistical System της ΕΕ.

Η "Διοίκηση επιχειρήσεων" αφορά στην χρηματοοικονομική λειτουργία
της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή αφορά στην εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, ως προς τον τρόπο
που θα οργανωθεί από την Επιχείρηση Μεγάλου Κεφαλαίου για να λειτουργήσει.  
Εδώ επομένως δεν διοικεί ο Supply Chain Manager αλλά ο μεγαλομέτοχος που
κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών και ορίζει τους "διοικητές" που
θα εκτελούν τις δραστηριότητες της "εφοδιαστικής" και κάθε άλλης αλυσίδας, ή
συμμετοχών του σε άλλα σχήματα... 

Επιπλέον καθορίζει την εμπορική πολιτική, τις αγορές που θα διατεθεί η
παραγωγή, τις συμμαχίες με άλλους επιχειρηματικούς ομίλους...κλπ, κλπ...

Όταν επομένως οι καθηγητές διδάσκουν "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας"
οφείλουν να διευκρινίζουν,σε ποιά από τις δύο παραπάνω "Διοικήσεις" βρίσκονται;
Στην Διοίκηση της διοικητικο - λογιστικής λειτουργίας;
(εδώ επενδύθηκε χρήμα, εδώ εφοδιαστικο - αλυσοδένουμε - δουλεύουμε τις...
... αγορές, παραγωγή πωλήσεις...)
Στην Διοίκηση της  χρηματοοικονομικής λειτουργίας;
(εδώ είναι ο επενδυτής και αυτός είτε επενδύει σε 5 - 6 εταιρείες για την παραγωγή
του τζιν, είτε δεν ξέρει τι να κάνει το χρήμα του και αγοράζει ή πουλάει όπως νομίζει...)
Τέλος της ανακεφαλαίωσης

              Η ΕΞΕΛΗΞΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΤΟ 2014

Αντιλαμβάνεστε ότι εγώ:
- Αφενός με τις γνώσεις μου ΟΔΕ από την ΑΒΣΠ.
- Αφετέρου με τον θεσμικό ρόλο που είχα όταν ήμουν στην ενεργό δράση.
- Επιπλέον με την πείρα μου από την συνεργασία μου με πολυεθνικές επιχειρήσεις,
που τις αναφέρουν κατά δεκάδες οι θεωρητικοί “Supply Chain” & “Logistics”,
δεν μπορούσα να μείνω το 2014 απαθής και αδιάφορος.

Πολύ περισσότερο όταν διαπίστωσα ότι το Πολυτεχνείο ισοπέδωνε το
επιστημονικό πεδίο ΟΔΕ προβάλλοντας τα “μαστορέματα” και το “χαμαλίκι”
στην λειτουργία των ΚΑΔ, ενώ θα έπρεπε να εισάγει τον Βιομηχανικό
Λογισμό, την λογιστική και το Logistical System = λογιστικό σύστημα
που επέβαλε ήδη από το 1993 η ΕΕ.

Αυτό γιατί εγώ γνώριζα ότι τόσο από τις δραστηριότητες εντός του ΚΑΔ,
όσο και από αυτές για την εκτέλεση των συμβάσεων με τους πελάτες του,
θα συνάγονταν λογιστικά γεγονότα. Επομένως και οι Λογιστές των ΚΑΔ
έπρεπε να είναι πτυχιούχοι συγκεκριμένης Σχολής ΟΔΕ - ΑΕΙ.

Για τον λόγο αυτό, όπως προανέφερα, θα έπρεπε να τεθεί στον νόμο το σκεπτικό
που περιέγραψα παραπάνω, το οποίο δηλώνει ότι στο ΚΑΔ θα εφαρμόζεται το
λογιστικό σύστημα που ορίζει η ΕΕ, το όποιο επαναλαμβάνω όπως το είχα προτείνει:
{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις (σε χρήμα), 
  «Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις (σε φορτίο)
Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των
μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση
και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και της
κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ των
στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου
της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης.»

Αν ετίθετο στο σκεπτικό του νόμου η παραπάνω υπόδειξη μου θα ήταν αυτονόητα
κατοχυρωμένο και το επάγγελμα του Λογιστή πτυχιούχου ΟΔΕ, όπως δηλαδή ίσχυε
διαχρονικά.
Ομολογώ ότι δεν ασχολήθηκα, αν έγινε κάποια αναδιατύπωση από τότε στον νόμο,
επομένως πρέπει οι καθηγητές ΟΔΕ και ειδικά αυτοί που διδάσκουν τα “Logistics”
και τα “Supply Chain” και τα “Management” τους, να καταθέσουν στο Υπουργείο
το έγγραφο που επισυνάπτω τελευταίο και να θέσουν επί τάπητος το ζήτημα:

α) Στην βιομηχανία φαρμάκου της εργασίας του φοιτητή,
(“Manufacturer” = Παραγωγός) στο σχήμα της ΕΕ, διαχρονικά υπεύθυνος
λογιστηρίου είναι ο Λογιστής, ο οποίος μεταξύ άλλων οφείλει να τηρεί και
το «Λογιστήριο Αποθήκης»…

β) Ως γνωστό «Αποθήκη» είναι όρος της λογιστικής. Αντίθετα
«Αποθηκευτικός Χώρος» είναι μέρος του «Λογιστικού Σχεδίου»
για να φαίνεται στην επιχείρηση σε ποιο “χώρο” βρίσκονται τα υλικά,
τα έτοιμα προϊόντα, κλπ.

γ) Με βάση την νομοθεσία για τα ΚΑΔ ο έμπορος και ο βιομήχανος έχουν ανοίξει
στα λογιστήρια τους και τον «αποθηκευτικό χώρο “ΚΑΔ”», για να καταχωρούν
εκεί τι μπαίνει σε ότι αγοράζουν, ή τι βγαίνει γιατί το πούλησαν, ή το έφεραν
πχ στην παραγωγή, δηλαδή στο  εργοστάσιο τους.

δ) Αντίστοιχα όμως και το ΚΑΔ με βάση τον κανονισμό ΕΕ 2454/93 τηρεί
κατά περίπτωση το δικό του Logistical System = Λογιστικό Σύστημα,
για να ξέρει τις ποσότητες των υλικών και των έτοιμων προϊόντων των
πελατών του, που διακινεί στις εγκαταστάσεις του.

Με βάση όμως την ισχύουσα διαχρονικά φορολογική νομοθεσία όφειλε
κάθε κάτοχος εμπορευμάτων να δηλώνει
- τόσο τους αποθηκευτικούς του χώρους,
- όσο και την τήρηση λογιστηρίου,
για να υπάρχει ο προβλεπόμενος έλεγχος στην διακίνηση των 
εμπορευμάτων από την εφορία.

Αυτόν ακριβώς τον έλεγχο συνέχισε η ΕΕ το 1993 που άνοιξαν τα σύνορα
της Ευρώπης. Ως ήταν φυσικό η ΕΕ όρισε με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93
τους ενιαίους κανόνες ελέγχου της διακίνησης των εμπορευμάτων στο
έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αυτό ρυθμίστηκε τότε  με την εφαρμογή του Logistical System, με την
εφαρμογή του οποίου θα ελεγχόταν ανά πάσα στιγμή, ποιανού πελάτη του
ΚΑΔ είναι κάθε παρτίδα, το φορολογικό καθεστώς κάθε είδους εμπορεύματος,
η ποσότητα, η κατηγοριοποίηση του, πχ εύφλεκτο, εκρηκτικό, κλπ.

ε) Ποιος όμως τελικά είναι υπεύθυνος έναντι της ΕΕ;
    ε1) Αυτός που δίνει την εντολή στο ΚΑΔ να εκτελέσει την δραστηριότητα; Ή…
    ε2) Το ΚΑΔ, που την εκτελεί με βάση την εντολή του;
Η απάντηση βρίσκεται στο παραπάνω έγγραφο της ΕΥΤΕ, που δείχνει ότι ενώ
η παράνομη δραστηριότητα έγινε στην Ελλάδα, ο υπεύθυνος ήταν στην Γερμανία.
Αυτό σημαίνει ότι η τήρηση του Logistical System της ΕΕ δεν είναι “τεχνική”,
αλλά “λογιστική” / Φορολογική.

Συγκεκριμένα εδώ έχει καταχωρηθεί στο Logistical System της ΕΕ το
έγγραφο μεταφοράς με τον  όρο “Τ2”, που σημαίνει ελεύθερο δασμών
και λοιπών φόρων εισαγωγής, δηλαδή ότι είναι κοινοτικό εμπόρευμα…
Όμως το καθεστώς μεταφοράς του εμπορεύματος ήταν «εξωτερική
κοινοτική διαμετακόμιση» με τον προβλεπόμενο κωδικό  “Τ1”, που
σημαίνει ότι είναι εμπόρευμα τρίτης χώρας, άρα υποκείμενο σε δασμούς
και φόρους!

Όμως αυτό πρέπει να προβληματίσει και τους καθηγητές μας, που
διδάσκουν «Supply Chain Management».
Αυτό γιατί όταν έφθασε το εμπόρευμα στην χώρα μας ήξερε ο παραλήπτης
από τα έγγραφα μεταφοράς, ότι ήταν υποκείμενα σε δασμούς και φόρους.

Άρα έπρεπε να καταχωρηθεί λογιστικά στο Logistical System στον κατάλληλο
λογαριασμό ως Τ1. Αυτό όμως θα σήμαινε ότι αν ο εντολέας του από την Γερμανία
του έδωσε τον λάθος κωδικό, δηλαδή Τ2, ενώ κατά την άφιξη ήταν
καταχωρημένο σωστά Τ1, δεν θα μπορούσε ο Λογιστής του ΚΑΔ να το
εντοπίσει  στην αποθήκη του για να το αναζητήσει… Άρα το σύστημα
θα "βαρούσε κόκκινο" και θα προστατευόταν η ΕΕ!

Παρόλα αυτά στα έγγραφα που αυτός κατέθεσε, με βάση την εντολή
του γερμανού στον ΟΣΕ, για να γίνει η  αποστολή (επανεξαγωγή)
του εμπορεύματος από την χώρα μας, δήλωνε ότι ήταν κοινοτικό!
Αυτό σημαίνει όμως τώρα πλέον ότι με βάση τον ν. 4302/14 δεν θα
πρέπει να συμβαίνουν αυτά, γιατί ισχύει  νόμος ισχύει για τα "ΚΑΔ".
Επιπλέον ο κανονισμός ΕΕ 2454/93 επιβάλει την εφαρμογή του
Logistical System, για την διασταύρωση των στοιχείων.

Μπορείτε να αντιληφθείτε την σπουδαιότητα αυτού του συμβάντος;
Στην αρχή δηλαδή της εφαρμογής του κανονισμού της ΕΕ άρχισαν πολλοί
πονηροί να βαφτίζουν με τον παραπάνω τρόπο τα εμπορεύματα τρίτων
χωρών ως κοινοτικά.
Αυτό σταμάτησε γιατί εγώ ως στέλεχος της Intercontainer είχα πρόσβαση
στο Logistical System και με τις διασταυρώσεις  που έκανα εντόπιζα τους
πονηρούς. Με τον τρόπο αυτό αποθάρρυνα τις προσπάθειες τους να
καταστρατηγήσουν τους κανονισμούς της ΕΕ…

Αν επομένως δίδασκαν οι καθηγητές μας την "Supply Chain" του 
κανονισμού της ΕΕ, θα ήξεραν οι δικοί μας πτυχιούχοι ΟΔΕ την
έννοια των όρων Τ1 & Τ2 και δεν θα δήλωναν στο λογιστικό
σύστημα της ΕΕ τον λάθος κωδικό. Λίγο φιλότιμο και υπευθυνότητα
και στους ακαδημαϊκούς μας επομένως δεν θα έβλαπτε…

Ίσως όμως να μην είναι υπεύθυνοι οι καθηγητές… Αυτό το βασίζω στο
γεγονός ότι όλοι είναι αξιέπαινοι γιατί κατέβαλαν μεγάλη προσπάθεια
για να μάθουν αυτά που διδάσκουν. Είναι όμως σωστά ότι έμαθαν,
όπου τα έμαθαν και όπως τα διδάσκουν; Ασφαλώς όχι!

Αυτό γιατί όλοι οι καθηγητές διδάσκουν εγκλωβισμένοι καθένας στο
καβούκι των δικών του επιστημονικών γνώσεων, για να προσφέρονται 
με τον τρόπο αυτό  ξεχαρβαλωμένες γνώσεις στους φοιτητές.

Δηλώνω κατηγορηματικά!
Στις ΗΠΑ μπορούν να ορίζουν μόνοι τους τι σόι πράμα είναι αυτό που
διδάσκουν σαν Supply Chain Management & Logistics, γιατί δεν
αντιστρατεύονται δικούς τους νόμους, αφού τα διδάσκουν σαν Marketing.
Εμείς όμως όταν διδάσκουμε τους φοιτητές από βιβλία των ΗΠΑ / Αγγλίας  
πρέπει να επιλέξουμε:
Ή θα διδάξουμε τους ξένους οπότε πρέπει να παραλείπουμε τον όρο της ΕΕ
"αλυσίδα εφοδιασμού" και να τα διδάσκουμε και εμείς σαν Marketing...
Ή θα διδάξουμε την αλυσίδα εφοδιασμού του κανονισμού ΕΕ 2454/93, όχι
βέβαια, με ότι λένε οι ξένοι, αλά όπως αποδεικνύω, με σεβασμό και αναφορά 
της διδασκαλίας ΟΔΕ της ΑΒΣΠ και σεβασμό στους κανονισμούς της ΕΕ.

Προτείνω δηλαδή...:
Όπως έχει διδαχθεί το επιστημονικό πεδίο Οργάνωση και Διοίκηση
Επιχειρήσεων, (ΟΔΕ), από την ΑΒΣΠ στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή
προσαρμοσμένη και με σεβασμό στον “Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων”,
Έτσι αντίστοιχα να διδαχθεί η ΟΔΕ στην «“μετά” εφοδιαστική αλυσίδα»
εποχή με σεβασμό και προσαρμοσμένη στις διατάξεις των Κανονισμών της ΕΕ; 

Είναι δηλαδή σημαντικό να μην φοράνε παρωπίδες οι δικοί μας ακαδημαϊκοί όταν
πχ θα διδάσκουν τις ασυναρτησίες των ξένων θεωρητικών και να παραβλέπουν
ότι εμείς είμαστε «αλυσοδεμένοι» με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης!

Αλλιώς ας τα διδάσκουν σαν Marketing όπως ο Christopher και να αφήσουν τις
“Supply Chain” και τις “πολυεθνικές μανατζέρισες”, που αραδιάζουν μαζικά
κάποιοι Sunil Chopra & Peter Meindl και πολλοί άλλοι στην ησυχία τους!

       Προσοχή τώρα! ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Με βάση τον νόμο 4302/14 ορίζεται τι είναι «εφοδιαστική / Logistics»,
δηλαδή στον νόμο περιγράφονται δράσεις εργαζομένων. Η ΑΒΣΠ δίδαξε
όμως κατά τα γνωστά, ότι κάθε δράση εργαζομένου καθίσταται αυτοτελής
δράση, όταν από τη ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός.

Αυτό το επαναλαμβάνει και ο Christopher, που είναι καθηγητής Marketing,
με τον δικό του τρόπο μετά από 40 χρόνια.
Απόσπασμα από την σελίδα του 129:
«Για να ξεπεραστεί το πρόβλημα αυτό, χρειάζεται να μεταβληθεί ριζικά η
βάση κοστολόγησης.
Συγκεκριμένα, είναι ανάγκη να απομακρυνθεί από την αντίληψη ότι θα
πρέπει να πραγματοποιείται επιμερισμός των συνολικών δαπανών
(συχνά με αυθαίρετο τρόπο) σε επιμέρους μονάδες (όπως ανά προϊόν).
Αντίθετα οι δαπάνες είναι χρήσιμο να διαχωρίζονται και να αντιστοιχίζονται
με τις δραστηριότητες που καταναλώνουν τους χρησιμοποιούμενους πόρους.»

Άρα για να εφαρμοστεί η υπόδειξη του Christopher θα πρέπει όταν
“ολοκληρώνεται” κάθε δραστηριότητα, (κατά την ΑΒΣΠ καθίσταται δηλαδή
αυτοτελής δράση – “δραστηριότητα”, να καταχωρείται και το λογιστικό
γεγονός που συνάγεται), για να μπορούν, όπως λέει και ο Christopher
«“να αντιστοιχίζονται με τους πόρους που καταναλώθηκαν”».
Ο Christopher όμως έρχεται δεύτερος με 40 χρόνια καθυστέρηση, κάτι που
οφείλουν να το διδάξουν τουλάχιστον οι καθηγητές του ΠΑ.ΠΕΙ και ιδιαίτερα του
Παν. Μακεδονίας, που καυχώνται ότι είναι συνέχεια της Ανωτάτης Βιομηχανικής.

Με την αναφορά όμως «εφοδιαστική - Logistics» στον νόμο 4302/14
υπάρχει ασάφεια, γιατί περιγράφονται απλά και μόνο οι δράσεις των
εργαζομένων, δίχως να δηλώνεται με σαφή τρόπο, ότι τα λογιστικά γεγονότα
που συνάγονται από την εκτέλεση τους, πρέπει να καταχωρούνται “λογιστικά”:
- Τόσο οι “δαπάνες” του Christopher, (το κόστος – το χρήμα), που
καταναλώθηκαν,
- Όσο όμως και στο προβλεπόμενο από την ΕΕ Logistical System =
Λογιστικό Σύστημα η “ολοκλήρωσή” του Christopher,
δηλαδή:
α) Η έκδοση πχ του εγγράφου μεταφοράς κατά τους ορισμούς της ΕΕ,
     όπως επίσης,
β) Η εισαγωγή εμπορεύματος στο ΚΑΔ, ή…
γ) Η παραλαβή και έξοδος μιας αποστολής από το ΚΑΔ…

Όλα αυτά για τους λογιστές λέγονται “παραστατικά” ή “λογιστικά”…
… Ή κατά τους θεωρητικούς έγγραφα “εφοδιαστικο – αλυσόδεσης”…
… Ή και κατά Christopher πχ έγγραφα “εφοδιαστικο – δικτύωσης”.

Άρα με βάση τα παραπάνω θα έπρεπε και για το εμπόρευμα που θα
αναχωρούσε για την Γερμανία να καταχωρηθεί στο Logistical System,
τόσο η “δραστηριότητα” και το κόστος για την συγκέντρωση της
παρτίδας στο ΚΑΔ, πχ συσκευασίες, αποσυσκευασίες, κλπ,
όσο των διαδικασιών της αποστολής του…
Αυτό έγινε βέβαια με την έκδοση του “εγγράφου μεταφοράς”*,
αλλά όμως αυτό εκδόθηκε κατά παράβαση των κανονισμών της ΕΕ…

* (Στην καθημερινότητα της εργασίας τα έγγραφα μεταφοράς τα
αποκαλούσαμε μεταξύ μας “λογιστικά”.
Αυτό ήταν αυτονόητα για εμένα, γιατί κάθε έγγραφο, πχ φορτωτική,
τιμολόγιο, δελτίο αποστολής, κλπ, ήταν “παραστατικό” μιας λογιστικής
εγγραφής, τόσο στην επιχείρηση που το εξέδωσε, όσο και στην
επιχείρηση που τα παρέδωσε, για να τα χρησιμοποιήσει ως συνοδευτικά
έγγραφα μεταφοράς.

Αυτή η εκκρεμότητα στην διδασκαλία των φοιτητών, σε ότι αφορά στην
λειτουργία των ΚΑΔ ήταν για εμένα πλήρως καταλαγιασμένη στην
συνείδηση μου, αλλά δεν μπόρεσα τότε να την ρυθμίσω αρμοδίως.
Αυτό που μένει τώρα είναι να διαβάσουν την παρακάτω αγγελία της
εφημερίδας όλοι οι καθηγητές που διδάσκουν
τους όρους “Supply Chain Management”, “Logistician”, “Logistics Manager”,
κλπ και να αποφασίσουν:
Ή να πάψουν να διδάσκουν αυτό το αντικείμενο,
Ή να πάρουν το παραπάνω έγγραφο του Υπουργείου και να
ξεκαθαρίσουν έστω και τώρα,...
- ποιος είναι υπεύθυνος τόσο στην κάθε επιχείρηση του σχήματος της ΕΕ,
- όσο όμως ειδικότερα στο ΚΑΔ,...
για την τήρηση των διατάξεων του “Logistical System” της ΕΕ;

Εγώ με βάση την πείρα μου δηλώνω:
Σε όλες τις επιχειρήσεις υπεύθυνος απέναντι στην χώρα μας είναι διαχρονικά
ο Λογιστής εκάστης επιχείρησης.
Τι συμβαίνει όμως και με την ευθύνη απέναντι στην ΕΕ, από τότε που
επετράπη να λειτουργεί η αποθηκευτική επιχείρηση - ΚΑΔ, με σκοπό
να διαχειρίζεται τα εμπορεύματα τρίτων;
Πχ ο εκτελωνιστής στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα» εποχή εξέδιδε
ένα δελτίο αποστολής.
Κάτι αντίστοιχο δεν θα πρέπει να ισχύει τώρα και στο ΚΑΔ;

Για να γίνει κατανοητή η ευθύνη απέναντι στην ΕΕ πρέπει να ληφθεί
υπόψη ότι η ΕΕ δεν ελέγχει την εσωτερική λειτουργία των επιχειρήσεων,
αλλά τα εμπορεύματα στον δρόμο…
Η ΕΕ είναι δηλαδή μια ΥΠΕΔΑ, για όλα τα κράτη της ΕΕ.
Η διαφορά είναι ότι αντί η ΕΕ να στήνει μπλόκα στον δρόμο επέβαλε την
τήρηση του “Logistical System” για να υπάρχει αυτό που οριζόταν στην
«“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή» “διασταύρωση” των στοιχείων.

Άρα όταν μια παρτίδα καταχωρείται από τον αποστολέα στο
“Logistical System” με κωδικό, βάρος, κλπ: “έτσι”, πχ Τ1,
θα πρέπει να απεικονίζεται “έτσι”, (Τ1) και στο λογιστικό σύστημα της
επιχείρησης που θα παραλάβει το εμπόρευμα..
Αν όμως αντίθετα θα καταχωρηθεί στο λογιστικό σύστημα
της ΕΕ ως «“γιουβ”έτσι», (πχ Τ2), τότε υπάρχει παρανομία.

Άρα λοιπόν υπεύθυνος απέναντι στην ΕΕ είναι όποιος ΕΟΦ* εισάγει
πλαστά η ανακριβή στοιχεία στο Logistical System =
Λογιστικό Σύστημα της ΕΕ.
*Επαναλαμβάνω και εδώ για να μην υπάρχει παρανόηση,
ότι ΕΟΦ σημαίνει “Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας”,
που απεικονίζονται ένας προς έναν στο σχήμα της ΕΕ.
Αυτό όμως για την ΕΕ σημαίνει ότι ευθύνεται συνολικά η επιχείρηση –
ΕΟΦ - και όχι κάποιο συγκεκριμένο στέλεχος της.

Αυτό είναι λογικό και αυτονόητο, γιατί κάθε κράτος μέλος της ΕΕ έχει
τους δικούς του κανόνες που αφορούν στην νόμιμη εκπροσώπηση των
επιχειρήσεων, πχ Διαχειριστής ΕΠΕ, Πρόεδρος ΔΣ της ΑΕ, κλπ.
Από εκεί και πέρα υπάρχουν διατάξεις που αφορούν στην εσωτερική
λειτουργία των επιχειρήσεων και προς τον σκοπό αυτό οφείλουν
οι επιχειρήσεις να ορίζουν συγκεκριμένα στελέχη τους, στα οποία
θα αναθέτουν κατά περίπτωση αρμοδιότητες και εξουσίες,
πχ μηχανικού, λογιστή, ιατρού, κλπ., σε τρόπο ώστε να λειτουργεί
σύννομα και ορθολογικά η επιχείρηση.

Άρα εδώ η ευθύνη κατανέμεται μεταξύ της επιχείρησης του εντολέα
και της επιχείρησης που θα συμβληθεί για την εκτέλεση
της εντολής. Δηλαδή εδώ πρέπει να υπάρχει διάκριση:
- αν ο εντολέας σε γνώση του δίνει ανακριβή στοιχεία στις εντολές του,
  όμως και...
- ο εντολοδόχος πρέπει να κριθεί αν λειτουργεί σαν συνυπεύθυνος,
γιατί ξέρει σχετικά, ή ίσως να κριθεί ότι όφειλε να το γνωρίζει…
Πάντως άγνοια νόμου δεν συγχωρείται…

Για τον λόγο αυτό εγώ υπέδειξα αρμοδίως ότι:
- Όπως ο Λογιστής καταρτίζει το Λογιστικό Σχέδιο και ανοίγει τους
λογαριασμούς με βάση τους κανόνες της Εφορίας, τις αρχές της επιστήμης
της λογιστικής και την οργάνωση των λειτουργιών της επιχείρησης...
- Έτσι και σε ότι αφορά στην εφαρμογή του Logistical System στο ΚΑΔ
έπρεπε να ανοιχθούν αντίστοιχοι λογαριασμοί, για να καταχωρούνται μεταξύ
άλλων τα εμπορεύματα με βάση το φορολογικό καθεστώς κοινοτικής
διαμετακόμισης, πχ Τ1, Τ2, όπως το επέβαλε δηλαδή η ΕΕ.

Προσέξτε όμως
ότι μαζί μου συμφωνεί και ο Σπύρος Μπινιώρης καθηγητής
στο Παν. Δυτικής Αττικής στην σελίδα 123 και επόμενες του βιβλίου του:
«ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΦΟΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΑΛΥΣΙΔΑΣ LOGISTICS».
Εδώ περιληπτικά:

{«Η έννοια που περιγράφεται σε ένα σύστημα εφοδιαστικής αλυσίδας–Logistics
ως διαχείριση* υλικών, περιλαμβάνει την αποτελεσματική διοίκηση
(α) εργαλείων και εξοπλισμού και
(β) διαδικασιών διαχείρισης*.
- Προσδιορισμός του είδους του αποθέματος που προορίζεται να διατηρηθεί στον
συγκεκριμένο αποθηκευτικό χώρο ή σε διάφορα διαμερίσματα (compartments) αυτού.
- Υπολογισμός της αναμενόμενης ποσότητας που πρόκειται να αποθηκευτεί…
- Μετατροπή της αναμενόμενης αυτής ποσότητας που πρόκειται να αποθηκευτεί σε
απαραίτητο όγκο αποθήκης. Μολονότι η μετατροπή αυτή φαίνεται να είναι αρκετά
εύκολη, στην πράξη εμφανίζονται διάφορες περιπλοκές οι οποίες δυσχεραίνουν
σημαντικά τον σχεδιασμό της αποθήκης. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
Ευαίσθητα ή ειδικά υλικά και προϊόντα…
Εύφλεκτα ή εκρηκτικά υλικά…¨
Υλικά που είναι δύσκολο να μετακινηθούν ή να αποθηκευτούν καθ ύψος…}

Προσέξτε τώρα, όχι μόνο οι καθηγητές ΟΔΕ, αλλά και οι πτυχιούχοι ΟΔΕ
γιατί το πτυχίο αναγνωρίζεται από την εφορία να είναι υπεύθυνοι
λογιστηρίου, για να υπογράφουν δηλαδή πχ ισολογισμούς, δηλώσεις
εισοδήματος, κλπ στην Εφορία.
Τι συμβαίνει όμως με αυτά που αναφέρει παραπάνω ο Μπινιώρης;
Πρέπει και στα παραπάνω να είναι υπεύθυνος ο Λογιστής;
Προσέξτε:
α) Όλα τα παραπάνω που εγώ ενδεικτικά ανάφερα από το βιβλίο του
Σπύρου Μπινιώρη αφορούν κυρίως στα τεχνικά θέματα της κατασκευής
του αποθηκευτικού χώρου.
β) Στον νόμο 4302/14 αναφέρονται αντίστοιχα ως «εφοδιαστική - Logistics»
ότι εργασίες θα εκτελούνται στον αποθηκευτικό χώρο, πχ του ΚΑΔ.

* Προσοχή όμως τώρα στην λέξη «διαχείριση» του Μπινιώρη, γιατί εγώ
εδώ αντιλήφθηκα στο παραπάνω απόσπασμα πολλούς και διάφορους
“Διαχειριστές”, όπως πχ:
-“Διαχειριστή” που θα κατασκευάσει τις αποθήκες και θα είναι υπεύθυνος αν
βουλιάξουν από το βάρος των εμπορευμάτων, δηλαδή πχ πολιτικός μηχανικός ΕΜΠ,
-“Διαχειριστή” που πρέπει να ξέρει τους κανονισμούς πχ RID, που αφορούν
στα επικίνδυνα υλικά, δηλαδή πχ χημικός μηχανικός του ΕΜΠ.
-“Διαχειριστή” που πρέπει να ξέρει για την διατήρηση
 φρέσκων φρούτων, πχ γεωπόνος.
-“Διαχειριστή” που πρέπει να τηρεί την εργατική νομοθεσία
του προσωπικού που απασχολεί.

Αντιλαμβάνεστε όμως τώρα ότι πρέπει να υπάρχει με βάση τους
Κανονισμούς της ΕΕ ένας ακόμα τουλάχιστον “Διαχειριστής”,
αυτός δηλαδή που:
- Θα είναι υπεύθυνος να οργανώσει το λογιστικό σχέδιο και τους λογαριασμούς
που θα ανοιχτούν, για να λειτουργήσουν όλες οι “διαχειρίσεις” των παραπάνω
διαχειριστών, που θα πρέπει να ξέρει όταν πιάνει στα χέρια του πχ ένα
φορολογικό στοιχείο, σε ποιόν λογαριασμό του λογιστικού σχεδίου της
κατάλληλης αποθήκης πρέπει να καταχωρηθεί.

Αυτό είναι σημαντικό, γιατί μην ξεχνάτε ότι κάθε Μεταφορέας που
εισέρχεται στο ΚΑΔ, το πρώτο που κάνει είναι να παραδώσει
τα φορτωτικά έγγραφα.
Ποιος θα πρέπει επομένως να είναι υπεύθυνος να ελέγξει τις
φορτωτικές και τα λοιπά συνοδευτικά έγγραφα και να στείλει
το φορτηγό στον κατάλληλο αποθηκευτικό χώρο; 
Ασφαλώς ο Λογιστής που τον έχει ήδη ανοιγμένο στο λογιστικό του σχέδιο.

Εγώ γνωρίζοντας ότι κάθε μεταφερόμενο εμπόρευμα έχει και τον
κωδικό είδους φρίκιασα όταν διαπίστωσα ότι στο νομοσχέδιο
αναφέρονταν απλά οι δραστηριότητες “εφοδιαστική” και δεν
προβλεπόταν όπως ίσχυε διαχρονικά στην χώρα μας, ότι για τις
καταχωρήσεις στο Logistical System υπεύθυνος θα είναι ο Λογιστής,
όπως διαχρονικά ίσχυε.

Αντί αυτής της σαφούς δηλώσεως τέθηκε η μαϊμού έννοια
“Logistics” σε παρένθεση, για να αναφερθεί στον νόμο ένα
κατεβατό λειτουργίες των επιχειρήσεων ως «Εφοδιαστική (Logistics)».

Μήπως όμως διαχρονικά οι ίδιες αυτές δραστηριότητες του
ν. 4302/14 δεν εκτελούνταν επίσης εντός των Εμπορικών
και βιομηχανικών επιχειρήσεων;
Ποιος ο λόγος να αναφερθούν και στον νέο νόμο;…

Πριν αναφερθώ στην αγγελία εφημερίδας, πρέπει να περιγράψω
συνεκτικά την λειτουργία της αγοράς που θα ενταχθεί ο πτυχιούχος ΟΔΕ.
Το σίγουρο είναι δεν θα μπορέσει να βρει δουλειά στο αντικείμενο
“διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας”, γιατί τέτοιο πεδίο λειτουργίας της
αγοράς δεν υπάρχει.
Υπάρχει μόνο πεδίο Διοίκησης επιχειρήσεων και έχετε κατά νου
τις επιχειρήσεις του σχήματος της ΕΕ για να το κατανοήσετε.

Αριστερά του σχήματος υπάρχει η βιομηχανική επιχείρηση:
Αυτή μπορεί να είναι αυτόνομη οντότητα και να είναι εγκατεστημένη
εντός του εδάφους της ΕΕ ή και διεθνώς, δηλαδή εκτός ΕΕ.
Η ίδια βιομηχανική επιχείρηση μπορεί να έχει διάσπαρτες μονάδες
παραγωγής σε πολλά κράτη παγκοσμίως, όμως γιατί όχι και εντός ΕΕ.
Η βιομηχανική επιχείρηση μπορεί να εμπλακεί στην αγορά είτε σαν
εισαγωγέας για να εισάγει από τρίτες χώρες πρώτες ύλες ή βοηθητικά
υλικά, ίσως όμως να αγοράζει και από άλλες χώρες της ΕΕ.

Η βιομηχανική επιχείρηση ίσως εμπλακεί στην αγορά και ως εξαγωγέας
για να πουλά διεθνώς έτοιμα ή μισοτελειωμένα προϊόντα παραγωγής της.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση το 1993 όλες τις παραπάνω λειτουργίες της
βιομηχανικής επιχείρησης τις διέκρινε σε 2 βασικές δραστηριότητες:
α) Στις αγορές και πωλήσεις της εντός του εδάφους της ΕΕ,
το οποίο καθεστώς ονομάστηκε εσωτερική κοινοτική διαμετακόμιση,
β) Στις αγορές και πωλήσεις από τις μονάδες της εντός του εδάφους
της ΕΕ με τρίτες χώρες εκτός δηλαδή ΕΕ, το οποίο καθεστώς
ονομάστηκε εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση.
Στο μέσο υπάρχουν άλλες επιχειρήσεις…

Είναι αυτονόητο επομένως ότι για τα καθεστώτα διαμετακόμισης όφειλε
η ΕΕ να θεσπίσει ενιαίους κανόνες, γιατί προ του 1993 κάθε κράτος
μέλος είχε τους δικούς του κανόνες.
Κύρια φροντίδα επομένως της ΕΕ ήταν να εμπλέξει στους κανονισμούς της
εκτός από τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα είναι δικά τους,
επιπλέον και αυτές τις επιχειρήσεις που τα εμπορεύματα δεν είναι δικά τους,
αλλά στην διάρκεια της διαμετακόμισης τους καθίσταντο κάτοχοι των
εμπορευμάτων, δηλαδή Μεταφορείς, Αποθηκευτές.

Τέλος επειδή στις διεθνείς συναλλαγές εμπλέκονται και άλλα πρόσωπα,
πχ Διαμεταφορέας και Εκτελωνιστής, φρόντισε η ΕΕ να συμπεριλάβει
στις ρυθμίσεις και αυτά, γιατί βασική μέριμνα της ΕΕ ήταν να ελέγχει ανά
πάσα στιγμή ποιος είναι ο Κύριος και ποιός ο Κάτοχος των εμπορευμάτων.

Σκόπιμα επανέλαβα σύντομα τα παραπάνω για να δείξω στους φοιτητές, πως
όταν συνάσουν μια διατριβή τους για την “Διοίκηση Εφοδιαστική Αλυσίδας”,
πρέπει να γνωρίζουν ότι στη ΕΕ υπάρχουν 2 Διοικήσεις:
α) Η Ευρωπαϊκή Ένωση και
β) Η Διοίκηση κάθε εμπλεκόμενης επιχείρησης στην λειτουργία της αγοράς,
στην οποία θα εργαστείτε!

Συνιστώ λοιπόν να αφήσετε στην άκρη τα βαρύγδουπα των Sunil Chopra
& Peter Meindl ή του Christopher, γιατί αυτά αφορούν στους ενοποιημένους
ισολογισμούς της ΑΒΣΠ, εκεί δηλαδή που οι επιχειρήσεις είναι
“εφοδιαστικο- αλυσοδεμένες” από άλλες επιχειρήσεις και όχι η λειτουργία
της αγοράς συνολικά, γιατί αυτήν την έχει αλυσοδέσει αποκλειστικά η ΕΕ…

Στην Διοίκηση λοιπόν αυτών των επιχειρήσεων, δηλαδή “Supply Chain Managers”,
δεν θα μπορέσετε να γίνετε ούτε στα καλύτερα όνειρά σας.
Φροντίστε επομένως να μάθετε για την Διοίκηση των επιχειρήσεων του
σχήματος αλυσίδας της ΕΕ, για να έχετε κάποια ελπίδα να μπορέσετε
στο ξεκίνημα να βρείτε μια θέση εργασίας σε μια επιχείρηση του σχήματος
της ΕΕ, για να αρχίσετε να αποκτάτε πείρα λειτουργίας της αγοράς. 

Συμβουλή προς πτυχιούχους ΟΔΕ:

Στην σταδιοδρομία σας θα συναντήσετε πολλούς ανταγωνιστές στην 
αγορά εργασίας που θα επικαλούνται ότι και όπου το διάβασαν...
Αυτό μην σας ενοχλεί ότι υστερείτε από αυτούς, γιατί εσείς δεν είστε 
θεωρητικοί Marketing η "εφοδιαστικο -αλυσοδεμένοι" με εισαγόμενη
θεωρία ΗΠΑ & Αγγλίας.
Εσείς να έχετε στο μυαλό σας την "αλυσίδα" της ΕΕ και να ξέρετε ποιά
είναι η εμπλοκή καθεμιάς επιχείρησης στην λειτουργία της αγοράς στο
σχήμα της ΕΕ... Εκεί θα δείξετε την αξία σας...! 

Παρακάτω θα σας δώσω ένα συνεκτικό κείμενο για να ξέρετε το περιβάλλον
λειτουργίας της επιχείρησης που αφορά στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων
μέσω του ΚΑΔ (Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής).
Το βασικό επιχείρημα των Μηχανικών του Πολυτεχνείου, (ΕΜΠ), ήταν
διαχρονικά να υποβαθμίζουν την Επιστήμη ΟΔΕ προς όφελος των δικών
τους πτυχιούχων. Αυτό το διαπιστώσατε από την πρώτη κιόλας σελίδα
του βιβλίου του Σιφνιώτη, ο οποίος επικαλούμενος τον αείμνηστο
Ιωάννη Παππά που μετάλλαξε την επιστήμη  “Λογιστική” σε “Εφοδιαστική” =
τρέχα γύρευε...

Για πιο λόγο έγινε αυτή η ανάρτηση στο περιοδικό 9 μήνες μετά την ισχύ
του κανονισμού ΕΕ 2454/93; Τι δουλειά όμως είχαν οι μηχανικοί να
ερμηνεύσουν και μάλιστα με σκοπό να καπηλευτούν τον κανονισμό της ΕΕ
προς όφελος των φοιτητών τους;

Ή μήπως η αγορά 50 χρόνια προ του 1993 λειτουργούσε χωρίς
“εφοδιαστική”; Σε αυτήν την περίπτωση όλες αυτές τις εργασίες της
αλυσίδας εφοδιασμού της ΕΕ του 1993, με ποιο όρο τις δίδασκε προ
του 1993 το ΕΜΠ;
Ή μήπως προ του 1993 δεν υπήρχαν αποθήκες; Ασφαλώς και υπήρχαν!
Γιατί εμφανίστηκαν όμως στο ΕΜΠ μετά το 1993;…

Εγώ σε δεκάδες περιπτώσεις δήλωνα σχετικά στα άρθρα μου, για να
αντικρούσω τις συντεχνιακές απόψεις των μηχανικών, την διδασκαλία
της ΑΒΣΠ, δηλαδή ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν με τις δράσεις των
εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται αυτοτελής
δράση, όταν από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό γεγονός.
Όποιος έχει αντίρρηση δεν έχει παρά να προβληματιστεί, ότι διαχρονικά
η χώρα μας – Εφορία επέβαλε στις επιχειρήσεις την τήρηση λογιστηρίου…

Αυτό διδάσκεται ήδη από την πρώτη εβδομάδα του πρώτου εξαμήνου στο
πρώτο έτος σπουδών σχολών ΟΔΕ! Αυτό σημαίνει σε ότι αφορά στην
“εφοδιαστική αλυσίδα”, στην “εφοδιαστική”, στην “Μεταφορά”, στην
“αποθήκευση” στα “logistics”, στην “Παραγωγή”,
στα “Supply Chain Management”, στα “Logistics Management”, κλπ,
ότι η λογιστική σε όλα αυτά είναι:
-Αφενός ένα εργαλείο στην Διοίκηση της Επιχείρησης για να συγκεντρώνει
τα χρηματοοικονομικά μεγέθη από την λειτουργία της επιχείρησης, για την
λήψη των επιχειρηματικών αποφάσεων,

-Αφετέρου για να λειτουργεί με εφαρμογή των φορολογικών κανόνων της
χώρας μας, η οποία οφείλει βέβαια τώρα πλέον να τις έχει ενταγμένες και
προσαρμοσμένες στους κανονισμούς της ΕΕ ισχύος από την 1.1.1993!

Άρα η λογιστική λειτουργεί σαν εργαλείο της διοίκησης των επιχειρήσεων
χωρίς να εμποδίζει τους εργαζόμενους να κάνουν καθένας την δουλειά του.
Αυτό μάλιστα ανεξάρτητα σε ποια λειτουργία της επιχείρησης απασχολείται
ο εργαζόμενος και ποια επί μέρους δραστηριότητα ο ίδιος εκτελεί,
πχ στην "παραγωγή", στις "αγορές", στις "πωλήσεις", στην "αποθήκη", στην
"μεταφορά", κλπ.

Προσέξτε, επειδή τώρα η αλχημεία: {“Λογιστική” = “Logistics” = “Εφοδιαστική”}
του ΕΜΠ του καθ. Παππά είναι δύσκολης προσπέλασης στους φοιτητές, οι
καθηγητές αυτής της απόψεως έρχονται σε δύσκολη θέση για να απαντήσουν
με ευθύνη και ειλικρίνεια στους φοιτητές τους, για ποιο λόγο μετάλλαξαν
καταρχήν την “λογιστική” στην αγγλική μετάφραση της λέξης ως "logistics"…

Για να δικαιολογήσουν μάλιστα ότι η αγγλική λέξη "logistics" δεν μπορεί να
ερμηνευτεί ή να διδαχθεί με την αγγλική της έννοια την απλοποίησαν ως
"εφοδιαστική"…. Ποιος είπε όμως στο Πολυτεχνείο ότι η ΕΕ έχει ως επίσημη
γλώσσα την αγγλική; Γιατί αναφέρεται επομένως το ΕΜΠ σε αγγλική λέξη
και όχι στην ελληνική “λογιστική”, που ο ίδιος ήδη παραδέχθηκε;

Αυτό έχει την εξήγηση και επιβεβαιώνεται η άποψη μου, γιατί ήδη από την
εποχή της ΑΒΣΠ δηλώναμε μεταξύ των φοιτητών, ότι «στο Πολυτεχνείο
κάνουν από τα πολλά μαθηματικά το μυαλό τους φελλό.»

Άρα ο καθ. Παππάς ως καθηγητής του ΕΜΠ είχε το 1993 την επιλογή:
Ή να δεχθεί ότι οι φοιτητές του ως ήταν ευρύτερα γνωστό είναι φελλοί…
Ή να ρίξει στάχτη στα μάτια μας με τις ασυναρτησίες που ανακοίνωσε στο
περιοδικό, για να καπελώσει την αγορά προς όφελος των πτυχιούχων του!
Όπως αντιλαμβάνεστε το ΕΜΠ επέλεξε την συντεχνιακή επιλογή και όχι
την επιστημονική και νόμιμη, γιατί η ΕΕ το 1993 όρισε και θεσμοθέτησε
στις επίσημες γλώσσες της ΕΕ δύο όρους:

α) Lieferkette = αλυσίδα εφοδιασμού, με την οποία “αλυσόδεσε” τους
εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων στο έδαφος της
Ευρώπης μετά το άνοιγμα των συνόρων της…

β) Logistical System = Λογιστικό σύστημα, το οποίο επέβαλε η ΕΕ ότι
πρέπει να τηρείται από τους εμπλεκόμενους στην κυκλοφορία των
εμπορευμάτων σε τρόπο ώστε να φαίνεται ανά πάσα στιγμή στο
λογιστικό σύστημα της ΕΕ ο εκάστοτε Κύριος και ο Κάτοχος των
εμπορευμάτων.

Μεταξύ αυτών των επιχειρήσεων ήταν βέβαια και τα ΚΑΔ,
(Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής).
Άρα οι μηχανικοί έχουν κάθε συμφέρον να αγνοούν την νομοθεσία και
προς τον σκοπό αυτό αποφεύγουν να επικαλούνται τις διατάξεις της ΕΕ.
Επιπλέον να αναφέρουν στα συγγράμματα τους διάφορους γενικόλογους
όρους και αφορισμούς… Ενδεικτικά σας αναφέρω επί λέξει απόσπασμα
από το ίδιο παραπάνω βιβλίο του Σιφνιώτη, σελίδα 161:

«Το logistics management δεν ασχολείται με το λογιστικό σχέδιο της
επιχείρησης, ούτε με τους λογαριασμούς που κρατά το λογιστήριο.
Στο logistics management και στο μέρος της αποθήκης το ενδιαφέρον
επικεντρώνεται περισσότερο στις φυσικές ιδιότητες των προϊόντων,
(διαστάσεις, βάρος, ποσότητα), στην φυσική καταμέτρηση και μεταφορά
και λιγότερο με την αξία τους. Τα σχετικά με το λογιστικό σχέδιο και τη
λογιστική παρακολούθηση της αποθήκης αποτελούν ένα ενδιαφέρον
Κεφάλαιο της Λογιστικής και όχι του logistics management.»

(Εδώ το ερώτημα που τίθεται είναι: Πού διδάσκονται αυτά;
Πότε λαμβάνονται υπόψη; Όταν γίνεται κατασκευή της αποθήκης;
Ή όταν λειτουργεί, οπότε είναι έτοιμα και χρειάζονται κατά περίπτωση
μόνο επισκευή, μετασκευή, συντήρηση, κλπ;)

Καταρχήν δεν έχω αντίρρηση κάθε καθηγητής να ξεχωρίζει τα τσανάκια
του δικού του επιστημονικού πεδίου!
Όμως είμαι κάθετα αντίθετος με το να υποβαθμίζεται προς τον σκοπό αυτό
κάποιο άλλο επιστημονικό πεδίο, όπως εδώ πχ μεταξύ της επιστήμης
της Λογιστικής και του παραπάνω "logistics management"...

Αυτό γιατί άλλο πράμα είναι το "logistics" και άλλο πράμα το "management" του.
Δηλαδή πότε φωνάζουμε τον logistics manager να ασχοληθεί με τις
“φυσικές ιδιότητες των εμπορευμάτων”; όταν τα εμπορεύματα βρίσκονται
μέσα στο ΚΑΔ, για να ασχοληθεί με τις “φυσικές ιδιότητες των
εμπορευμάτων”;
Ή όταν κατασκευάζουμε το ΚΑΔ και του ζητάμε πχ να κατασκευάσει
ψυκτικούς θαλάμους, ράφια για βαριά ή ελαφριά φορτία, σιλό για χύδην
φορτία, κλπ;
Ή ίσως όταν λειτουργεί το ΚΑΔ για να μας μάθει πώς να κάνουμε εκεί μέσα
την δουλειά μας; Δηλαδή περίπου σαν να κερδίσαμε στο λαχείο ένα ΚΑΔ
και φωνάζουμε ένα μηχανικό για να μας το δουλέψει - εκμεταλλευτεί;

Πλέον αυτού δεν δέχομαι την αποσπασματική και κοντόφθαλμη προσέγγιση
ενός πεδίου λειτουργίας μιας επιχείρησης που διδάσκεται δίχως σεβασμό στο
γεγονός ότι στην καθημερινότητα της εργασίας πρέπει κάθε εργαζόμενος,
εκτός από την άριστη εκτέλεση της εργασίας που του έχουν αναθέσει,
θα πρέπει να γνωρίζει την συνοχή και την εξάρτηση της εργασίας που
εκτελεί, σε σχέση με την εργασία του διπλανού, του προηγούμενου,
του επόμενου, κλπ, των συναδέλφων του, ή των συνεργατών, πελατών,
προμηθευτών, κλπ…

Όμως πρέπει να γνωρίζετε ότι η εργασία – δραστηριότητα εντός των
επιχειρήσεων, γιατί όχι και μέσα στα ΚΑΔ, χωρίζεται σε δύο βασικές
ειδικότητες:
α) Την εκτελεστική εργασία, πχ κόλλα αυτές τις ετικέτες όλη την ημέρα,
πάρε στην πλάτη αυτά τα χαρτόκουτα και τοποθέτησε τα σε αυτό το ράφι,
πήγαινε αυτήν την παλέτα στο φορτηγό, κλπ.

(Αυτό προφανώς είναι το logistics management, δηλαδή να μην είσαι
μπουνταλάς και αν πχ έχεις ένα δέμα του ενός κιλού να μην ζητάς μισή
ώρα να βρεις καρότσι για να το πας στην ράμπα για να το δώσεις στο
φορτηγό...
Ή μήπως το logistics management είναι να μπεις μέσα στο ΚΑΔ και
να σχολιάζεις τι δεν σου αρέσει και να τους λες, ότι εσύ μπορείς να τους
το φτιάξεις σωστά, φθηνότερα και καλύτερα;)

β) Την διοικητική εργασία, πχ αυτός που επικοινωνεί με πελάτες για να
παραγγείλει ή αγοράσει προϊόντα, αυτός που διαπιστώνει την ανάγκη
να έρθει από την αποθήκη ένα υλικό στην παραγωγή, ή να ναυλωθεί
ένα φορτηγό για να στείλουμε την παραγγελία στον πελάτη, κλπ.

Δεδομένου ότι όλα αυτά τα προσεγγίζουν οι θεωρητικοί σαν “Logistics”,
“Supply Chain Management”, “Logistics management”, “εφοδιαστική”,
κλπ, συσκοτίζουν την επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών ΟΔΕ,
γιατί τους κρύβουν την θεμελιώδη λειτουργία κάθε επιχείρησης.

Δηλαδή ότι οι επιχειρήσεις λειτουργούν πχ με τις δράσεις των
παραπάνω εργαζομένων και ότι κάθε δράση εργαζόμενου καθίσταται
αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωση της συνάγεται λογιστικό
γεγονός.

Για να είμαι σύντομος ερωτώ τους μηχανικούς πώς αντιλαμβάνονται
την μετάλλαξη της {“λογιστική” σε “εφοδιαστική”} του Παππά;
Ερωτώ και απαιτώ την εξής απάντηση από το ΕΜΠ: Συνάγονται ναι ή όχι
από τις δραστηριότητες “εφοδιαστική logistics” του πρώτου άρθρου του
νόμου 4302/14 κάποιες λογιστικές εγγραφές που επέβαλε μάλιστα η ΕΕ
να καταχωρούνται κατά περίπτωση και στο Logistical System που προς
τον σκοπό αυτό θεσμοθέτησε;

Προφανώς επειδή θα κάνουν οι Μηχανικοί ότι δεν καταλαβαίνουν θα
δώσω τις σχετικές διευκρινίσεις προς όφελος των φοιτητών ΟΔΕ.
Από την εκτελεστική εργασία δεν συνάγονται λογιστικές εγγραφές,
πχ κάθεσαι μπροστά στην ταινία συναρμολόγησης και παίρνεις από το
κιβώτιο δίπλα σου ένα υλικό και το βάζεις πάνω στην ταινία ή αντίθετα…
Ή παίρνεις 10 χαρτόκουτα από την ταινία ή το ράφι και τα στοιβάζεις
σε μια παλέτα.

Αντίθετα στην διοικητική εργασία συνάγονται λογιστικές εγγραφές,
γιατί οι δράσεις μέσα στις επιχειρήσεις μεταβάλλουν τόσο τις ποσότητες
όσο και τις αξίες των εμπορευμάτων, προϊόντων, υλικών, κλπ.
Επομένως ανεξάρτητα της τεχνολογίας των επικοινωνιών,
κλπ είτε "αγοράζεις", είτε "πουλάς", είτε "κουβαλάς", είτε "πληρώνεις", είτε
"αποθηκεύεις", είτε "φορτώνεις" ή "ξεφορτώνεις", κλπ, συνάγονται πάντα
λογιστικές εγγραφές, γιατί πώς αλλιώς θα βγάζει άκρη η επιχείρηση
και η Εφορία;

Επομένως ξεκαθαρίζω τώρα και αυτό που οι θεωρητικοί ορίζουν ως
“Management”, για να παραμυθιάζουν προς διάφορες κατευθύνσεις…
Εγώ δεν θα μείνω λοιπόν εγκλωβισμένος στο
{Λογιστική = logistics = εφοδιαστική} του Παππά και
το “περιοδικό Plant” του Οκτωβρίου 1993, αλά στο σκέτο "management"
και ερωτώ προς πάσα κατεύθυνση:

Τι σημαίνει "management"; Εγώ πριν 65 χρόνια άκουσα την λέξη στο
γήπεδο του Φωστήρα, (φονέα των γιγάντων), σε σχόλιο ενός φιλάθλου
που έπειτα από μια νίκη του Φωστήρα δήλωνε με καμάρι και στόμφο
για τον προπονητή του Φωστήρα: «Ρε… εσείς! πάρτε το χαμπάρι ο
Γιαλαμπίδης είναι Μάνατζερ!».
Άρα όλες οι εργασίες συμπεριλαμβανομένου και του ποδοσφαίρου και
τις δραστηριότητες “εφοδιαστική Logistics” του ν. 4302/14 θέλουν τον…
Μάνατζερ τους…

Συμφωνώ απόλυτα λοιπόν ότι και οι εργαζόμενοι στην αποθήκη για να
δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ τους προσφέρουν πλούσια
κομπλιμέντα, (πχ ρε… εσύ είσαι “Supply Chain Manager”, Ή...
ρε… εσύ είσαι “Logistics Manager”!) και βέβαια χαμηλούς μισθούς…

Προσέξτε όμως τι συμβαίνει με βάση την επιστήμη ΟΔΕ σε συνάρτηση
με την κακοποίηση του κανονισμού της ΕΕ 2454/93….
Οι παραπάνω μάνατζερ του Σιφνιώτη είναι απλοί εργαζόμενοι στην αποθήκη…

Είναι δηλαδή απλά εκτελεστικά όργανα και δεν έχουν διοικητική αρμοδιότητα.
Το κάνω πιο απλό: Ότι δηλαδή οι μάνατζερ αποθήκης πχ για ότι
παραλαμβάνουν, φορτώνουν, στοιβάζουν, κλπ, παίρνουν από κάπου
αλλού την εντολή! Άρα δεν είναι Μάνατζερ, αλά χαμάληδες αποθήκης!

Η μόνη αλλαγή που έγινε για αυτούς είναι ότι πρώτα δούλευαν σαν
ποντίκια στην υπόγεια αποθήκη ενός εργοστασίου, ενώ μετά το 1993
είδαν το φως του ήλιου πχ στο ΚΑΔ…

Όπως σας ενημέρωσα παραπάνω με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ,
σε αντίθεση με τους “μάνατζερ” που υπάρχουν κατά δεκάδες μέσα στις
επιχειρήσεις υπάρχουν στην λειτουργία των επιχειρήσεων μόνο δύο
“διοικήσεις”, δηλαδή αν δεν σας αρέσει εσείς πείτε το και “management”,
αρκεί να εννοούμε το ίδιο πράγμα!

Το δικό μου “management” πάντως το επιβάλει η αφενός η νομοθεσία,
αφετέρου η ανάγκη να οργανωθούν και να λειτουργήσουν ορθολογικά
οι επιχειρήσεις. Με βάση λοιπόν αυτόν τον απαραβίαστο κανόνα της
η ΑΒΣΠ μου δίδαξε ότι υπάρχουν δύο «management» = Διοικήσεις!

Όταν επομένως οι καθηγητές διδάσκουν "Διοίκηση εφοδιαστικής αλυσίδας",
ή “Supply Chain Management” οφείλουν να διευκρινίζουν, σε ποιά από τις
δύο παρακάτω "Διοικήσεις" της ΑΒΣΠ βρίσκονται;
-Στην Διοίκηση της διοικητικο - λογιστικής λειτουργίας; της ΑΒΣΠ;
(εδώ επενδύθηκε χρήμα, για να εφοδιαστικο - αλυσοδένουμε –
δηλαδή να δουλεύουμε τις...... "αγορές", την "παραγωγή", τις "πωλήσεις",
την “εφοδιαστική”, κλπ…) Ή στην…

-Στην Διοίκηση της χρηματοοικονομικής λειτουργίας;
(εδώ είναι ο επενδυτής και αυτός είτε επενδύει σε 5 - 6 εταιρείες για
την παραγωγή του τζιν, είτε δεν ξέρει τι να κάνει το χρήμα του και
αγοράζει ή πουλάει κατά την κρίση του συμμετοχές του σε επιχειρήσεις...

Ίσως όμως να είναι ένας επενδυτής που εκμεταλλεύεται,
γιατί όχι πχ και ένα ΚΑΔ.)
Η διοίκηση της επιχείρησης διορίζει διάφορους "Μάνατζερ" για να κάνει
καθένας τους την εργασία που ξέρει, την σπούδασε, την έμαθε, κλπ..
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι σηκώθηκαν τα πόδια και βαράνε το κεφάλι…

Πρέπει το ΕΜΠ να καταλάβει ότι άλλο είναι να μανατζάρεις την παραγωγή,
ή την αποθήκη, κλπ και άλλο να μανατζάρεις την διοίκηση της επιχείρησης
που δουλεύεις…
Πολύ περισσότερο να καταλάβεις ότι την ίδια την επιχείρηση που δουλεύεις
ίσως την μανατζάρει ενα νονικό πρόσωπο ή ένας Μεγαλομέτοχος που ούτε
στα μάτια σου τον έχει δει, ούτε και πρόκειται να τον δεις ποτέ στην ζωή σου!

Επειδή δέκα χρόνια τώρα αυτά γράφω, θα κάνω μια σύντομη διαπίστωση
για να τελειώσουν τα παραμύθια του ΕΜΠ.

Κύριοι η ΕΕ το 1993 όφειλε να ρυθμίσει με ενιαίο τρόπο την κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στο έδαφος της Ευρώπης.
Προς τον σκοπό αυτό με ισχύ από 1.1.1993 όρισε υπό τον όρο Lieferkette =
αλυσίδα εφοδιασμού τους κανόνες κυκλοφορίας των εμπορευμάτων
στο έδαφος της ΕΕ. Εκεί σαν βασική διάταξη όρισε ότι οι εμπλεκόμενοι
στα καθεστώτα κοινοτικής διαμετακόμισης οφείλουν να τηρούν λογιστικό
σύστημα που να επιτρέπει να είναι γνωστός ανά πάσα στιγμή ο Κύριος και ο
Κάτοχος των εμπορευμάτων!

Πώς τώρα το ΕΜΠ λίγους μήνες μετά γέννησε την φιλολογία:
{λογιστική = logistics = εφοδιαστική};
Τι πρωτύτερα δεν υπήρχε που τον Οκτώβριο του 1993 τους ενέπνευσε
στο ΕΜΠ να αρχίσουν με παραφιλολογία να παραμυθιάζουν την αγορά
και τους φοιτητές;
Παρακάτω επανέρχομαι με συντεχνιακή προσέγγιση, για να ξέρετε
τουλάχιστον το περιβάλλον της αγοράς εργασίας που θα ενταχθείτε.

                     Η ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
   ΣΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Προσέξτε όμως τώρα και την ίδια την αγγελία του 2013, για να διαπιστώσετε
ότι το ζήτημα του τρόπου που εντάχθηκαν τα ΚΑΔ στην αλυσίδα εφοδιασμού
της ΕΕ είναι καθαρά συντεχνιακό. Με την τωρινή γνώση που εφοδιάζεται
ο πτυχιούχος ΟΔΕ που έχει ειδικευτεί στην «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας
– Logistics», αν θα ζητήσει να προσληφθεί στην εταιρεία της αγγελίας, 
θα λάβει ως αμοιβή 1.200 Ευρώ και θα κάνει όλη του την ζωή την ίδια
εκτελεστική εργασία της αγγελίας.

Λάβετε δηλαδή προς τούτο υπόψη ότι στην αγορά εργασίας ισχύει διαχρονικά
ο κανόνας να προσφέρονται αφειδώς μπάνικοι τίτλοι και έπαινοι στους
εργαζόμενους, αντί να τους καλοπληρώνουν.
Κοντολογίς οι αμοιβές κατανέμονται και καταβάλλονται αναλογικά, για να
πληρώνονται εξ ίσου χαμηλά, όσο δηλαδή και οι λοιποί συνάδελφοι τους
που εργάζονται στον ίδιο χώρο, όπως πχ:
οι “Logisticians”,
οι “Logistics managers”,
οι “Supply Chain managers”…

είναι στο βοτντ επιφάνεια εργασίας «ορθογραφια»
μεσα σε μεγάλο σχόλιο
ανάρτηση βιβλίου θα στο στίλω χωριστό βορντ
εικόνα aγγελία εφημερίδας

Ενώ αντίθετα ο πτυχιούχος ΟΔΕ που θα διδαχθεί την Οργάνωση & Διοίκηση
Επιχειρήσεων και θα μελετά την εξέλιξη λειτουργίας της αγοράς και όλο το
νομικό πλαίσιο που αφορά στις συναλλαγές της επιχείρησης θα γίνεται
ανάρπαστος.
Αυτό γιατί θα κατέχει άριστα αυτό που θα αφορά και στις οκτώ παραπάνω
“διοικήσεις”, που διακρίνονται όμως πρακτικά σε δύο μόνο κατηγορίες, σε ότι
αφορά στην λειτουργία της αγοράς:
α) Στην “Διοίκηση – Πολιτεία” που ορίζει το θεσμικό πλαίσιο ίδρυσης ένταξης
και τον Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας λειτουργίας καθεμιάς των επιχειρήσεων.
(βλέπε σχετικά πιο αναλυτικά και σε άλλα σχόλια)

β) Στην “Διοίκηση των επιχειρήσεων”, πχ "Bιομηχανικών", "Eμπορικών",
"Mεταφορών", κλπ, που εμπλέκονται στην παραγωγή και στην κυκλοφορία
των εμπορευμάτων στην αγορά.

Εσείς όμως όταν ζητήσετε να προσληφθείτε σε μια επιχείρηση πρέπει
να γνωρίζετε ποιος είναι η “Διοίκηση” της επιχείρησης, δηλαδή αν
πρόκειται για τον ίδιο τον επιχειρηματία,...
ή ένα υπάλληλο του, που του έχει αναθέσει διευθυντικά καθήκοντα;
Κοντολογίς:
Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζετε τι διοικεί ο «διοικητής»
που θα δώσετε την συνέντευξη για να σπεύσετε να ζητήσετε μια θέση
εργασίας; Γιατί…
- Αλλιώς θα παρουσιαστείτε σε ανώτερο υπάλληλο της επιχείρησης,
εκεί δεν πρέπει να φανεί
ότι ξέρετε περισσότερα από αυτόν, επομένως θα γνωρίζει και θα φοβηθεί,
ότι αργότερα θα τον υποσκελίσετε στην ιεραρχία της επιχείρησης…
- Αλλιώς είναι όμως στον ίδιο τον επιχειρηματία, γιατί εκεί πρέπει αυτός
να διακρίνει ότι μπορείτε να προσθέσετε πείρα της αγοράς γενικά και γνώση,
για την καλύτερη οργάνωση της ίδιας της επιχείρησης του ειδικότερα….

Οφείλετε όμως να γνωρίζετε ότι στην λειτουργία της αγοράς
«“διοικητής” εφοδιαστικής αλυσίδας» δεν υπάρχει!
Υπάρχει μόνο η Διοίκηση επιχειρήσεων και το θεσμικό πλαίσιο συστάσεως
και λειτουργίας κάθε επιχείρησης που απεικονίζεται στο σχήμα της ΕΕ.
Να είστε βέβαιοι, ότι σε μια μόνο από τις επιχειρήσεις του σχήματος
της αλυσίδας της ΕΕ θα εργαστείτε.

Να ξέρετε επίσης ότι και η επιχείρηση, που θα ζητήσετε μια θέση εργασίας
θα είναι «αλυσοδεμένη», δηλαδή θα λειτουργεί μέσα στο θεσμικό πλαίσιο
της ΕΕ και βέβαια της χώρας μας.

Πρέπει να ξέρετε λοιπόν ότι τα έγγραφα που θα πιάνετε στα χέρια σας
θα είναι πολύπλοκα και βαριά, που σημαίνει ότι η ειδικότητα
«“Διοικητή” εφοδιαστικής αλυσίδας», που τυχόν σπουδάσατε ή
ειδικευτήκατε δεν θα είναι αρκετή, για να μπορείτε να σηκώσετε
το βάρος των ευθυνών της διαχείρισης των διαδικασιών, για την
εκτέλεση της συγκεκριμένης σύμβασης πώλησης ή σύμβασης έργου,
για την οποία αυτά τα έγγραφα έχουν εκδοθεί.

Εγώ άρχισα να εργάζομαι 12 ετών, ενώ θεωρώ ότι ξεκίνησα την
σταδιοδρομία μου μετά από τα 30 χρόνια μου, γιατί μέχρι τότε
αποκτούσα καταρχήν πείρα στην λειτουργία της αγοράς, επιπλέον
μελετούσα τα πάντα που αφορούσαν το επάγγελμα που ασκούσα.

Προσέξτε όμως καλά, για να κατανοήσετε πχ την ιεραρχία στην
«“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», που μέχρι τώρα οι θεωρητικοί
σας διδάσκουν.
Εγώ όταν εργαζόμουν στην DANZAS βρισκόμουν στην παρακάτω
ιεραρχία – «Διοίκηση»:
1) Την Διοίκηση της εταιρείας DANZAS AG, Ελβετίας.
(Είχε 152 παρουσίες παγκοσμίως)
2) Την Διοίκηση του έχοντος «αντικειμενικότερη αντίληψη των
πραγμάτων” στην χώρας μας Paul S…, έμπιστου των Ελβετών.
3) Την Διοίκηση του έλληνα Διευθυντή (Διαχειριστής) της εταιρείας
DANZAS Ελλάς ΕΠΕ.
4) Τον προϊστάμενο μου γερμανό στο τμήμα κοστολογήσεως
σιδ/κων μεταφορών.

Ο μισθός μου τότε ήταν τόσο πενιχρός, που μετά βίας να πληρώνουμε
με την σύζυγό μου, γιατί εργαζόταν και εκείνη, το ενοίκιο μιας γκαρσονιέρας…
Για να προκόψουμε εγώ εργαζόμουν τα απογεύματα ως λογιστής
σε αυτοκινητιστές και επιχειρήσεις οδικών μεταφορών των
Νόμων 1060/72 & 383/76, οι οποίες ήταν όμως μικρές επιχειρήσεις
και έτσι εγώ ψάχνοντας στην αρχή, άρχισα στην συνέχεια εργασίες,
εκτός από τις υπηρεσίες αρμοδιότητας λογιστή, δηλαδή του
Υπ. Οικονομικών, επιπλέον αρμοδιότητες του Υπ. Μεταφορών,
όπως πχ σύσταση, τροποποίηση καταστατικών ή και λύση μεταφορικών
επιχειρήσεων, πρακτικά συνελεύσεων, διεθνών συμβάσεων CMR, CIM, κλπ.

Όταν λοιπόν έτυχε να έρθει ο Paul Wohlfarth στην χώρας και επισκεπτόταν
μεταφορικές εταιρείες για να βρει τρόπους συνεργασίας στην Ελλάδα,
πέρασε και από την DANZAS που εργαζόμουν και συζητούσε με τον
προϊστάμενο μου.
Εκεί εγώ “ψυλλιάστηκα” τις προθέσεις του Wohlfarth και παρενέβαινα
με υποδείξεις, τι έπρεπε να κάνει για να στήσει σύννομα την επιχείρηση
που ήθελε…
Ο Wohlfarth μου έδωσε κρυφά την κάρτα του και αυτό σήμανε την αρχή
στην εξέλιξη της σταδιοδρομία μου...
Έφθασα και καταξιώθηκα επαγγελματικά μέχρι την κορυφή της Ευρώπης,
εκεί δηλαδή, που δεν υπήρχε κάτι παραπάνω!

Η συμβουλή μου είναι επομένως να μην θεωρείτε ότι έχετε κάποιο
επαγγελματικό εφόδιο, αν κατέχετε 25 – 30 ορισμούς
“εφοδιαστικής αλυσίδας”, έστω και αν την “αλυσίδα” αυτή σας την διδάσκουν
εμπλουτισμένη και με «“Διοίκηση” εφοδιαστικής αλυσίδας», ή ακόμα και με
"Logistics". Αυτό γιατί το επιστημονικό πεδίο είναι «Οργάνωση & Διοίκηση
Επιχειρήσεων» και όχι βέβαια η «Διοίκηση “Εφοδιαστικής”, «πολυεθνικής»,
“τροφοδοτικής”, “διανεμητικής”, “Μεταφορικής”, κλπ, Αλυσίδας...».

Επιπλέον, όπως παραπάνω αναφέρει ο Christopher:
Δεν υπάρχει δηλαδή ούτε και «Διοίκηση “Εφοδιαστικού”, “πολυεθνικού”,
“τροφοδοτικού”, “διεθνούς”, “διανεμητικού”, “Μεταφορικού”, κλπ, δικτύου».

Το βάρος επομένως πέφτει αφενός στην λειτουργία “Διοίκηση” των επιχειρήσεων,
αφετέρου στον Κ.Α.Δ., (Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας), της επιχείρησης,
στην οποία θα διεκδικήσει μια θέση εργασίας ο πτυχιούχος ΟΔΕ.
Δηλαδή πέραν των βασικών σπουδών του, θα πρέπει να επιμορφώνεται διαρκώς
στα πάντα, που αφορούν στην λειτουργία της επιχείρησης, πχ:
- Θέματα συστάσεως των επιχειρήσεων, τροποποιήσεων των καταστατικών,
πρακτικών γενικών συνελεύσεων, ενημέρωση τραπεζών, Τελωνείων,
κλπ για τις νομιμοποιήσεις της επιχείρησης…

- Θέματα φορολογικά, πχ Δήλωση Έναρξης Εργασιών, λήψη ΚΑΔ,
αναγγελίες προσλήψεως προσωπικού, ασφαλιστικά προσωπικού, ΙΚΑ,
κλπ, κατάρτισης ισολογισμών, δηλώσεων ΦΠΑ και εισοδήματος στην εφορία…

- Θέματα καταρτίσεως συμβάσεων με πελάτες, προμηθευτές, τραπεζικούς
οργανισμούς, κλπ.

- Θέματα κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, δηλαδή αφενός σε βάθος
γνώσεις για χερσαίες μεταφορές, αφετέρου και τις στοιχειώδεις για τις
θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές.

- Θέματα εμπορικά / οικονομικά, σχετικά πχ με την πιστοληπτική
ικανότητα της επιχείρησης, του ανταγωνισμού ή των συνεργασιών
με άλλες επιχειρήσεις, κλπ.

Αν έχετε στοιχειωδώς απόσχει από “καλή ζωή” και επενδύσετε χρόνο και
για την διαρκή επιμόρφωση σας, τότε όταν κατά τύχη βρίσκεστε στο χώρο
της Διοίκησης της επιχείρησης και ακούτε άλλους να συζητούν και να
συμβουλεύουν πχ “να ρωτήσουμε δικηγόρο”, “να ρωτήσουμε φοροτεχνικό”,
“να πάμε στο Υπουργείο“, “να ρωτήσουμε Εργατολόγο“, “τι κάνουμε τώρα;”,
κλπ, θα πρέπει να έχετε ήδη αποκτήσει την γνώση να αρπάξετε την ευκαιρία,
που θα σας βοηθήσει να γίνεται χρήσιμος στην Διοίκηση της επιχείρησης
και να ξεφύγετε από τα 1200 Ευρώ της παραπάνω αγγελίας…

Κοντολογίς:
Ξέρετε πόσο σημαντικό είναι να γνωρίζετε τι διοικεί ο «διοικητής»
που θα σπεύσετε να ζητήσετε μια θέση εργασίας;
Αν δηλαδή πχ παρουσιαστείτε με περισσότερα προσόντα από ότι προβλέπει
η θέση δεν πρόκειται να σας προσλάβει, γιατί θα ξέρει ότι ταυτόχρονα θα
ψάχνετε σε άλλη εταιρεία, για μια άλλη καλύτερα αμειβόμενη θέση,
που θα σας ταιριάζει …

Οφείλετε όμως επίσης να γνωρίζετε ότι «διοικητής εφοδιαστικής αλυσίδας»
δεν υπάρχει! Για να μην σας απογοητεύσω όμως, σας ενημερώνω ότι υπάρχει
μόνο “Διοικητής αλυσοδεμένων επιχειρήσεων”!
Με λίγα λόγια υπάρχει στην λειτουργία της αγοράς:
α) Η Διοίκηση της Ιθύνουσας Επιχείρησης της ΑΒΣΠ! Αν δεν σας ικανοποιεί αυτή,
β) Υπάρχει και η “Διοίκηση” - Ευρωπαϊκή Ένωση!
Ιδού μάλιστα και οι επιχειρήσεις που ελέγχει η ΕΕ μέσα στον έδαφος της,
στις οποίους κατά την γνώμη μου θέλετε δεν θέλετε, σε αυτές θα
«εφοδιαστικο-αλυσοδεθείτε», δηλαδή θα πάτε να ζητήσετε μια θέση εργασίας.

Εδώ η αλυσίδα της ΕΕ

Αν έχετε υψηλότερες απαιτήσεις, ίσως γιατί πχ κάνατε μεταπτυχιακή
διατριβή «“Διοίκησης” εφοδιαστικής αλυσίδας» και μάλιστα αν μελετήσατε
ειδικά τα βιβλία, πχ Christopher, Sunil Chopra & Peter Meindl και τις
φιλοσοφίες του David A, Taylor, Ph.D., όπως πχ για την «Μοντελοποίηση
Εφοδιαστικής Αλυσίδας», κλπ, τότε είναι μάταιο να αναζητείστε εργασία
στις πολυεθνικές που αναφέρουν. Αυτό γιατί όλες οι πολυεθνικές
“αλιεύουν” μόνες τους τα νέα στελέχη τους, μέσα σε κάποια από
τις παραπάνω εταιρείες της ΕΕ που θα εργάζεστε.

Στις αγγελίες όμως όπως διαπιστώσατε ζητούνται “Logisticians”,
“Logistics Managers” και “Supply Chain Managers”, που σημαίνει,
πως όποιος σας διδάσκει αυτές τις ειδικότητες απλά σας
αποπροσανατολίζει, γιατί το επιστημονικο πεδίο είναι Οργάνωση
και Διοίκηση Επιχειρήσεων.

Αυτό σημαίνει όμως ότι, τόσο η “Διοίκηση Αλυσίδας”, όσο και
η “Διοίκηση Δικτύου”, δεν παύουν να είναι και αυτές οργανωμένα
επιχειρηματικά σχήματα, που αγοράζονται και ελέγχονται κατά
πλειοψηφία ή ίσως και να συμμετέχει σε αυτά μειοψηφικά και
μια άλλη Πολυεθνική Επιχείρηση.

Αυτή η λειτουργία της αγοράς δεν είναι όμως όψιμη, δηλαδή προέκυψε
μετά το 1993, αλλά υπήρχε διαχρονικά και οριζόταν από την ΑΒΣΠ
ως Ιθύνουσα Επιχείρηση που "Διοικούσε" κατά περίπτωση:
«ένα διατεταγμένο συγκρότημα επιχειρήσεων, που ασκεί επιρροή
πάνω στην βιομηχανία ή εμπορεία ενός παραγωγικού κλάδου…»

Όμως μην έχετε την ψευδαίσθηση ότι θα βρείτε κάποια αγγελία
εφημερίδας, που θα ζητά η ίδια η Πολυεθνική επιχείρηση ένα
στέλεχος, ή ακόμα και κάποια από τις πολλές Ιθύνουσες επιχειρήσεις
που ελέγχει. Αυτό συμβαίνει γιατί τα ηγετικά στελέχη σε αυτές τις
περιπτώσεις επιλέγονται και αναρριχώνται στην ιεραρχία των
“αλυσίδων” και των “δικτύων” τους κυρίως με δύο τρόπους:

α) Αφενός σταδιακά με αφορμή πχ την επίσκεψη για έλεγχο στις
επιχειρήσεις “αλυσίδας” ή “δικτύου” από στελέχη άλλων επιχειρήσεων,
που βρίσκονται σε υψηλότερη βαθμίδα στην ηγεσία του
«διατεταγμένου συγκροτήματος επιχειρήσεων», της ΑΒΣΠ.
Εκεί δηλαδή που θα πρέπει να αρπάξετε την ευκαιρία, για να δείξετε ότι
αξίζετε κάτι περισσότερο, από την θέση που σας έχουν καταχωνιασμένο…

β) Αφετέρου αν έχετε καταξιωθεί ως στέλεχος της επιχείρησης που εργάζεστε
και τυχαίνουν οι ικανότητες σας καθολικής αναγνώρισης στον ανταγωνισμό
και στην αγορά γενικότερα. Στην περίπτωση αυτή όμως σας “πλευρίζουν”
οι πολυεθνικές μόνες τους και σας κάνουν τις δικές τους δελεαστικές
προτάσεις, για να οργανώσετε και “διοικήσετε” κάποιο νέο δικό τους
επενδυτικό πρόγραμμα.

Κάθε άλλη προσδοκία για ανάληψη θέσης εργασίας μέσω αγγελίας
εφημερίδας είναι μάταιη, γιατί είναι καθολικά γνωστό, ότι μετά το 1995
άρχισαν οι θεωρητικοί Marketing τρίτων χωρών με συνοδοιπόρους τους
δικούς μας ακαδημαϊκούς, την μαζική παραγωγή “Διοικητών εφοδιαστικών
αλυσίδων”.
Αυτό έχει σαν συνέπεια να γνωρίζουν οι Πολυεθνικές, ότι αν ζητούν τα
στελέχη τους μέσω αγγελιών, θα πλακώνουνε κατά εκατοντάδες να
υποβάλλονται μαζικά άριστα διδακτορικά, κλπ, πού όμως οι υποψήφιοι
για την θέση, θα ξέρουν βέβαια 20 ορισμούς “Supply Chain” και σίγουρα
καμιά δεκαριά «λογισμικά εφοδιαστικής αλυσίδας», αλλά όμως δεν θα 
ξέρουν να ξεχωρίσουν πχ το “CIF” από το “FOB”, το “Τ1” από το “Τ2”,
την “CIM” από την “CMR” και την “RID” από την “RIV”…

Το παραπάνω παράδειγμα ήταν για εμένα μια αλήθεια, που ίσχυε
διαχρονικά στην αγορά εργασίας. Αυτό γιατί εκτός από την λαθεμένη
προσέγγιση που διδασκόταν το πεδίο που αφορά στην λειτουργία των
επιχειρήσεων και της αγοράς γενικότερα, ήταν επιπλέον η αποχή και
η αδιαφορία των καθηγητών ΟΔΕ, πάνω στο θεσμικό πλαίσιο που
ρυθμίζονται οι λειτουργίες των επιχειρήσεων και οι συναλλαγές τους,
που υποτίθεται ότι θα πρέπει να τους διδάσκουν. 

                    ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Για να κλείσω λοιπόν όλα τα άρθρα μου που άρχισα το 2014 με το
άνοιγμα της ιστοσελίδας μου, θα σας περιγράψω τι συνέβη συντεχνιακά
σε βάρος των πτυχιούχων ΟΔΕ το 2014, που γινόταν διαβούλευση για το
νομοσχέδιο για τα ΚΑΔ, τώρα ν. 4302/14.
Τα Πολυτεχνείο “καπέλωσε” τότε την ΟΔΕ γιατί παρουσίασε στις
διαβουλεύσεις μόνο τους “αρχιτέκτονες” του.
Δηλαδή αυτούς που ξέρουν να ζωγραφίζουν κτίρια, γέφυρες, κλπ.
Για τον λόγο αυτό φρόντισαν να ορίσουν στον νόμο θεωρητικά τι είναι
«“κτίρια”, “γέφυρες”» κλπ, ως δραστηριότητες «Εφοδιαστική - Logistics»…

Όμως όπως ο αρχιτέκτονας πρέπει να είναι και μηχανικός για να ξέρει στην
συνέχεια πόσο μπετό και πόσα σίδερα χρειάζονται, έτσι και στον νόμο
το ζητούμενο δεν ήταν τότε, τι είδους νταραβέρι θα γίνει στο ΚΑΔ,
(γιατί ότι θα συνέβαινε στα ΚΑΔ – αποθηκευτικούς χώρους - ήταν διαχρονικά
θεσμοθετημένο από την ελληνική εφορία), αλλά το πώς αυτό θα πρέπει
να οργανωθεί και να λειτουργήσει, για να είναι εναρμονισμένο και με
τις διατάξεις της ΕΕ.

Δηλαδή στον νόμο τέθηκε ένας συρφετός από εργασίες που θα
εκτελούνταν μέσα στα ΚΑΔ, χωρίς να δηλώνεται ότι αυτές και ως
συναλλαγές του ΚΑΔ θα πρέπει να καταχωρούνται κατά περίπτωση
τόσο στο λογιστήριο του ΚΑΔ, όσο όμως και κατά περίπτωση στο
Logistical System της ΕΕ, για να φαίνεται και ο Κύριος των
εμπορευμάτων που εισέρχονται στο ΚΑΔ, όπως επίσης σε ποιόν θα
πάνε αυτά, όταν αναχωρούν από το ΚΑΔ…

Δηλαδή να «ξεχρεώνεται» πχ ο Μεταφορέας που έφερε από την Γερμανία
το εμπόρευμα και να φαίνεται πλέον στο Λογιστικό Σύστημα της ΕΕ
η παράδοση του εμπορεύματος στο ΚΑΔ.
Θυμηθείτε παραπάνω ότι στην «“προ” εφοδιαστική αλυσίδα εποχή»
ο Μεταφορέας για να ξεχρεωθεί κατέθετε το δελτίο TIR στο Τελωνείο,
για να γίνει η εισαγωγή του εμπορεύματος στον αποθηκευτικό χώρο
του Τελωνείου.
Όπως επίσης ο εκτελωνιστής εξέδιδε το θεωρημένο δελτίο αποστολής για να
«εφοδιαστικο – αλυσοδέσει» το εκτελωνισμένο εμπόρευμα από την αποθήκη
του Τελωνείου προς την αποθήκη του Εισαγωγέα.

Στην συνέχεια ο λογιστής της επιχείρησης του Εισαγωγέα,
(Εμπόρου ή Βιομηχάνου), ήταν υπεύθυνος για την
καταχώρηση της προβλεπόμενης λογιστικής εγγραφής, για να
εισαχθούν, δηλαδή να “εφοδιαστικο-αλυσοδεθούν”
τα εμπορεύματα στην αποθήκη πχ του εργοστασίου.

Κατά τα γνωστά διενεργούνταν όμως στην συνέχεια πχ εγγραφές
βιομηχανικής λογιστικής μέσα στο εργοστάσιο και έτσι στην λειτουργία 
παραγωγή να συνεχίσει η “εφοδιαστικο-αλυσόδεση” των υλικών…

Εδώ επανέρχομαι και πάλι στην ΑΒΣΠ, διότι αν το εμπόρευμα, που
εισήχθη από άλλη χώρα ήταν πρώτες ύλες και η παραγωγή του προϊόντος
γινόταν κατά φάση, θα μπορούσε η επιχείρηση - εισαγωγέας να
«εφοδιαστικο-αλυσοδέσει» το μισοτελειωμένο προϊόν προς μία άλλη
επιχείρηση, που θα μπορούσε να είναι ίσως μια “μη ανεξάρτητη οντότητα”
του Christopher.

Έστω τέλος αν το εμπόρευμα ήταν τελικό καταναλωτικό προϊόν,
πχ τζιν ή απορρυπαντικό ο λογιστής θα διενεργούσε και αυτός
λογιστικές εγγραφές για να “εφοδιαστικο αλυσοδέσει” το τζιν στην
αποθήκη της επιχείρησης του…  Στην συνέχεια θα εξέδιδε
τιμολόγια πώλησης για να πουλήσει, δηλαδή να
“εφοδιαστικο –αλυσοδέσει” τα εμπορεύματα του στην αγορά.

Όπως επίσης και ο Μεταφορέας εκδίδει την φορτωτική για να δείχνει
το πρόσωπο και τον τόπο που θα “εφοδιαστικο αλυσοδέσει” αυτά που
κουβαλάει, δηλαδή πχ να τα παραδώσει στον αγοραστή, ή στο ΚΑΔ.

Με την παραπάνω ανάλυση θα πρέπει να κατανόησαν τόσο οι καθηγητές
ΟΔΕ του ΠΑ.ΠΕΙ., ότι το 2014 τους “καπέλωσαν” οι καθηγητές του ΕΜΠ,
γιατί έθεσαν το 2014 στον νόμο 4302/14 τον όρο “Logistics” αντί του
“Logistical System” της ΕΕ.
Όπως επίσης και τον όρο “Εφοδιαστική” αντί του όρου
“Lieferkette” = “Supply Chain” = Αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.
Αναφέρομαι ειδικά στο ΠΑ.ΠΕΙ., γιατί όπως απέδειξα ότι γράφουν
οι ξένοι τα είχε διδάξει η ΑΒΣΠ 40 – 50 χρόνια πρωτύτερα και δυστυώς
στο ΠΑ.Π(Ε)Ι κάνουν την... πάπια!

Όσο όμως και οι φοιτητές ΟΔΕ πρέπει να κατανοήσουν, ότι στην λειτουργία
της “αγοράς της μεταφοράς” δεν άλλαξε το παραμικρό, ως προς τον σημαντικό
ρόλο που παίζει η Επιστήμη της Λογιστικής. Αυτό επιβάλει ότι θα πρέπει
να πείσουν τους καθηγητές, να τους επιτρέψουν να αναφέρονται στις πηγές
τους και στην ΑΒΣΠ.

Επιπλέον να προσεγγίζουν την λειτουργία της αγοράς
λαμβάνοντας υπόψη το Logistical System και τους κανονισμούς της ΕΕ.

Πριν προσεγγίσω την εσωτερική λειτουργία του ΚΑΔ πρέπει να ανακεφαλαιώσω
περιληπτικά την εμπλοκή του στο ευρύτερο πεδίο της λειτουργίας της αγοράς
μέσα στο έδαφος της ΕΕ.

Προς τούτο επαναλαμβάνω καταρχήν το σχήμα της ΕΕ:
Περίπτωση πρώτη: “Importer” = Εισαγωγέας στην άκρη δεξιά.
Εδώ βρισκόμαστε πχ σε ένα λιμάνι της Ευρώπης, πχ Αμβούργο.
Έχει αφιχθεί μια παρτίδα εμπορεύματα από μια Τρίτη χώρα για ένα
οποιοδήποτε Εισαγωγέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να διακινηθεί
το εμπόρευμα στο έδαφος της ΕΕ υπάρχουν 2 περιπτώσεις:

α) Να εκτελωνιστεί μέσα στο λιμάνι και να διακινηθεί, δηλαδή να
“εφοδιαστικο-αλυσοδεθεί” στην συνέχεια με το καθεστώς
εσωτερικής διαμετακόμισης “Τ2”, δηλαδή ελεύθερο δασμών και φορών
εισαγωγής, πχ προς την Αυστρία.

β) Να μην εκτελωνιστεί στο λιμάνι και να διακινηθεί, δηλαδή να
“εφοδιαστικο –αλυσοδεθεί” στην συνέχεια προς την Αυστρία
με το καθεστώς εξωτερικής κοινοτικής διαμετακόμισης “Τ1”,
δηλαδή υποκείμενο σε δασμούς και φόρους.

γ) Στις 2 παραπάνω περιπτώσεις το εμπόρευμα
“εφοδιαστικο-αλυσοδένεται” με την εμπλοκή των επιχειρήσεων
που τα εμπορεύματα δεν είναι δικά τους.
γ1) Στο Αμβούργο παρεμβαίνουν:
- Εκτελωνιστής,
- Διαμεταφορέας και
- Μεταφορέας.
γ2) Στην Αυστρία παρεμβαίνουν:
- Το ΚΑΔ ως αποθηκευτικός χώρος πχ που ο Μεταφορέας θα παραδώσει
το εμπόρευμα,
- Ο Εισαγωγέας που θα ειδοποιηθεί από το ΚΑΔ ή και τον Διαμεταφορέα
   για την άφιξη των εμπορευμάτων,
- Ο Εκτελωνιστής που κατά περίπτωση πρέπει να ελευθερώσει τα εμπορεύματα
που είναι αποθηκευμένα υπό καθεστώς “Τ1” στο ΚΑΔ, άρα υποκείμενα σε
δασμούς και φόρους.

δ) Στην συνέχεια υπάρχουν 3 περιπτώσεις:
δ1) Ο Εισαγωγέας να είναι έμπορος και να εισάγει έτοιμα καταναλωτικά
προϊόντα, όπως πχ ρούχα, απορρυπαντικά, τσιγάρα.

Αυτά όλα διδάσκονται σε πολλά βιβλία, γιατί αφορούν στο διεθνές εμπόριο.
Όσοι ξένοι προσεγγίζουν αυτό το πεδίο το ορίζουν πχ με τον όρο “Supply
Chain Management”. Στην συνέχεια αφιερώνουν μερικές σελίδες καθένας τους
στην αρχή του βιβλίου για να εξηγήσουν, τι σόι πράμα είναι η “Supply
Chain” και στην συνέχεια αναλύουν σε 500 σελίδες το “Management” της,
όπως το έχουν στο μυαλό τους.

Το δράμα εδώ είναι ότι όλοι τους αισθάνονται αμήχανα, γιατί ξέρουν ότι
δεν γράφουν κάτι νέο στην λειτουργία της αγοράς, που να αφορά στο
διεθνές εμπόριο και για τον λόγο αυτό επικαλούνται για το “Management”
τους μερικές σελίδες από 100 άλλα βιβλία.

Δηλαδή στο “Management” τους αναφέρονται αποκλειστικά στην
“Διοίκηση” των επιχειρήσεων και όχι στην “Διοίκηση” – κράτη, που
εφαρμόζουν δικούς του νόμους έκαστο, για να
“εφοδιαστικο-αλυσοδένονται” τα εμπορεύματα στο έδαφος του.

δ2) Ο Εισαγωγέας να είναι αντιπρόσωπος ξένων βιομηχανιών και να
εισάγει πρώτες ύλες, ανταλλακτικά και λοιπά βοηθητικά υλικά.
Εδώ ισχύουν τα παραπάνω με την διαφορά ότι έχει ως πελάτες
άλλους εμπόρους ή βιομήχανους και όχι καταναλωτές.

δ3) Ο Εισαγωγέας να είναι Βιομήχανος και κάνει απ ευθείας εισαγωγές
μόνος του. Εδώ ισχύουν τα παραπάνω μέχρι να βρεθούν οι πρώτες
ύλες στο ΚΑΔ,
- ανεξάρτητα σε ποια χώρα της ΕΕ είναι αυτό εγκατεστημένο.
Όπως επίσης,
- ανεξάρτητα αν οι πρώτες ύλες είναι υποκείμενες σε δασμούς και φόρους, ή
- ανεξάρτητα αν Κύριος – Εισαγωγέας είναι ο βιομήχανος ή ένας Έμπορος. Το
γεγονός είναι ότι από εκεί θα αρχίζει κάποιο νέο “εφοδιαστικο-αλυσοδέσιμο”…
Την λειτουργία του ΚΑΔ την ρύθμισε ο ν. 4302/14, με τέτοιο τρόπο, που
όμως είχε αφήσει τους πτυχιούχους ΟΔΕ στο περιθώριο και στην αφάνεια…

Για το θέμα αυτό επανέρχομαι στην συνέχεια. Εδώ θα τελειώσω με τις
“εφοδιαστικο-αλυσοδέσεις” της ΕΕ και του κανονισμού ΕΕ 2454/93,
που συνιστούν το “έτος μηδέν”. Δηλαδή ότι δίδαξε η ΑΒΣΠ, το οποίο
ισχύει διαχρονικά μέχρι σήμερα.
ε) Περίπτωση αλυσο-δεσίματος από βιομήχανο:
ε1) Ο Βιομήχανος – λειτουργεί ως κατά Christopher “ανεξάρτητη οντότητα”:
Εδώ ισχύει η Παράγραφος 1 των Ενοποιημένων Ισολογισμών της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή ο βιομήχανος στο σχήμα αλυσίδας του γερμανού έχει τόσους
προμηθευτές, όσα και τα ΚΑΔ, από όπου θα του αποσταλούν οι αγορές του.

ε2) Ο βιομήχανος – λειτουργεί ως κατά Christopher “μη ανεξάρτητη οντότητα”:
Εδώ ισχύει η Παράγραφος 2 των Ενοποιημένων Ισολογισμών της ΑΒΣΠ.
Δηλαδή ο “Βιομήχανος” είναι η Ιθύνουσα Επιχείρηση της ΑΒΣΠ που έχει
εγκατεστημένες τις μονάδες παραγωγής σε διάφορους τόπους.

Άρα εδώ τα “εφοδιαστικο-αλυσοδεσίματα” είναι καταρχήν συνολικά ένα
για κάθε μονάδα παραγωγής. Όμως οι προμηθευτές εδώ μπορεί να είναι
πολλοί, όμως σίγουρα ένας θα είναι η επόμενη επιχείρηση που είναι
διατεταγμένη στην σειρά παραγωγής της Ιθύνουσας επιχείρησης.
Εδώ ισχύει το δεύτερο σχήμα του γερμανού.

Προσοχή τώρα για να κλείσω με το σχήμα της ΕΕ.
Ο βιομήχανος έχει τώρα διάφορες περιπτώσεις για να
“εφοδιαστικο-αλυσοδέσει” το προϊόν που παρήγαγε, ανεξάρτητα τι είδους
“οντότητα” είναι, γιατί αυτό δεν ενδιαφέρει την ΕΕ!
Η πρώτη περίπτωση είναι ως εξαγωγέας “exporter” να το εξάγει της ΕΕ.
(δεύτερος από αριστερά στο σχήμα της ΕΕ)
Η δεύτερη να το διαθέσει εντός ΕΕ.

Εγώ δεν μπορώ εδώ να αναπτύξω ένα ολόκληρο βιβλίο, εδώ σύντομα
σας διευκρινίζω μόνο, ότι το πωληθέν εμπόρευμα θα αναχωρήσει είτε
από την αποθήκη του εργοστασίου, είτε από ένα ΚΑΔ, όπου ο βιομήχανος
έχει αποθέσει την παραγωγή του.
Σε κάθε περίπτωση θα εκδοθεί τιμολόγιο πώλησης και φορτωτική.
Βλέπε σχετικά σε όλα τα κείμενα μου.

Εδώ εγώ επανέρχομαι στον ν. 4302/14
και στα ΚΑΔ που θεσμοθετήθηκαν τότε. 

Το Κέντρο Αποθήκευσης Διανομής – Κ.Α.Δ.
      (Ως κρίκος της Αλυσίδας Εφοδιασμού της ΕΕ)
Αρχή ενός μεγάλου αποσπάσματος του άρθρου 1 ν. 4302/14.
{«ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Ορισμοί
Για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:

α) Εφοδιαστική (Logistics) είναι το σύνολο των διεργασιών που είναι απαραίτητες για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής (της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης) αγαθών και εμπορευμάτων από οποιοδήποτε σημείο προέλευσης σε οποιοδήποτε σημείο προορισμού και αντιστρόφως, καθώς και για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της παροχής συναφών υπηρεσιών και της σχετικής πληροφορίας.

β) Δραστηριότητες Εφοδιαστικής είναι ιδίως: Η συλλογή, φόρτωση, μεταφορά, μεταφόρτωση, εκφόρτωση και παράδοση αγαθών και εμπορευμάτων, η ομαδοποίηση (consolidation) και ο διαχωρισμός (deconsolidation) αγαθών και εμπορευμάτων, η αποθήκευση και η διαχείριση της απογραφής εμπορευμάτων, η διαχείριση επιστροφών εμπορευμάτων και φθαρμένων ή κατεστραμμένων εμπορευμάτων (reverse logistics) ή ακατάλληλων εμπορευμάτων ή υλικών συσκευασίας και η διαχείριση και επεξεργασία της πληροφορίας που αφορά όλες αυτές τις δραστηριότητες (κύριες δραστηριότητες). Η συσκευασία, η ανασυσκευασία, η ετικετοποίηση, ο έλεγχος της ποιότητας, η συναρμολόγηση ή οι μικρές τροποποιήσεις, οι εκτελωνιστικές εργασίες και η έκθεση και ο δειγματισμός προϊόντων (δευτερεύουσες − συμπληρωματικές δραστηριότητες). Προκειμένου οι δευτερεύουσες δραστηριότητες να εντάσσονται στο πλαίσιο άσκησης δραστηριότητας Εφοδιαστικής, απαιτείται η κατά κύριο λόγο άσκηση μίας τουλάχιστον κύριας δραστηριότητας.

γ) Επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην Εφοδιαστική είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που ασκεί κατ’ επάγγελμα δραστηριότητες Εφοδιαστικής είτε αποκλειστικά είτε παράλληλα είτε σε συνδυασμό με άλλες εμπορικές ή βιομηχανικές – βιοτεχνικές δραστηριότητες.

δ) Επιχείρηση παροχής υπηρεσιών Εφοδιαστικής (Third Party Logistics – 3PL) είναι η επιχείρηση που δραστηριοποιείται στην Εφοδιαστική και η οποία ασκεί, με σκοπό την παροχή υπηρεσιών Εφοδιαστικής προς τρίτους, τουλάχιστον μία ή περισσότερες από τις κύριες δραστηριότητες της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης αγαθών και εμπορευμάτων.

ε) Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής είναι το σύνολο των εγκαταστάσεων, στεγασμένων ή μη, συμπεριλαμβανομένων και των χώρων στάθμευσης οχημάτων, ρυμουλκούμενων και εμπορευματοκιβωτίων κάθε τύπου, οι οποίες εξυπηρετούν αποκλειστικά την άσκηση μίας ή περισσότερων κύριων δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής, και είναι αυτόνομες, υπό την έννοια ότι δεν λειτουργούν εντός του χώρου άσκησης άλλης βιοτεχνικής ή βιομηχανικής ή λιανεμπορικής ή γεωργικής δραστηριότητας από το ίδιο πρόσωπο και προς εξυπηρέτηση της δραστηριότητας αυτής. Στο Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής δύνανται να ασκούνται και δευτερεύουσες συμπληρωματικές δραστηριότητες Εφοδιαστικής.

στ) Φορέας Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, το οποίο έχει το δικαίωμα χρήσης και εκμετάλλευσης του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής και στο όνομα του οποίου εκδίδονται οι άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας ή υποβάλλονται οι προβλεπόμενες στο άρθρο 8 υπεύθυνες δηλώσεις.

ζ) Κτιριακές Εγκαταστάσεις Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι κάθε δομική κατασκευή που προορίζεται για την εξυπηρέτηση των πάσης φύσεως αναγκών για τη λειτουργία του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής.

η) Εγκατάσταση (Ίδρυση) Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι η προετοιμασία, η διαμόρφωση και η τοποθέτηση κάθε αναγκαίας υποδομής, για την άσκηση κύριων ή και δευτερευουσών − συμπληρωματικών δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής είτε σε υφιστάμενες κτιριακές εγκαταστάσεις είτε σε κτιριακές εγκαταστάσεις που θα κατασκευαστούν.

θ) Λειτουργία Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι η έναρξη της άσκησης των δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής, κύριων ή και δευτερευουσών − συμπληρωματικών, εντός των ορίων του Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής.

ι) Επέκταση Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι, μετά την αρχική εγκατάσταση:
    αα) κάθε προσθήκη Κτιριακών Εγκαταστάσεων ή
    ββ) η συμπλήρωση των ασκούμενων στο κέντρo δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής στο ίδιο ή σε όμορο γήπεδο ή
    γγ) κάθε επαύξηση της ισχύος τυχόν εγκατεστημένου μηχανολογικού εξοπλισμού. ια) Εκσυγχρονισμός Κέντρου Αποθήκευσης και Διανομής είναι, μετά την αρχική εγκατάσταση: αα) η αντικατάσταση ή η συμπλήρωση τυχόν εγκατεστημένου μηχανολογικού εξοπλισμού ή και κτιριακών εγκαταστάσεων,
ββ) η αλλαγή ή η συμπλήρωση των ασκούμενων στο κέντρο δραστηριοτήτων Εφοδιαστικής στο ίδιο γήπεδο.
ιβ) Αδειοδοτούσα Αρχή είναι καθεμία από τις διοικητικές αρχές και τους φορείς που ορίζονται…}

Εγώ σταματώ εδώ το άρθρο 1 . Τον νόμο αναζητείστε τον στο ίδιο το ΦΕΚ.
Το πρόβλημα και η φροντίδα μου το 2014 ήταν η προστασία των δικαιωμάτων
των πτυχιούχων ΟΔΕ.
Όπως δηλαδή υπεύθυνος απέναντι στην εφορία ήταν πάντα ο Λογιστής,
έτσι και στο νομοσχέδιο έπρεπε να ληφθεί υπόψη ότι δεν ήταν αρκετό να
φαίνονται μόνο οι “διεργασίες”, οι “εργασίες” και τα “μαστορέματα”, που θα
γίνονται στο ΚΑΔ. Έπρεπε δηλαδή να φαίνεται και ποιος θα είναι κατά
περίπτωση υπεύθυνος, δηλαδή:
α) Τόσο απέναντι στην εφορία και στα τελωνεία της χώρας μας,
όπως διαχρονικά ίσχυε,
β) Όσο και απέναντι στην ΕΕ, για τις καταχωρήσεις στο “Logistical System”…

Αυτό γιατί η ΕΕ έπρεπε να “εξοφλήσει” κατά περίπτωση στο
Logistical System = Λογιστικό Σύστημα την συγκεκριμένη διαμετακόμιση,
(“εφοδιαστική-αλυσόδεση”), Δηλαδή ανάλογα το καθεστώς καθεμιάς, αν δηλαδή ήταν πχ:
- Εσωτερική κοινοτική διαμετακόμιση, που δηλωνόταν με το “T2” (transit 2),
ή κυρίως την.
- Εξωτερική κοινοτική διαμετακόμιση, που δηλωνόταν με το “Τ1” (transit 1).

Η διαφορά είναι ότι η Τ2 αφορά στον ΦΠΑ στις συναλλαγές μεταξύ χωρών της ΕΕ.
Η Τ1 αφορά τόσο στους δασμούς εισαγωγής του εμπορεύματος τρίτης χώρας,
όσο και στον ΦΠΑ που επιβάλλεται επί της αξίας του τιμολογίου του προμηθευτή
της τρίτης χώρας. {Διευκρινίζω ότι στα εμπορεύματα που εξάγονται ο πωλητής
δεν τα επιβαρύνει με ΦΠΑ. Βλέπε αναλυτικά τις σχετικές διατάξεις…)

Παρόλο που απέτυχα τότε δεν το έβαλα κάτω και πρόβαλα αρμοδίως τις
ενστάσεις μου. Αυτό γιατί με τις διατυπώσεις στον νόμο το Πολυτεχνείο
προβαλλόταν με τις γνώσεις του, πχ να ξέρει να φορτώνει και να ξεφορτώνει,
κλπ, ενώ θα έπρεπε να διευκρινίζεται, ότι για την διασταύρωση των στοιχείων
υπεύθυνος για την ορθότητα των απεικονίσεων στο Logistical System της ΕΕ 
πρέπει να είναι ο Λογιστής, όπως ήταν αντίστοιχα ο λογιστής διαχρονικά
υπεύθυνος απέναντι στις φορολογικές αρχές της χώρας μας.

Όμως τώρα με βάση τον Νόμο 4302/14 στο ΚΑΔ ανταγωνίζονται
για το μεροκάματο:
- από την μια ο πτυχιούχος ΟΔΕ,
- από την άλλη πχ ο πτυχιούχος του Πολυτεχνείου, που έμαθε να
γρασάρει τις πύλες των ΚΑΔ, για να ανοιγοκλείνουν εύκολα και έτσι
να μην καθυστερεί η διακίνηση των φορτηγών…
Ποιος είναι όμως υπεύθυνος για τις καταχωρήσεις στο Logistical System
του ΚΑΔ, για μην διακόπτεται ο έλεγχος της κυκλοφορίας των
εμπορευμάτων στο έδαφος της ΕΕ; Η ΟΔΕ ή το ΕΜΠ;
Το χειρότερο:
Στην παραπάνω αγγελία εξισώνεται η ειδικότητα του “Logistician”
τoυ “Logistics Manager” και του “Supply Chain Manager”, που μας έχουν
εκκολάψει οι δικοί μας θεωρητικοί, με την επιστημονική κατάρτιση του
πτυχιούχου ΟΔΕ!
Όμως οφείλω ως “παλιός” στο κουρμπέτι, να δηλώσω ότι στην εποχή
«“προ” εφοδιαστικής αλυσίδας», όλοι αυτοί θεωρούντο “βοηθοί Λογιστού”!

                      ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

Συγκριμένο παράδειγμα:
Με το έγγραφο της ΕΥΤΕ Θεσσαλονίκης φάνηκε ότι υπεύθυνος ήταν ο γερμανός.
Ήταν όμως και με βάση τα πραγματικά περιστατικά ακριβώς έτσι;
Προσέξτε τι συμβαίνει με βάση το παραπάνω απόσπασμα του άρθρου 1:
α) Εφοδιαστική (Logistics) είναι το σύνολο των διεργασιών που είναι
απαραίτητες για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον έλεγχο της ροής*
(της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης) αγαθών και
εμπορευμάτων από οποιοδήποτε σημείο προέλευσης σε οποιοδήποτε
σημείο προορισμού και αντιστρόφως, καθώς και για το σχεδιασμό,
την υλοποίηση και τον έλεγχο της παροχής συναφών υπηρεσιών
και της σχετικής πληροφορίας.
Τέλος του αποσπάσματος

*Προσοχή!
Στο σχήμα της ΕΕ ορίζεται πχ ότι στην “ροή” εμπλέκεται και ο Εκτελωνιστής…
Στον νόμο όμως παρόλο που είναι ΕΟΦ τον αφήσανε απέξω…
Άρα θα μπορεί να δηλώνει αυτός αντί τις 100 μονάδες προϊόντος μόνο
πχ τις 20 και να μην φέρει ευθύνη, για τους διαφυγόντες δασμούς και φόρους…

Ιδού καταρχήν τι είχε συμβεί στο παράδειγμα μου με την ΕΥΤΕ Θεσσαλονίκης:
1) Έφθασε από χώρα εκτός ΕΕ ένα εμπόρευμα σε λιμάνι της ΕΕ - Γερμανίας.
2) Το εμπόρευμα διαμετακομίστηκε από την Γερμανία προς μια άλλη χώρα της ΕΕ,
(Ελλάδα) με την ένδειξη Τ1 στα “Λογιστικά” του, δηλαδή στα έγγραφα Μεταφοράς…
3) O ΟΣΕ παρέδωσε τα έγγραφα στον παραλήπτη και έθεσε το εμπόρευμα στην
διαταγή του. 
4) Ο Διαμεταφορέας πχ ως παραλήπτης, προφανώς εκτελώντας τις εντολές του
γερμανού εξέδωσε και κατέθεσε έγγραφα επαναποστολής του εμπορεύματος
με την ένδειξη όμως Τ2, δηλαδή ότι ήταν ελληνικά!

Το συμβάν αυτό φέρτε τώρα στο 2014 και προβληματιστείτε:
- Το ΚΑΔ, ως ΕΟΦ πρέπει ή όχι να καταχωρεί με διάκριση ποια από τα εμπορεύματα
που διαχειρίζεται είναι ελεύθερα κοινοτικά και ποια είναι ατελώνιστα τρίτων χωρών,
δηλαδή εκτός ΕΕ;
- Το ΚΑΔ οφείλει ναι ή όχι να τηρεί προς τούτο το Logistical System της ΕΕ;
(για τον έλεγχο της ροής* (της μεταφοράς, της διαμεταφοράς και της αποθήκευσης);…

Πόσοι όμως είναι οι υπεύθυνοι στο ΚΑΔ; Όλοι όσοι κάνουν το “Logistics”
της παραπάνω αγγελίας;
Ή μόνο ένας δηλαδή ο Λογιστής του ΚΑΔ, που θα είναι πτυχιούχος
ΟΔΕ και θα φέρει μεταξύ άλλων και την ευθύνη να ελέγχει την εργασία
των βοηθών του;
Άρα το 2014 έπρεπε να ληφθεί υπόψη η παρέμβαση μου, αλλά αυτό δεν
έγινε γιατί δεν είχα το κύρος της θέσης που είχα πρωτύτερα, όταν ήμουν
στην ενεργό δράση. Το δράμα όμως είναι ότι από τότε προσπαθώ
να επικοινωνήσω με τις σχολές ΟΔΕ και κυρίως του ΠΑ.ΠΕΙ., ως συνέχεια
της ΑΒΣΠ και πέφτω επάνω σε αδιαφορία και σε σκοταδισμό του Μεσαίωνα!.

Το ίδιο ισχύει δυστυχώς και για το Παν. Θες/κης, που καυχάται ότι είναι
“συνέχεια της ένδοξης Ανωτάτης Βιομηχανικής”, αλά όμως αυτοί διδάσκουν
κατά πως φαίνεται, μόνο από τις 800 σελίδες τις τριτοκοσμικές θεωρίες των
Sunil Chopra & Peter Meindl…

Εγώ κουράστηκα πια. Αν υπάρχει φιλότιμο λάβετε υπόψη την
υπόδειξη μου, που περιγράφει την λογιστική διαδικασία
για να μην “σπάει” η αλυσίδα εφοδιασμού της ΕΕ.
Να εκτελείται δηλαδή από το ΚΑΔ η κατά περίπτωση προβλεπόμενη
καταχώρηση στο Logistical System για την διασταύρωση των στοιχείων.

Με τον τρόπο αυτό δεν θα διακόπτεται ο έλεγχος της ΕΕ στην
“Lieferkette” = “Supply Chain” = “αλυσίδα εφοδιασμού”,
με τον τρόπο που έχει ορίσει με τον κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Δηλαδή αυτήν περίπου την προσθήκη στον νόμο:
{«Λογιστικό Σύστημα» (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις (σε χρήμα),
«Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις (σε φορτίο)
Είναι η διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και
των μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις,
η κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης
και της κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ
των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου
της μιας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης.»

Στην συνέχεια μπορούν να αναφέρουν στο κείμενο του νόμου ότι η παραπάνω
διαδικασία προβλέπεται στον Κανονισμό ΕΕ 2454/93 και ότι για συντομία θα
αναφέρεται στην συνέχεια του νόμου, γιατί όχι και ως «εφοδιαστική (Logistics)».

Από εκεί και πέρα στο "άρθρο 1" θα μπορούσαν να αναφερθούν επιπλέον όσες
δραστηριότητες θα προτείνουν οι λοιποί εμπλεκόμενοι στην αλυσίδα εφοδιασμού
της ΕΕ… Όμως για όλες ανεξαίρετα θα ίσχυε η διδασκαλία της ΑΒΣΠ, ότι δηλαδή
κάθε δραστηριότητα καθίσταται αυτοτελής δράση, όταν από την ολοκλήρωση
της συνάγεται λογιστικό γεγονός.
Αυτό ισχύει διαχρονικά, όπως τα δίδαξε η ΑΒΣΠ:
Δηλαδή «ότι η λογιστική εγγραφή απεικονίζει τόσο την "μεταβολή της αξίας",
όσο όμως και την "μεταβολή της ποσότητας"».

Τι σημαίνει όμως αυτό πρακτικά;
Αυτό επιστημονικά με βάση την διδασκαλία της ΑΒΣΠ, πχ αν πουληθεί
ένα εμπόρευμα, που ο βιομήχανος ή ο έμπορος το έχουν σε ένα ΚΑΔ,
θα διενεργηθούν λογιστικές εγγραφές:
- Τόσο στον έμπορο και στον βιομήχανο, για να απεικονίσουν την χρέωση
του πελάτη και την μείωση της ποσότητας του εμπορεύματος,
- Όσο όμως και στο ΚΑΔ, για να φανεί ότι δεν έχει πλέον τα πωληθέντα
εμπορεύματα τωνπελατών του στους αποθηκευτικούς του χώρους.

Άρα…
…Πάρτε λοιπόν όσοι καθηγητές ΑΕΙ διδάσκετε “Supply Chain”
και “Logistics” ανά χείρας το έγγραφο του Υπουργείου που δηλώνει ότι
“θα επανεξετάσουν”, κλπ και ρωτείστε τους:
Ποιος είναι υπεύθυνος για την σύννομη τήρηση του
Logistical System του ΚΑΔ ως ΕΟΦ της ΕΕ;

Αν δηλώσει το Υπουργείο ότι είναι ο “Supply Chain Manager”
του Christopher και των αμερικάνων, τότε συνεχίστε απρόσκοπτα
την διδασκαλία σας, δηλαδή να βρίσκεστε σε τρίτη χώρα, δηλαδή
εκτός της ΕΕ. Αν όμως διευκρινίσει το Υπουργείο ότι είναι ο Λογιστής,
τότε οφείλετε να επανεξετάσετε και να αναδιατυπώσετε τα κείμενα
στα βιβλία και στην διδασκαλία σας.

Το θέμα είναι ότι θα πρέπει να προσεγγίσετε την σωστή υπηρεσία,
δηλαδή την “Εφορία” και όχι των “Συγκοινωνιών”, γιατί το πρόβλημα
δεν είναι τεχνικό, που να αφορά πχ στα μέγιστα βάρη και διαστάσεις
των φορτηγών!
Ούτε και τεχνικό του Πολυτεχνείου για τις κατασκευές των ΚΑΔ…
Το θέμα είναι ότι το ΚΑΔ είναι ΕΟΦ, δηλαδή λειτουργεί ως
Εξουσιοδοτημένος Οικονομικός Φορέας και υποχρεούται
να εφαρμόζει τον κανονισμό ΕΕ 2454/93.

Ύστερα από αυτά θα πρέπει να καταλαγιάσουν και οι καθηγητές ΟΔΕ
και να αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να παραπληροφορούν τους
φοιτητές και να διδάσκουν τα “Supply Chain”, τα “Logistics” και
τα “Management” των ΗΠΑ και των Άγγλων.

Όμως σε αυτήν την επιλογή θα πρέπει να τα διδάσκουν σαν Marketing,
για να αφήσουν επιτέλους το “Logistical System” και την “Lieferkette”
της ΕΕ στην ησυχία τους, για να προσδώσουν και στο πτυχίο ΟΔΕ
το κύρος και την αίγλη που του αξίζει!

Καλές σπουδές, καλή σταδιοδρομία…