Μέσα στις γιορτές (είστε στο 2017) έτυχε να εντοπίσω μια  μεταπτυχιακή διατριβή κάποιου φοιτητή της Νομικής Σχολής ενός ελληνικού
Πανεπιστημίου, για την «ευθύνη του Μεταφορέα στην Συνδυασμένη Μεταφορά πραγμάτων». Το συμπέρασμα μου ήταν ότι χωρίς να
ορίζεται επακριβώς η έννοια της Συνδυασμένης Μεταφοράς (ΣΜ), η διατριβή αναλισκόταν εξ ανάγκης σε αοριστίες, γενικότητες,
αναφορές αποφάσεων διαφόρων δικαστηρίων, ή σε θεωρία, βασισμένη στην βιβλιογραφία ελλήνων και αλλοδαπών νομικών επιστημόνων...

Το παρόν σχόλιο μου δημοσιεύτηκε σε περιοδικό του χώρου της μεταφοράς. Η διατύπωση του κειμένου ορίστηκε κάτω από την πίεση της ανάπτυξης των εννοιών σε περιορισμένο χώρο. Στο βιβλίο μου αναπτύσσω τις απόψεις μου αναλυτικά.  Για την κατανόηση του κόστους της χερσαίας μεταφοράς, δίνω καταρχήν ορισμούς του βιβλίου μου. Η ανάλυση της αγοράς της μεταφοράς αξίας και φορτίου δεν μπορεί να προσεγγιστεί, αν δεν ορίσουμε με ενιαίο τρόπο την ορολογία, που περιγράφει τις δράσεις της καθημερινής μας εργασίας.