«Μεταφορά είναι το σύνολο των τεχνικών εργασιών, καθώς και των λογιστικών απεικονίσεων, ως και των διοικητικών διαδικασιών, που έχουν σαν σκοπό την διακίνηση ενός αγαθού, με την σύννομη μεταβολή του τόπου, του ιδιοκτησιακού, του νομικού ή φορολογικού καθεστώτος του, είτε αυτές συντελούνται ταυτόχρονα με την παροχή του Μεταφορέα, είτε όχι».
«Διακίνηση ενός φορτίου είναι μια λειτουργία της μεταφοράς, κατά την διάρκεια της οποίας το μεταφερόμενο είδος βρίσκεται στην κατοχή ή στην διαχείριση τρίτων προσώπων, με τα οποία δεν έχει συνάψει άμεσα κάποια σύμβαση ο Κύριος του είδους αυτού. Πχ Μεταφορέας αποθέτει παρτίδα σε αποθήκη, μέχρις ότου συγκεντρώσει επιπλέον φορτίο, για να καλυφθεί το ωφέλιμο φορτίο του φορτηγού. Διακίνηση συναντάμε επίσης στην τριγωνική ή στην συνδυασμένη μεταφορά.
Η χερσαία μεταφορά εκτελείται πάνω στον σιδηρόδρομο ή στον αυτοκινητόδρομο και διακρίνεται στην:
Οδική, (μία σύμβαση ένα τιμολόγιο του οδικού Μεταφορέα).
Σιδηροδρομική, (μία σύμβαση , ένα τιμολόγιο του σιδηροδρομικού Μεταφορέα).
Μικτή, (περισσότερες συμβάσεις και τιμολόγια, όσοι οι μεταφορείς που εμπλέκονται).
Σύνθετη (το ένα μεταφορικό μέσο ταξιδεύει με άλλο μέσο, πχ ΦΔΧ σε οχηματαγωγό πλοίο).
Συνδυασμένη, (μία σύμβαση ένα τιμολόγια του οδικού Μεταφορέα).
Η χερσαία μεταφορά πρέπει να προσεγγιστεί από διάφορα χαρακτηριστικά:
1) Χερσαία μεταφορά από τεχνικής πλευράς ονομάζουμε την μεταφορά που λαμβάνουμε υπόψη μόνο τις υποδομές, τα μεταφορικά και τα λοιπά βοηθητικά μέσα που
χρησιμοποιούνται για την μετακόμιση, ή την ενδιάμεση εναπόθεση ή αποθήκευση των φορτίων.
2) Χερσαία μεταφορά από νομικής πλευράς ονομάζουμε την μεταφορά που λαμβάνουμε υπόψη τα πρόσωπα που συμμετέχουν σε αυτήν, καθώς και την συμβατική σχέση που
καθορίζει την παροχή, την αντιπαροχή και την ευθύνη έκαστου εξ αυτών.
3) Χερσαία μεταφορά από οικονομικής πλευράς ονομάζουμε την μεταβολή που υφίσταται η διακίνηση του εμπορεύματος, η οποία επιβάλει διαχειριστικά, ή υποχρεώνει φορολογικά,
στην διενέργεια τουλάχιστον μίας λογιστικής εγγραφής.
4) Χερσαία μεταφορά από εμπορικής και επιχειρηματικής πλευράς ονομάζουμε την μετακόμιση των φορτίων με γνώμονα τον σκοπό και την αιτίαγια τον οποίο παρήχθησαν και
διακινούνται, ως πχ την πώληση, την βιομηχανοποίηση την αποθήκευση, την επιστροφή στον αποστολέα, την αποστολή για καταστροφή, ή τον ενταφιασμό, ή την ανακύκλωση, την
διαλογή ελαττωματικών, την συμμετοχή σε έκθεση, την αποστολή για επισκευή και επιστροφή, την ενδοεπιχειρησιακή τροφοδοσία, την τριγωνική πώληση, τον δειγματισμό, κλπ.
Διευκρίνηση
Ο όρος εφοδιαστική αλυσίδα είναι θεωρητικός και παραλείπεται, γιατί δεν προκαλεί λογιστικά γεγονότα. Ο όρος αυτός δεν σημαίνει το παραμικρό, και ιδιαίτερα από το σημείο που αναλύεται και προσεγγίζεται η μεταφορά από εμένα. Ίσως όσοι χρησιμοποιούν τον όρο να διαπιστώσουν ότι, τους καλύπτει η παρακάτω πέμπτη προσέγγιση:
5) Χερσαία μεταφορά από οργανωτικής πλευράς ονομάζουμε την μεταφορά που λαμβάνουμε υπόψη την σχέση, τον τρόπο και την αιτία, για την οποία είναι οργανωμένα μεταξύ τους
τα πρόσωπα, που συμμετέχουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε αυτήν. Η οργάνωση της μεταφοράς είναι αρμοδιότητα του κάθε Διαχειριστή Μεταφοράς, (βλέπε κανονισμό ΕΕ 1071/2009),
ανεξάρτητα αν το αντικείμενο της επιχείρησης είναι εμπόριο, βιομηχανία, αποθήκευση, μεταφορά, διαμεταφορά...
Ως οργάνωση νοείται η αυτοτελής εργασία που προσφέρεται από τον καθένα από τους εμπλεκόμενους στην μεταφορά, η οποία εκτελείται με τέτοιο τρόπο, ώστε να προετοιμαστεί και το αμέσως επόμενο στάδιο της υλοποίησης της μεταφοράς, που είναι ευθύνη και υποχρέωση του αμέσως επόμενου εμπλεκομένου.
Το ορθό επομένως είναι αντί του όρου «εφοδιαστική αλυσίδα», που είναι χωρίς νομικό, τεχνοκρατικό, λογιστικό ή οργανωτικό περιεχόμενο, να τίθεται ο όρος: «υπαγωγή» των εμπλεκομένων, σε μια «ιεραρχημένη σειρά», για την διαδοχική εκτέλεση των συμβάσεων που έχουν συνάψει. Αυτή είναι η έννοια των κρίκων της σχηματικής παράστασης της ΕΕ.
Η «οργάνωση» εκτελείται με την ένταξη της εμπλεκόμενης επιχείρησης στο «λογιστικό σύστημα», που προβλέπεται στο άρθρο 14θ, εδάφιο γ, του κανονισμού 2454/93, καθώς και στα
φορολογικά συστήματα που περιγράφω.
6) Χερσαία μεταφορά από φορολογικής πλευράς ονομάζουμε την μεταφορά που λαμβάνουμε υπόψη το τελωνειακό ή το φορολογικό καθεστώς, που διακινούνται τα φορτία. Δηλαδή
σε ποιο «λογιστικό σύστημα» των φορολογικών αρχών εντάσσεται, γιατί έχουμε:
6.1) Το ελληνικό τελωνείο εφαρμόζει το σύστημα «ICISnet» (Integrated Customs Information System).
6.2) Το κοινοτικό τελωνείο εφαρμόζει το «NCTS, (new computerized transit System).
6.3) Οι κοινοτικές φορολογικές αρχές ελέγχουν με διαφορετικό λογιστικό σύστημα και την ενδοκοινοτική κυκλοφορία των αγαθών και υπηρεσιών. Προκειμένου δηλαδή μια κοινοτική
επιχείρηση να επιτραπεί να διενεργήσει αγορές ή πωλήσεις αγαθών ή παροχή υπηρεσιών εντός της ΕΕ, οφείλει να δηλώσει στο τμήμα ΦΠΑ της Δ.Ο.Υ., την σχετική μεταβολή, άρα,
έχουμε…:
- Το «σύστημα VIES», (VAT Information Exchange System), που είναι σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών ΦΠΑ, μεταξύ των κοινοτικών κρατών. Πρόκειται για σύστημα ελέγχου των
ενδοκοινοτικών συναλλαγών, οι οποίες ελέγχονται με την υποβολή ανακεφαλαιωτικών πινάκων στο σύστημα VIES.
6.4) Υπάρχει τέλος και η φορολογική αρχή της κάθε χώρας της ΕΕ, που ορίζει τις φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων, που ισχύουν στο εσωτερικό του κάθε κράτους μέλους,
άρα:
Οι συναλλαγές μεταξύ ελληνικών επιχειρήσεων, για τις οποίες έχει εφαρμογή ο ΚΦΑΣ, οι οποίες ελέγχονται μεταξύ άλλων και με την υποβολή πινάκων πελατών - προμηθευτών στο «σύστημα TAXIS».
Τέλος πρέπει να λάβουμε υπόψη και το «τραπεζικό σύστημα», που συμβάλει τα μέγιστα στην μεταφορά των αξιών.
Α) Οι λειτουργικές δαπάνες μιας επιχείρησης οδικών μεταφορών αδιάκριτα από τον αριθμό των οχημάτων που εκμεταλλεύεται κατατάσσονται σε εννέα ομάδες λογαριασμών:
1. Ναύλοι παρεχόμενοι από τρίτους.
Εδώ εντάσσονται ναύλοι που καταβάλλονται σε άλλα μεταφορικά μέσα, ναύλοι πορθμείων και τρακτορεύσεις.
2. Κόστος συγκοινωνιακής ετοιμότητας των οχημάτων
Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται το κόστος που επιτρέπει στο φορτηγό να κυκλοφορήσει, χωρίς να υπάρχει ή να προηγήθηκε παράβαση ή παρανομία.
3. Μεταβλητό κόστος δρομολογίων.
Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται τα εκτός έδρας των οδηγών, τα έξοδα φορτώσεως, τελωνειακών ελέγχων, λιμένων, γεφυρών σηράγγων και οι δαπάνες σε χώρους στάθμευσης κατά την διάρκεια εκτελέσεως ενός δρομολογίου.
4. Τακτικές επισκευές και συντηρήσεις των φορτηγών
O διαχωρισμός των επισκευών των δύο μερών του φορτηγού οχήματος (ελκυστήρα - νταλίκας) είναι οργανωτικά αναγκαίος, γιατί εργάζονται πολλές φορές ανεξάρτητα το ένα όχημα από το άλλο. Ανήκει λοιπόν στην επιλεκτική απόφαση του μεταφορέα αν θέλει να διασπάσει τα έσοδα και επομένως και έξοδα των οχημάτων. Συνιστώ την διάσπαση εσόδων εξόδων γιατί απεικονίζεται αντικειμενικά η εκμετάλλευση των οχημάτων.
5. Συντηρήσεις και επισκευές εκτός έδρας
Πρόκειται για επισκευές ή συντηρήσεις που γίνονται, με πρωτοβουλίες του οδηγού, κατά την διάρκεια ενός εθνικού, ή διεθνούς δρομολογίου.
6. Ελαστικά και λοιπά αναλώσιμα ή ανταλλακτικά των φορτηγών
Ο διαχωρισμός σε χωριστό λογαριασμό για την απεικόνιση των δαπανών του ελκυστήρα ή της νταλίκας είναι αναγκαίος, για την άντληση πληροφοριών.
7. Δαπάνες τακτικών αποδοχών των οδηγών.
Περιλαμβάνονται μισθοί εργοδοτικές εισφορές κλπ μόνο για τους οδηγούς. Σαν κέντρο κόστους έχουμε εδώ τα δρομολόγια και όχι το κόστος υπαλλήλων γραφείου, συνεργείου, αποθήκης.
8. Διόδια, φόροι διελεύσεως, καύσιμα δρομολογίου
Θεωρώ ότι, για τις Μεταφορικές Επιχειρήσεις καύσιμα, κόστος διοδίων και λοιπών φόρων διελεύσεως σηράγγων, γεφυρών κλπ, ως ένα και το αυτό είδος δαπάνης, γιατί επιτρέπει την μετακίνηση του φορτηγού.
9. Αποσβέσεις οχημάτων
Η απόσβεση ενός ΦΔΧ είναι δυνατόν να υπολογισθεί με βάση τον χρόνο ή τα διανυθέντα χλμ. Πρέπει όμως να γίνει διάκριση μεταξύ οχημάτων τοπικών εθνικών, διεθνών ή συνδυασμένων μεταφορών.
Σε ότι αφορά στην σταλία πρέπει να υπολογίσουμε το κόστος σε ώρες.
Ορισμός: «Σταλία ή αργία υλικού», είναι το επιπλέον κόστος καθυστερήσεων που επιβαρύνεται το φορτηγό, χωρίς να φέρει ευθύνη ο Μεταφορέας.
Β) Για να γίνει κατανοητή η λειτουργία της σιδ/κής επιχείρησης θα πρέπει να διακρίνουμε την σιδ/κή επιχείρηση από την σιδ/κη υποδομή. Εδώ αναφερόμαστε στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ και στην υποδομή ΟΣΕ.
Επίσης θεωρούμε ότι έχει εφαρμοστεί η λεγόμενη «απελευθέρωση των μεταφορών», την οποία έχω ορίσει ως: «Να απεγκλωβιστούν τα φορτηγά τα συντεχνιακά συμφέροντα και την δαιδαλώδη νομοθεσία, για να μπορούν να κάνουν ελεύθερα την δουλειά τους, αυτοί που τα χρειάζονται.»
Συγκρίσεις κόστους λειτουργίας σιδ/μου - ΦΔΧ
1) Ναύλοι παρεχόμενοι από τρίτους
Δηλαδή σύμβαση έλξης βαγονιών από άλλη σιδ/μική επιχείρηση. Άρα η μηχανή έλξης εξομοιώνεται με τον τράκτορα του ΦΔΧ. Κατά συνέπεια και τα εμπορικά βαγόνια με τις νταλίκες.
2) Το κόστος συγκοινωνιακής ετοιμότητας
των μεταφορικών μέσων είναι όμοιο, διότι βαγόνια και μηχανές έλξεως υπόκεινται σε διαδικασίες ελέγχου, πιστοποιήσεως, ασφαλίσεως, απογραφής, κλπ, προκειμένου να τεθούν σε κυκλοφορία. Επιπλέον τούτου το τροχαίο υλικό υφίσταται και περιοδικό τακτικό έλεγχο, όπως αντίστοιχα ελέγχονται περιοδικά και τα ΦΔΧ στο ΚΤΕΟ.
3) Το μεταβλητό κόστος δρομολογίου
του κάθε συρμού είναι παρεμφερές γιατί και οι μηχανές έλξεως καταναλώνουν καύσιμα, ηλεκτρική ενέργεια και το προσωπικό συνοδείας αμείβεται, ως και οι υπάλληλοι των σταθμών διεκπεραιώνουν τις διάφορες τελωνειακές διαδικασίες.
4) Οι τακτικές επισκευές
κοστολογικά είναι ακριβώς όμοιες μεταξύ των δύο μέσων. Το μόνο που αλλάζει είναι η τεχνική.
5) Οι έκτακτες συντηρήσεις ή επισκευές
που είναι ανάγκη να γίνουν μακράν της έδρας της εταιρείας με φροντίδα τρίτων δικτύων, ή εργοστασίων είναι συχνές και στις σιδ/κές μεταφορές. Αυτές προέρχονται από διάφορα συμβάντα κατά την πορεία των συρμών, ή κατά την εκτέλεση ελιγμών στους σταθμούς. Μια χαρακτηριστική βλάβη των βαγονιών πχ είναι οι επιπεδώσεις των τροχών, που προκαλείται από την ανόμοια τριβή των τροχών επί της σιδηροτροχιάς.
Το τρόχισμα των τροχών για να επανέλθει η ομοιόμορφη πρόσφυση στην σιδηροτροχιά αποτρέπει τον κίνδυνο του εκτροχιασμού. Αντίστοιχα η ζυγοστάθμιση των ελαστικών των φορτηγών αυτοκινήτων αποκαθιστά την ομοιόμορφη πρόσφυση των ελαστικών στο οδόστρωμα και εξ αυτού την ασφαλή και πολλές φορές την οικονομική οδήγηση του οχήματος.
6) Τα υλικά και εξαρτήματα
για τις μηχανές έλξης κατά κύριο λόγο, αλλά και τα βαγόνια χρειάζονται διάφορα υλικά που αναλώνονται για την ομαλή κυκλοφορία των οχημάτων. Η ταύτιση τους με τα ΦΔΧ είναι για πολλά υλικά όμοια, σε ορισμένα διαφορετική. Αυτό όμως δεν αλλάζει την δομή και την φιλοσοφία καταρτίσεως του κοστολογίου.
7) Σε ότι αφορά στις τακτικές δαπάνες
του προσωπικού των σιδ/κων επιχειρήσεων αυτές είναι ταυτόσημες. Οι μόνες διαφορές που είναι ενδεχόμενο να παρατηρηθούν είναι το ύψος τους, που είναι διαφορετικό στους δύο αυτούς φορείς των χερσαίων μεταφορών. Την διαφορά αυτή γεφυρώνει η Συνδυασμένη Μεταφορά, η οποία τις μειώνει αισθητά προς όφελος του κοστολογίου της οδικής μεταφοράς. Αυτό το σημείο δέον να υπογραμμιστεί και να δοθεί ιδιαίτερη σημασία.
8) Τα διόδια και οι φόροι διελεύσεως
είναι διαφορετικοί ως προς την φύση τους στους δύο φορείς της χερσαίας μεταφοράς. Κοστολογικά όμως είναι ταυτόσημοι για το ΦΔΧ και τον σιδ/μο. Η αντίστοιχη δαπάνη των σιδ/κών επιχειρήσεων είναι το κόστος χρήσεως του δικτύου ή «κόστος χρήσης υποδομής», το οποίο καταβάλει η σιδ/κή επιχείρηση στο σιδηροδρομικό δίκτυο.
9) Οι αποσβέσεις
τέλος είναι ως προς την κοστολόγηση απολύτως όμοια. Η διαφορά είναι αποκλειστικά και μόνο ποιοτική και παίζει καταλυτικό ρόλο στην δαπάνη των επενδύσεων και την ανταγωνιστικότητα των μεταφορικών μέσων. Ο ωφέλιμος χρόνος ζωής των μεταφορικών μέσων (βαγονιών και μηχανών έλξης) των σιδ/κών μεταφορών είναι σημαντικά μακρύτερος. Επιπλέον αυτού και το φορτίο που μετακομίζουν τα σιδ/κα μέσα μεταφοράς στον ωφέλιμο χρόνο ζωής τους, είναι σημαντικά μεγαλύτερο.
Παρατηρήσεις:
Φυσικά, θα πρέπει εκτός από τις παραπάνω κατηγορίες λογαριασμών, να ανοιχτούν πρωτοβάθμιοι κατ’ είδος δαπάνης, για κάθε όχημα, και για κάθε δρομολόγιο. Ο Η/Υ επιτρέπει αυτήν την ανάλυση, επιπλέον και με βάσει κωδικούς, που θα δίνονται στο κάθε δρομολόγιο, να συγκεντρώνονται τα ποσά που επιβαρύνουν το κάθε φορτηγό στο εκάστοτε δρομολόγιο. (Για τοπικές και νομαρχιακές μεταφορές πρέπει να συγκεντρώνονται οι δαπάνες, πχ ανα εβδομάδα, για το κάθε φορτηγό.)
Με επιπλέον κωδικούς στους λογαριασμούς μπορούν να ταξινομηθούν οι δαπάνες δρομολογίων ανά τμήμα, πχ εισαγωγή, εξαγωγή, εθνικών, διανομών, οδικών, σιδηροδρομικών, τροφοδοσίας καταστημάτων, κλπ.
Η διάκριση μεταξύ δαπάνης και κόστους συνιστά μια από τις θεμελιώδεις γνώσεις του στελέχους της Μεταφοράς. Η άγνοια αυτού του επιστημονικού πεδίου, δικαιολογεί και τον αχταρμά «Logistics», που έχουν εισάγει ορισμένες εταιρείες πληροφορικής. Το ατόπημα που διαπράττουν σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι, σε όλη την «ροή» και την «αντίστροφη ροή» που διατυμπανίζουν, δεν προσδιορίζεται, αν το είδος είναι στην διαχείριση και στην κατοχή του κυρίου ή του εκάστοτε κατόχου, δηλαδή Μεταφορέα, Διαμεταφορέα, Αποθηκευτή ή και Φασονιέρη.
Κάθε στέλεχος μεταφοράς, οφείλει να διαστείλει στην γνώση του, την διαφορά των φάσεων μεταφοράς:
- Από την μια την ενδοεπιχειρησιακή κυκλοφορία των αγαθών.
- Από την άλλη την κυκλοφορία των αγαθών, σε εφαρμογή των όρων της σύμβασης πώλησης τους.
- Επιπλέον την μεταφορά με ΙΧ ή ΔΧ φορτηγά, εδώ σύντομα:
Όταν έχουμε μεταφορά με Ιδιωτικής Χρήσης Φορτηγό (ΦΙΧ), η μετακόμιση του είδους δεν διενεργείται στα πλαίσια σύμβασης πώλησης ή σύμβασης έργου. Αυτό σημαίνει ότι το είδος και το ΦΙΧ ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο. Πχ ένα σούπερ μάρκετ μεταφέρει με ΦΙΧ, από την αποθήκη στο κατάστημα πώλησης και αντίστροφα.
Ή, μια επιχείρηση πουλά τα προϊόντα της με περιοδεύον ΦΙΧ στο τόπο του αγοραστή. Στην περίπτωση αυτή το ΦΙΧ αναχωρεί με ένα Δελτίο Αποστολής, για να καταχωρηθεί η έξοδος των ειδών από την αποθήκη. Άρα το αγαθό και το φορτηγό ανήκουν στην ίδια επιχείρηση. Στον τόπο του παραλήπτη καταρτίζεται και εκτελείται η σύμβαση πώλησης, δηλαδή:
- εκδίδεται το τιμολόγιο πώλησης
- παραδίδεται το εμπόρευμα στον αγοραστή.
Προσοχή: Αν το τιμολόγιο εκδιδόταν κατά την αναχώρηση, τότε κύριος του αγαθού θα ήταν ο αγοραστής και η μεταφορά, που θα γινόταν με το ΦΙΧ του πωλητή, θα ήταν παράνομη, γιατί θα μετέφερε τα εμπορεύματα ενός τρίτου.
Αυτό σημαίνει ότι, η συνολική δράση μεταφοράς με ΦΙΧ περιλαμβάνει εσωτερική λειτουργία της επιχείρησης, από την οποία συνάγονται οργανωτικές λογιστικές εγγραφές και λειτουργικές δαπάνες, (καύσιμα του ΦΙΧ, μισθός οδηγού, εργατικά φορτώσεων και εκφορτώσεων, κλπ), πχ, για την αλλαγή του αποθηκευτικού χώρου των ειδών ενός σούπερ μάρκετ.
Όταν η ίδια μεταφορά διενεργείται με ΦΔΧ, τότε πλέον έχουμε μια συναλλαγή της επιχείρησης, δηλαδή την κατάρτιση σύμβασης έργου με τον Μεταφορέα. Επομένως με βάση το τιμολόγιο του Μεταφορέα καταχωρούμε την λογιστική έγγραφή για το κόστος της μεταφοράς. Κατά τα γνωστά η λήψη τιμολογίου συνιστά μια αυτοτελή δράση για την επιχείρηση, γιατί προκύπτει λογιστικό γεγονός.
Δαπάνες και κόστος καταλογίζονται με ανακατανομή στις μονάδες έργου (τμήματα της επιχείρησης), δηλαδή βάση βάρους, όγκου, αξίας, απόστασης, κλπ. Οι κοστολόγοι μεταφοράς οργανώνουν τα κοστολόγια με τρόπο, ώστε η Διοίκηση της επιχείρησης να εξάγει χρηματοοικονομικά μεγέθη που να δείχνουν αν συμφέρει η μεταφορά να γίνεται με ΦΙΧ ή με ΦΔΧ.
Προσοχή:
Η κοστολόγηση της μεταφοράς με ΦΙΧ ανάγεται στον επιχειρησιακό και στον βιομηχανικό λογισμό και δεν είναι εύκολα συγκρίσιμη, με το αντίστοιχο κόστος μεταφοράς, αν οι ίδιες ποσότητες μεταφέρονταν με ΦΔΧ ή τον σιδηρόδρομο. Μια στατική ανάλυση και σύγκριση κόστους, για περιστασιακή ή εποχική μεταφορά, πρέπει να αποφεύγεται, γιατί δεν είναι σωστή.
Εντελώς περιληπτικά μπορώ να σας πληροφορήσω ότι, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην μεταφορά με ΦΔΧ, αυτό που ονομάζω «ευθυγράμμιση κομίστρου». Αυτό σημαίνει ότι, στην μεταφορά με ΦΔΧ πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το ύψος των κομίστρων σε ετήσια βάση, ανεξάρτητα από τις εποχικές διακυμάνσεις εντός της χρήσης, (χρονιάς), ή της κοστολογικής περιόδου.
Αντίστοιχα και το συνολικό ύψος των δαπανών μιας επιχείρησης για την μεταφορά των ειδών της, με τα ΙΧ φορτηγά της, πρέπει να λογίζεται σε ετήσια βάση, με σύγκριση δαπανών, ποσοτήτων, χρόνου αδρανείας ή αποσβέσεων των ΙΧ φορτηγών, κλπ.
Η σύγκριση του κοστολογίου των δύο περιπτώσεων είναι πολύ δύσκολη και θέτει ως προϋπόθεση:
Από την μία, την άριστη λογιστική = Logistics οργάνωση της επιχείρησης, με χρήση Η/Υ και κατάλληλου λογισμικού = Logistics.
Από την άλλη, την εφαρμογή από την Διοίκηση της Επιχείρησης των αρχών της επιστήμης του επιχειρησιακού λογισμού = Business Logistics, για να συγκεντρώνει και να αξιολογεί τα χρηματοοικονομικά μεγέθη και να λαμβάνει τις αποφάσεις!
(Θυμήσου τις τρεις έννοιες που λαμβάνει η λέξη Logistics ανάλογα την φράση που αναφέρεται: «λογιστική», «λογισμός», «λογισμικό» και τους δεκάδες ορισμούς των ξένων και ντόπιων θεωρητικών για την ίδια αυτή λέξη.)
Η ορθή λύση για την λειτουργία της αγοράς θα βρεθεί, αν συγχωνευτεί η εκμετάλλευση των ΦΔΧ και των ΦΙΧ, γεγονός που θα εφαρμοστεί με την λειτουργία των αποθηκευτικών επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα θα πρέπει να μεταφραστεί και η ξενόγλωσση ορολογία στην ελληνική, για να πάψουμε επιτέλους, μαζί να μιλάμε και χώρια να καταλαβαινόμαστε. Το θέμα είναι μεγάλο και έχω αναφερθεί και σε άλλα σχόλια, καθώς και στο βιβλίο μου.
