Kakatsakis.eu

Κοντολογίς: Στο σύγγραμμα του καθηγητή Σιφνιώτη αναφέρεται στην σελίδα 22 ο εξής ορισμός, που αποδίδεται στον καθηγητή του Πολυτεχνείου κ. Παππά:

«Εφοδιαστική / logistics ορίζεται η λειτουργία της επιχείρησης – και επιστήμη   – που ασχολείται με το σύνολο των δραστηριοτήτων για την παραγωγή, εξασφάλιση ή διαθεσιμότητα όλων των προσώπων ή μέσων που αποτελούν προϋπόθεση, συνοδευτική υποστήριξη ή εξασφάλιση των διαδικασιών του συστήματος».

Για να γίνουν χρήσιμες οι προσεγγίσεις και οι παρατηρήσεις μου, αναφορικά με τις λέξεις και τις έννοιες του ορισμού του κ. Παππά, πρέπει να ανατρέξω στις επιστημονικές γνώσεις, που αποκόμισα στην ΑΒΣΠ και από την διαρκή επιμόρφωση μου.

Επιπλέον πρέπει να συνδυάσω και την πείρα, που απέκτησα στην διαχρονική εξέλιξη και στις μεταβολές των ρυθμίσεων του νομοθετικού πλαισίου, όπως αυτό διαμορφωνόταν, για να φθάσει στον σημερινό τρόπο λειτουργίας, η μεταφορά της αξίας και του φορτίου.  

Αρχή αποσπάσματος (σελ. 31) από το σύγγραμμα του Παπαδημητρίου, πριν από 60 χρόνια:

                                          Η λειτουργική διάρθρωσης

Το σύνολο των ασκουμένων δραστηριοτήτων προς εκπλήρωση σκοπού τινός συμβάλλοντος εις την επίτευξη των τελικών της επιχειρήσεως σκοπών καλείται λειτουργία. Ο όρος λειτουργία καλύπτων ουσιαστικώς παν σύνολον δραστηριότητος προς επίτευξη σκοπού τινός, εις οιανδήποτε βαθμίδα αναλύσεως ισταμένου εν σχέση προς τους τελικούς, χρησιμοποιείται αρχικώς προς υποδήλωση των δημιουργουμένων συνολικών δραστηριοτήτων προς εκπλήρωση εκάστου, των εκ πρώτης κατανομής των τελικών προκυπτόντων σκοπών.

Κατά τας επικρατούσας εν Ευρώπη επιστήμη αντιλήψεις οι επί μέρους αύται δραστηριότητες , συνιστούν τις κύριες ή βασικές λειτουργίες της επιχείρησης είναι οι εξής πέντε:
α) Αγορών (προμηθειών).
β) Παραγωγής (μετασχηματική).
γ) Πωλήσεων.
δ) Χρηματοδοτήσεως (χρηματοοικονομική) και
ε) Διοικήσεως.

Κατά τας αγγλοαμερικανικάς αντιλήψεις η λειτουργία των αγορών δεν είναι πρωτογενής, αλλά προκύπτει ως επί μέρους δραστηριότης παραγωγής, εις ην και εντάσσεται».
Τέλος του αποσπάσματος.
 

                            Σύγκριση και σχόλια για τον ορισμό του κ. Παππά                         
         Α) Για το πρώτο μέρος του ορισμού, του βιβλίου του Σιφνιώτη που αποδίδεται στον κ. Παππά, δηλαδή:
«Εφοδιαστική / logistics ορίζεται η λειτουργία της επιχείρησης – και επιστήμη – που ασχολείται με το σύνολο των δραστηριοτήτων για την παραγωγή»…

Πρώτα από όλα μπορώ να διερωτηθώ, μήπως από αυτό συνάγεται το γεγονός ότι ο κ. Παππάς είναι αγγλοαμερικανοσπούδαστος; ή αυτών των αντιλήψεων; Σε αυτήν την περίπτωση, όπως διαπιστώσατε, προμήθειες – αγορές και παραγωγή συνιστούν με βάση τις γνώσεις και τις επιρροές του κ. Παππά, μια ενιαία δραστηριότητα.

Δηλαδή πρόκειται για αυτό που ανάφερε προ 60 ετών ο Παπαδημητρίου, ότι, με βάση τις «αγγλοαμερικανικές αντιλήψεις», …«η λειτουργία των αγορών δεν είναι πρωτογενής, αλλά προκύπτει ως επί μέρους δραστηριότης παραγωγής, εις ην και εντάσσεται».

Επιπλέον:

- Ο ορισμός δεν προσδιορίζει τι είδους επιστήμη είναι η «Εφοδιαστική / Logistics, που ορίζεται ως {"λειτουργία" της επιχείρησης}… Αυτό καθιστά τον ορισμό ασαφή και αίολο, γιατί δεν δίνει την δυνατότητα να προσδιοριστεί, αν "οι δραστηριότητες":

α) αναφέρονται σε οικονομικά μεγέθη που καταλογίζονται σαν άμεσο κόστος στην παραγωγή προϊόντων, ή αν

β) αναφέρονται σε Γενικά Βιομηχανικά Έξοδα, τα οποία καταλογίζονται στις μονάδες έργου που παρήχθησαν, ύστερα από επαναπροσδιορισμό των δαπανών, που προκάλεσαν οι παρεπόμενες - βοηθητικές δραστηριότητες των εργαζομένων της επιχείρησης, ή αν

γ) αναφέρονται σε δραστηριότητες άλλων επιχειρήσεων, των οποίων το κόστος χρεώνεται στην συγκεκριμένη επιχείρηση.

Κυρίως όμως,
 
δ) δεν αναφέρεται ποιους τελικούς σκοπούς εξυπηρετεί η “παραγωγή”, που προκύπτει από την λειτουργία «εφοδιαστική /logistics», δηλαδή:
     δ1) μήπως αναφέρεται στην κατασκευή υποδομών; βιομηχανικών,
           ή μεταφορικών συστημάτων;
ή μήπως,
     δ2) αναφέρεται στην παραγωγή προϊόντων, για την παραπέρα διάθεση
           τους στην αγορά και στην κατανάλωση;

ε) Μένει λοιπόν σε εκκρεμότητα να κατανοήσουμε, ποιο είναι και το επιστημονικό πεδίο της “επιστήμης”: «εφοδιαστική / Logistics», που αναφέρει ο ορισμός του κ. Παππά.

- Διαπιστώνουμε δηλαδή τελικά ότι, το «εφοδιαστική / Logistics» του παραπάνω ορισμού, ορίζει άκομψα τον εφοδιασμό – αγορές – προμήθειες της επιχείρησης, σαν μέρος της παραγωγής. Δεν διακρίνει δηλαδή την ιδιαιτερότητα της κάθε δραστηριότητας, μέσα από την εσωτερική λειτουργία και τις συναλλαγές μιας εμπορικής ή βιομηχανικής επιχείρησης.

Δηλαδή, κατά την γνώμη μου, οι «δραστηριότητες» του ορισμού του κ. Παππά αναφέρεται σε «κατασκευές εντός εργοταξίων», όπου τα “μέσα” έρχονται και τοποθετούνται - συναρμολογούνται, δίχως τήρηση λογιστηρίου αποθήκης.
Κατά συνέπεια, πρόκειται για εντελώς διαφορετική οργάνωση και λειτουργία, από αυτήν των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων, στις οποίες τηρείται λογιστήριο αποθήκης, για τους εξής ουσιαστικούς λόγους:

πρώτον: επιβάλλεται από την φορολογική και τελωνιακή νομοθεσία,

Δεύτερο: οργανώνεται από την διοίκηση της επιχείρησης για να υπάρχει οργάνωση, έλεγχος, προγραμματισμός, κλπ.

Τρίτο: επιβάλλεται από τις σύγχρονες απαιτήσεις λειτουργίας της αγοράς, για να καθίσταται εφικτή η λειτουργία των πωλήσεων, καθώς και η καταχώρηση των λογιστικών = Logistics εγγραφών που απορρέουν από αυτήν.

Τέταρτο: είναι αναγκαία για την κατάρτιση κοστολογίου και την λήψη των αποφάσεων.

Προσέξτε όμως την ενδιαφέρουσα και σημαντική διαφορά στην διαρθρωτική λειτουργία των επιχειρήσεων, διότι πρόκειται για εντελώς διαφορετικούς τελικούς σκοπούς άσκησης της δραστηριότητας:
α) αν ληφθεί χωριστά η λειτουργία του εφοδιασμού – αγορών – προμηθειών,
από,
β) την λειτουργία της παραγωγής, στην οποία εντάσσονται όλες οι δραστηριότητες, για την εκτέλεση της παραγωγής.
Επιπλέον,
γ) την διαφορετικότητα των τελικών σκοπών των επιχειρήσεων, διότι, πχ,
   γ1) άλλη είναι η διαρθρωτική λειτουργία των επιχειρήσεων για την    κατασκευή υποδομών,
         και άλλη,
   γ2) η διαρθρωτική λειτουργία των επιχειρήσεων, για την βάση σχεδίου  παραγωγή και διάθεση αγαθών στην αγορά…

Ιδού επομένως τα εύλογα ερωτήματα, που περιμένουν απάντηση από τον κ. Παππά:
- Τι είδους «παραγωγή» εννοεί ο ορισμός του κ. Παππά; ή μήπως στον ορισμό εννοείται η «κατασκευή υποδομών», ως «παραγωγή»;
- Ποιο είναι το επιστημονικό πεδίο της «Εφοδιαστική / Logistics», η οποία ορίζεται ως "λειτουργία της επιχείρησης – και επιστήμη", – από τον κ. Παππά;
- Ποιο κωδικό άσκησης δραστηριότητας (ΚΑΔ) λαμβάνει η δραστηριότητα της επιχείρησης, που εκτελεί την “παραγωγή”, που έχει κατά νου  ο κ. Παππάς;

Για να βοηθήσω τον κ. Παππά να δώσει τις διευκρινήσεις που έχει ανάγκη η πολιτεία, που θέσπισε τον Νόμο 4302/14, τις παραγωγικές τάξεις, τους φοιτητές και κυρίως τους μεταπτυχιακούς, παραθέτω τον ορισμό του Παπαδημητρίου.

Αυτός ορίζει τον τελικό σκοπό των κερδοσκοπικών επιχειρήσεων, σε διάκριση από κάθε άλλο σκοπό λειτουργίας ενός προσώπου,
πχ “μη κερδοσκοπικού”, όπως είναι πχ η “Ελληνική Εταιρεία Logistics”.

…Ο Παπαδημητρίου ορίζει ως «λειτουργία» την δραστηριότητα, που συμβάλει, για την επίτευξη κάποιου σκοπού της επιχείρησης, και…

Μια από τις λειτουργίες της επιχείρησης, την ονομάζει ο Παπαδημητρίου «Λειτουργία της Διαθέσεως»,…

…«η οποία περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Ο κ. Παππάς πρέπει να διευκρινίσει, κατά πόσο στον ορισμό του περιλαμβάνεται «λειτουργία διαθέσεως», άσχετα αν την ορίσει διαφορετικά.

Εκτός αν η επιχείρηση, που έχει στον νου του, είναι «κατασκευαστική», οπότε δεν έχει σχέση με την διάθεση της παραγωγής κάποιου προϊόντος στην αγορά. Αυτό θα σήμαινε επομένως ότι, ο παραπάνω ορισμός του κ. Παππά,

α) δεν έχει σχέση και με την Μεταφορά, την Διαμεταφορά και την Αποθήκευση, οι δραστηριότητες των οποίων, συμμετέχουν σε όλες τις φάσεις εκτέλεσης του μεταφορικού έργου. Αυτό ο Παπαδημητρίου το όρισε ως: …«το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Ούτε βέβαια,
β) έχει σχέση και με την μαϊμού μετάφραση: «εφοδιαστική = Logistics», που τέθηκε στον Ν. 4302/14, μαζί με ένα τσελεμεντέ «δραστηριοτήτων», στο άρθρο 1 (πρώτο) του νόμου, αντί να τεθεί:
α) ορισμός της "Μεταφοράς φορτίου",
β) ορισμός της "Μεταφοράς αξίας",
γ) ορισμός της "Διαμεταφοράς",
δ) ορισμός της "Διακίνησης φορτίου",
ε) ορισμός των προσώπων της μεταφοράς αξίας και φορτίου, καθώς και των βοηθητικών προσώπων Μεταφοράς,

με διευκρίνηση ότι, μέσα σε αυτές τις λειτουργίες των εμπλεκομένων προσώπων, περιλαμβάνεται ...«το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Αυτό που θα έλλειπε ύστερα από την παραπάνω περιγραφή στο κείμενο του νόμου, θα ήταν να τεθούν οι ορισμοί που έχω ανακοινώσει στη επιτροπή και στα σχόλια μου, ή ίσως άλλοι ορισμοί, πιο άρτιοι και αντιπροσωπευτικοί.
Το γεγονός είναι ότι, οι ορισμοί μου δεν ελήφθησαν υπόψη, γιατί προκρίθηκε η αναφορά στον νόμο διαφόρων αοριστιών, …«για να δικαιούνται όλοι οι εμπλεκόμενοι χρηματοδοτήσεων»…
 

Συμπέρασμα από το πρώτο μέρος του ορισμού:
Το Πολυτεχνείο καπέλωσε την επιτροπή σύνταξης του νομοσχεδίου, τώρα Ν. 4302/2014, μεταθέτοντας το γράμμα του νόμου, σε ότι αφορά στην πολιτική επιλογή:
- από «την διερεύνηση του νομοθετικού πλαισίου για την “εφοδιαστική αλυσίδα”», που ζήτησε ο υπουργός,
- στην κατασκευή των υποδομών και στην εκτέλεση των τεχνικών εργασιών, (στον νόμο αναφέρονται σαν «δραστηριότητες εφοδιαστικής»), για την διεκπεραίωση του μεταφορικού έργου.

Το διατυπώνω και διαφορετικά ότι, η επιτροπή κατόρθωσε να θεσμοθετήσει:
Αντί να λαμβάνεις από την Δ.Ο.Υ. τον ΚΑΔ, (Κωδικό Άσκησης Δραστηριότητας), για να λειτουργήσεις μια Μεταφορική, Διαμεταφορική ή Αποθηκευτική Επιχείρηση, θα πρέπει να ζητάς κάποια «άδεια» από την Πολεοδομία…

Το ζήτημα αυτό αφορά επίσης στην θέση που πρέπει να λάβει η επιστημονική κοινότητα, κυρίως οι ακαδημαϊκοί του επιστημονικού πεδίου «Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων». Επικουρικά και οι διάφορες σχολές ΑΕΙ, που λειτουργούν τμήμα «Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης».

Τα κρίσιμα ερωτήματα που πρέπει να απαντούν οι ακαδημαϊκοί στους φοιτητές είναι:

α) κατά πόσο θεωρούν “επιστήμη” την «εφοδιαστική / Logistics», όπως την περιγράφει ο κ. Παππάς; και πιο είναι το επιστημονικό πεδίο αυτής της επιστήμης; πχ τεχνικό, εμπορικό, παροχής υπηρεσιών, βιομηχανικής παραγωγής, κατασκευής υποδομών; ή κάποιο άλλο;

β) αν στην διδασκαλία στο αμφιθέατρο, αναλύουν την έννοια του Παπαδημητρίου, «λειτουργική διάρθρωση» της επιχείρησης, διακρίνοντας τις αγορές από την παραγωγή, ή αν τις εντάσσουν κατά την αγγλοαμερικανική αντίληψη στην παραγωγή; και φυσικά,

γ) να δώσουν παραδείγματα παραγωγικών μονάδων, για τις δύο περιπτώσεις και να αναλύσουν τις στοιχειώδεις αρχές, για την ενδεχόμενη τήρηση του κατάλληλου κοστολογίου παραγωγής και του τρόπου εσωτερικής λειτουργίας, σε συνδυασμό με την εφαρμογή των φορολογικών και τελωνειακών ρυθμίσεων.

Κυρίως όμως,

δ) Όταν αναλύουν στο αμφιθέατρο απόψεις ξένων επιστημόνων, να τις συγκρίνουν με τα ισχύοντα στην χώρα μας και να δηλώνουν ταυτόχρονα, κατά πόσο δύνανται να εφαρμοστούν ή αν είναι πιο λειτουργικά και ορθολογικά τα ξένα, από τα δικά μας. 
  
                               Β) Ακολουθεί το σχόλιο μου και
για το δεύτερο μέρος του ορισμού, του κ. Παππά, το οποίο έχει έτσι:

…«εξασφάλιση ή διαθεσιμότητα όλων των προσώπων ή μέσων   που αποτελούν προϋπόθεση, συνοδευτική υποστήριξη ή εξασφάλιση των διαδικασιών του συστήματος ».

- Αν αναγνώσετε προσεκτικά αυτό το μέρος του ορισμού, μερικές συνεχόμενες φορές, θα διαπιστώσετε ότι αναφέρεται στην παραγωγή και σε… “κάτι” που πρέπει να προστεθεί, για να μπορεί να γίνει η δουλειά και να «“δουλέψουν” οι διαδικασίες του συστήματος».

- Σε αυτήν την περίπτωση όμως, αν αφαιρέσουμε το τεχνικό και κατασκευαστικό μέρος υποδομών, βρισκόμαστε στα χωράφια της επιστήμης της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων και ειδικότερα στο επιστημονικό πεδίο του βιομηχανικού λογισμού!      
             

                                     Προσέξτε όμως τα παρακάτω παραδείγματα:

α) Στην γειτονιά μου, ο Ηλίας ο αλουμινιατζής, όταν του ζητούν να φτιάξει ένα παράθυρο, μετρά τις διαστάσεις και σπεύδει σε έναν έμπορο προφίλ αλουμινίου και έναν τζαμά, για να πληροφορηθεί για τις τρέχουσες τιμές. Στην συνέχεια υποβάλει την προσφορά του, εισπράττει την προκαταβολή, αγοράζει τα αλουμίνια, φτιάχνει το κούφωμα, το πάει στον τζαμά, το τοποθετεί στο σπίτι του πελάτη, εισπράττει το υπόλοιπο.

β) Ένας πολιτικός μηχανικός της γειτονιάς μου,
(αυτός που μου είπε, για τα λάθη των γιατρών που θάβονται και των μηχανικών που φαίνονται…,
το οποίο εγώ συμπλήρωσα: … “μήπως και αν φανούν πνίγονται;”),
εκδίδει τις άδειες οικοδομής, προσλαμβάνει καλουπατζήδες, σιδεράδες, χτίστες, αγοράζει σκυρόδεμα, σίδερα, τούβλα, κλπ, και χτίζει την οικοδομή.

Διαπιστώνετε την ομοιότητα των δύο παραπάνω λειτουργιών;

Εγώ εντόπισα ότι, και οι δύο λειτουργίες έχουν το κοινό ότι, δεν λειτουργούν αποθήκη πρώτων υλών, ή εμπορευμάτων!

Να δούμε όμως, τι φτιάχνει και ένας ακόμα μηχανικός…

γ) Ένας μηχανικός της ειδικότητας του κ. Παππά προφανώς δεν τηρεί αποθήκη, στην οποία να συγκεντρώνει “μέσα”, με την προσδοκία να τα χρησιμοποιήσει σε μια μελλοντική κατασκευή υποδομής, όπως πχ κάθε είδους μηχανήματα, μέρη κατασκευών, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, γερανογέφυρες, σιδηροτροχιές, κλπ.

Όταν όμως αναλάβει την κατασκευή ενός βιομηχανικού ή μεταφορικού συστήματος, τερματικού σταθμού, κλπ, τότε σπεύδει με βάση τις προδιαγραφές της προσφοράς του, να μελετήσει, παραγγείλει, προμηθευτεί τα αναγκαία μηχανήματα εξοπλισμούς, κλπ, να τα ρίξει στο σύστημα, για να εκτελέσει την σύμβαση που κατάρτισε, δηλαδή την κατασκευή, πχ ενός βιομηχανικού συστήματος, ή εντός τερματικού σταθμού.
 

                                Διδάγματα από τα παραπάνω παραδείγματα

Διαπιστώνετε την ομοιότητα και των τριών παραπάνω λειτουργιών;
Εγώ εντόπισα ότι, και στις τρείς λειτουργίες συγχωνεύονται ο εφοδιασμός, οι αγορές – προμήθειες με την «παραγωγή», όπως κατανοώ την έννοια της λέξης, μέσα από την διατύπωση του ορισμού, του κ. Παππά.

Δηλαδή δεν τηρείται λογιστική αποθήκης = Logistics, η οποία να εισάγει τα είδη ή να αφαιρεί “Logistics” = “Λογιστικά” τα είδη, από τα υπόλοιπα ειδών του αποθηκευτικού χώρου. Αυτήν την λειτουργική διάρθρωση, όπως διαπιστώσατε παραπάνω, την περιγράφει ο Παπαδημητρίου ως εξής:
«κατά τας αγγλοαμερικανικάς αντιλήψεις η λειτουργία των αγορών δεν είναι πρωτογενής αλλά προκύπτει ως επί μέρους δραστηριότης της παραγωγής, εις ην και εντάσσεται»!

Αυτό το είδος λειτουργικής διάρθρωσης, το ανάλυσα και εγώ, έμμεσα πλην σαφώς, στο αμέσως προηγούμενο σχόλιο μου, “για το Πολυτεχνείο”, της 09.07.2016, το οποίο περιγράφω έτσι:                                    

Αρχή αποσπάσματος του αμέσως προηγούμενου σχολίου μου για το Πολυτεχνείο της 09.07.2016:

… «Όπως και να οριστεί όμως και να διευκρινιστεί η «εφοδιαστική» από το Πολυτεχνείο, δεν θα δύναται να καταστεί αντικείμενο σύμβασης της Μεταφοράς, της Διαμεταφοράς και της Αποθήκευσης. Το Πολυτεχνείο βρίσκεται επιστημονικά σε ένα προγενέστερο χρόνο, σε σχέση με τον χρόνο της κατάρτισης και της εκτέλεσης των συμβάσεων, για την διεκπεραίωση του μεταφορικού έργου!...

Με άλλα λόγια το Πολυτεχνείο, στην κάθε περίπτωση, βρίσκεται εκτός χώρου και χρόνου, σε ότι αφορά στην Μεταφορά, στην Διαμεταφορά και στην Αποθήκευση!»...
τέλος του αποσπάσματος του προηγούμενου άρθρου μου.

Τώρα μάλιστα που εντόπισα και τον ορισμό του κ. Παππά, μπορώ με απόλυτη βεβαιότητα, να δηλώσω ότι:
Το Πολυτεχνείο, εκτός από
- το μαστοριλίκι, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας Η/Υ,
και το
- χαμαλίκι, συμπεριλαμβανομένων και των ρομποτικών εφαρμογών,
δεν έχει την παραμικρή επιστημονική, εμπορική, οικονομική, νομική, φορολογική, οργανωτική, λογιστική, κοστολογική αρμοδιότητα, σε αυτό που ο Παπαδημητρίου ορίζει ως “λειτουργία της διαθέσεως”,
η οποία…
…«περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι, το Πολυτεχνείο στην "λειτουργία της διαθέσεως", δηλαδή στις δραστηριότητες, για να βρεθούν τα αγαθά από την παραγωγή στην κατανάλωση, "βάζει την πλάτη". Η Διοίκηση των Επιχειρήσεων όμως, "βάζει το μυαλό".

Το καλαμπούρι επομένως ότι, όλες οι δραστηριότητες για να διοχετευτεί η παραγωγή στην κατανάλωση, λέγεται "εφοδιαστική / Logistics", πρέπει να κοπεί.
Πρέπει επίσης να σταματήσει και η πλάκα, με τις μαϊμού μεταφράσεις και τις πέτσικες αναφορές και περιγραφές της ορολογίας του επιχειρησιακού και του βιομηχανικού λογισμού.
Κυρίως όμως, να σταματήσουν οι μηχανικοί να "πουλάνε μυαλό", πάνω:
α) Στα θέματα του επιστημονικού πεδίου της Οργάνωσης και της Διοίκησης των επιχειρήσεων.
β) Στον τρόπο λειτουργίας του θεσμοθετημένου περιβάλλοντος λειτουργίας της μεταφοράς της αξίας και του φορτίου. 
 

Με άλλα λόγια τα παραπάνω συνοψίζονται ως εξής:
Το σύνολο των “μαστοριλικίων” και των “χαμαλικίων” δεν είναι η Μεταφορά, η Διαμεταφορά και η Αποθήκευση, όπως έγινε προσπάθεια να οριστεί στον νόμο 4302/14. Αυτή η ραδιουργία – μαϊμουδιά - συσκότιση, ωφελεί αθέμιτα την συντεχνία των μηχανικών, η οποία κατόρθωσε, δυστυχώς για την χώρα μας, να την εισάγει σε νόμο του κράτους. 

Όμως, το μαστοριλίκι και το χαμαλίκι, που εκτελούνται με σκοπό να διατεθεί η παραγωγή στην αγορά και στην κατανάλωση, συνιστούν δραστηριότητες, οι οποίες εκτελούνται με ιεραρχημένη σειρά, σε εφαρμογή των όρων συμβάσεων πώλησης και έργου, που καταρτίστηκαν μεταξύ των στελεχών των διοικήσεων, των εκάστοτε εμπλεκομένων επιχειρήσεων.

Για να γίνω σαφής και προκειμένου να αντικρούσω κάθε αντίθετη άποψη, όσων θίγω τα συμφέροντα, ή ξεβολεύω την επανάπαυση, παραθέτω το κείμενο ενός έγκριτου νομικού, ο οποίος περιγράφει τις συμβάσεις Μεταφοράς, Διαμεταφοράς και Αποθήκευσης. Η εκτέλεση αυτών των συμβάσεων έχει σαν αποτέλεσμα, να βρεθούν τα αγαθά από την παραγωγή στην αγορά, για να διατεθούν τελικά στην κατανάλωση.

Αρχή του νομικού κειμένου:
 

«Η σύμβαση μεταφοράς με βάση τις ισχύουσες διατάξεις των άρθρων 681 και επόμενων του Αστικού Κώδικα είναι σύμβαση έργου. Οι πιθανές παρεπόμενες παροχές της, όπως είναι η εργασία φόρτωσης, εκφόρτωσης, φύλαξης, κλπ, απορροφώνται κατά κανόνα από την κύρια χαρακτηριστική παροχή, που είναι η διενέργεια της μεταφοράς, και, επομένως, δεν είναι ικανές να διαμορφώσουν τη νομική φύση της συγκεκριμένης σύμβασης.

Όμως, δεν αποκλείεται από το περιεχόμενο της εκάστοτε σύμβασης, να προκύπτει η πρόθεση των μερών για την σύναψη μιας ξεχωριστής σύμβασης, από την σύμβαση μεταφοράς. Έτσι, στο πλαίσιο της προσωρινής αποθήκευσης των αγαθών από τον μεταφορέα, σαν ένα είδος συμφωνίας διαχείρισης των εμπορευμάτων από τον μεταφορέα, κατόπιν εντολών του πελάτη του, θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι καταρτίστηκε παράλληλα με τη σύμβαση μεταφοράς και:

α) «σύμβαση παρακαταθήκης», για τη φύλαξη των εμπορευμάτων ή και
β) «σύμβαση μίσθωσης ακινήτου», για την εναπόθεση του πράγματος, ή ακόμη και
γ) «σύμβαση έργου», για την παροχή πρόσθετης εργασίας στα αγαθά, διαλογή, στοίβαγμα, συσκευασία, φόρτωση, κλπ.
επιπλέον και
δ) «σύμβαση εντολής», ή οποία έχει ιδιαιτερότητες:
δ1) είναι ενδεχόμενο να αποτελεί μέρος της σύμβασης έργου,
δ2) ενδεχόμενα να είναι άμισθη. Πχ να ενημερώνει ο Αποθηκευτής ή ο Διαμεταφορέας με ηλεκτρονικό μήνυμα το λογιστήριο του πελάτη του, για τις κινήσεις των ειδών, δίχως επιπλέον αμοιβή, εκτός από τα συμφωνημένα αποθήκευτρα, τα έξοδα φορτώσεων, κλπ.
δ3) ενδεχόμενα να είναι έμμισθη. Να συμφωνηθεί έναντι αμοιβής μια σύμβαση «λογιστικής υποστήριξης», με βάση την οποία θα εργάζεται πχ ο αποθηκευτής, σαν ένα τμήμα της επιχείρησης του πελάτη του, εκδίδοντας ηλεκτρονικά τα παραστατικά στοιχεία πώλησης ή τα στοιχεία της μεταφοράς φορτίου, κλπ, με ταυτόχρονα την καταχώρηση τους, με κωδικό πρόσβασης, στο λογιστήριο του πελάτη του.
 

Οι συμβάσεις της Διαμεταφοράς περιληπτικά είναι:

Πρακτορεία μεταφοράς,
Μεσιτεία μεταφοράς,
Παραγγελία μεταφοράς
Υπεργολαβία μεταφοράς.»
τέλος του νομικού κειμένου.
 

                                     Σύγκριση ευρωπαϊκών – αγγλοαμερικανικών απόψεων

Στην περίπτωση όμως των κρατούντων στην Ευρώπη, οι αγορές – προμήθειες – εφοδιασμός και η παραγωγή, είναι ανεξάρτητες λειτουργίες, υπό τον έλεγχο της Διοίκησης της Επιχείρησης. Οι δραστηριότητες αυτές εντάσσονται στην οργάνωση, τον προγραμματισμό και στην εφαρμογή των αποφάσεων, για την επίτευξη των τελικών σκοπών της επιχείρησης.

Πέραν αυτού η φορολογική και τελωνειακή νομοθεσία, επιβάλλουν την τήρηση λογιστηρίου, δηλαδή ενός «logistical system», «système logistique» και «logistisches System», = «λογιστικό σύστημα», όπως προβλέπει και ο κοινοτικός τελωνειακός κώδικας 2454/93 στο άρθρο 14θ, όπως επανειλημμένα αναφέρω στα σχόλια μου.

Η λειτουργία των αγορών κατά τον Παπαδημητρίου περιγράφεται έτσι:

Αρχή αποσπάσματος του συγγράμματος του Παπαδημητρίου: (σελ.35)

«Αντικείμενο της λειτουργίας ταύτης είναι η έγκαιρος εξασφάλισης εις το χαμηλότερο κόστος, κατά τον χρόνο της αναλώσεως, των απαιτουμένων υλικών προς εξασφάλιση των υφιστάμενων προγραμμάτων παραγωγής και διαθέσεως. Η ανάλυση της λειτουργίας αγορών εις επί μέρους λειτουργίας και εκάστης τούτων εις διαδικασίας δύναται να έχει ως εξής:
Επί μέρους λειτουργία     Διαδικασία

προγραμματισμός:          καθορισμός χρόνου, ποσότητας, κατάρτισης αιτήσεως αγοράς,

εκτέλεση αγορών:          κατάρτιση, παρακολούθηση, έλεγχος εκτέλεσης παραγγελίας,

Παραλαβή:                    παραλαβή παραγγελίας, ποσοτικός και ποιοτικός έλεγχος,

Διακίνησης:                   αποθήκευση, εξαγωγή προς ανάλωση, λογιστική παρακολούθηση,
                                    απογραφικός έλεγχος.  
                              
Τέλος του αποσπάσματος              

Άρα διαπιστώνουμε ότι στην Ευρώπη λειτουργούν οι αγορές – εφοδιασμός - προμήθειες, για να υπάρχει έγκαιρη τροφοδοσία της παραγωγής με πρώτες ύλες και υλικά, με βάση τον προγραμματισμό της. Αυτό που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι, στην Ευρώπη η διαχείριση της αποθήκης γίνεται με την τήρηση λογιστηρίου, για λόγους:
- οργανωτικούς,
- φορολογικούς, τελωνειακούς,
- λογιστικούς, κοστολογικούς,
- ελεγκτικούς,
- απονομής ευθυνών,
- προγραμματισμού,
- χρηματοδοτήσεων, κλπ.

Στην αγγλοαμερικανική αντίληψη, που αναφέρονται και τα τρία παραπάνω παραδείγματα μου, δεν υπάρχει λογιστήριο, για να καταχωρεί ως λογιστικό γεγονός τον εφοδιασμό της επιχείρησης ή την ταξινόμηση της πρώτης ύλης στην αποθήκη. Ούτε θεωρεί ως λογιστικό γεγονός, πχ, την εισαγωγή της πρώτης ύλης από την αποθήκη στην παραγωγή. Πολύ περισσότερο δεν ασχολείται ο ορισμός του κ. Παππά με το είδος της παραγωγής, καθώς και την διάθεση της παραγωγής.
Αν δηλαδή αφορά:
- στην παραγωγή προϊόντων, που θα διατεθούν στην αγορά, ή αν αφορά,
- στην κατασκευή υποδομών, βιομηχανικών συστημάτων, συστημάτων μεταφορών, μεταφορικών μέσων, κλπ.

Μήπως επομένως η «παραγωγή» του ορισμού του κ. Παππά αφορά σε εργοτάξιο; δηλαδή αφορά στην κατασκευή υποδομής, από μια τεχνική κατασκευαστική επιχείρηση, η οποία εγκαθιστά ένα εργοτάξιο σε ένα τόπο, για να εκτελέσει εκεί, επί τόπου, τις κατασκευές που έχει αναλάβει;
 

                                                   Πού λειτουργεί η «εφοδιαστική / Logistics»;

Κατά τον κ. Παππά, στο σημείο που βρίσκονται τα «μέσα και τα πρόσωπα», συγχωνεύεται ο εφοδιασμός και η παραγωγική διαδικασία. Δηλαδή:

α) δεν προβλέπεται μεταπώληση των “μέσων”,

β) δεν τηρείται βιομηχανική λογιστική και κοστολόγηση, γιατί δρουν συλλογικά οι συντελεστές «που αποτελούν προϋπόθεση, συνοδευτική υποστήριξη, ή εξασφάλιση   των διαδικασιών του συστήματος», όπως αναφέρει ο ορισμός του.

γ) στον ορισμό του κ. Παππά υπάρχει προφανώς μόνο προϋπολογισμός κόστους, λόγω της υποβολής προσφοράς για την ανάληψη του έργου κατασκευής, και βέβαια, θέλοντας και μη, απολογιστικός προσδιορισμός του συνολικού κόστους του έργου.

δ) Τέλος στην λειτουργία του “συστήματος” του κ. Παππά υπάρχουν πλήθος "μέσων" σε κατάσταση cross docking = προσωρινής εναπόθεσης, σε αναμονή δηλαδή να συναρμολογηθούν όταν έρθει η σειρά τους, να “μπούνε στο σύστημα”.

Άρα λοιπόν, μπορώ να συμπεράνω ότι, οι μηχανικοί αντιλαμβάνονται την λέξη «υποστήριξη» του ορισμού του κ. Παππά, σαν «εφοδιαστική».

Άρα στα εργοτάξια διενεργείται: «εφοδιαστική υποστήριξη»!

Με άλλα λόγια, ο συσχετισμός αυτός δεν έχει σχέση με την μετάφραση:
«εφοδιαστική» = «Logistics», του κ. Παππά στο περιοδικό «Plant».

Μπορώ όμως να συμπεράνω ότι,
η «εφοδιαστική υποστήριξη»,
διενεργείται με
«Logistics», = με Λογισμό = με μέτρηση και υπολογισμό!

Πλέον αυτού, ίσως, να αντιλαμβάνονται οι μηχανικοί ως «σύστημα», το όλο νταραβέρι, να οργανωθεί το κατασκευαστικό μέρος των βιομηχανικών, μεταφορικών, αποθηκευτικών, και λοιπών υποδομών.

Τι σχέση όμως μπορεί να έχει το «λογιστικό σύστημα» του τελωνειακού κώδικα, με το «σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης», όπως το μετάφρασε ο κ. Παππάς; και το αποδέχονται άβουλα οι συνοδοιπόροι του;

                                             Ειδικότης αποκτηθείσα… εν τω Πολυτεχνείω

Ίσως λοιπόν, εκτός από τον στρατό και την… «ειδικότης αποκτηθείσα εν τω στρατεύματι», να βρίσκονται και οι μηχανικοί του Πολυτεχνείου στην ίδια όχθη του Ρουβίκωνα. Δηλαδή και ο τομέας της «εφοδιαστικής κατασκευαστικής», να βρίσκεται στον χώρο λειτουργίας της πραγματικής οικονομίας, που εντάσσονται οι γνωστοί μας θιασώτες της θεωρίας: «το Logistics δεν είναι λογιστική».

Όσοι επομένως δηλώνουν ότι το «Logistics» δεν είναι «λογιστική», ίσως είναι αγγλοαμερικάνικων αντιλήψεων… Τι συμβαίνει όμως σήμερα και τι προκρίνεται στην ακαδημαϊκή παιδεία; Έχει επικρατήσει στην χώρα μας μια συγκεκριμένη ενιαία αντίληψη; ή,
- Ο κάθε επιστήμονας αντιλαμβάνεται τις λειτουργίες της αγοράς και τον εφοδιασμό της παραγωγής με πρώτες ύλες και υλικά όπως τον βολεύει, ή,
- στηριγμένος σε θεωρίες, που ανακοινώθηκαν στο ξεκούδουνο και στο ξεκάρφωτο, δηλαδή για εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις και αιτίες, από διάφορους επιστήμονες απανταχού της υφηλίου;

Το αποτέλεσμα είναι ότι, κυκλοφορούν στην χώρα μας, για την λέξη «Logistics», πάνω από δέκα ορισμοί αλλοδαπών επιστημόνων! Επιπλέον και ο ορισμός «Εφοδιαστική / Logistics» του κ. Παππά, καθώς και ο ορισμός για το "σκέτο Logistics", της Ελληνικής εταιρείας Logistics. Η συσκότιση αυτή, σε συνάρτηση και με την «εφοδιαστική» λειτουργία των εργοταξίων κατασκευής υποδομών μεταφοράς, έχουν οδηγήσει την επιτροπή που συνέταξε το νομοσχέδιο, τώρα ν. 4302/14, να μην ξέρει:

α) αν όρισε στον νόμο το θεσμικό πλαίσιο για την κατασκευή των υποδομών στο Θριάσιο, στο Γκόνου ή στον ΟΛΠ στον Πειραιά. Ή

β) αν έθεσε τις βάσεις, για να θεσμοθετηθεί ορθολογικά η εκμετάλλευση των συντελεστών της παραγωγής, για την διεκπεραίωση του μεταφορικού έργου. Ή

γ) αν προετοίμασε το νομοθετικό πλαίσιο για να οργανωθεί "λογιστική υποστήριξη" = "Logistics" στον Πειραιά, δηλαδή να καταστεί “ΕΟΦ” ο ΟΛΠ και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ, υπό τον έλεγχο των κινέζων, για να μπορέσει να διενεργηθεί το μεγάλο διαμετακομιστικό έργο των κινέζικων container, προς την κεντρική Ευρώπη. 

(Σε αυτά αναφέρθηκα προ διετίας, στο άρθρο μου: «απόηχος από την εφοδιαστική Logistics», στις 16.07.2014. Τον όρο «λογιστική υποστήριξη» ανάφερε ο κινέζος μεταφραστής, όταν ήρθαν οι κινέζοι στον Πειραιά με το πολεμικό τους πλοίο.)

Για τον λόγο αυτό εγώ δεν δίνω ορισμό για την λέξη «Logistics», αλλά για το «λογιστικό σύστημα», δηλαδή τον τρόπο επικοινωνίας, συνεργασίας, κατάρτισης και εκτέλεσης συμβάσεων, πληροφόρησης, φορολογικής απεικόνισης, κλπ, μεταξύ των επιχειρήσεων, για την διεκπεραίωση του μεταφορικού έργου, της αξίας και του φορτίου.

Ιδού ο ορισμός μου:

«Λογιστικό Σύστημα (Logistics) για τις λογιστικές καταχωρήσεις, (σε χρήμα)
Λογιστικό Σύστημα (System) για τις μεταφορικές καταχωρήσεις, (σε είδη και ποσότητες).
Είναι η Διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των μεταφορικών μέσων, οι λογιστικές και οι μεταφορικές καταχωρήσεις, η κατάρτιση και εκτέλεση των συμβάσεων, καθώς και η επίβλεψη της θέσης και της κυκλοφορίας των μεταφορικών μέσων, οι οποίες διενεργούνται μεταξύ των στελεχών των εμπλεκομένων επιχειρήσεων, με πρόσβαση μέσω διαδικτύου της μίας, σε επιλεγμένες σελίδες του λογιστηρίου της άλλης».

Κοντολογίς ο ορισμός μου συνιστά περιγραφή του τρόπου, που επιβάλει η φορολογική και η τελωνειακή νομοθεσία, να τηρηθεί το “λογιστικό σύστημα”, το προβλεπόμενο στο άρθρο 14θ του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα 1993.
Δηλαδή, την οργάνωση του λογιστικού σχεδίου = Logistics που θα απεικονίσει "φορολογικά = Logistics" τις “δραστηριότητες” = “αυτοτελείς δράσεις”, … «των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Θυμηθείτε τους όρους μου: «Μεταφορά αξίας», «Μεταφορά φορτίου», «Διακίνηση», «έμμισθη ή άμισθη εντολή», επιπλέον και
“αυτοτελής δράση” = "δραστηριότητα", από την οποία, κατά τον Παπαδημητρίου, συνάγεται λογιστικό γεγονός, κλπ.
 

                                  Συμπέρασμα και σχόλια για τις αντιλήψεις ευρωπαίων - αγγλοαμερικάνων

Στον επιχειρησιακό λογισμό επομένως των αγγλοαμερικάνων η «εφοδιαστική» δραστηριότητα, ασκείται προφανώς σε εναλλασσόμενους φυσικούς χώρους, που μπορώ να τους φανταστώ, σε αυτό που ονομάζαμε στην ΑΒΣΠ «εργοτάξια».

Αυτό σημαίνει ότι, υπάρχει εκεί ένας μηχανικός με τα τεχνικά σχέδια στα χέρια, και δίνει οδηγίες που θα τοποθετηθεί από τους τεχνίτες και τους εργάτες το κάθε μέρος της κατασκευής, το μηχάνημα, κλπ, που έρχεται μαζί με τα “πρόσωπα”, κατά τον ορισμό του κ. Παππά: «ως προϋπόθεση, συνοδευτική υποστήριξη ή εξασφάλιση των διαδικασιών του συστήματος».

Για περισσότερες διευκρινήσεις ή για τυχόν διόρθωση των συλλογισμών μου, παρακαλώ να απευθυνθείτε στο Πολυτεχνείο. Χρειάζεται όμως λίγη υπομονή, γιατί εγώ τις έχω ζητήσει πλέον του ενός έτους και είμαι ακόμα στο περίμενε! Το γεγονός είναι ότι, βρισκόμαστε μπροστά σε μία κακοτεχνία. Το ερώτημα που τίθεται είναι, αν θα την διορθώσουμε ή θα την πνίξουμε;

Το συμπέρασμα μου πάντως, βασίζεται στην πείρα, από την περιστασιακή μαζική μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων τόνων «Konstruktionsteile» = μέρη κατασκευών, ή «Anlage Τransporte» = εργοστασιακών εγκαταστάσεων. Τα φορτία αυτά παραδίδονταν από την εταιρεία που εργαζόμουν, στα εργοτάξια και όχι σε εμπορικές ή βιομηχανικές αποθήκες. Επιπλέον παραδίδαμε μηχανήματα, μέρη μηχανών και εξαρτήματα.

Όλος αυτός ο εξοπλισμός είχε ένα κοινό χαρακτηριστικό: Ήταν «πάγια», δηλαδή δεν προορίζονταν για μεταπώληση ή βιομηχανοποίηση, και η μόνη λογιστική εργασία που συνεπαγόταν η ολοκλήρωση της κάθε “φάσης”* του έργου, ήταν η απογραφή τους ως πάγια. (Ο όρος “απογραφή των παγίων” είναι λογιστικός = Logistics.)

*Διευκρίνιση: Η λέξη “φάση” είναι όρος του βιομηχανικού λογισμού. Η παραγωγή διακρίνεται ως γνωστό σε «κατά φάση», όπου το προϊόν μπορεί να παραμείνει μισοτελειωμένο. Επιπλέον σε παραγωγή «συνεχούς ροής», όπου το προϊόν δεν μπορεί να μείνει μισοτελειωμένο. Την "φάση" την συναντάμε πχ και στην εκτέλεση της "μικτής μεταφοράς", όπως αναλύω σε άλλα σχόλια.

Η κατασκευή στα εργοτάξια επομένως, είναι παραγωγή κατά φάσεις, πχ κατασκευές κτιρίων, εγκατάσταση μηχανολογικού εξοπλισμού, κλπ. Όταν επομένως τελειώνει η κάθε φάση, εκτελείται και η Logistics = λογιστική εγγραφή της, ως πάγια, στους λογαριασμούς που ανοίγονται μέσα στο λογιστικό σχέδιο της επιχείρησης, που επενδύει στην συγκεκριμένη υποδομή, και όχι βέβαια, στην κατασκευαστική επιχείρηση, που την κατασκευάζει.

Κορυφαία περίπτωση στην σταδιοδρομία μου, ήταν για εμένα, η μεταφορά των “μέσων” για την κατασκευή του εργοστασίου της ΔΕΗ, στην Θέση Καρδιά, στην Πτολεμαΐδα. Οι μηχανικοί της εποχής ήταν «ευρωπαίοι» και δεν δήλωναν «Logistician», ή ότι, η εργασία συναρμολόγησης των «μέσων» λεγόταν «εφοδιαστική / Logistics».

Αν θυμάμαι καλά η τεχνική εταιρεία λεγόταν «Εδοκ Ετερ». Εγώ συμμετείχα ως «πρόσωπο» στο έργο, γιατί παρέδιδα στα γραφεία της εταιρίας, (στην οδό Ακαδημίας, στους μονούς αριθμούς, κάπου στο ύψος της οδού Αμερικής), το ειδοποιητήριο, για την άφιξη των «μέσων», στο εργοτάξιο στην Πτολεμαΐδα.

Ο αγοραστής δηλαδή, δεν τηρούσε λογιστήριο αποθήκης, αλλά ένα «σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης», (ο όρος είναι του κ. Παππά και για την περίπτωση πρέπει να θεωρηθεί σωστός), για να ελέγχει αν έρχονται στο εργοτάξιο, τα παραγγελθέντα μέσα.

Δηλαδή γινόταν απλά μια διασταύρωση στοιχείων, του παραγγελθέντος μέσου και του ειδοποιητηρίου άφιξης της μεταφορικής εταιρείας που εργαζόμουν. Αυτό βέβαια σε συνάρτηση με την επαλήθευση του περιεχομένου της συσκευασίας μεταφοράς των “μέσων”, που γινόταν στο εργοτάξιο, στην Πτολεμαΐδα.

Το συμπέρασμα είναι ότι, ο κ. Παππάς αντιλαμβάνεται τον όρο «εφοδιαστική διαχείριση», με την αγγλοαμερικάνικη άποψη, που δεν υπάρχει τήρηση λογιστηρίου αποθήκης. Για τον λόγο αυτό δεν μεταφράστηκε στον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα 2454/93, στο άρθρο 14θ το εδάφιο γ, c, ως έδει: «λογιστικό σύστημα»
και ετέθη ο όρος μαϊμού: «σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης».

Θυμίζω το εδάφιο γ, c του άρθρου 14θ, του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα 2454/1993:…
c) er muss über ein logistisches System verfügen, das zwischen Gemeinschaftswaren und Nichtgemeinschaftswaren unterscheidet;

c) disposer d’un système logistique qui distingue les marchandises communautaires des marchandises non communautaires;

(c) have a logistical system which distinguishes between Community and non-Community goods;

γ) να διαθέτει σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης που επιτρέπει την διάκριση των κοινοτικών και μη κοινοτικών εμπορευμάτων·...

...και αφήνω στην κρίση σας, τόσο την ορθότητα, όσο όμως και την πρακτική σημασία της ανεπίσημης μετάφρασης στην ελληνική, του παραπάνω εδαφίου γ, c, ως: “σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης”, στην λειτουργία της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου.

Αυτό διότι άλλη είναι, η σημασία και το πεδίο εφαρμογής του «λογιστικού συστήματος» και άλλη η σημασία της ασυναρτησίας: «σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης», όπως μεταφράστηκε από πρόθεση ή άγνοια το εδάφιο γ, c.

Στο εργοτάξιο, σε εφαρμογή του «συστήματος εφοδιαστικής διαχείρισης», ίσως να υπάρχει το πολύ - πολύ ένας αρχιμάστορας, ο οποίος με μια λίστα στο χέρι, θα τσεκάρει όσα μέρη της κατασκευής μπήκαν στο εργοτάξιο - στην παραγωγή – στην συναρμολόγηση του υπό κατασκευή πχ βιομηχανικού ή μεταφορικού συστήματος.

Ο τρόπος σκέψης μου πρέπει να είναι ο σωστός, γιατί στην ουσία η συνισταμένη του Ν. 4302/14 εκεί συγκλίνει, δηλαδή, στις υποδομές που θα κατασκευαστούν στον ΟΛΠ - Πειραιά, στο Θριάσιο και στο Γκόνου. Κάπου στον νόμο περιγράφονται ακόμα και τα βιομηχανικά δάπεδα των αποθηκών. Ποιος ο λόγος προς τούτο; Η αγορά της μεταφοράς αξίας και φορτίου δεν περίμενε τον Ν. 4302/14 για να λειτουργήσει!

Είναι προφανές ότι, σε αυτά τα έργα υποδομής δεν θα λειτουργεί «εμπορική» ή «βιομηχανική αποθήκη», αλλά “εφοδιαστική διαχείριση των μέσων”, για να εισαχθούν στα εργοτάξια, για την "παραγωγή" = κατασκευή των έργων υποδομής.

Έχει όμως λογική και συνάφεια η περιγραφή της οργάνωσης της κατασκευής των υποδομών,
- με τις συμβάσεις που θα καταρτιστούν σε μεταγενέστερο χρόνο, για την εκτέλεση του μεταφορικού έργου;
- το οποίο θα πραγματοποιηθεί μάλιστα μετά την κατασκευή των υποδομών και μάλιστα από άλλο πρόσωπο;
- Έχει σχέση η αναφορά στον νόμο ως «δραστηριοτήτων εφοδιαστικής», η συσκευασία ή η μεταφόρτωση, με τα  προβλεπόμενα έργα υποδομής, πχ στο στρατόπεδο Γκόνου;

Είναι να τρελαίνεσαι, όταν, που το πάνε που το φέρνουν, πάνω στις κατασκευές το ρίχνουν.
Διερωτώμαι όμως:
Μόνο με τις δαπάνες στις κατασκευές θα έρθει η ανάπτυξη στον τόπο;
-Δεν θα πρέπει ταυτόχρονα να γίνεται λόγος και για την λειτουργική οργάνωση των υφιστάμενων υποδομών; Ή
- για την θέσπιση κανόνων από την πολιτεία, για την ορθολογική λειτουργία της μεταφοράς αξίας και φορτίου;
- δηλαδή, μεταξύ άλλων, κυρίως για την συλλογική και οργανωμένη εκμετάλλευση των συντελεστών της  παραγωγής;
 

                                                                 Πρόσωπα και μέσα

Στον ορισμό του κ. Παππά αναφέρεται και η έννοια «προσώπων και μέσων». Δεν ξέρω μήπως το Πολυτεχνείο με αυτήν την αναφορά θεωρεί ότι ανακάλυψε τον τροχό.

Όλη η βάση της επιστήμης του Επιχειρησιακού Λογισμού εκεί ακριβώς στηρίζεται: δηλαδή στο να μετρήσει τα οικονομικά μεγέθη, που αναφέρονται στο σύνολο των δραστηριοτήτων και του επιτευχθέντος αποτελέσματος, του συνόλου των προσώπων και των μέσων της επιχείρησης.
Εδώ εντοπίζεται και η διάκριση μεταξύ της επιστήμης Οργάνωσης και Διοίκησης των επιχειρήσεων και των τεχνικών κατασκευαστικών επιστημών του Πολυτεχνείου.

Προς τον σκοπό αυτό επιβάλλεται να εξετάσουμε, όπως αναφέρει και ο Παπαδημητρίου, επιπλέον και την …«λειτουργική διάρθρωση της επιχείρησης», γιατί προφανώς η συνολική λειτουργία της επιχειρήσεως εντάσσεται σε ένα σύστημα κατανομής εκτελέσεως επί μέρους σκοπών*.»

Ιδού περιληπτικά η λειτουργική διάρθρωση του «συστήματος» λειτουργικής διάρθρωσης - οργάνωσης της επιχείρησης από τον Παπαδημητρίου, (σελ. 28).

*«Τελικούς σκοπούς της επιχειρήσεως ονομάζομε τους τιθέμενους βάσει σχεδίου σκοπούς παραγωγής και διαθέσεως χρησιμοτήτων εις την κατανάλωση προς επίτευξη κέρδους».

«Η πραγματοποίηση των τελικών σκοπών λαμβάνει χώρα δια της κατανομής αυτών σε επί μέρους σκοπούς. Ούτω, οι τελικοί σκοποί αναλύονται αρχικώς εις επί μέρους σκοπούς. Οι σκοποί ούτοι δεν είναι αυτοτελείς αλλά ενότητες δραστηριοτήτων, συμβαλλουσών εις την επίτευξη των τελικών.
Παράδειγμα:
Έστω τελικός σκοπός η παραγωγή και διάθεση 100.000 μονάδων προϊόντος Π. Ίνα πραγματοποιηθεί ο σκοπός ούτος πρέπει να αγοραστούν τα απαραίτητα υλικά, να εξευρεθούν οι επιστήμονες τεχνικοί, οι χειριστές των μηχανημάτων, οι εργάτες παραγωγής, ως και τα λοιπά προς τούτο μέσα***, εξασφαλιστούν τα απαραίτητα κεφάλαια, να διατεθούν τα προϊόντα και όλα ταύτα να γίνουν με τις ευνοϊκότερες συνθήκες.

Η προμήθεια των υλικών συνιστά σκοπό διάφορο της παραγωγής και αύτη της χρηματοδοτήσεως και αύτη της διαθέσεως και αύτη του συντονισμού και ελέγχου των προηγούμενων. Η διαφορά στον σκοπό κατά τομέα δράσης απορρέει εκ της φυσικής αυτοτέλειας από την οποία έκαστος χαρακτηρίζεται. Έκαστος κατά τομέα σκοπός έχει την ίδια αυτού διακεκριμένη των λοιπών μεθοδολογία εκτελέσεως και το μέτρο της επιτυχίας του μετρείται δι’ ιδίων επίσης κριτηρίων».

*** Όπως βλέπετε ο όρος «μέσα», που αναφέρει ο ορισμός του κ. Παππά,   υπήρχε και αναλυόταν πριν από 60 χρόνια… Επιπλέον και τα «πρόσωπα» του ορισμού δεν είναι “πρωτόπλαστοι”, δημιούργημα του κ. Παππά. Ήδη προ 60 ετών ο Παπαδημητρίου τα επικαλείτο για να δουλέψει το σύστημα: …«να εξευρεθούν οι επιστήμονες τεχνικοί, οι χειριστές των μηχανημάτων, οι εργάτες παραγωγής»...

Θα ήταν ενδιαφέρον για εσάς, φίλοι μου φοιτητές, να προσπαθήσετε να εκμαιεύσετε μέσα από τις περιγραφές και τα σχόλια μου, την σχέση των εννοιών του Παπαδημητρίου, με την περιγραφή και ερμηνεία των εννοιών στον ορισμό του κ. Παππά.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι, κατά πόσο η «εφοδιαστική / Logistics» του κ. Παππά αναφέρεται
- στην παραγωγή προϊόντων, με τελικό σκοπό, να διατεθούν στην αγορά;
ή  όπως θεωρώ εγώ, ο ορισμός του κ. Παππά αναφέρεται
- στην κατασκευή υποδομών, μεταξύ αυτών και βιομηχανικών και μεταφορικών συστημάτων;
 

                                       Αποτελεσματικότητα & Αποδοτικότητα

Απόσπασμα από την σελίδα 7 του συγγράμματος του Παπαδημητρίου:…
«Την έννοια της αποτελεσματικότητος δυνάμεθα να αντιληφθούμε θέτοντας το ερώτημα:
«Πώς μια επιχείρηση δύναται να επαυξήσει το κέρδος της και γενικά να βελτιώσει τα αποτελέσματα της;».
Η γενική επί του ερωτήματος τούτου απάντηση είναι:
«δια της επαυξήσεως της αποδόσεως των εν γένει μέσων*** τα οποία διαθέτει».

Για να επιτευχθεί όμως η επιδιωκόμενη αύτη επαύξηση της αποδόσεως πρέπει να τηρηθεί η εξής σειρά ενεργειών:

α) Να προσδιοριστούν, δια της εξατομικεύσεως εκάστου και των μεταξύ των συνδυασμών, τα μέσα.

β) Να προσδιοριστεί το προσήκον μέτρο προς μέτρηση της αποδόσεως των μέσων.

γ) Να μετρηθεί η επιτευχθείσα απόδοση.

δ) να συγκριθεί η επιτευχθείσα απόδοση προς ένα πρότυπο εκφράζον τον δέοντα βαθμό αποδόσεως.

ε) Να προσδιοριστούν οι διαφορές της επιτευχθείσης αποδόσεως από της προτύπου.

στ) Να ερευνηθούν οι αιτίες των διαφορών.

ζ) Να ληφθούν τα αρμόζοντα μέτρα εξουδετερώσεως των αιτίων των δυσμενών αποδόσεων.

Η όλη έρευνα των αποδόσεων έχουσα αρχικά αναλυτικό χαρακτήρα για έκαστο είδους μέσων (μηχανών, εργατών, συστήματος οργανώσεως, κλπ) συνεχίζεται συνδυαστικά προς εξασφάλιση του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους της επιχείρησης.
Τέλος του αποσπάσματος

Διαπιστώνουμε δηλαδή επιπλέον ότι, οι επί μέρους λειτουργίες, όχι μόνο συμμετέχουν σε ένα σύστημα για την επίτευξη του τελικού σκοπού. Επιπλέον ότι, ο κάθε κατά τομέα σκοπός έχει την δική του «διακεκριμένη από τους λοιπούς μεθοδολογία…»

Αυτό σημαίνει ότι, ο εφοδιασμός της παραγωγής με πρώτες και λοιπές ύλες, υλικά, κλπ, συνιστά μια χωριστή - «διακεκριμένη» δραστηριότητα της βιομηχανικής επιχείρησης.

Το ζητούμενο τώρα είναι να ερευνήσουμε τι είδους «επιστήμη» είναι αυτή που αναφέρει ο ορισμός του κ. Παππά. Αυτό θα αποσαφηνιστεί αμέσως, αν διευκρινιστεί από το Πολυτεχνείο, το νομικό πλαίσιο των συμβάσεων, που καταρτίζονται μεταξύ των εμπλεκομένων στην “εφοδιαστική / Logistics”.

Αν εκληφθεί σαν εκτελεστική εργασία κατασκευής υποδομών, θα πρόκειται ξεκάθαρα για τεχνική κατασκευαστική – μαστορική επιστήμη του Πολυτεχνείου. Στην περίπτωση αυτή όμως, δεν θα έχει καταρτιστεί μεταξύ του επενδυτή και της κατασκευαστικής επιχείρησης, κάποια σύμβαση Μεταφοράς, Διαμεταφοράς ή Αποθήκευσης.

Αν όμως η επιστήμη “εφοδιαστική Logistics” αναφέρεται:
- στην Οργάνωση και Διοίκηση της Βιομηχανικής Επιχείρησης παραγωγής αγαθών, για την διάθεση τους στην αγορά,
ή αντίστοιχα,
- στην μεταφορική επιχείρηση που λειτουργεί οργανωμένο μεταφορικό δίκτυο, για την διεκπεραίωση μεταφορικού έργου,
τότε πλέον είμαστε στα χωράφια της Μεταφοράς, της Διαμεταφοράς και της Αποθήκευσης και στις συμβάσεις πώλησης και έργου, που καταρτίζονται μεταξύ των εκάστοτε εμπλεκομένων προσώπων των Εμπορικών, Βιομηχανικών, Μεταφορικών, Διαμεταφορικών και Αποθηκευτικών επιχειρήσεων.

Ας μας επιτρέψει τότε πλέον το Πολυτεχνείου να του επισημάνουμε ότι, στην περίπτωση αυτή είμαστε στα χωράφια του επιστημονικού πεδίου του “Επιχειρησιακού Λογισμού” = "Business Logistics" και της επιστήμης της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.

Καλό είναι επομένως να παραμείνει το Πολυτεχνείο στον δικό του “απειροστικό λογισμό”, στον “μαθηματικό λογισμό” και στον “διανυσματικό λογισμό”, για να κατασκευάζει την υποδομή και την τεχνολογία των μεταφορών.

Την εκμετάλλευση όμως των υποδομών να την αφήσει στην επιστήμη του “Επιχειρησιακού Λογισμού” και στα εξειδικευμένα στελέχη των Εμπορικών, Βιομηχανικών Μεταφορικών Διαμεταφορικών και Αποθηκευτικών Επιχειρήσεων. Λίγος σεβασμός στην θεσμοθετημένη λειτουργία της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου δεν βλάπτει.

Η αγορά εργασίας δεν είναι καρναβάλι, για να έχουν την δυνατότητα οι μηχανικοί να μασκαρεύονται κατά το δοκούν, για να επιβουλεύονται και την θέση εργασίας των στελεχών των επιχειρήσεων, στις οποίες κατασκεύασαν τις υποδομές και την τεχνολογία.

Για να γίνει διάκριση μεταξύ των εμπορικών, οικονομικών, λογιστικών, κοστολογικών, νομικών, κλπ επιστημών της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων και των τεχνικών επιστημών του Πολυτεχνείου, θα πρέπει να γίνει σαφής διάκριση των “Λογισμών” = Μετρήσεων και Υπολογισμών, που χρησιμοποιεί η κάθε επιστήμη.

Επειδή η ταπεινότητα μου είμαι απλά ένας φορτηγατζής, θα αναφέρω, ότι έγραψε πριν 60 χρόνια ο Παπαδημητρίου, ο οποίος αναλύει την λειτουργία της επιχειρήσεως, για να φθάσει στον όρο «επιχειρησιακός λογισμός» = «business Logistics», της εμπορικής και βιομηχανικής επιχείρησης.

Με τον τρόπο αυτό θα πάψουν να αναμασούν τον ξένο όρο οι περιθωριακοί της Μεταφοράς αξίας και φορτίου, καθώς και οι παρείσακτοι της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.
Θα αντιληφθούν δηλαδή ότι, πρέπει να αναζητήσουν και να οριοθετήσουν το δικό τους επιστημονικό πεδίο "εφοδιαστική / Logistics", χωρίς να μπαίνουν στα χωράφια της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων και να κάνουν "τράκα", στην ορολογία του Επιχειρησιακού Λογισμού και της Μικροοικονομικής Ανάλυσης.

Ταυτόχρονα προκαλώ επιστημονικά,
- τόσο το Πολυτεχνείο και τον κ. Παππά, να ξεκαθαρίσουν την θέση τους πάνω στην ερμηνεία που έδωσαν στην λέξη: «Logistics» = «εφοδιαστική», δίνοντας σαφή πρακτικά παραδείγματα εφαρμογής, σε ότι αφορά μόνη της, αφενός την λέξη «εφοδιαστική», αφετέρου την λέξη «Logistics».

- όσο και την "ελληνική εταιρεία Logistics", να ξεκαθαρίσουν την θέση τους πάνω στην ερμηνεία της φράσης «Βusiness Logistics». Την μεταφράζουν ναι ή όχι σαν «Επιχειρησιακός Λογισμός», οπότε «Logistics» = «Λογισμός» = «μέτρηση και υπολογισμός»;

Για να μην τους πέσει η επιστημονική υπόληψη απέναντι στην αγορά και στους φοιτητές, θα διευκολύνω την τολμηρή απόφαση τους, με την διευκρίνιση ότι, θα συμφωνήσουν με ένα διαπρεπή επιστήμονα, τον Παπαδημητρίου και όχι με εμένα, δηλαδή, όπως δηλώνω, ένα λογιστή – κοστολόγο μεταφοράς - φορτηγατζή:

Ιδού το απόσπασμα από την σελίδα 201 του συγγράμματος του Παπαδημητρίου:

…«Το σύνολο σχεδόν των δραστηριοτήτων της επιχειρήσεως αναφέρεται, ως είναι γνωστό, επί οικονομικών μεγεθών. Και άλλων μεν εξ αυτών επιζητείται η ελαχιστοποίηση, ως πχ των δαπανών, άλλων δε η μεγιστοποίηση, ως πχ των αποδόσεων εν γένει, αείποτε δε επιδιώκεται η επίτευξη του άριστου εκ της δράσεως αποτελέσματος. Η ανάγκη της διαρκούς μετρήσεως των μεγεθών σε ροή και εξέλιξη, γέννησε τον επιχειρησιακό λογισμό, όστις συνιστά «σύστημα μεθόδων ποσοτικής αναλύσεως, με σκοπό την αριστοποίηση της δράσεως και των αποτελεσμάτων της επιχειρήσεως».

Ο επιχειρησιακός εν γένει λογισμός περιλαμβάνει δύο βασικούς κλάδους: α) την Γενική Λογιστική, και β) την μικροοικονομική ανάλυση.
Αντικείμενο της Γενικής Λογιστικής είναι οι μετρήσεις επί της περιουσίας και ο προσδιορισμός των συνολικών αποτελεσμάτων. Τα αντικείμενα εξ άλλου της μικροοικονομικής ανάλυσης είναι τα εξής:

α) Η παρακολούθηση της ροής του κόστους που λαμβάνει χώρα στην εσωτερική εκμετάλλευση και των αποδόσεων των επί μέρους λειτουργιών και των καθ’ έκαστα στοιχείων της παραγωγής και, δια της παρακολουθήσεως ταύτης, ο προσδιορισμός των αναλυτικών αποτελεσμάτων εκ της πραγματοποιηθείσης δράσεως.

β) Η Οργάνωση της διοικήσεως της επιχειρήσεως πάνω στην βάση πρότυπων δαπανών και αποδόσεων, ώστε να καθίσταται απλούς και αποτελεσματικός ο έλεγχος των υπευθύνων.

γ) Η προπαρασκευή και η ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων προς λήψη των αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένου και του περιοδικού προγραμματισμού.

Επειδή αφ’ ενός μεν η Γενική Λογιστική συνιστά ίδιο πεδίο γνώσεων, δυνάμενο να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε επιχείρηση, ανεξαρτήτως, εμπορικής βιομηχανικής ή ετέρου αντικειμένου, αφ’ ετέρου δε η κατά τα ανωτέρω ανάλυση τυγχάνει κατά τοσούτον αναγκαία, καθ’ όσον η επιχείρηση είναι μεγαλύτερη και τα προβλήματα πολυπλοκότερα, και τα στοιχεία ταύτα χαρακτηρίζουν ιδία την Βιομηχανική επιχείρηση.
Βιομηχανικό λογισμό αποκαλούμε την τεχνική της οικονομικής αναλύσεως της βιομηχανικής επιχειρήσεως, και νοούμε τούτον ως περιλαμβάνοντα:

1) Την αναλυτική Λογιστική της Εκμεταλλεύσεως ή Βιομηχανική Λογιστική.

2) Το πρότυπο κόστος και τον προϋπολογιστικό έλεγχο.

3) Την τεχνική της λήψεως των αποφάσεων.»…  

Τέλος του αποσπάσματος.

Με βάση την παραπάνω εκτενή εισαγωγή, ποιος μπορεί να έχει αντίρρηση για τον τρόπο που αναλύει ο Παπαδημητρίου την έννοια του «Επιχειρησιακού Λογισμού» = «Business Logistics»; επιπλέον και τον συλλογισμό, που προσεγγίζει και την έννοια του “Βιομηχανικού Λογισμού”;

Μπορούν να μας αναλύσουν:
- οι θιασώτες της «εφοδιαστικής / Logistics», του ορισμού του κ. Παππά, ή
- οι θιασώτες της «εφοδιαστική (Logistics)» του ν. 4302/14, ή
- οι θιασώτες του ορισμού «Logistics είναι…» της ελληνικής εταιρείας Logistics,
την έννοια που προκρίνουν και χρησιμοποιούν;
Να πράξουν δηλαδή, ότι έχω κάνει και εγώ, σε εκτενέστατα άρθρα μου, για τις έννοιες που αναλύω;

Η λέξη «δραστηριότητα» αναφέρεται πχ στον ν. 4302/14 σαν «δραστηριότητες εφοδιαστικής». Η διαφορά όμως σε σύγκριση με την πλευρά της επιστήμης του βιομηχανικού λογισμού είναι ότι, για να φθάσεις στις «δραστηριότητες εφοδιαστικής»:

α) πρέπει να έχεις οργανώσει την λειτουργική διάρθρωση της επιχείρησης και να έχεις ορίσει και την επί μέρους λειτουργία της επιχείρησης, στην οποία ασκούνται οι συγκεκριμένες δραστηριότητες, πχ,
-αν αποσυσκευάζονται σε μια αποθήκη προσωρινής εναπόθεσης πρώτες ύλες, για να εφοδιαστεί η παραγωγή της βιομηχανικής επιχείρησης, ακόμα,
- αν συσκευάζονται τα εμπορεύματα για να φορτωθούν, κλπ.

β) πρέπει να οριστεί επίσης, αν εκτελούνται οι "δραστηριότητες εφοδιαστικής" στα πλαίσια εφαρμογής των όρων μιας σύμβασης, πχ, στα πλαίσια συμβάσεως έργου, μεταξύ μιας Μεταφορικής και μιας Βιομηχανικής επιχείρησης, κλπ.

Κοντολογίς:
1) Μπορούν οι θιασώτες της “επιστήμης Logistics”, να συγκρίνουν την επιστήμη τους, με τις αρχές της επιστήμης του «Επιχειρησιακού και του Βιομηχανικού Λογισμού» του Παπαδημητρίου;

2) Μήπως, λέω μήπως, πρόκειται για την ίδια επιστήμη, που είχε την ατυχία να πέσει στα χέρια των μηχανικών, οι οποίοι την έχουν στραπατσάρει, γιατί δεν κατέχουν το επιστημονικό πεδίο και τα έχουν κάνει ρόιδο;

3) Μήπως πρέπει τελικά να συμπεράνουμε ότι, για να καταλήξουν τα εμπορεύματα από την παραγωγή στην κατανάλωση, συμμετέχουν πάντα δύο επιστήμονες της Διοίκησης των Επιχειρήσεων, που κάνουν πολύ καλά την δουλεία τους, δηλαδή:

   3.1) Από την μία πλευρά τα εντεταλμένα στελέχη της Διοίκησης της Βιομηχανικής ή Εμπορικής επιχείρησης που είναι οι κύριοι των εμπορευμάτων;

   3.2) από την άλλη τα εντεταλμένα στελέχη της Διοίκησης των Μεταφορικών και Διαμεταφορικών επιχειρήσεων, τα οποία, σε εφαρμογή των συμβάσεων που καταρτίζονται, καθίστανται κάτοχοι των εμπορευμάτων;

Ο απώτερος σκοπός όμως όλων των εμπλεκομένων, είναι η συμμετοχή εκάστου με ιεραρχημένη σειρά: "στο σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων."

Κάθε προσπάθεια επομένως...
α) να πλαστεί ένας “Logistician Betaτζής” από το Πολυτεχνείο, για να κάνει "εφοδιαστική διαχείριση", ή
β) να πλαστεί ένας “Logistics Managerεμανατζής” από κάπου αλλού, για να κάνει "Logistics", που δεν είναι λογιστική, ή 
γ) να πλαστεί ένας "Logistician" από κάποια εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, για να κάνει "Logistics", που δεν είναι "Λογισμός" = Μέτρηση και υπολογισμός, 
ή τέλος, 
δ) να αυτοσχεδιαστεί από τους παραπάνω περιθωριακούς της μεταφοράς αξίας και φορτίου, ακόμα και "επιστήμη Logistics", γαρνιρισμένη μάλιστα με "εφοδιαστική", για να καταπίνεται από τους αφελείς πιο εύκολα, ...δεν με ενδιαφέρει, ούτε με απασχολεί.

Το ίδιο συνιστώ και στους φοιτητές, στους μεταπτυχιακούς και στους νέους επιστήμονες. Αυτό διότι τα παραπάνω συνιστούν συντεχνιακές σκοπιμότητες, που έχουν αναλυθεί σε άλλα σχόλια μου και δεν είναι της παρούσης στιγμής, να αναλυθούν εκ νέου και στο παρόν.

Ο λόγος προς τούτο είναι απλός:
Από την στιγμή που ισχύει το "εφοδιαστική" = "Logistics", με βάση την μετάφραση του κ. Παππά, γιατί διαφέρει ριζικά ο ορισμός της "επιστήμης Logistics" του κ. Παππά, από τον αντίστοιχο ορισμό της "επιστήμης Logistics", της Ελληνικής εταιρείας Logistics;

Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη και τους ορισμούς των αλλοδαπών επιστημόνων, τότε πλέον καταντά η αναφορά της λέξης "Logistics", χωρίς σαφείς διευκρινήσεις, κάτι παραπάνω από προβληματική.
Στο παρελθόν η αναφορά της λέξης σε έρευνες, μελέτες κλπ, έκρυβε επιχορηγήσεις.
Τώρα όμως που τελείωσε το πανηγύρι, μήπως οφείλουμε να μαζέψουμε τα ασυμμάζευτα, για να σταματήσουμε το αχαλίνωτο ξεσάλωμα της επιστημονικής φαντασίας "Logistics";

                                                                               Παράρτημα

Όπως διαπιστώσατε είναι πολύ σημαντικό να έχεις την τεχνοκρατική ικανότητα να εντάξεις τις θεωρητικές σπουδές στην πρακτική άσκηση της εργασίας και στο πλαίσιο των θεσμοθετημένων ρυθμίσεων. Αυτό το διαπιστώσατε παραπάνω με τα σχόλια μου για την ατυχή μετάφραση «σύστημα εφοδιαστικής διαχείρισης», και τον ορισμό για την… “επιστήμη” «εφοδιαστική / Logistics», των αντιλήψεων του κ. Παππά.

Προσέξτε τώρα ένα επιπλέον παράδειγμα και το επίσης αγγλοαμερικάνικο «flow of goods». Ο όρος «ροή», αναφέρεται συνεχώς από τους θεωρητικούς ως «ροή αγαθών». Σίγουρα τον έχετε συναντήσει και εσείς στις μελέτες σας.

Ο αντίστοιχος γαλλικός και γερμανικός όρος όμως, είναι:  «Mouvements de marchandises» =  «Warenbewegung». Έτσι ακριβώς αναφέρεται και ορίζεται στον τελωνειακό κώδικα 2454/1993.
Εγώ τον μεταφράζω «κίνηση των ειδών», δηλαδή σαν ένα όρο της λογιστικής = Logistics.
Ο αντίστοιχος αγγλοαμερικάνικος όρος «flow of goods» είναι στην κοσμάρα του και τον ειρωνεύομαι ως:
«τα πήρε το ποτάμι, τα πήρε ο ποταμός!»

Υπάρχει κάποιος αγγλοαμερικανοσπούδαστος να διαφωνήσει; ή να τον μεταφράσει τεχνοκρατικά και όχι κατά λέξη, που καταλήγει να έχει λογοτεχνική σημασία ως: «φυσική ροή αγαθών» ή «ροή εμπορευμάτων», όπως κυκλοφορεί στην πιάτσα;

Οι θεσμοθετημένες ρυθμίσεις όμως δεν κάνουν λογοτεχνία, αλλά ορίζουν σαφείς νομικούς, φορολογικούς, τεχνικούς, και λοιπούς όρους λειτουργίας της αγοράς.

Επειδή είμαι και εγώ ρομαντικός, έχω εισάγει προ δεκαετίας τον όρο «ροή», ως «ροή φορτίων» στο βιβλίο μου, δίνοντας όμως ταυτόχρονα και τις διευκρινήσεις, για την έννοια «ροή», όπως πρέπει να γίνει κατανοητή, από τον αναγνώστη φοιτητή, ή τον μεταπτυχιακό:

Αρχή αποσπάσματος του βιβλίου μου:

…«Οι επιχειρήσεις αυτού του μεγέθους και οργανώσεως ειδικεύονται έχοντας κατά βάση υπόψη τους την ροή των φορτίων που καλύπτει τις ανάγκες των Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιχειρήσεων και τελικά της κατανάλωσης. Ταυτόχρονα μελετούν τον πλέον πρόσφορο και ορθολογικό τρόπο οργάνωσης των αναγκαίων μεταφορικών μέσων, για να καλύψουν τις ανάγκες μιας ομαλής διακίνησης της ροής αυτών των φορτίων.

Διευκρινίζεται ότι μεταξύ της ροής των φορτίων και του μεταφορικού άξονα υπάρχει συνάφεια και αλληλεξάρτηση. Η μία έννοια υπάρχει και λειτουργεί, επειδή ακριβώς υπάρχει και λειτουργεί η άλλη! Όπως δηλαδή η φύση σχημάτισε την κοίτη του ποταμού που κυλούν τα νερά, έτσι και η ροή φορτίων ανάγκασε τις Μεταφορικές Επιχειρήσεις να οργανώσουν τους μεταφορικούς άξονες για να κυλίσει, δηλαδή να λειτουργήσει, η ροή των φορτίων!»…
Τέλος του αποσπάσματος.

Αν οι θεωρητικοί διαφωνούν, με την παραπάνω προσέγγιση μου, τότε προφανώς θεωρούν ότι, τα εμπορεύματα «ρέουν» πάνω στο ιπτάμενο μαγικό χαλί ή πάνω στο έλκηθρο του Αϊ Βασίλη.

                                     Ανακεφαλαίωση εννοιών και υποκατάσταση της ορολογίας "Logistics"                                               

Η “λειτουργία της διαθέσεως”, όπως και να περιγραφεί ή να οριστεί με βάση τις σημερινές συνθήκες οργάνωσης του διεθνούς εμπορίου, δεν παύει να είναι μια διαρθρωτική οργάνωση προσώπων και μέσων, υπό τον έλεγχο και τις εντολές της διοίκησης της ίδιας της επιχείρησης.

Κάθε σύγκριση ή ταύτιση της λειτουργίας αυτής, με την νομική αυτοτέλεια και την οικονομική αυθυπαρξία της συγκεκριμένης επιχείρησης, δηλαδή πχ, την τυχόν εξάρτηση της από άλλη επιχείρηση μεγάλου μεγέθους, συνιστά ανεξάρτητο επιστημονικό πεδίο ανάλυσης, που εντάσσεται και αυτό, στην επιστήμη Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.

Επιπλέον σημαίνει ότι, ενδεχόμενα οι αποφάσεις που λαμβάνονται για την "διάθεση της παραγωγής", να μην λαμβάνονται από την εταιρεία που παράγει, αλλά από μία άλλη επιχείρηση, που ελέγχει αυτήν που παράγει.
Αυτό σημαίνει ότι, στην διοίκηση της επιχείρησης που παράγει, έχουν κατανεμηθεί εξουσίες και αρμοδιότητες, για την οργάνωση, τον προγραμματισμό, κλπ, της παραγωγής της, καθώς και εντολές για τον τρόπο διαθέσεως της παραγωγής στην αγορά.

Το σπουδαίο είναι ότι, τα εμπορεύματα στην διαδρομή τους, από την παραγωγή στην κατανάλωση, αποτελούν αντικείμενο συμβάσεων, μεταξύ των εκάστοτε εμπλεκομένων προσώπων της μεταφοράς αξίας και φορτίου.

Αυτές οι απλές προσεγγίσεις μου, μεγαλοποιούνται από τους θεωρητικούς, που διαστρεβλώνουν την λειτουργία της αγοράς, με την εισαγωγή ξένων λέξεων, μεταξύ των οποίων πρωτεύουσα θέση κατέχει η λέξη “Logistics”. "Το" ή "τα Logistics",  ή, "σκέτο Logistics", έχουν αναχθεί μάλιστα από αυτόκλητους κύκλους σε επιστήμη, της οποίας ο "επιστήμων" αυτοανακηρύχθηκε "Logistics Manager".

Με τον τρόπο αυτό όμως προκαλούν σύγχυση:
- αφενός στην έννοια των δραστηριοτήτων των στελεχών της λειτουργίας της "Διοίκησης της Επιχείρησης",
   μεταξύ άλλων και για την λήψη των αποφάσεων, για την παραγωγή και τον προγραμματισμό της διάθεσης της   παραγωγής στην αγορά,

- αφετέρου της έννοιας της "δραστηριότητας" των στελεχών της "λειτουργίας της διαθέσεως", για την εκτέλεση   των εντολών της Διοίκησης της Επιχείρησης, για την εκτέλεση του προγράμματος και τον τρόπο διάθεσης της παραγωγής  στην αγορά.

Προσωπικά δεν έχω καταλάβει, γιατί οι περιθωριακοί της μεταφοράς αξίας και φορτίου, έχουν καρφωθεί με την λέξη "Logistics" και αποσιωπούν την λειτουργική διάρθρωση των επιχειρήσεων, που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και ότι θεωρείται από αυτούς, πως πρόκειται για "Logistics"; Πιστεύω όμως ότι, πρόκειται κυρίως για την προαγωγή συντεχνιακών συμφερόντων και δευτερευόντως για επιστημονική και επαγγελματική ανεπάρκεια.

Ο Παπαδημητρίου αυτήν την σημαντική διάκριση στην λειτουργική διάρθρωση και στην λειτουργία των διοικήσεων των επιχειρήσεων, την περιέγραψε, όπως ανάφερα παραπάνω, έτσι:

«Τελικούς σκοπούς της επιχειρήσεως ονομάζομε τους τιθέμενους βάσει σχεδίου σκοπούς παραγωγής και διαθέσεως χρησιμοτήτων εις την κατανάλωση προς επίτευξη κέρδους»…

…«Η πραγματοποίηση των τελικών σκοπών λαμβάνει χώρα δια της κατανομής αυτών σε επί μέρους σκοπούς. Ούτω, οι τελικοί σκοποί αναλύονται αρχικώς εις επί μέρους σκοπούς. Οι σκοποί ούτοι δεν είναι αυτοτελείς αλλά ενότητες δραστηριοτήτων, συμβαλλουσών εις την επίτευξη των τελικών».

Επομένως,
πρόκειται για παραδρομή των θιασωτών του "Logistics", αν κάποιος αντιλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο:
α) το “Logistics” του "σκοπού", που εφαρμόζει ατομικά ένα στέλεχος, που εργάζεται στην “λειτουργίας της 
    διαθέσεως”, με
β) το “Logistics” των "επί μέρους σκοπών", της ίδιας της "λειτουργίας της διαθέσεως" της επιχείρησης, στην
    οποία δρουν περισσότερα στελέχη, με
γ) το “Logistics” που ασκούν τα πρόσωπα της διοίκησης της ίδιας επιχείρησης, για το σύνολο των λειτουργιών
    αυτής της επιχείρησης, με
δ) το “Logistics” που ασκούν τα πρόσωπα της διοίκησης του ομίλου, που ελέγχει ενδεχόμενα την συγκεκριμένη επιχείρηση,  επιπλέον όμως ταυτόχρονα και ένα πλήθος από άλλες επιχειρήσεις.

Όσο κατεβαίνουμε δηλαδή την κλίμακα της ιεραρχίας στην Διοίκηση των Επιχειρήσεων, τόσο περισσότερο μεταβάλλονται οι “τελικοί σκοποί” και καθίστανται σταδιακά, "επί μέρους σκοποί", για να φθάσουμε τελικά στην εργασία - δράση - του κάθε εργαζόμενου μέσα στην επιχείρηση.
(Θυμηθείτε:
"αυτοτελής δράση" καλείται η δραστηριότητα από την οποία συνάγεται λογιστικό γεγονός.
Ερωτάται:
α) από τις "δραστηριότητες εφοδιαστικής" του Ν. 4302/2014 συνάγονται και καταχωρούνται λογιστικά γεγονότα; Πρόκειται δηλαδή για κόστος;
    δηλαδή για υπηρεσίες που προσφέρονται από άλλες επιχειρήσεις; ή μήπως,
β) Διενεργούνται εγγραφές επαναπροσδιορισμού δαπανών των δραστηριοτήτων "εφοδιαστικής (Logistics)"; Πρόκειται δηλαδή για δραστηριότητες των στελεχών της ίδιας της επιχείρησης, οι οποίες καταλογίζονται με διάφορες κοστολογικές μεθόδους στα διάφορα τμήματα, και στις μονάδες έργου που παρήχθησαν από αυτά; 

Φυσικά εδώ, όπως και να αναλυθεί, δεν πρόκειται για “Logistics”, αλλά όπως είδαμε παραπάνω, πρόκειται για την Μικροοικονομική Ανάλυση και τον Επιχειρησιακό Λογισμό, αναπόσπαστο μέρος του οποίου είναι η λογιστική.
Δέχομαι βέβαια κάθε άλλο αντίστοιχο ελληνικό όρο, αρκεί να περιγράφεται από τον χρήστη, για την έννοια που έχει στην συγκεκριμένη αναφορά του.
Λυπάμαι όμως, αν οι ξενοσπούδαστοι αγνοούν την λεπτομέρεια ότι, με τους ξένους κάνουμε την ίδια δουλειά και την κατέχουμε καλύτερα από αυτούς!

"Ιδού η απόδειξη:
Παραπάνω ανάφερα, την σαφή διάκριση του Παπαδημητρίου…:

«…Τα αντικείμενα εξ άλλου της μικροοικονομικής ανάλυσης είναι τα εξής:

α) Η παρακολούθηση της ροής του κόστους που λαμβάνει χώρα στην εσωτερική εκμετάλλευση και των αποδόσεων των επί μέρους λειτουργιών και των καθ’ έκαστα στοιχείων της παραγωγής και, δια της παρακολουθήσεως ταύτης, ο προσδιορισμός των αναλυτικών αποτελεσμάτων εκ της πραγματοποιηθείσης δράσεως.

β) Η Οργάνωση της διοικήσεως της επιχειρήσεως πάνω στην βάση πρότυπων δαπανών και αποδόσεων, ώστε να καθίσταται απλούς και αποτελεσματικός ο έλεγχος των υπευθύνων.

γ) Η προπαρασκευή και η ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων προς λήψη των αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένου και του περιοδικού προγραμματισμού.»

Θα κάνω τώρα επικαιροποίηση των παραπάνω τριών εδαφίων, σε σύγκριση με την σημερινή λειτουργία της διοίκησης των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων. Προσέξτε όμως, πως ο τρόπος σκέψης, δράσης και οργάνωσης της διοίκησης των επιχειρήσεων, παραμένει διαχρονικά αναλλοίωτος:

Σίγουρα γνωρίζετε το σημαντικό σύγγραμμα του κ. Γιαννάκαινα: “Η ανατομία των Business Logistics”.
Αν συγκρίνετε την ύλη του συγγράμματος, με τα παραπάνω αντικείμενα της μικροοικονομικής ανάλυσης, θα διαπιστώσετε ότι ο κ. Γιαννάκαινας αναλίσκεται κυρίως στο υπό σημείο α) πρώτο εδάφιο, γιατί… «παρακολουθεί την ροή του κόστους» στις επιχειρήσεις που έκανε την έρευνα του.

Όμως, με βάση το δεύτερο εδάφιο β), συγκρίνονται από την Διοίκηση της Επιχείρησης τα χρηματοοικονομικά μεγέθη της δράσης στους χώρους παραλαβής και αποστολής φορτίων, καθώς και τα κόστη μεταφοράς:...
«...πάνω στην βάση πρότυπων δαπανών και αποδόσεων»,
για να υπάρχουν στην διάθεση της Διοίκησης της Επιχείρησης τα σωστά χρηματοοικονομικά μεγέθη, μεταξύ άλλων και...
..."για τον έλεγχο των υπευθύνων".

(Στην ΑΒΣΠ ονομάζαμε το επιστημονικό πεδίο “Standar Cost” = "πρότυπο κόστος" = "προϋπολογιστικό κόστος" και διενεργούσαμε λογιστικές εγγραφές "αποκλίσεων", σε σχέση με το τελικό "πραγματικό κόστος"...).

Το τρίτο εδάφιο γ) είναι το πιο σπουδαίο για την λειτουργία της διοίκησης των επιχειρήσεων, τόσο από πλευράς επιχειρησιακού λογισμού και μικροοικονομικής ανάλυσης, όσο και για την λήψη αποφάσεων, διότι:

1) Ήδη από την γενική λογιστική έχουν καταχωρηθεί τα λογιστικά γεγονότα των αυτοτελών δράσεων και έχουν περιέλθει στην διοίκηση της επιχείρησης τα χρηματοοικονομικά μεγέθη και οι αποκλίσεις, επομένως γίνεται αυτό που συνιστά τον τελικό σκοπό της επιχείρησης, δηλαδή,
2) από την διοίκηση της επιχείρησης «…αναλύονται τα ποσοτικά δεδομένα και λαμβάνονται αποφάσεις»!

Διαπιστώσατε πιστεύω ότι, η "μικροοικονομική ανάλυση", ανεξάρτητα πως ονομάζεται ή αναλύεται σήμερα στην χώρα μας και διεθνώς, ήταν και παραμένει σαν ένα επιστημονικό πεδίο καίριας σημασίας στην αρμοδιότητα της Διοίκησης των Επιχειρήσεων, μεταξύ άλλων, σε ότι αφορά στους
επί μέρους σκοπούς της "λειτουργίας της διαθέσεως" μιας βιομηχανικής επιχείρησης.
Να το θέσω και αλλιώς: "Διοίκηση Επιχείρησης στα τυφλά", ή "λήψη αποφάσεων στην τύχη", δεν υπάρχει στην λειτουργία των επιχειρήσεων.

Ο κ. Γιαννάκαινας επέλεξε να ονομάσει το επιστημονικό πεδίο της “Μικροοικονομικής Ανάλυσης”, που αναφέρεται στην δράση των στελεχών της λειτουργίας της διαθέσεως σαν “Logistics” και το όρισε έτσι:
«LOGISTICS είναι η επιστήμη που ασχολείται με την μελέτη και ανάλυση των θεμάτων που σχετίζονται με τον Σχεδιασμό, την Οργάνωση και τον Προγραμματισμό της Φυσικής Ροής των Αγαθών, καθώς και με τον Έλεγχο και Συντονισμό όλων των σχετικών Εργασιών και Πληροφοριών της».

Ορισμένοι μάλιστα, ίσως με βάση την παραπάνω ανάλυση μου, σε συνδυασμό και με τον ορισμό του κ. Γιαννάκαινα, συμπεράνουν όψιμα ότι, η "μικροοικονομική ανάλυση" συνιστά το "Logistics" που έπλασαν στο μυαλό τους, ή τους επιβλήθηκε από συντεχνιακά συμφέροντα. Το θεωρώ δηλαδή λογικό, ύστερα από επαναλαμβανόμενες αρνήσεις για το "τι δεν είναι Logistics", να ομολογήσουν επιτέλους, "τι είναι Logistics", για να αρχίσουμε να καταλαβαινόμαστε μεταξύ μας.

Θα συμφωνήσουν δηλαδή ότι το "Logistics", που έχουν στο μυαλό τους, συνιστά ένα επί "μέρους σκοπό" της λειτουργίας της Διοίκησης της Επιχείρησης, που αναφέρεται στις δραστηριότητες, για την κυκλοφορία των προϊόντων από την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση.
Σε αυτήν την περίπτωση λαμβάνει δίχως αμφιβολία η λέξη "Logistics" την έννοια "Λογισμός", δηλαδή:
"Λογισμός για την διάθεση της παραγωγής στην αγορά" = "Μέτρηση και Υπολογισμός" για την διάθεση της παραγωγής στην αγορά.
Είναι αυτονόητο ότι, το "Logistics" = "Λογισμός" = "Μέτρηση και Υπολογισμός" για την διάθεση της παραγωγής στην αγορά, συνιστά ένα επιστημονικό πεδίο του Βιομηχανικού Λογισμού, που εντάσσεται και αυτό στην επιστήμη "Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.

Μένει να συμφωνήσουμε τώρα, αν το “Logistics” είναι επιστήμη, όπως αναφέρουν στους ορισμούς τους ο κ. Παππάς, η “ελληνική εταιρεία Logistics” και ο κ. Γιαννάκαινας.
Πιστεύω ότι, "Logistics" δεν πρόκειται για επιστήμη, γιατί στην επιστήμη όλοι οι επιστήμονες καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, προσεγγίζοντας ένα συγκεκριμένο θέμα, πχ:
- Στην ιατρική χορηγείται από όλους τους γιατρούς ίδια δοσολογία φαρμάκου, για τον ασθενή των 20 κιλών, ή για τον ασθενή των 100 κιλών.
- Στην αρχιτεκτονική όλοι οι μηχανικοί ορίζουν την κρέμαση του δοκαριού, τον οπλισμό και το σκυρόδεμα με τον ίδιο τρόπο και καταλήγουν   
  στο ίδιο αποτέλεσμα.
- Στην λογιστική όλοι οι λογιστές καταχωρούν την ίδια λογιστική εγγραφή, αναλύοντας το ίδιο λογιστικό γεγονός.
- Στην αστρονομία όλοι οι επιστήμονες εξετάζοντας το ίδιο φαινόμενο, πχ πότε θα γίνει έκλειψη ηλίου, καταλήγουν στην ίδια χρονιά, ημερομηνία, κλπ.

Τι συμβαίνει όμως με «το “Logistics”»; Μπορώ χωρίς αμφιβολία να αποδείξω περί τίνος πρόκειται, από τα λεγόμενα των ίδιων των θιασωτών της «επιστήμης “Logistics”». Ο κ. Γιαννάκαινας, πχ, κάνει λόγο για: «Σχεδιασμό, την Οργάνωση και τον Προγραμματισμό της Φυσικής Ροής των Αγαθών»…
Τι συμβαίνει όμως στην πράξη με όλα αυτά;
Όταν έκλεισαν τα σύνορα στην Ειδομένη, πήραν όλες οι Διοικήσεις των Επιχειρήσεων την ίδια απόφαση;
Ή μήπως, η καθεμιά επιχείρηση αποφάσιζε διαφορετικά, πχ, άλλη ακύρωσε την αποστολή, άλλη να στείλει τα φορτία δια θαλάσσης, άλλη οδικά, άλλη μέσω Βουλγαρίας, κλπ;

Άρα θα πρέπει να ανατρέξουμε παραπάνω, σε αυτά που περιέγραψα από το σύγγραμμα του Παπαδημητρίου, το οποίο φίλοι μου φοιτητές, σίγουρα περάσατε στα ψιλά. Προσέξτε όμως περιληπτικά την αλληλουχία: …
- «Το σύνολο σχεδόν των δραστηριοτήτων της επιχειρήσεως αναφέρεται, ως είναι γνωστό, επί οικονομικών μεγεθών»…
- …«Η ανάγκη της διαρκούς μετρήσεως των μεγεθών σε ροή και εξέλιξη, γέννησε τον επιχειρησιακό λογισμό,»…
- … «Ο επιχειρησιακός εν γένει λογισμός περιλαμβάνει δύο βασικούς κλάδους: α) την Γενική Λογιστική, και β) την μικροοικονομική ανάλυση.»
- «Αντικείμενο της Γενικής Λογιστικής είναι οι μετρήσεις επί της περιουσίας και ο προσδιορισμός των συνολικών αποτελεσμάτων. Τα αντικείμενα εξ άλλου της μικροοικονομικής ανάλυσης είναι τα εξής:

α) Η παρακολούθηση της ροής του κόστους που λαμβάνει χώρα στην εσωτερική εκμετάλλευση και των αποδόσεων των επί μέρους λειτουργιών και των καθ’ έκαστα στοιχείων της παραγωγής και, δια της παρακολουθήσεως ταύτης, ο προσδιορισμός των αναλυτικών αποτελεσμάτων εκ της πραγματοποιηθείσης δράσεως.

β) Η Οργάνωση της διοικήσεως της επιχειρήσεως πάνω στην βάση πρότυπων δαπανών και αποδόσεων, ώστε να καθίσταται απλούς και αποτελεσματικός ο έλεγχος των υπευθύνων.

γ) Η προπαρασκευή και η ανάλυση των ποσοτικών δεδομένων προς λήψη των αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένου και του περιοδικού προγραμματισμού.

Επειδή αφ’ ενός μεν η Γενική Λογιστική συνιστά ίδιο πεδίο γνώσεων, δυνάμενο να εφαρμοστεί σε οποιαδήποτε επιχείρηση, ανεξαρτήτως, εμπορικής βιομηχανικής ή ετέρου αντικειμένου, αφ’ ετέρου δε η κατά τα ανωτέρω ανάλυση τυγχάνει κατά τοσούτον αναγκαία, καθ’ όσον η επιχείρηση είναι μεγαλύτερη και τα προβλήματα πολυπλοκότερα, και τα στοιχεία ταύτα χαρακτηρίζουν ιδία την Βιομηχανική επιχείρηση.
Βιομηχανικό λογισμό αποκαλούμε την τεχνική της οικονομικής αναλύσεως της βιομηχανικής επιχειρήσεως, και νοούμε τούτον ως περιλαμβάνοντα:

1) Την αναλυτική Λογιστική της Εκμεταλλεύσεως ή Βιομηχανική Λογιστική.
2) Το πρότυπο κόστος και τον προϋπολογιστικό έλεγχο.
3) Την τεχνική της λήψεως των αποφάσεων.»…  

                                                       Συμπέρασμα για την σύγκριση εννοιών 

Με βάση τα παραπάνω είμαι βέβαιος ότι, “το Logistics” δεν είναι επιστήμη, αλλά τεχνική λήψης αποφάσεων. Στην ΑΒΣΠ ο όρος αυτός, δεν ήταν για τους φοιτητές σχήμα λόγου, όπως ενδεχόμενα θα θελήσει να τον απαξιώσει ένας μηχανικός ή ένας άλλος άσχετος, με την επιστήμη Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.

Θυμάμαι ακόμα και τώρα, τα χρηματοοικονομικά μεγέθη που συγκεντρώναμε από την Γενική Λογιστική και από πολλούς τόμους ειδικών μαθημάτων, το “σημείο καμπής” το “οριακό κόστος” και άλλα μεγέθη που λογαριάζαμε, για να βγάλουμε επιχειρηματικές αποφάσεις, πχ:
- για το μέγεθος της παρτίδας που θα ρίξουμε στη παραγωγή,
- για τις ποσότητες και τους χρόνους παραγγελίας και εφοδιασμού των πρώτων υλών,
- για τον συσχετισμό και προγραμματισμό παραγωγής, αποθήκευσης, της αποκέντρωσης της παραγωγής σε τόπους πλησίον της κατανάλωσης,
-  τον χρόνο διάθεσης της παραγωγής, την επιβάρυνση του προϊόντος με σταθερά έξοδα μέχρι να διατεθεί στην αγορά, κλπ.

Η "τεχνική λήψης αποφάσεων" συνιστά δηλαδή ένα εργαλείο στα χέρια της διοίκησης της επιχείρησης, για να οργανώσει με τέτοιο τρόπο την λειτουργική διάρθρωση της επιχείρησης, ώστε να λαμβάνει με τρόπο επιστημονικό, τις αναγκαίες επιχειρηματικές αποφάσεις. Αυτός είναι και ο λόγος που δήλωσα παραπάνω:
{"Διοίκηση Επιχείρησης στα τυφλά", ή "λήψη αποφάσεων στην τύχη", δεν υπάρχει στην λειτουργία των επιχειρήσεων.}
Οι μηχανικοί επομένως που προβάλουν την επιστημονική φαντασία Logistics και τον Logistician σαν επιστήμονα, ίσως θεωρούν ότι, οι επιχειρηματικές αποφάσεις λαμβάνονται στις Διοικήσεις των επιχειρήσεων από καφετζούδες και μέντιουμ.

Αυτήν την αιχμηρή τοποθέτηση την έκανα για να σωφρονίσω τους τεχνικούς, με σκοπό να ενταχθούν στο θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου, σεβόμενοι και όχι καπελώνοντας τους λοιπούς επιστήμονες και εργαζόμενους. Η χώρα δεν μπορεί να προκόψει, όταν στον τομέα της Παραγωγής, της Μεταφοράς, της Διαμεταφοράς και της Αποθήκευσης στήνουν οι μηχανικοί σκιάχτρα, για να μας παραπλανήσουν ή να μας φοβίσουν ότι, μόνο ένας Logistician θα μας σώσει, αρκεί να είναι του πτυχιούχος του Πολυτεχνείου.  

Με αφορμή την κριτική που ασκώ παραπάνω, είμαι υποχρεωμένος να διευκρινίσω τους πιο συνηθισμένους όρους, που αναφέρουν εντελώς αδόκιμα οι μηχανικοί στους ορισμούς τους:

α) Ο όρος “σχεδιασμός” είναι λαθεμένος, γιατί αφορά στα τεχνικά σχέδια των μηχανικών για τις κατασκευές μηχανημάτων, υποδομών, καθώς και
    στα επιτελικά σχέδια των στρατηγών.

β) Ο όρος “πρόγραμμα” ή “προγραμματισμός” είναι όρος της Διοίκησης των Επιχειρήσεων και τον ορίζω ως: την "Δυνητική μεταβολή δραστηριοτήτων της επιχείρησης, στην εξέλιξη του χρόνου. (Δηλαδή τώρα γίνεται αυτό, μετά το άλλο, μετά κάτι άλλο, κλπ. Πρόκειται δηλαδή για αυτό, που σε άλλα σχόλια το ορίζω ως "υπαγωγή σε ιεραρχημένη σειρά".)

γ) Ο όρος “Οργάνωση” είναι όρος της Διοίκησης των επιχειρήσεων και τον ορίζω ως: την "σύλληψη των δραστηριοτήτων, που είναι αναγκαίες για την επίτευξη ενός επί μέρους σκοπού στην λειτουργία της επιχείρησης". (Ανατρέξτε παραπάνω στο παράδειγμα του Παπαδημητρίου για την παραγωγή των 100.000 μονάδων του προϊόντος Π, ή για τον "σκοπό", τα "πρόσωπα" τα "μέσα", κλπ.)

Τέλος, όπως όρισα παραπάνω, με την επιρροή του Παπαδημητρίου, ορίζω την λέξη "Logistics", όπως θεωρώ, πως θα πρέπει να την αντιλαμβάνονται όσοι ασχολούνται με την οργάνωση και λειτουργία της βιομηχανικής επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων και των δραστηριοτήτων, προκειμένου να διατεθεί η παραγωγή στην αγορά και στην κατανάλωση, δηλαδή,

δ) Αφενός
"Logistics" είναι, η τεχνική εκτέλεσης των αποφάσεων, για την εφαρμογή στην λειτουργία της επιχείρησης της "οργάνωσης" και του "προγραμματισμού".

Δηλαδή όπως συνεχώς αναφέρω με τον δικό μου τρόπο:

ε) Αφετέρου
"Logistics" είναι, ο λογισμός, η μέτρηση και ο υπολογισμός, για την αξιολόγηση των χρηματοοικονομικών μεγεθών και λοιπών παραγόντων, για την λήψη των αποφάσεων.

              Ιδού η απόδειξη, βασισμένη στους ορισμούς του κ. Παππά και της ελληνικής εταιρείας "Logistics".

Πρώτα ο ορισμός της “ελληνικής εταιρείας Logistics”:
«Logistics είναι εκείνο το τμήμα της Διαχείρισης Εφοδιαστικής Αλυσίδας που σχεδιάζει, υλοποιεί και ελέγχει την αποδοτική και αποτελεσματική κανονική και αντίστροφη ροή και αποθήκευση των προϊόντων, υπηρεσιών και των σχετικών πληροφοριών από το σημείο προέλευσης τους έως το σημείο κατανάλωσης τους, ώστε να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των πελατών.»

Καταρχήν επιφυλάσσομαι για τον όρο: {«Διαχείριση» της εφοδιαστικής αλυσίδας}. Μήπως δηλαδή εννοεί ως «Διαχειριστή» την εταιρεία πληροφορικής που πάει πακέτο, με την μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα «ελληνική εταιρεία Logistics». Πάνω σε αυτήν την μεθόδευση, έχουν ακουστεί μάλιστα από μέλη της επιτροπής βαριές κουβέντες…  

Ανεξάρτητα επομένως από την «Διαχείριση» - το καπέλωμα - στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, το τοπίο ξεκαθαρίζει  με τον παραπάνω ορισμό της «ελληνικής εταιρείας Logistics».
Αν αφαιρέσουμε δηλαδή από τον ορισμό τους μακροοικονομικούς όρους:
α) «εφοδιαστική αλυσίδα», (ξεχνώ προς στιγμή ότι το «εφοδιαστική» είναι όρος μαϊμού, βλέπε άλλα σχόλια το ορθό είναι «εφοδιασμού»), και
β) «την ικανοποίηση των πελατών», (που είναι αυτονόητη),
τι είναι αυτό που απομένει από τον παραπάνω ορισμό της εταιρείας Logistics;
Απέμεινε μόνο το:
«…σχεδιάζει, υλοποιεί και ελέγχει την αποδοτική και αποτελεσματική κανονική και αντίστροφη ροή και αποθήκευση των προϊόντων, υπηρεσιών και των σχετικών πληροφοριών από το σημείο προέλευσης τους έως το σημείο κατανάλωσης τους,…»

Απέμεινε απλά ο μικροοικονομικός όρος «Επιχειρησιακός εν γένει Λογισμός»..., "που περιλαμβάνει δύο βασικούς κλάδους"...,  «την Γενική Λογιστική και την Μικροοικονομική Ανάλυση», δηλαδή για την περίπτωση μας, μια από τις διαρθρωτικές λειτουργίες της εμπορικής ή βιομηχανικής επιχείρησης, πιο συγκεκριμένα  αυτό, που πριν από  60 χρόνια όρισε ο Παπαδημητρίου, ως… 
…Λειτουργία της Διαθέσεως,… «η οποία περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Δεν μένει επομένως, παρά να μας εξηγήσει η "ελληνική εταιρεία Logistics", αν λαμβάνεται υπόψη στον ορισμό της:
α) η Γενική Λογιστική, δηλαδή η τήρηση λογιστηρίου που επιβάλλουν οι φορολογικές αρχές και έχει ανάγκη ο επιχειρηματίας, για να συγκεντρώνει τα χρηματοοικονομικά μεγέθη, και
β) η Μικροοικονομική Ανάλυση της διοίκησης της επιχείρησης, που "αναλύει", "σχεδιάζει", "ελέγχει", κλπ, όπως δέχεται δια του ορισμού της και η "ελληνική εταιρεία Logistics" και όρισε παραπάνω ο Παπαδημητρίου.

Το μόνο που πρέπει να διευκρινίσω για να ολοκληρώσω το μέτρο σύγκρισης των δύο ορισμών (κ. Παππά και "εταιρείας Logistics"), είναι το γεγονός ότι, με βάση το ελληνικό δίκαιο δεν υπάρχει «σύμβαση αγοράς», παρά μόνο «σύμβαση πώλησης»! Η μακροοικονομική έννοια «αλυσίδα εφοδιασμού», έχει επομένως στην μικροοικονομική λειτουργία της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου σαν «κρίκους»,  αποκλειστικά και μόνο τις συμβάσεις πώλησης, που συνάπτουν οι δύο πλευρές, δηλαδή ο πωλητής και ο αγοραστής. Επομένως πρέπει να απεικονιστούν και από τους δύο οι συναλλαγές φορολογικά = "Logistics" = λογιστικά, με την χρήση ενός εγκεκριμένου λογιστικού προγράμματος Η/Υ.

Η εκτέλεση όμως των όρων της σύμβασης πώλησης αναφέρεται από την μια πλευρά στην πληρωμή της αξίας των πωληθέντων και από την άλλη στην παράδοση του εμπορεύματος στον αγοραστή. Η αλλαγή κυρίου του εμπορεύματος υποχρεώνει ταυτόχρονα σε μια λογιστική =  "Logistics"  εγγραφή, τόσο στο λογιστικό σύστημα του πωλητή, (που δεν έχει πλέον το εμπόρευμα στην κυριότητα του), όσο και στο λογιστικό σύστημα του αγοραστή, (που έχει πλέον το εμπόρευμα στην κυριότητα του).
Για τον λόγο αυτό εγώ έχω ορίσει την έννοια, αφενός της «λογιστικής της μεταφοράς αξίας», αφετέρου της «λογιστικής της μεταφοράς φορτίου».

Απομένουν επομένως οι «δραστηριότητες» και οι «διαδικασίες», καθώς και η λοιπή θεωρητική και ανέξοδη ορολογία, που γαρνίρουν οι άσχετοι με την μεταφορά αξίας και φορτίου τις αναφορές τους.
Διευκρινίζω όμως χωρίς φαμφάρες ότι, όλη αυτή η σάλτσα συνιστά απλά τις συμβάσεις έργου και εντολής, που συνάπτονται μεταξύ του πωλητή ή του αγοραστή με τρίτους, οι οποίες:
- καθιστούν τους τρίτους προσωρινά κατόχους των εμπορευμάτων,
- Ο πωλητής και ο αγοραστής χρεώνονται από τους τρίτους για τις υπηρεσίες, που τους πρόσφεραν.

Με τον τρόπο αυτό επιμερίζεται το κόστος μεταφοράς που έχει αναλάβει ο καθένας, μέχρι, ή από το σημείο, που παραδίδεται το εμπόρευμα, με βάση την σύμβαση πώλησης, δηλαδή το σημείο όπου το εμπόρευμα αλλάζει κύριο, αυτόν δηλαδή που είναι δικό του. (Για τους INCOTERMS βλέπε στο βιβλίο μου και σε άλλα σχόλια.)   

Όλες αυτές λοιπόν οι συμβάσεις έργου και εντολής (βλέπε και άλλα σχόλια), καταρτίζονται σε προγενέστερο χρόνο, για να εκτελεστούν με ιεραρχημένη σειρά από τους εμπλεκόμενους, όταν έρθει η στιγμή να εκτελεστεί η συγκεκριμένη φάση της μεταφοράς. Πχ να καταβληθεί η αξία του εμπορεύματος, να μεταφορτωθεί το εμπόρευμα, κλπ.

Για τον λόγο αυτό στην μικροοικονομία και συγκεκριμένα στον επιχειρησιακό και βιομηχανικό λογισμό, δεν υπάρχουν στις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων «αλυσίδες», «κομπολόγια», «κομποσκοίνια», και άλλα συμπράγκαλα, να τα παίζεις, για να κατεβάζεις ιδέες και αμπελοφιλοσοφίες, για να περάσει η ώρα ή να παραμυθιάζεις την αγορά!

Άρα η έννοια που διευκρινίζει η εταιρεία Logistics, για τα «πάνω» τα «κάτω» τα «πίσω» τα «εμπρός», τα «κανάλια», κλπ,  στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δεν είναι τίποτα άλλο, από τις συμβάσεις έργου και εντολής, τις οποίες έχω αναλύσει και σε άλλα σχόλια και παραπάνω, με το νομικό κείμενο, στο παρόν σχόλιο μου. 
Η κάθε εμπορική ή βιομηχανική επιχείρηση έχει επομένως κατανείμει εξουσίες και αρμοδιότητες στα στελέχη της, δηλαδή έχει οργανώσει την κατάλληλη λειτουργική διάρθρωση, μεταξύ άλλων να καταρτίζει συμβάσεις, για να επιτύχει τον τελικό σκοπό της.

Επομένως η αναφορά της “εταιρείας Logistics”:
…«Κατ' ουσία, η Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας ενοποιεί και ολοκληρώνει το σχεδιασμό, τις προμήθειες, την παραγωγή, την αποθήκευση, τη μεταφορά και τις πωλήσεις τόσο μέσα στις επιχειρήσεις όσο και μεταξύ αυτών»...
αναμασά με τρόπο άκομψο τις απόψεις που εξέφρασε ο Παπαδημητρίου πριν από 60 χρόνια, ως επιχειρησιακό και βιομηχανικό λογισμό. Αυτό που εγώ παραπάνω ανάλυσα σε βάθος με τα τρία εδάφια της "μικροοικονομικής ανάλυσης" και τα σχόλια για το σύγγραμμα: «Η ανατομία των Business Logistics", του κ. Γιανάκαινα.

Σε ότι αφορά στην έννοια «διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας», περιμένω πάντα από την «ελληνική εταιρεία Logistics», να μας ορίσει και να μας περιγράψει τον "Διαχειριστή"… 
Αν όμως αντί:
- "Η Διαχείριση της Εφοδιαστικής Αλυσίδας" ενοποιεί και ολοκληρώνει,..." κλπ, που είναι ανούσιος, μακροοικονομικός και θεωρητικός όρος,
ετίθετο η μικροοικονομική και τεχνοκρατική διατύπωση:
- "Η Διοίκηση της Επιχείρησης" ενοποιεί και ολοκληρώνει,..." κλπ,
τότε πλέον θα ήταν φανερά αντιγραφή των απόψεων του Παπαδημητρίου.

Ο όρος επομένως "εφοδιαστική αλυσίδα" χωρίς αναφορά του "Διαχειριστή", όπως εγώ ορίζω την Διοίκηση της Επιχείρησης, δεν βοηθά τον φοιτητή να κατανοήσει περί τίνος πρόκειται. Αυτός είναι ο λόγος που ζητώ, μέχρι τώρα μάταια, να πληροφορηθώ από την ελληνική εταιρεία Logistics, ποιόν εννοεί ως "Διαχειριστή".  

Κατά την διάρκεια σύνταξης του νομοσχεδίου, τώρα νόμος 4302/2014, έγινε προσπάθεια από μερίδα συντεχνιακών συμφερόντων να οριστεί "Διαχειριστής Εφοδιαστικής Αλυσίδας". Η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση, απέτυχε και μπήκε στο ψυγείο. Αυτό διότι, άλλα μέλη της επιτροπής, θεώρησαν την μεθόδευση ως υστερόβουλη, για την επιβολή ενός νταβατζή(!), στην διαχείριση της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. (βλέπε σε άλλες αναρτήσεις μου την διαφορά της έννοιας «Μεταφορά», από την έννοια «Μεταφορές», για τις εταιρείες πληροφορικής, κλπ.)

                                                                  ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Για τον λόγο αυτό όμως, οφείλουν οι θιασώτες "του Logistics" να δεχθούν επιπλέον ότι,
- η δραστηριότητα για την κυκλοφορία των αγαθών δεν συνιστά την δράση ενός εργαζόμενου, αλλά ομάδας εργαζομένων, επιπλέον ότι,
- Οι συμμετέχοντες στην διαδικασία της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων ενεργούν ο καθένας με την σειρά του, όταν φθάσει η στιγμή να ενεργήσει, πχ
   α) κατέβηκαν τα εμπορεύματα από τα ράφια και αρχίζει η συσκευασία,
   β) εκδίδονται τα παραστατικά με βάση την συσκευασία, ποσότητες, κλπ,
   γ) γίνεται έλεγχος με βάση την σύμβαση πώλησης για τις ποσότητες, ποιότητες, τιμές, κωδικούς, κλπ,
   δ) φορτώνονται τα εμπορεύματα στο ΙΧ φορτηγό, ή στο ΦΔΧ που ναυλώθηκε, κλπ.

Σημαντικό είναι να διασταλεί από τις παραπάνω εκτελεστικές εργασίες προς επίτευξη "επί μέρους σκοπών", (ο νόμος 4302/14 τις αναφέρει σαν "δραστηριότητες εφοδιαστικής"), η δράση των στελεχών της διοίκησης της επιχείρησης, που έχουν στην αρμοδιότητά τους την οργάνωση και τον προγραμματισμό των "τελικών σκοπών", πχ για την διάθεση της παραγωγής στην αγορά.
Θα παρακαλούσα να μην θριαμβολογήσετε ότι η αρμοδιότητα του "Logistician" ή του "Logistics manager" είναι οι "τελικοί σκοποί" παραγωγής και διαθέσεως της παραγωγής στην αγορά, γιατί θα πρόκειται για ιεροσυλία!
Αυτό γιατί οι "τελικοί σκοποί" της διοίκησης της επιχείρησης, δεν είναι νταραβέρι ενός προσώπου, έστω και αν είναι "Logistician στρατηγός".

Προσέξτε τώρα ενδεικτικά μερικές αποφάσεις της διοίκησης της βιομηχανικής επιχείρησης, σε ότι μας αφορά, δηλαδή στην Μεταφορά, στην Διαμεταφορά και στην Αποθήκευση, καθώς και οτιδήποτε άλλο …«περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»:

- Μία από τις αποφάσεις μπορεί να είναι πχ η ανάθεση της μεταφοράς σε μια μεταφορική επιχείρηση, αντί να κυκλοφορεί η επιχείρηση ΙΧ φορτηγά.

- Μια άλλη μπορεί να είναι να ανατεθεί η οργάνωση της αποστολής και παραλαβής εμπορευμάτων σε μια εξειδικευμένη επιχείρηση, 

- Μια άλλη είναι ο συνδυασμός των αποστολών των πωληθέντων, να συντονίζεται με τον εφοδιασμό πρώτων υλών, σε τρόπο που να πιέζονται οι 
  τιμές των μεταφορέων προς τα κάτω, λόγω εξασφαλίσεως φορτίων επιστροφής στα φορτηγά,

- Μία άλλη απόφαση μπορεί να ορίσει την ενδιάμεση αποθήκευση των προϊόντων της, σε διάφορους χώρους μιας Διαμεταφορικής ή Μεταφορικής
  Επιχείρησης, για να διαχειρίζεται τα είδη της από εκεί, με βάση τις εντολές που θα της διαβιβάζει,

- Μια άλλη απόφαση είναι, να "σπάσει" (κατανείμει) τις αποστολές σε πολλές μικρές παρτίδες για να εξυπηρετεί ταυτόχρονα πολλούς πελάτες,
  εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα και την εκμετάλλευση του μέγιστου δυνατού βάρους ή όγκου, που επιτρέπεται να μεταφέρει το φορτηγό.

- Μια ακόμα απόφαση μπορεί να αφορά στην επιλογή της συσκευασίας, είτε για να γίνεται οικονομία βάρους, όγκου, κλπ. Είτε όμως και για την καταλληλότητα της ως προς τον τρόπο μεταφοράς, που θα έχει επιλεγεί, χωρίς να αποκλείεται βέβαια και η ικανοποίηση κάποιας επιθυμίας του  πελάτη. 

- Μια προχωρημένη απόφαση μπορεί επίσης να είναι, να προσαρμοστεί έγκαιρα στην "απελευθέρωση των μεταφορών" και να θελήσει να προγραμματίσει να ελέγξει μια μεταφορική επιχείρηση, κλπ. 

(Στον νόμο ορίζεται πχ κάποια εταιρεία "3PL", η οποία προφανώς θα συγχωνεύσει δράσεις των Μεταφορικών, Διαμεταφορικών και Αποθηκευτικών επιχειρήσεων. Θα φανεί στην πράξη, κυρίως αν επιτραπεί και στην βιομηχανική επιχείρηση, να διαχειρίζεται στις αποθήκες της, τα εμπορεύματα άλλων επιχειρήσεων ή να τα μεταφέρει με τα ΙΧ φορτηγά της, ή ίσως και με φορτηγά "μικτής χρήσης". Βλέπε και άλλα σχόλια.)  

Διά ταύτα,
Το βέβαιο είναι ότι, στις αίθουσες που λαμβάνονται οι παραπάνω αποφάσεις, δεν περνάει ούτε απέξω ο "Logistician" που μας μοστράρουν.  Έχει όμως μια ελπίδα ο "Logistics Manager", να εισέλθει στην αίθουσα σαν σερβιτόρος!
Επομένως γίνεται κατανοητό, γιατί προσπαθούν οι παρείσακτοι της μεταφοράς αξίας και φορτίου, να μας παρουσιάσουν το “Logistics” σαν ένα κρυφό ταλέντο, ένα χάρισμα ή κάτι έμφυτο, σαν κάτι που έκανε ο Λέων ο Σοφός, ο Μέγας Αλέξανδρος, ακόμα και σαν ειδικότητα του στρατού.
Διαφορετικά πρέπει να δεχθούν ότι, πρόκειται για την μικροοικονομική ανάλυση, που συνιστά επιστημονικό πεδίο του επιχειρησιακού λογισμού = Business Logistics και γενικότερα για την επιστήμη Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.

Πώς είναι δυνατόν να λειτουργεί και να αποφασίζει ορθολογικά ο "Logistics manager" ή ο "Logistician" αν δεν έχουν ιδέα, πχ σε ότι αφορά:
- στα χρηματοοικονομικά δεδομένα της επιχείρησης;
- στις υποχρεώσεις από τις συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί;
- στην ανταγωνιστικότητα των μέσων μεταφοράς;
- στις φορολογικές διαδικασίες που ισχύουν στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων;
- στην διαφορά της έννοιας "Διαχειριστής Μεταφοράς", που ορίζουν σειρά κανονισμών της ΕΕ, σε ότι αφορά στις υποδομές και στην εκμετάλλευση των υποδομών;
και τέλος,
-  Ποιάς ειδικότητας συναδέλφους του έχει ο "Logistician" υπό τις εντολές του, για να έχει διαθέσιμα, αλλά και την γνώση να κατανοεί, άπαντα τα αναγκαία μεγέθη της εταιρείας, οικονομικά, τεχνικά,  εμπορικά, νομικά, λογιστικά, κλπ, και ποιός είναι συγκεκριμένα ο "επί μέρους σκοπός" που εκτελεί, σε σχέση με τους  "τελικούς σκοπούς" της επιχείρησης;

Σε ότι αφορά στην "επιστήμη Logistics", το έχω εμπεδώσει από το εύρος των ορισμών και της φαμφάρας των θιασωτών, που την εκθειάζουν, πως πρόκειται για πεδίο της επιστήμης Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων. Αυτό που δεν έχω καταλάβει είναι, τι ρόλο βαράει ο "Logistician" στο οργανόγραμμα της ιεραρχίας της επιχείρησης. Προφανώς ούτε οι ίδιοι που τον πλασάρουν το γνωρίζουν... Για τον λόγο αυτό προβάλλουν την "επιστήμη Logistics", περιγράφοντας όμως την μικροοικονομική ανάλυση, και σου κοτσάρουν τον "Logistician" και τον "Logistics manager" σαν τους επιστήμονες αυτού του επιστημονικού πεδίου.

Αυτός είναι και ο λόγος που μεταφράστηκε το “Logistics” σαν "εφοδιαστική", για να μπορέσει η "Logistician mastorάντζα" του Πολυτεχνείου να υποσκελίσει στην αγορά εργασίας τα στελέχη Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων. Δυστυχώς όμως για αυτούς, γιατί έχει γνώση ο φύλακας!

                                                 Προσέξτε τώρα μια ακόμα απόδειξη,

της βασιμότητας των απόψεων μου, σε σχέση με την παραπληροφόρηση που θόλωσε μετά το 1993 την λειτουργία του θεσμοθετημένου περιβάλλοντος λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου.

Ο κ. Μαλινδρέτος, επίκουρος καθηγητής στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, για να δικαιολογήσει την έννοια «εφοδιαστική / Logistics», αναφέρεται και αυτός σε ανακοινώσεις αλλοδαπών επιστημόνων.
Ακολουθεί ακριβές απόσπασμα του βιβλίου του:
…Ένας ευρύτερα αποδεκτός ορισμός της Εφοδιαστικής αλυσίδας ο οποίος αποτυπώνεται στο μοντέλο του σχήματος 1.1 που διατυπώθηκε από το Global Supply Chain Forum του Πανεπιστημίου The Ohio State University, Η.Π.Α. (Lambert, 2004):
«Εφοδιαστική/Logistics είναι η ολοκληρωμένη διαδικασία σχεδιασμού, εφαρμογής και ελέγχου βασικών διαδικασιών που μετατρέπουν τις εισροές από τους προμηθευτές σε προϊόντα και υπηρεσίες που προσθέτουν αξία στους πελάτες».

Πρώτα από όλα με παραξενεύει ο όρος «εισροές», στον ορισμό ενός αμερικάνου. Ως γνωστό οι «εισροές» και οι «εκροές» είναι φορολογική ορολογία ΦΠΑ, της ΕΕ μετά το 1993, η οποία ρυθμίζει την «ενδοκοινοτική κτήση». Διερωτώμαι λοιπόν μήπως πρόκειται και εδώ για μια παραποίηση του ορισμού Lambert, 2004. Ο ορισμός στην πρωτότυπη του έκδοση δηλαδή, να αναφέρει μια λέξη σχετικά με τον εφοδιασμό της παραγωγής με πρώτες ύλες και λοιπά υλικά...

Επειδή ο κ. Μαλινδρέτος είναι μηχανικός του Πολυτεχνείου, δεν κατέχει το επιστημονικό πεδίο της Μικροοικονομικής Ανάλυσης και έχει συγκεχυμένες απόψεις για τις έννοιες της μικροοικονομίας και της μακροοικονομίας. Επομένως είναι εγκλωβισμένος και αυτός, μέσα στις ασάφειες και στις αναλύσεις της αποσπασματικής εισαγόμενης γνώσης, πάνω στα θέματα του επιστημονικού πεδίου του Επιχειρησιακού και του Βιομηχανικού Λογισμού.

Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης…
…Ιδού ο ορισμός του Παπαδημητρίου, 40 χρόνια πριν ο Lambert ανακοινώσει το 2004 τον δικό του ορισμό:

«Τελικούς σκοπούς της επιχειρήσεως ονομάζομε τους τιθέμενους βάσει σχεδίου σκοπούς παραγωγής και διαθέσεως χρησιμοτήτων εις την κατανάλωση προς επίτευξη κέρδους».

...Ιδού και ο όψιμος του Lambert 40 χρόνια μετά!

«Εφοδιαστική/Logistics είναι η ολοκληρωμένη διαδικασία σχεδιασμού, εφαρμογής και ελέγχου βασικών διαδικασιών που μετατρέπουν τις εισροές από τους προμηθευτές σε προϊόντα και υπηρεσίες που προσθέτουν αξία στους πελάτες».

Εγώ δεν διαπιστώνω διαφορά στους δύο ορισμούς, γιατί τόσο ο Lambert το 2004, όσο και ο Παπαδημητρίου 40 χρόνια ενωρίτερα από αυτόν, βρίσκονται στο πεδίο του Επιχειρησιακού και του Βιομηχανικού Λογισμού. Περιγράφουν δηλαδή και οι δύο το αντικείμενο των δραστηριοτήτων μιας βιομηχανικής επιχείρησης.
Δηλαδή βρίσκονται στο πεδίο της μικροοικονομίας και προσεγγίζουν την λειτουργική διάρθρωση της εκάστοτε εμπλεκόμενης βιομηχανικής επιχείρησης, - αφενός στην παραγωγή,
- αφετέρου στις δραστηριότητες της καθεμιάς,
- για την διάθεση της δικής της παραγωγής, στην αγορά και στην κατανάλωση.

Με άλλα λόγια πρόκειται για διαφορετική ανάλυση της λειτουργίας της οικονομίας, όταν γίνεται λόγος για πχ:
α) την «“εφοδιαστική” αλυσίδα», όπως αντιλαμβάνονται αυτήν την έννοια οι θεωρητικοί.  Στην ουσία πρόκειται για την μακροοικονομική ανάλυση,
    δηλαδή του συνόλου των επιχειρήσεων, που λειτουργούν στην αγορά,
β) την «αλυσίδα εφοδιασμού» μιας επιχείρησης για την τροφοδοσία των καταστημάτων της, με τα ΙΧ φορτηγά της,
γ) τον «εφοδιασμό» μιας βιομηχανικής επιχείρησης με τις αναγκαίες πρώτες ύλες και τα λοιπά υλικά, και,
δ) τον «βιομηχανικό λογισμό», δηλαδή την μικροοικονομική ανάλυση της διαρθρωτικής οργάνωσης και λειτουργίας μιας μόνο βιομηχανικής
    επιχείρησης, για την επίτευξη του τελικού σκοπού της, δηλαδή την παραγωγή και την διάθεση της δικής της παραγωγής στην αγορά.

Όσο για τον όρο: «Εφοδιαστική», στον ορισμό: «Εφοδιαστική» / Logistics», του Lambert, επιτρέψτε μου να διερωτηθώ, αν πρόκειται για αυθαίρετη προσθήκη – παραποίηση του ορισμού «Lambert 2004», με πρωτοβουλία του κ. Μαλινδρέτου.

Προφανώς ο κ. Μαλινδρέτος έφερε στην Ελλάδα το «σκέτο Logistics» των αναφορών του «Lambert 2004». Βρήκε όμως παγιωμένη την μαϊμού μετάφραση «εφοδιαστική» = «Logistics», του κ. Παππά και τις πάντρεψε. Με τον τρόπο αυτό, επιτρεπόταν να ενταχθεί στην παρέα των
«Logistics managerεμανατζήδων» του Πολυτεχνείου,  που εισέπρατταν, (όπως φαίνεται στο εξώφυλλο του βιβλίου του), πλουσιοπάροχα
κονδύλια από τα ΕΣΠΑ.

Τίθεται επομένως το ερώτημα:
Ήταν ανάγκη να ξενιτευτούμε για να διδαχθούμε τα αυτονόητα από τους ξένους; Ή όπως πιστεύω εγώ ότι, μετά το 1993 κατασπαταλήθηκαν σημαντικά κονδύλια, απλά για να αναμασήσουμε με διάφορες θεωρίες και ανούσιες προσεγγίσεις, την λέξη «Logistics»;

Δυστυχώς για την ανάπτυξη της χώρας, μας όσοι ασχολήθηκαν με τις λέξεις «εφοδιαστική» και «Logistics» δεν κατείχαν το επιστημονικό πεδίο και περιορίζονταν να γυροφέρνουν, τις διάφορες εκτός θέματος αναφορές των ξένων. Στην χώρα μας, όπως δηλώνω με έμφαση, κατείχαμε τις ίδιες γνώσεις, ήδη πολλές δεκαετίες νωρίτερα και μάλιστα καλύτερα από τους ξένους!

Το χρήμα κατασπαταλήθηκε επομένως άδικα, με συνέπεια να μείνουν μετά το 1993 ανεφάρμοστες οι θεσμικές αλλαγές για τις οποίες προορίζονταν τα κονδύλια ΕΣΠΑ. Δηλαδή πχ για την:
- διευκόλυνση της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων,
- απελευθέρωση των μεταφορών,
- δυνατότητα περιστασιακής εκ περιτροπής εκμετάλλευσης των μέσων μεταφοράς μεταξύ των επιχειρήσεων. 
- εντατική και ορθολογική εκμετάλλευση των υποδομών, και την
- αύξηση της παραγωγικότητας και δυναμικότητας των μεταφορικών δικτύων.
(Για τα παραπάνω βλέπε αναλυτικά στο βιβλίο μου, σε δημοσιεύσεις μου σε περιοδικά και στις αναρτήσεις στην ιστοσελίδα μου.)

Επαναλαμβάνω: Μετά το 1993 το μόνο που άλλαξε στην χώρα μας με επιταγή της ΕΕ, ήταν η λογιστική παρακολούθηση της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, για φορολογικούς και τελωνειακούς λόγους.  Τίποτα άλλο!

Αυτό επηρέασε τόσο στην εσωτερική λειτουργία των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων, όσο και στην λειτουργία της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου γενικότερα. Δηλαδή με λίγα λόγια θεσμοθετήθηκε εναρμονισμένη φορολογική και τελωνειακή παρέμβαση στις συναλλαγές μεταξύ των επιχειρήσεων, για να κυκλοφορούν τα εμπορεύματα εντός της ΕΕ, με ενιαίους κανόνες.

Σημαντικότερος κανόνας που τέθηκε, ήταν η φορολογική υποχρέωση του Διαμεταφορέα, που φυλάσσει προσωρινά τα εμπορεύματα του πελάτη του, να τηρεί το προβλεπόμενο λογιστικό σύστημα - βιβλίο προσωρινής εναπόθεσης -, το οποίο είναι σήμερα ηλεκτρονικό. (βλέπε και άλλα σχόλια)

Ο κ. Μαλινδρέτος αγνόησε και αυτός την μικροοικονομία ή τις φορολογικές ρυθμίσεις, ακολούθησε την πεπατημένη και αναφέρεται στις «επιστημονικές φαντασιώσεις» των μηχανικών, για την εικονική πραγματικότητα «Logistics».
Στο βιβλίο του πχ αναφέρει:
{Σε πιο σύγχρονη ιστορική και επιστημονική αναφορά, μαζική χρήση «Εφοδιαστικής» έγινε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τις ΗΠΑ και τους Συμμάχους για τον εφοδιασμό των νηοπομπών των συμμαχικών δυνάμεων, μέσω χρησιμοποίησης κατά βάση “operational research” και εκτεταμένης χρήσης «προσομοιώσεων»}.

Σχετικά με το παραπάνω απόσπασμα του βιβλίου του κ. Μαλινδρέτου, οφείλω να ελέγξω πρώτα από όλα, την επάρκεια μου στην ελληνική γλώσσα.
Πώς πρέπει να κατανοήσω την φράση: «… για τον εφοδιασμό των νηοπομπών των συμμαχικών δυνάμεων;»
Εγώ κατανοώ ως «νηοπομπές» τις καραβιές των εμπορικών πλοίων που αναχωρούσαν από τις ΗΠΑ για την Ευρώπη.
Κατανοώ επίσης ως «εφοδιοπομπές» τα φορτία που μετέφεραν οι «νηοπομπές», δηλαδή τα όπλα, τα τρόφιμα, καύσιμα, κλπ, για την ενίσχυση των συμμάχων.
Δεν κατανοώ όμως: {…την μαζική χρήση «εφοδιαστικής» για τον εφοδιασμό των νηοπομπών}.
Τι εννοεί ο κ. Μαλινδρέτος;
α) Τον εφοδιασμό των νηοπομπών πχ με καύσιμα για τα πλοία και τρόφιμα για το πλήρωμα, για να μπορέσουν να εκτελέσουν οι νηοπομπές το ταξίδι
    τους προς την Ευρώπη;
    ή
β) Τον εφοδιασμό των συμμαχικών δυνάμεων στην Ευρώπη με τα αναγκαία πολεμοφόδια, για να αντέξουν την γερμανική επίθεση;
    ή
γ) Τι εννοεί ο κ. Μαλινδρέτος θέτοντας τον όρο εφοδιαστική σε εισαγωγικά; Μήπως εννοεί ως «εφοδιαστική», την κινητοποίηση στις ΗΠΑ, για να συγκεντρωθούν τα εφόδια που θα στέλνονταν στην Ευρώπη;
ή μήπως
δ) ο κ. Μαλινδρέτος όφειλε ως καθηγητής να ερευνήσει τον όρο που χρησιμοποίησαν, την εποχή εκείνη στις ΗΠΑ οι ίδιοι οι αμερικάνοι, για να περιγράψουν την συγκέντρωση των εφοδίων, προς ενίσχυση των ευρωπαίων συμμάχων τους; αντί να τον ορίσει αυθαίρετα ως «εφοδιαστική»;
Μήπως τελικά,
ε) ο κ. Μαλινδρέτος όφειλε να ερευνήσει επίσης, από πού προέρχεται ο όρος «εφοδιαστική», οπότε θα διαπίστωνε, όπως αρχικά εγώ και στην συνέχεια πολλοί άλλοι, πως πρόκειται για το προϊόν μαϊμού μετάφρασης του κ. Παππά;

άρα
Ο κ. Μαλινδρέτος οφείλει να αφήσει στην άκρη την ιστορία και τις πολεμικές ανταποκρίσεις και να μας διευκρινίσει την έννοια «εφοδιαστική», σε σύγκριση με την έννοια «εφοδιασμός», με πρώτες ύλες κλπ υλικά, στην λειτουργία μιας βιομηχανικής επιχείρησης.

Ο κ. Μαλινδρέτος οφείλει δηλαδή να ερμηνεύσει από τον παραπάνω ορισμό «Lambert 2004» τον όρο: «εισροές από τους προμηθευτές». Δεν αρκεί δηλαδή μόνο η άβουλη αναφορά ενός ορισμού ενός ξένου επιστήμονα, αν αναφέρεται απλά για εντυπωσιασμό. Ο ορισμός είναι ωφέλιμος και χρήσιμος, αν μπορεί να ενταχθεί ερμηνευμένος σωστά, στην γνώση ενός επιστημονικού πεδίου.

Δηλαδή από την πλευρά του Επιχειρησιακού Λογισμού, εγώ διακρίνω αντίστοιχα με τις «εισροές από τους προμηθευτές», (του «Lambert 2004»), στην λειτουργική διάρθρωση της βιομηχανικής επιχείρησης, την λειτουργία "εφοδιασμού – προμηθειών", την οποία ο Παπαδημητρίου ορίζει: «Αντικείμενο της λειτουργίας ταύτης είναι η έγκαιρος εξασφάλισης εις το χαμηλότερο κόστος, κατά τον χρόνο της αναλώσεως, των απαιτουμένων υλικών προς εξασφάλιση των υφιστάμενων προγραμμάτων παραγωγής και διαθέσεως».

Για να επιτευχθεί ο εφοδιασμός της παραγωγής με πρώτες ύλες "με το χαμηλότερο κόστος κατά τον χρόνο αναλώσεως", που ορίζει ο Παπαδημητρίου, δεν φτουράνε οι αναφορές σε πολεμικά γεγονότα και σε αποφάσεις γενικών επιτελείων στρατού. Στην λειτουργία της βιομηχανικής επιχείρησης δρουν εξειδικευμένα στελέχη που συγκεντρώνουν χρηματοοικονομικά μεγέθη, πχ τιμές αγοράς, κόστος αποθήκευσης, κόστος του χρήματος, προθεσμίες παράδοσης πωληθέντων, κλπ. Με την μικροοικονομική ανάλυση αξιολογούνται στην συνέχεια αυτά τα μεγέθη και λαμβάνονται οι αποφάσεις.

Όποιος θεωρεί ότι αυτά είναι παιχνίδια να τα παίζεις με μολυβένια στρατιωτάκια στο σπίτι, είναι μακριά νυχτωμένος. Ο εφοδιασμός της βιομηχανικής παραγωγής, προσεγγίζεται πολύπλευρα στο πρώτο πτυχίο, στις σχολές Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων. Στην συνέχεια εξειδικεύεται αναλυτικά και σε βάθος, στο αντίστοιχο μεταπτυχιακό τμήμα.

Αντί λοιπόν να αναφέρει ο κ. Μαλινδρέτος ιστορικά γεγονότα ή να αναπαράγει την ασυναρτησία «εφοδιαστική» του κ. Παππά, χρήσιμο για τους φοιτητές θα ήταν να παραμείνει στην βιομηχανική επιχείρηση, όπως κάνει ο «Lambert 2004».
Αυτό γιατί στην λειτουργία της αγοράς ο όρος «πελάτης», σημαίνει ότι, η επιχείρηση έχει σκοπό το κέρδος,
ενώ στον πόλεμο σκοπός είναι η νίκη!
Υπάρχει συνάφεια ή σύγκριση μεταξύ των αντικειμενικών σκοπών των δύο δραστηριοτήτων; Φυσικά και όχι!
Παρόλα αυτά αναμασά το Πολυτεχνείο πολεμικά και ιστορικά γεγονότα, γιατί δεν μπορεί να κατανοήσει ότι, άλλο πράγμα είναι οι κατασκευές υποδομών και μέσων μεταφοράς και άλλο η εκμετάλλευση αυτών των συντελεστών της παραγωγής. (βλέπε και άλλα σχόλια)

Η διέξοδος των μηχανικών επομένως, για να πάρουν μερτικό στα ΕΣΠΑ, σε ότι αφορούσε στην αγορά της μεταφοράς αξίας και φορτίου, ήταν να ερμηνεύουν αρπακολατζίδικα τις αναφορές των ξένων, όπως δηλαδή, λόγω έλλειψης ειδικών επιστημονικών γνώσεων, τις αντιλαμβάνονταν.
Το αποτέλεσμα είναι να προσεγγίζουν τα θέματα Διοίκησης των Επιχειρήσεων, που αναφέρονται στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων, με ανεφάρμοστες συγκρίσεις από διάφορους χώρους, ως πχ από:
α) την στρατηγική πολεμικών επιχειρήσεων, ή
β) της λειτουργίας άλλων άσχετων τομέων της οικονομίας, ή
γ) τις δημόσιες επενδύσεις, ή
δ) την λειτουργία κρατικών επιχειρήσεων, ή
ε) ανούσιες ιστορικές αναδρομές, κλπ.

Πώς αξιολογείτε οι φοιτητές τα παραδείγματα πολεμικών επιχειρήσεων των μηχανικών, όταν αναφέρονται στην παραγωγή και στην κυκλοφορία των αγαθών;
Είστε της άποψης πχ ότι, οι μεταπτυχιακές διατριβές είναι όμοιες με τις εκθέσεις ιδεών του λυκείου; Εκεί όπου οι καθηγητές λυκείου, σας ζητούσαν να αναφέρετε παραδείγματα από την ιστορία, για να θεμελιώσετε τις απόψεις, που αναπτύσσατε πάνω στο θέμα της έκθεσης;

Ή μήπως οι διατριβές πρέπει να στοχεύουν αποκλειστικά στην περιγραφή της διαρθρωτικής λειτουργίας των επιχειρήσεων, στην μικροοικονομική ανάλυση, στην τενχική λήψης των αποφάσεων, στις συμβάσεις πώλησης, έργου και γενικά στις δραστηριότητες, με σκοπό την οργάνωση της παραγωγής και τον προγραμματισμό, για την διάθεση της παραγωγής στην αγορά; Ότι ακριβώς ορίζει παραπάνω με τον ορισμό του ο «Lambert 2004»; Αλλά και 40 χρόνια πριν από τον Lambert ο Παπαδημητρίου;
Και βέβαια,
όλα αυτά μέσα στο θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου, των Εμπορικών, Βιομηχανικών Μεταφορικών, Διαμεταφορικών και Αποθηκευτικών επιχειρήσεων;

Κοντολογίς:
Είναι αυτονόητο ότι, δεν υπάρχει σύγκριση στον τρόπο δράσης των προσώπων στην λειτουργία των επιχειρήσεων, μέσα στην ελεύθερη αγορά, με τον τρόπο δράσης ενός στρατηγού, στο μέτωπο των πολεμικών επιχειρήσεων.

Εγώ πάντως με βάση τις απόψεις για την «εφοδιαστική / Logistics», όπως διαπίστωσα τον τρόπο που διδάσκονται στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, αναπολώ μαθητικές μου αναμνήσεις και καταθέτω την γνώμη μου, αυστηρά και υπεύθυνα:

Η «Σχολή Οικοκυρικής Καλλιθέας» ήταν δίπλα στο νυκτερινό γυμνάσιο Καλλιθέας που πήγαινα. Εκεί οι μαθητές ειρωνευόμαστε ότι: «στην “οικοκυρική” μαθαίνουν για το πλέξιμο, το μαγείρεμα, το κέντημα και το ράψιμο».
Η «οικοκυρική σχολή» στην συνέχεια αναβαθμίστηκε σε «Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο», με τμήματα,
- Γεωγραφίας,
- Επιστήμης Διαιτολογίας - Διατροφής.
- Οικιακής Οικονομίας και Οικολογίας,
- Πληροφορικής και Τηλεματικής.

Κάπου μέσα στα μαθήματα διδάσκονται, μεταξύ άλλων και τα παραμύθια «Logistics». Ο μαθησιακός στόχος είναι προφανώς, να τα λένε αργότερα οι πτυχιούχοι, σαν μέλλοντες οικογενειάρχες στα παιδιά τους, για να τρώνε πρόθυμα το φαγητό τους ή για να τα παίρνει εύκολα ο ύπνος!  
Συνεπώς, το μόνο ΑΕΙ της χώρας μας, στο οποίο κατά την γνώμη μου, δικαίως διδάσκεται η επιστημονική φαντασία "εφοδιαστική / Logistics", είναι η πρώην «“Οικοκυρική” Καλλιθέας»…

Από εκεί και πέρα ελπίζω να μην εξακολουθούν έλληνες ακαδημαϊκοί ή φοιτητές να πιστεύουν ότι, ο Lambert αναφέρει, στον παραπάνω ορισμό του, με οποιοδήποτε τρόπο, την λέξη “εφοδιαστική”. Όπως προφανώς αφήνει να εννοηθεί ο κ. Μαλινδρέτος, που αναφέρει τον ορισμό στο ηλεκτρονικό του βιβλίο, αποδίδοντας ότι, ο Lambert αρχίζει τον ορισμό του έτσι: «Εφοδιαστική/Logistics» είναι...κλπ.
Η προσπάθεια να υπαχθεί το περιεχόμενο του βιβλίου σε επιχορήγηση από τα ΕΣΠΑ, άσχετα αν συσκοτίζει την επιστημονική κατάρτιση των φοιτητών, είναι κατά την γνώμη μου πασιφανής.

Το δράμα για την χώρα μας είναι ότι, η ίδια μπούρδα τέθηκε με ευθύνη της επιτροπής σύνταξης του νομοσχεδίου και σε νόμο του κράτους!
Εγώ απλά πάνω σε αυτήν την αναφορά στον νόμο σχολίασα, όσους φρόντισαν και εισήγαγαν αυτήν την απρέπεια στον νόμο 4302/14, ότι:

"Ο καθένας μας γράφει την ιστορία του, στην αγορά της Μεταφοράς Αξίας και Φορτίου".
Άλλοι όμως την γράφουν με χρυσά γράμματα και άλλοι την γράφουν με πίσσα"! Οι φοιτητές και οι νέοι επιστήμονες είστε η ζωντανή μας ιστορία, που θα μας κρίνετε όλους, στελέχη υπουργείων, φορέων, καθηγητές, τεχνοκράτες, επιχειρηματίες, συνδικαλιστές…

                                 Η προσγείωση στην πραγματικότητα δεν θα βλάψει την χώρα

Μπορώ επομένως να δηλώνω απερίφραστα ότι, το επιστημονικό πεδίο του περιβάλλοντος λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου, βρίσκεται σε τέλμα με ευθύνη του Πολυτεχνείου, αλλά και άλλων συνοδοιπόρων. Το θέμα είναι σημαντικό γιατί στον Ν. 4302/2014, έτσι όπως τέθηκε η ανοησία  "εφοδιαστική (Logistics)" και άντε βρες τον στρατηγό Παγώνη του Πολέμου του ΙΡΑΚ ή τον Χίτλερ στην επιχείρηση Barbarossa, να σου εξηγήσουν, τι πράγμα είναι το "Logistics" που έκαναν, για να στέλνουν στο μέτωπο πολεμοφόδια και  στον θάνατο στρατιώτες. (βλέπε σχετικά και άλλα σχόλια.)

Η ισοπέδωση αυτή όμως, βόλευε αυτούς που δεν είχαν σχέση με την επιστήμη Οργάνωσης και Διοίκησης των επιχειρήσεων...
(Για το θέμα έχω αναφερθεί εκτενώς...)
Ίσως όμως να αρθεί το Πολυτεχνείο στο ύψος των περιστάσεων και διαστείλει την "εφοδιαστική" στην κατασκευή υποδομών, από το "Logistics" των πολλών ορισμών και εννοιών, των άσχετων με την μεταφορά αξίας και φορτίου, για να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να λάβει ο Ν. 4302/14 τον αναπτυξιακό του χαρακτήρα.
Με τον τρόπο αυτό θα χρηματοδοτηθεί η συλλογική εκμετάλλευση των συντελεστών της παραγωγής της μεταφοράς, και όχι το σκορποχώρι, ή οι κατασκευές, όπως προδιαγράφεται τώρα, με το γράμμα και την αοριστία του νόμου.

                                                              Η αντιμετώπιση της κατάστασης

Όλα τα παραπάνω επαφίενται και στην κρίση του κάθε σκεπτόμενου φοιτητή, μεταπτυχιακού ή νέου επιστήμονα, να τα αντιληφθεί και να τα αξιολογήσει. Προς τούτο χρειάζεται να έχει εμπιστοσύνη στις γνώσεις του, επιπλέον όμως να μην θεωρεί ως θέσφατο, κάθε διαφημιστικό σύνθημα ή απόψεις προσώπων, άσχετων με το επιστημονικό πεδίο, στο οποίο παρεισφρέουν.

Δηλαδή εγώ πιστεύω ότι, όλοι οι εργαζόμενοι από την κορυφή της ιεραρχίας, μέχρι τον χρήστη ενός τερματικού Η/Υ, του λογιστικού συστήματος της επιχείρησης, εργάζονται με “Logistics” = Λογισμό = Μέτρηση και Υπολογισμό, για να κάνουν καλά την δουλειά τους.

Σημειωτέον όμως ότι, τα “Logistics” = "Λογισμοί" = "μετρήσεις και υπολογισμοί", των δράσεων των στελεχών μιας επιχείρησης, …«δεν είναι αυτοτελείς, αλλά ενότητες δραστηριοτήτων, συμβαλλουσών εις την επίτευξη των τελικών»...

Φρόνιμο είναι επομένως να αντιληφθούν ορισμένοι ότι, στις επιχειρήσεις συντελείται ομαδική εργασία, για την επίτευξη "επί μέρους σκοπών", σε εκτέλεση εντολών της Διοίκησης της Επιχείρησης.
Να το θέσω και αλλιώς:
- Να ξεπεζέψουν οι τσαχπίνηδες και οι ψωνισμένοι το καλάμι μέσα στις επιχειρήσεις,
- να κατεβάσουν την πινακίδα "Logistics manager" από την πόρτα του γραφείου τους,
- να αναρτήσουν μια πινακίδα με περιγραφή στην ελληνική, για να μας δείξουν ότι, ξέρουν τι δουλειά κάνουν,  
- να φροντίσουν να επιμορφώνονται,
- να εγκαταλείψουν το καπέλωμα των συναδέλφων τους,
- να φιλτράρουν τα συνθήματα των συντεχνιακών συμφερόντων, και
- να κοιτάξουν να κάνουν καλά την δουλειά τους.

Άρα,
Ο κάθε επί “μέρους σκοπός” στην λειτουργία της επιχείρησης, συνιστά με βάση τα παραπάνω, πεδίο της μικροοικονομικής ανάλυσης και επομένως του «Επιχειρησιακού Λογισμού» = «Business Logistics». Ως είναι αυτονόητο το σύνολο του επιστημονικού πεδίου του «"Επιχειρησιακού Λογισμού" = "Business Logistics", συνιστά, όπως ορίζει παραπάνω ο Παπαδημητρίου, πεδίο δραστηριότητας της κορυφής της ιεραρχίας της ίδιας της επιχείρησης. 

Κατά συνέπεια αποτελεί μέρος του επιστημονικού πεδίου της επιστήμης της Οργάνωσης και Διοίκησης των Eπιχειρήσεων, η οποία δεν έχει σχέση με τις επιστήμες του Πολυτεχνείου, ή ακόμα με κάποια εταιρεία πληροφορικής, η οποία στην προσπάθεια της να εκμισθώνει τα προγράμματα της Η/Υ, αναλίσκεται σε κουμπαριές με πανεπιστήμια, επιπλέον με σοφιστείες και ασυναρτησίες γύρο από τον Επιχειρησιακό και τον Βιομηχανικό Λογισμό. 

Ως γνωστό στο καταστατικό συστάσεως της κάθε επιχείρησης συντάσσεται ειδικό άρθρο, που περιγράφει τον "σκοπό" της υπό σύσταση επιχείρησης. Με βάση τον "σκοπό" της, λαμβάνει η κάθε επιχείρηση και τον ΚΑΔ, από την Δ.Ο.Υ..  Δεν έχετε επομένως, παρά να διαπιστώσετε ότι, τα πάντα γύρο από την λειτουργία των επιχειρήσεων είναι θεσμοθετημένα.

Ερωτάται λοιπόν, ποιός είναι ο "σκοπός" της επιχείρησης, που ασκεί τις "δραστηριότητες εφοδιαστικής"; 
Η απάντηση είναι ότι, αυτό αποσιωπήθηκε και παραβλέφθηκε στον Νόμο 4302/14, για να δικαιούνται άπαντες χρηματοδοτήσεων!

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται η παραδρομή των εμπλεκομένων, στην κατανόηση της ουσίας του γράμματος και του πνεύματος του νόμου 4302/2014.
Η λέξη «ανταγωνιστικότητα» στην επιγραφή του νόμου, έχει την σημασία της μεταβολής, που θα έπρεπε να σημειωθεί μετά το 1993, στην αγορά της μεταφοράς αξίας και φορτίου.
Οι χρηματοδοτήσεις επομένως στόχευαν στην ενίσχυση των επιχειρήσεων που υποχρεούνταν, σε εφαρμογή των ρυθμίσεων της ΕΕ, να λειτουργήσουν διαφορετικά, από ότι μέχρι τότε. Πχ λόγω:
- της απελευθέρωσης των μεταφορών,
- της δυνατότητας αποθήκευσης και διαχείρισης σε ενιαίο χώρο εμπορευμάτων διαφόρων επιχειρήσεων,
- της μικτής χρήσης ΙΧ και ΔΧ φορτηγών,
- της συστάσεως ιδιωτικών σιδ/κών επιχειρήσεων,
- της συγχώνευσης μεταφορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων, κλπ.

Η χώρα μας κατασπατάλησε όμως τα χρήματα αυτά, για να μας διδάξει το Πολυτεχνείο την εξίσωση: εφοδιαστική = Logistics.
Τώρα συνωστίζονται στην ουρά οι ίδιοι πρωταγωνιστές, με την προσδοκία, να τσεπώσουν φρέσκο χρήμα. Θέλω να ελπίζω ότι, κάτι θα διδαχθήκαμε από την χρεωκοπία της χώρας.
Επομένως:
α) Θα πρέπει να επαναδιατυπωθεί το πρώτο άρθρο του Ν. 4302/2014, επιπλέον,
β) Στο μόνο ΑΕΙ, που θα πρέπει να επιτραπεί να διδαχθεί μάθημα με τίτλο "εφοδιαστική" ή "Logistics", να είναι  η πρώην "Οικοκυρική Καλλιθέας".       γ) Θα πρέπει να οριστεί ρητά ότι, η χρηματοδότηση θα πρέπει να προορίζεται και για την ορθολογική και συλλογική εκμετάλλευση των συντελεστών της παραγωγής.

Αυτός είναι και ο λόγος που ήδη στο πρώτο μου σχόλιο (απόηχος... κλπ), αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου 4302/14, ήταν ότι, με τον νόμο εξουσιοδοτήθηκε απλά ο υπουργός, να παίρνει αποφάσεις... Επιπλέον σχολίασα ότι, η αναφορά "εφοδιαστική (Logistics)" στον νόμο 4302/14, θα ταλανίζει την αγορά της μεταφοράς αξίας και φορτίου για τα επόμενα τριάντα χρόνια!

Σήμερα η κατάσταση έχει έτσι:

Η πρόβλεψη που είχα κάνει ότι, όλη φασαρία του νομοσχεδίου, τώρα νόμος 4302/2014, ήταν για να καταστούν οι κινέζοι κοινοτική επιχείρηση ολοκληρώθηκε. Ο ΟΛΠ και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ μπορούν να καταστούν ΕΟΦ, για να διακινήσουν τα εμπορεύματα τους προς την Ευρώπη. Δηλαδή σε εφαρμογή του άρθρου 14θ, όπως ισχύει, οι δύο αυτές επιχειρήσεις θα εφαρμόσουν το λογιστικό σύστημα του ενωσιακού τελωνείου. (Έγινε αυτό που είχε ανακοινώσει ο υπουργός Χατζηδάκης "Σε λίγο θα έχουμε "Logistics" = "λογιστική υποστήριξη", στους κινέζους στον Πειραιά. Βλέπε και άλλα σχόλια.)

Αυτό που απομένει τώρα είναι οι κατασκευές στο Θριάσιο και στο Γκόνου. Θέλοντας και μη γυρίζουμε στα δικά μας, επομένως στην φορολογική νομοθεσία και στις διατάξεις του Υπ. Μεταφορών, για τις μεταφορές , την κυκλοφορία και την διακίνηση των αγαθών. Εδώ πλέον δεν πρέπει να έχουν γνώμη οι απανταχού της οικουμένης, που ασχολούνται με το "Logistics" = "τρέχα γύρευε". Πιστεύω ότι, ξέρουμε καλά την δουλειά μας... Χρήσιμο είναι να την μάθουν και μερικοί δικοί μας και να κόψουν τις επικλήσεις αλλοδαπών επιστημόνων ή το ανούσιο αναμάσημα της ξένης ορολογίας.

                                                                           Επίλογος

Η Μεταφορά αξίας και φορτίου, δεν είναι μόνο ένα σύστημα «προσώπων» και «μέσων», αλλά περιέχει και το αποτέλεσμα της «δραστηριότητας» τους. Αυτό το αποτέλεσμα δεν είναι τίποτα άλλο, από ότι η μακροοικονομική θεωρία ορίζει: …«για να συναντήσει η προσφορά, την ζήτηση των αγαθών.»

Αντίθετα, στην εσωτερική λειτουργία της κάθε επιχείρησης, δηλαδή στην μικροοικονομία, τα «πρόσωπα», τα «μέσα» και οι «δραστηριότητες», συνιστούν το επιστημονικό πεδίο της “Μικροοικονομικής Ανάλυσης” και του “Επιχειρησιακού Λογισμού” = “Business Logistics”.

Ειδικότερα, σε ότι μας αφορά, πάνω στο θέμα της κυκλοφορίας των αγαθών, διακρίνουμε στην λειτουργική διάρθρωση των Βιομηχανικών και Εμπορικών επιχειρήσεων, την Λειτουργία της Διαθέσεως,… «η οποία περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων.»

Τέλος, στον ορισμό του, ορίζει ο κ. Παππάς και την έννοια «σύστημα», την οποία έχω αναλύσει σε βάθος και από διαφορετικές προσεγγίσεις.
Βάση έγκυρου λεξικού:
«σύστημα» είναι η «σχέση ενότητας και αλληλεξάρτησης των εμπλεκομένων».
Άρα,
Το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου, καθορίζει τους κανόνες, που πρέπει να τηρούν οι εμπλεκόμενοι με ιεραρχημένη σειρά, για να βρεθούν τα αγαθά, από την παραγωγή στην αγορά, για να πουληθούν τελικά στην κατανάλωση, δηλαδή:

Σε ότι αφορά

- στην «Μεταφορά αξίας», τα εμπλεκόμενα «πρόσωπα» στην σύμβαση πώλησης, που καταρτίζεται, είναι ο αγοραστής και ο πωλητής,
- στην «Μεταφορά φορτίου» τα εμπλεκόμενα «πρόσωπα» στην σύμβαση έργου, που καταρτίζεται,  είναι ο Αποστολέας, Παραλήπτης, Μεταφορέας και Εντολέας.
- Στις λεγόμενες «βοηθητικές υπηρεσίες μεταφοράς», καταρτίζονται συμβάσεις έργου ή εντολής, με εμπλεκόμενα «πρόσωπα» τον Διαμεταφορέα, τον εκτελωνιστή, τον κάτοχο μέσων φόρτωσης, τον αποθηκευτή, συσκευαστή, φασονιέρη, κλπ. (Σε αυτά αναφέρθηκα και παραπάνω και σε άλλα σχόλια.)

Διαπιστώνουμε δηλαδή ότι, σε ότι αφορά στην παραγωγή και στην διάθεση της παραγωγής στην αγορά, υπάρχει σαφές θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας των προσώπων, που συμμετέχουν στο «σύστημα». Τα «πρόσωπα», είναι μάλιστα γνωστά, ακόμα και με το όνομα - επωνυμία τους, γιατί αναφέρονται στις συμβάσεις που καταρτίζονται, στους όρους των οποίων περιγράφονται και οι "δραστηριότητες", που αναλαμβάνει έκαστος εμπλεκόμενος να εκτελέσει. 

Φρόνιμο επομένως είναι, να μην κακοποιούμε την λειτουργία της αγοράς της Μεταφοράς αξίας και φορτίου, με την εισαγωγή αλαμπουρνέζικης ξενόγλωσσης ορολογίας, ή να την συσκοτίζουμε, με μαϊμού μεταφράσεις των ξένων λέξεων.

Το ορθό είναι, όταν χρησιμοποιούμε ένα ξένο όρο, να τον συνοδεύουμε, όχι μόνο με την ελληνική μετάφραση, αλλά και με ένα πρακτικό παράδειγμα εφαρμογής. Σε αυτήν την περίπτωση, ίσως να αποδειχθεί, τουλάχιστον στην τεχνοκρατική εκτέλεση του μεταφορικού έργου, ότι όχι μόνο είμαστε εξίσου ικανοί με τους ξένους, ενδεχόμενα να είμαστε, σε συγκεκριμένους τομείς, και ακόμα καλύτεροι.

Εγώ δίνω στα κείμενα μου αυτό το παράδειγμα, γιατί συνοδεύω πάντα, πχ την λέξη «Logistics», με τον αντίστοιχο ελληνικό όρο, που εννοώ στην κάθε περίπτωση, ή αντίστροφα. Το ίδιο έκανα παραπάνω και για την λέξη «ροή», («flow of goods»), το ίδιο συνιστώ και στους φοιτητές και ιδιαίτερα στους μεταπτυχιακούς.

Ιδιαίτερη βαρύτητα στις μεταπτυχιακές διατριβές, πρέπει να δίνεται, σε αυτό που στην Μεταφορά ορίζουμε ως: «πεδίο εφαρμογής». Αυτό είναι σημαντικό, γιατί το θεσμοθετημένο πλαίσιο λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου είναι ευρύ. Η προσέγγιση επομένως των επί μέρους δραστηριοτήτων, για να βρεθούν τα αγαθά από την παραγωγή στην κατανάλωση, πρέπει να γίνεται καταρχήν με σεβασμό στο επιστημονικό πεδίο, πχ:
- μακροοικονομικό ή μικροοικονομικό, που ανήκουν, αλλά και
- το είδος της μεταφοράς,
- το καθεστώς κυκλοφορίας των μέσων μεταφοράς,
- την προσέγγιση του θέματος από την πλευρά της Βιομηχανικής, Εμπορικής, Μεταφορικής, Διαμεταφορικής επιχείρησης,
- την προσέγγιση του θέματος με βάση την εξειδίκευση του εργαζόμενου, δηλαδή την εργασία που ασκεί στην επιχείρηση και τον επί μέρους σκοπό
  στην επίτευξη του οποίου συμμετέχει. (Εγώ, πχ, δηλώνω λογιστής, με ειδικότητα στην κοστολόγηση της χερσαίας  μεταφοράς.)

Επιπλέον όμως, με ακρίβεια και σαφή καθορισμό του τεχνοκρατικού πεδίου που αναφέρεται η διατριβή και οι επί μέρους προσεγγίσεις της, καθώς και το θεσμοθετημένο πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται. (Πχ σύγκριση των μέγιστων βαρών και διαστάσεων των φορτηγών, σε συνάρτηση με τις ποσότητες και τα δρομολόγια, ακόμα και τις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάποιου πελάτη, την φύση του φορτίου, κλπ.)

Επιβάλλεται δηλαδή να παραμείνει η διατριβή στο σύνολο της θεωρητική, ή αντίστοιχα, συνολικά τεχνοκρατική. Η μετάβαση από την ξενόφερτη θεωρία και τις φούσκες "Logistics", στην πρακτική και θεσμοθετημένη λειτουργία της ελληνικής αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου, θα φανερώνει την ανεπάρκεια του μεταπτυχιακού φοιτητή, να συντάξει μια σαφή και ολοκληρωμένη διατριβή.

Με άλλα λόγια, η θεωρία καλό είναι, να αποτελεί σημείο αναφοράς των εργασιών των φοιτητών πρώτου πτυχίου. Οι φοιτητές πρώτου πτυχίου δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο, από το να αποδείξουν στους καθηγητές ότι,  δουλεύουν σε βάθος και συγκεντρώνουν με επιμέλεια πολύπλευρη γνώση. Μέσα σε αυτήν, γιατί όχι, να συμπεριλαμβάνονται και οι προσεγγίσεις του κ. Παππά, της ελληνικής εταιρείας Logistics και άλλων συνοδοιπόρων.

Η μεταπτυχιακή διατριβή όμως, με αντικείμενο γύρο από την:

- Διακίνηση των προϊόντων μιας βιομηχανικής επιχείρησης, στην κυκλοφορία τους από την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση,
- Μεταφορά, Διαμεταφορά και Αποθήκευση,
- Υπαγωγή εμπλεκομένων σε ιεραρχημένη σειρά εκτέλεσης μεταφορικού έργου,
- Κατάρτιση και την εκτέλεση συμβάσεων διενέργειας του μεταφορικού έργου,
- Οδική, Σιδηροδρομική, Σύνθετη, Μικτή και Συνδυασμένη Μεταφορά,
- Διαδικτυακή και διεπιχειρησιακή διαχείριση των εμπορευμάτων και των μεταφορικών μέσων,
- Ενδοεπιχειρησιακή κυκλοφορία των εμπορευμάτων με ΙΧ φορτηγά, και το
- θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου,
και τέλος
- την δραστηριότητα του “Διαμεταφορέα της επιχείρησης”, μέσα στην Διοίκηση των επιχειρήσεων μεγάλου κεφαλαίου,...

...που δεν θα αναφέρει τους όρους:
- «Logistics»,
- «“εφοδιαστική” αλυσίδα»* (βλέπε το 1. προσάρτημα),
- «ροή»,
- «εφοδιαστική (Logistics)»,
- «δραστηριότητες εφοδιαστικής»,
- «εφοδιαστική»,
σημαίνει ότι, είναι καλοδουλεμένη και θα πρέπει να θεωρείται άριστη,
ανεξάρτητα πως θα βαθμολογηθεί, αν ο καθηγητής έχει αντίθετες απόψεις.
Σημασία έχει να χρησιμοποιείται ελληνική νομική, λογιστική, φορολογική, εμπορική, τελωνειακή, οικονομική, κλπ, ορολογία.

Επιπλέον όμως, να κατονομάζονται και τα εκάστοτε εμπλεκόμενα πρόσωπα της μεταφοράς, καθώς και ο ΚΑΔ που έχει λάβει η δραστηριότητα του καθενός από την Δ.Ο.Υ..

Παρενθετικά:
Επιπλέον όμως, μια αξιόλογη διατριβή για καλοδιαβασμένους και εργατικούς μεταπτυχιακούς φοιτητές θα μπορούσε να έχει σαν θέμα:
"Η διαμόρφωση του περιβάλλοντος λειτουργίας της σιδηροδρομικής μεταφοράς στην Ελλάδα, ύστερα από την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους ιταλούς,
 προφανώς για λογαριασμό των  κινέζων".
ή ακόμα,
“Η διαμόρφωση της διενέργειας της οδικής μεταφοράς στην Ελλάδα, μετά την προβλεπόμενη απελευθέρωση των μεταφορών και τα νομικά σχήματα των προσώπων, που θα την διενεργήσουν.”

Αντιλαμβάνεστε ότι, αυτού του επιπέδου διατριβές βάζουν μεταξύ άλλων και τα πράγματα στην θέση τους, σε ότι αφορά στον "Logistician" και στον "Logistics manager".
Τι θα μπορούσαν να αναπτύξουν πάνω σε αυτά τα θέματα, τα Ζόμπι της Μεταφοράς αξίας και φορτίου, που μας μοστράρουν τα συντεχνιακά συμφέροντα; Εδώ πρόκειται σαφώς για αντικείμενο του "Επιχειρησιακού Λογισμού" = "Business Logistics", του επιστημονικού πεδίου Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων.
Η ευρύτητα γνώσεων που απαιτείται για την λήψη επιχειρηματικής απόφασης στα θέματα αυτά, ή για την εκπόνηση διατριβών, περιλαμβάνουν εμπορικές, οικονομικές, νομικές, κοστολογικές, ανταγωνισμού μέσων μεταφοράς, φορολογικές, τελωνειακές, χρηματοδοτήσεων, διεθνών συμβάσεων, κλπ, γνώσεις, που σίγουρα δεν διδάσκονται στην Σχολή Ευελπίδων ή στο Πολυτεχνείο.

Θεωρώ υποχρέωση μου για μια ακόμα φορά να διευκρινίσω ότι, δεν έχω την παραμικρή διαφορά με τους εργαζόμενους, σε συνάρτηση με την επιστημονική κατάρτιση, που απέκτησαν στα ΑΕΙ. Η θέση εργασίας απαιτεί οξυδέρκεια και γνώσεις που επιτρέπουν την άμεση λήψη αποφάσεων ή την κατάρτιση συμβάσεων.

Δεν ανέχομαι όμως την παρέμβαση των συντεχνιακών συμφερόντων που “πλάθουν” ειδικότητες εργαζομένων, για να προάγουν ίδια συμφέροντα. Η επιστήμη της Οργάνωσης και Διοίκησης των Επιχειρήσεων είναι η μόνη επιστήμη που αναλύει την λειτουργική διάρθρωση της κάθε επιχείρησης και ιεραρχεί τις δράσεις των στελεχών της. Επιπλέον όμως καθορίζει τις "δραστηριότητες" των προσώπων, για την επίτευξη των "επί μέρους σκοπών", των "τελικών σκοπών" και των "καταστατικών σκοπών" της κάθε επιχείρησης - οικονομικής μονάδας.

Κλείνω με ένα παράδειγμα από την πείρα μου στην INTERCONTAINER (ICF).
Ο Εμπορικός Διευθυντής της ICF κ. Schmelter, ήταν πτυχιούχος νομικής και μαθηματικών. Παρόλα αυτά ήταν αυτός που είχε εισάγει με ευθύνη του στο λογιστικό της σύστημα της ICF:
α) 13.000 συνδυασμούς τιμών αγοράς σιδηροδρομικών υπηρεσιών από τα δίκτυα και των τιμών πώλησης προς την πελατεία,
β) Είχε οργανώσει στο λογιστικό σύστημα της ICF τις τερματικές υπηρεσίες σε εκατοντάδες τερματικούς σταθμούς συνδυασμένων μεταφορών στην Ευρώπη.

Σημειωτέον ότι,
H ICF συμμετείχε ως παρατηρητής στις τακτικές εξαμηνιαίες κοινές συσκέψεις τελωνείων και σιδηροδρόμων, απλά και μόνο, για να εφαρμόσει στην πράξη το λογιστικό σύστημα που θέσπισαν τα υπουργεία Οικονομικών και Μεταφορών των 52 κρατών που συμμετείχαν στις διαδικασίες.

Εδώ πρόκειται απλά για τον Κοινοτικό τελωνειακό κώδικα, σήμερα ενωσιακό τελωνειακό κώδικα. Όσοι έτυχε να συνεργαστούν με την ICF, γνωρίζουν σε τι είδους δραστηριότητες αναφέρομαι και τι ήταν το λογιστικό σύστημα, που απαίτησαν την ομοιόμορφη εφαρμογή του 52 κράτη της Ευρώπης. Στην ICF όταν θέλαμε να εργαστούμε λέγαμε την χαρακτηριστική φράση: «μπαίνω στο σύστημα», εκεί όμως που έμπαιναν με τον κωδικό τους, επιπλέον οι πελάτες, τα σιδ/κα δίκτυα, τα τελωνεία, κλπ.

Με πρωτοπόρο την ICF μετά το άνοιγμα των συνόρων το 1993, ενημερώθηκε η αγορά της μεταφοράς αξίας και φορτίου για τις υποχρεώσεις των ΕΟΦ, δηλαδή των επιχειρήσεων, που θέλουν να αναλάβουν την διαχείριση υποκειμένων εμπορευμάτων.
Δεν θα μακρολογήσω, διαπιστώσατε όμως ότι, ο κάθε επιστήμονας, όπως ο κ. Schmelter, αν ασχοληθεί με το αντικείμενο του, κάνει θαύματα.

Αν όμως, για να τσεπώσει επιχορηγήσεις, ή για να προβάλλει τα συντεχνιακά του συμφέροντα, περνάει τα εσκαμμένα, τότε βέβαια χρειάζεται να του γίνουν συστάσεις επαναπροσδιορισμού της δικής του δραστηριότητας, για να αφήσει ήσυχους τους λοιπούς εργαζόμενους, τις δραστηριότητες τους, τις επιχειρήσεις τους και την πολιτεία!
τέλος της παρένθεσης

Διά ταύτα:

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό αυτό που λέμε "πεδίο εφαρμογής", δηλαδή που αναφέρεται ο καθένας που χρησιμοποιεί τον όρο "Logistics". Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων τονίζω ότι, πρέπει να διευκρινίζει αν αναφέρεται:
α) στην εισαγωγή, εξαγωγή της ΕΕ, και την ενωσιακή διαμετακόμιση,
β) στην ενδοενωσιακή κυκλοφορία των εμπορευμάτων,
γ) στην κυκλοφορία των εμπορευμάτων εντός της χώρας μας, 
δ) στην ενδοεπιχειρησιακή κυκλοφορία των εμπορευμάτων, και τέλος,
ε) στον "Επιχειρησιακό Λογισμό" = "Business Logistics", δηλαδή την εσωτερική λειτουργία, της Εμπορικής, Βιομηχανικής, Αποθηκευτικής,
    Μεταφορικής, κλπ επιχείρησης.  

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι, στην αγορά εργασίας, η διατριβή αυτού του επιπέδου, θα δίνει δουλειά και ταχεία προαγωγή στην ιεραρχία της επιχείρησης. Αυτό γιατί στην επαγγελματική σταδιοδρομία, βαρύνει η τεχνοκρατική κατάρτιση, στο θεσμοθετημένο περιβάλλον λειτουργίας της μεταφοράς αξίας και φορτίου. Δηλαδή η γνώση, σε ότι αναφέρεται στις παραπάνω επαγγελματικές κατευθύνσεις και στις επιστημονικές εξειδικεύσεις.

Η επιτυχής σταδιοδρομία, η αδρά αμειβόμενη εργασία και η αναρρίχηση στην ιεραρχία της επιχείρησης, δεν εξαρτώνται από το αναμάσημα της εισαγόμενης ακαδημαϊκής γνώσης, ή από την παπαγαλία της ξενόγλωσσης θεωρητικής ορολογίας.

Αυτά τα ανούσια, εκχωρείστε τα στον:
- Logistics Manager = ορντινάτσα αποθήκης!* και στον
- Logistician = τροχονόμο της παλέτας!*
(*βλέπε το 2. προσάρτημα)
(Η μετάφραση μου, όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω, δεν έχει σχέση με τους εργαζόμενους στους χώρους που κυκλοφορούν τα εμπορεύματα.)

Στυλιανός Κακατσάκης         Περιστέρι 10.08.2016
Υπενθύμιση:
Τα πνευματικά δικαιώματα των κειμένων μου είναι προστατευμένα.

*(1. προσάρτημα) θυμίζω:
Ο όρος "εφοδιαστική αλυσίδα" είναι λάθος.
Ο ορθός είναι: "αλυσίδα εφοδιασμού" = "υπαγωγή εμπλεκομένων σε ιεραρχημένη σειρά". Ο πρώτος όρος: "αλυσίδα εφοδιασμού" είναι μακροοικονομικός.
Ο άλλος: "υπαγωγή εμπλεκομένων σε ιεραρχημένη σειρά" είναι δικός μου και είναι μικροοικονομικός.

Ο δικός μου όρος συνεχίζεται έχοντας ως αυτονόητο: ..."για την κατάρτιση και εκτέλεση συμβάσεων, με σκοπό να βρεθούν τα αγαθά από την παραγωγή στην αγορά, για να πουληθούν στην κατανάλωση".

Μπορείτε να προβληματιστείτε, πώς θα μπορούσε να συμπληρωθεί ο όρος "εφοδιαστική αλυσίδα"; που προέρχεται από μαϊμού μετάφραση κειμένου της ΕΕ; όπου το ουσιαστικό "εφοδιασμός", μεταλλάχθηκε στο επίθετο, "εφοδιαστική", όπως έχω αναλύσει σχετικά σε άλλο σχόλιο;

Ο συλλογισμός σας πρέπει να γίνει προσεκτικά, σε τρόπο ώστε, να μην μετατρέψετε μια λειτουργία της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου σε αλυσιδατζίδικο. Αυτό διότι η «αλυσίδα»,
ή
- θα πρέπει πρώτα από όλα να ενταχθεί στην θεωρία και στην μακροοικονομία,
ή
- θα πρέπει να ενταχθεί αντίστοιχα στην μικροοικονομία, δηλαδή στην λειτουργία της κάθε επιχείρησης.

Αυτό όμως σημαίνει ότι, μπορεί να οριστεί η «αλυσίδα» εκτός από «εφοδιαστική», που επέλεξε το Πολυτεχνείο, επιπλέον και ως "τροφοδοτική", "διανεμητική", "διαμετακομιστική", "προμηθευτική", "καταναλωτική", κλπ.

Στην γερμανική πχ χρησιμοποιείται ο όρος “Lieferkette”, που είναι ουσιαστικό. Ιδού παραδείγματα:
gesamte Lieferkette = entire supply chain
komplette Lieferkette = complete supply chain
Weltweite Lieferkette = global supply chain

Στην γαλλική ο αντίστοιχος όρος είναι:
La chaîne d’ approvisionement = αλυσίδα εφοδιασμού. Δηλαδή και στην γαλλική χρησιμοποιούν το ουσιαστικό "approvisionement" = εφοδιασμός.

Το ουσιαστικό ως όρος “αλυσίδα” = “Lieferkette’ = “chaîne d’ approvisionement”, χρησιμοποιείται και στα κείμενα του ενωσιακού τελωνιακού κώδικα. Πλέον αυτού χρησιμοποιείται σαν ουσιαστικό και στην ελληνική φορολογική νομοθεσία, πχ ο κωδικός άσκησης δραστηριότητας (ΚΑΔ):
{ΚΑΔ 52.29.19.03 «Υπηρεσίες μεταφοράς με διαχείριση της αλυσίδας εφοδιασμού (Logistics)»}.

Αφήστε επομένως τα επίθετα στην άκρη,
- όταν αναλύεται τεχνοκρατικά την λειτουργία της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου, καθώς και
- το θεσμοθετημένο πλαίσιο στο οποίο υπάγονται οι "δραστηριότητες", οι "επί μέρους σκοποί", και φυσικά οι "τελικοί σκοποί" των στελεχών
   και των διοικήσεων των επιχειρήσεων.

* (2. προσάρτημα) Προσοχή!
Με την μετάφραση αυτή, θέλω καταρχήν να αποστομώσω αυτούς που ισχυρίζονται ότι, το "Logistics" και η ορολογία γύρο από αυτήν την λέξη δεν μεταφράζονται. Στην κρίση σας, αν η μετάφραση μου είναι πρακτικά εύστοχη, άσχετα αν είναι αιχμηρή…

Σημαντικό για εμένα είναι να κατανοήσουν οι φοιτητές και οι νέοι επιστήμονες, τον λόγο, γιατί οι άσχετοι με την Διοίκηση των Επιχειρήσεων δεν μπορούν να τους μεταφράσουν!

Προς τον σκοπό αυτό πρέπει να δεχθούν οι περιθωριακοί και οι ερασιτέχνες της μεταφοράς αξίας και φορτίου ότι, οι δράσεις στους χώρους που κυκλοφορούν τα εμπορεύματα: «δεν είναι αυτοτελείς, αλλά ενότητες δραστηριοτήτων, συμβαλλουσών εις την επίτευξη των τελικών»...

Επομένως όποιος νομίζει ότι μόνος του μπορεί να αναλάβει την «Λειτουργία της Διαθέσεως»,…… «η οποία περιλαμβάνει το σύνολο των δραστηριοτήτων, των δημιουργουμένων από της στιγμής της παραγωγής των έτοιμων προϊόντων, μέχρι και της εισπράξεως της αξίας των πωληθέντων», τότε προφανώς έχει πλήρες σκότος και άγνοια για την λειτουργική διάρθρωση μιας Εμπορικής και Βιομηχανικής Επιχείρησης.

Άρα λοιπόν στην Διοίκηση της επιχείρησης γύρο από το τραπέζι που παίρνονται οι αποφάσεις κάθεται πχ:

- ο Διευθυντής πωλήσεων, που καταρτίζει συμβάσεις πώλησης ορίζοντας τον τρόπο, τον χρόνο, τον τόπο παράδοσης των εμπορευμάτων με τους πελάτες,

- ο Διευθυντής της λειτουργίας προμηθειών – εφοδιασμού, που καταρτίζει τις συμβάσεις πώλησης, (συμβάσεις αγορών δεν υπάρχουν στο ελληνικό δίκαιο), και όπως λέει ο Παπαδημητρίου: «Αντικείμενο της λειτουργίας ταύτης είναι η έγκαιρος εξασφάλισης εις το χαμηλότερο κόστος, κατά τον χρόνο της αναλώσεως, των απαιτουμένων υλικών προς εξασφάλιση των υφιστάμενων προγραμμάτων παραγωγής και διαθέσεως»,

- ο Οικονομικός Διευθυντής, ο οποίος φροντίζει για την ρευστότητα της επιχείρησης, λογαριάζει συνεχώς το κόστος του χρήματος και καθορίζει τα όρια παροχής πιστώσεως προς τους πελάτες, ή τον τρόπο πληρωμής των προμηθειών – εφοδιασμού σε υλικά και πρώτες ύλες,

- Κάπου σε μία άκρη του τραπεζιού κάθεται και ο "Διαμεταφορέας της Επιχείρησης", (Hausspediteur, transitaire de l' entreprise),  ο οποίος γνωρίζει
   α) τους τόπους εγκατάστασης των προμηθευτών και των πελατών,
   β) τους μεταφορικούς άξονες και τα μεταφορικά δίκτυα που έχουν οργανωμένα οι Μεταφορικές και οι
        Διαμεταφορικές επιχειρήσεις προς τους προορισμούς  και τις αναχωρήσεις, που ενδιαφέρουν την  επιχείρηση,
   γ) τον τυχόν διαθέσιμο στόλο ΙΧ φορτηγών και τις ανάγκες που καλύπτουν, σε τρόπο ώστε να εξασφαλίζει την μέγιστη δυνατή αποδοτικότητα και
       παραγωγικότητα του στόλου των ΙΧ φορτηγών της εταιρείας, κλπ.

- Στην κορυφή του τραπεζιού κάθεται βέβαια ο Γεν. Διευθυντής, ή Διευθύνων Σύμβουλος, ή Διαχειριστής, ανάλογα την νομική μορφή της επιχείρησης, ο οποίος ελέγχει και υπογράφει όλες τις συμβάσεις που καταρτίζουν οι υφιστάμενοι του, μεταξύ αυτών βέβαια και αυτές με τις Μεταφορικές και Διαμεταφορικές επιχειρήσεις.

Με βάση τα παραπάνω,
- δεν υπάρχει βέβαια "ορντινάτσα αποθήκης", αλλά "αποθηκάριος", όπως επίσης,
- δεν υπάρχει "τροχονόμος της παλέτας", αλλά πχ "υπεύθυνος φορτώσεων", που γνωρίζει τον προορισμό της  κάθε αποστολής και δίνει οδηγίες
   στον χειριστή του κλάρκ, σε ποιο φορτηγό να φορτώσει την συγκεκριμένη  αποστολή.
- Υπάρχει επίσης όμως και ο "βοηθός λογιστή" στο τερματικό του Η/Υ, που εκτελεί την φορολογική απεικόνιση των "αυτοτελών δράσεων", πχ της
   σύμβασης πώλησης, εκδίδοντας - απεικονίζοντας φορολογικά - τα τιμολόγια, δελτία αποστολής, ή της σύμβασης έργου με τον μεταφορέα, κλπ.

Προσοχή:
Σε ότι αφορά στις δαπάνες της επιχείρησης, πχ προσωπικού, ενοίκια, εργοδοτικές εισφορές, ασφάλιστρα, κλπ, αυτές συγκεντρώνονται με την γενική λογιστική και ύστερα από τον "επαναπροσδιορισμό" τους, καταλογίζονται στις μονάδες έργου που παρήχθησαν. (βλέπε και άλλα σχόλια.)

Όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι δρουν ατομικά, με «διακεκριμένη από τους λοιπούς μεθοδολογία…», αλλά κάτω από τις εντολές των προϊσταμένων τους, για την επίτευξη "επί μέρους σκοπών", που είναι καθορισμένοι στο οργανόγραμμα της λειτουργικής διάρθρωσης της επιχείρησης. Ως γνωστό με βάση τα προηγούμενα, οι δραστηριότητες των προσώπων και οι επί “μέρους σκοποί”, λειτουργούν για την εκτέλεση "τελικών σκοπών", το σύνολο των οποίων συνιστά τον "καταστατικό σκοπό" της επιχείρησης, που ίδρυσε ο επενδυτής.

Πιστεύω τώρα να αντιλαμβάνεστε, γιατί οι θιασώτες του "Logistics", έχοντας παντελή άγνοια της ύπαρξης του Επιχειρησιακού Λογισμού = Business Logistics, περιγράφει ο καθένας το κοντό του και το μακρύ του, γύρο από την κυκλοφορία των εμπορευμάτων, στην διαδρομή τους, από την παραγωγή στην κατανάλωση; Αντιλαμβάνεστε γιατί σας παραμυθιάζουν με ιστορίες από την δράση στρατηγών; ή την Διοικητική μέριμνα του στρατού;

Αυτό συμβαίνει, γιατί άγνωστο για εμένα, παίρνουν αποσπασματικά την λέξη "Logistics", από το επιστημονικό πεδίο: "Επιχειρησιακός Λογισμός" = "Business Logistics", που μόνη της η λέξη σημαίνει "Λογισμός" = μέτρηση και υπολογισμός. (βλέπε σχετικά και άλλα σχόλια.)

Λυπάμαι που επαναλαμβάνομαι, αλλά πιστέψτε με, δεν είναι εύκολο να αλλάξεις τον τρόπο σκέψης και μια παγιωμένη άποψη στην αγορά πολλών δεκαετιών.
Μέχρι τώρα δεν με ενδιέφερε, γιατί πιστεύω στην ελεύθερη οικονομία, επομένως και στο δικαίωμα να προβάλεις αυτό που πουλάς, με τον πρόσφορο για σένα τρόπο.
Από την στιγμή όμως που μπήκε η ασάφεια "εφοδιαστική (Logistics)" στον N. 4302/2014, τα πράγματα αλλάζουν προς το χειρότερο και χρειάζονται αλλαγή. 
Το βάρος πέφτει στο Συμβούλιο του άρθρου 7  του Ν. 4302/14 και επαφίεται στον Πρόεδρο του, να πάρει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες, πχ,
Να ερωτηθεί το Πολυτεχνείο και η Ελληνική Εταιρεία Logistics: γιατί ενώ συμφωνούν στην ισότητα:
                                                   "Logistics" = "εφοδιαστική"
διαφέρουν ριζικά οι ορισμοί μεταξύ τους, όπως αντιλαμβάνονται αμφότεροι την "επιστήμη Logistics";

Η πολιτεία, οι παραγωγικές τάξεις, οι ακαδημαϊκοί, οι φοιτητές και οι νέοι επιστήμονες περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον, τις απόψεις που θα καταθέσουν το Πολυτεχνείο, η ελληνική εταιρεία Logistics, ο πρόεδρος του Συμβουλίου του άρθρου 7 του Ν. 4302/14 ή τυχόν άλλοι ενδιαφερόμενοι.  Ελπίζω να έχουν δική τους γνώμη με βάση τα ισχύοντα στην χώρα μας και στην ΕΕ, που σημαίνει, να μην μας αραδιάσουν τσάτρα - πάτρα, όπως τις έχουν καταλάβει, τις απόψεις επιστημόνων απανταχού του πλανήτη.

Εγώ μπορώ να βοηθήσω σε αυτήν την κατεύθυνση τους φοιτητές και τους νέους επιστήμονες με την εξής τοποθέτηση:

Ο επιχειρησιακός λογισμός ως είναι φυσικό εφαρμόζεται διαφορετικά, ανάλογα με τον "τελικό σκοπό" της κάθε επιχείρησης. Άρα, δικαίως αναφέρει το Πολυτεχνείο διαφορετικό ορισμό από την "ελληνική εταιρεία Logistics", για την λέξη "Logistics" = "λογισμός", δηλαδή στην πλήρη απόδοση ο όρος είναι: «Επιχειρησιακός Λογισμός». Το Πολυτεχνείο όμως έχει όμως στο μυαλό του την κατασκευή υποδομών. Η "ελληνική εταιρεία Logistics" έχει στο μυαλό της τον τελικό σκοπό της βιομηχανικής επιχείρησης, δηλαδή την παραγωγή και την διάθεση της παραγωγής στην αγορά. 

Σε ότι αφορά ειδικότερα στην ελεύθερη οικονομία, έχουμε ως είναι αυτονόητο, διαφορετικό "επιχειρησιακό λογισμό", μεταξύ των διαφορετικών κλάδων των επιχειρήσεων, που δρουν στην ελεύθερη αγορά, πχ κατασκευαστικών, βιομηχανικών, εμπορικών, μεταφορικών, διαμεταφορικών και άλλων.

Αυτό άλλωστε δέχεται και η "ελληνική εταιρεία Logistics"  στην ανάρτηση της στο διαδίκτυο με την αναφορά: {"Ενδεικτικές περιοχές εφαρμογών των Logistics περιλαμβάνουν τα: "Business Logistics", "Systems Logistics", "Maritime Logistics", "Logistics υγείας", "Logistics στρατού", "περιβαλλοντικά Logistics", "Crisis logistics", "City Logistics" "logistic υπηρεσιών", "Agro Logistics", "Reseve Logistics".}

Εμένα αυτό που με σκοτώνει είναι το: "τα"!  Δηλαδή μήπως το "τα" αναφέρεται:
α) στα λογιστικά προγράμματα Η/Υ των εταιρειών πληροφορικής, που κυκλοφορούν στην αγορά, τα οποία καλύπτουν τις ανάγκες των παραπάνω τομέων της οικονομίας, που αναφέρει η ελληνική εταιρεία Logistics;
ή μήπως η ελληνική εταιρεία Logistics,
β) διευκρινίζει με το "τα" απλά, "τους" διάφορους "επιχειρησιακούς λογισμούς" και την "λειτουργική διάρθρωση" αυτών των δραστηριοτήτων, για να επιτύχουν οι εμπλεκόμενοι τους "επί μέρους σκοπούς" και οι επιχειρήσεις τους, τον "τελικό σκοπό" τους;

Σε όλες τις περιπτώσεις ένα είναι το συμπέρασμα:
Η λέξη "εφοδιαστική" προέκυψε από μαϊμού μετάφραση και πρέπει να διαγραφεί από τον Ν. 4302/14, σε συνάρτηση με την ανούσια λέξη "Logistics". 
Η νομοθεσία πρέπει να εφαρμόζεται, για να ρυθμίζει το μέλλον και όχι να συγκαλύπτει ή για να σιγοντάρει συντεχνιακά συμφέροντα, που προέρχονται από το παρελθόν, τα οποία κατά την γνώμη μου, έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης, για την σημερινή κατάσταση της λειτουργίας της αγοράς της μεταφοράς στην χώρα μας.  

Στυλιανός Κακατσάκης                        Περιστέρι 20.08.2016